Μία ομπρέλα φουντωτή
στη ντουλάπα κύκλοι κλειστή
έχει στην καρδιά μαράζι
και όλο κλαίει και αναστενάζει.
Αχ ας έρθει η βροχή
μουρμουρίζει η φτωχή
μια βροχή ευλογημένη
για να ανοίξω τεντωμένη.
Πάει η γοργά το καλοκαίρι
η ομπρέλα δεν το ξέρει
ώσπου έρχεται μια ώρα
που αρχίζει και η μπόρα.
ψάχνω το ντουλάπι ανοίγει
τι συγκίνηση ! τι ρίγη!
την ομπρέλα μας την παίρνουν
και μες στη βροχή τη φέρνουν.
Τεντωμένη, ανοιγμένη
είναι τώρα ευτυχισμένη.
Και τραγούδι γύρω αρχίζει
…