Μυγδαλίτσα ολανθισμένη,
νύφη μέσα στον χιονιά,
καμαρώνει φορτωμένη
τα χιονάτα της προικιά.
Σμίξαν τ΄άνθια με τα χιόνια,
η Άνοιξη κι η Χειμωνιά
και μπερδεύτηκαν στα κλώνια
η ομορφιά και η παγωνιά.
Και δεν ξέρουν τα παιδάκια
τι ταιριάζει πιο καλά.
Να στολίσουνε μ΄ ανθάκια
ή με χιονιά τα μαλλιά;
Μυγδαλιά μου ολανθισμένη,
που σε δέρνει ο βοριάς,
να΄ σαι τάχα ευτυχισμένη
π΄ Άνοιξη μας προμηνάς;
Α. Κωνσταντινίδης
Έβρεξες και χιόνισες, άσπλαχνε χειμώνα.
Πάγωσες την όμορφη τρυφερή ανεμώνα.
Όλους μας φυλάκισες μέσα στη φωλιά μας.
Φύσηξες και ρήμαξες την αμυγδαλιά μας.
Φτάνουν πια οι κακοκαιρίες φτάνουν πια τα χιόνια.
Άσε να ‘ρθει η άνοιξη με τα χελιδόνια.
(Γιώργης Κρόκος)
Μες τα κρύα μες τα χιόνια
με την πρώτη ηλιοφεγγιά,
πρώτη ανθίζει μες στον κήπο
η μικρούλα η μυγδαλιά.
Ο βοριάς δεν την τρομάζει
δεν φοβάται τον χιονιά
γρήγορα, μας λέει, τελειώνει
φεύγει η βαρυχειμωνιά.
Μ’ άσπρα λουλουδένια πέπλα
έχει ομορφοστολιστεί
και όλη μέρα καμαρώνει
σα νυφούλα γελαστή.
Φτάνει με τα χελιδόνια
με τις αύρας τα φτερά
η άνοιξη μυριανθισμένη
με τραγούδια και χαρά.
Χάρης Σακελλαρίου (1980 από τη συλλογή χελιδόνια)