Αν να κρατάς καλά μπορείς το λογικό σου, όταν τριγύρω σου όλοι
τάχουν χαμένα και σ’ εσέ της ταραχής τους ρίχνουν την αιτία.
Αν να εμπιστεύεσαι μπορείς τον ίδιο τον εαυτό σου όταν ο κόσμος
δε σε πιστεύει κι’ αν μπορείς να του σχωρνάς αυτή τη δυσπιστία.
Να περιμένεις αν μπορείς δίχως να χάνεις την υπομονή σου,
κι’ αν άλλοι σε συκοφαντούν να μην καταδεχτείς ποτέ το ψέμμα,
κι’ αν σε μισούν, εσύ ποτέ σε μίσος ταπεινό να μην ξεπέσεις,
μα να μην κάνεις τον καλό η τον πολύ σοφό στα λόγια.

Αν να ονειρεύεσαι μπορείς και να μην είσαι δούλος των ονείρων,
αν να στοχάζεσαι μπορείς δίχως να γίνει ο στοχασμός σκοπός σου,
αν ν’ αντικρίζεις σου βαστά το θρίαμβο και τη συμφορά παρόμοια
κι’ όμοια να φέρνεσαι σ’ αυτούς τους δυο τυραννικούς απατεώνες,
αν σου βαστά η ψυχή ν’ ακούς όποιαν αλήθεια εσύ είχες ειπωμένη,
παραλλαγμένη απ’ τους κακούς, για να ναι για τους άμυαλους παγίδα
η συντριμμένα να θωρείς όσα σούχουν ρουφήξει τη ζωή σου
και πάλι να ξαναρχινάς να χτίζεις μ’ εργαλεία πούναι φθαρμένα.

Αν όσα απόχτησες μπορείς σ’ ένα σωρό μαζί να τα μαζέψεις
και δίχως φόβο, μονομιάς κορώνα η γράμματα όλα να τα παίξεις
και να τα χάσεις και απ’ αρχής, ατράνταχτος να ξεκινήσεις πάλι
και να μη βγάλει και μιλιά γι’ αυτό τον ξαφνικό χαμό σου.
Αν νεύρα και καρδιά μπορείς και σπλάχνα και μυαλό όλα να τα σφίξεις
να σε δουλέψουν ξαναρχής, κι’ ας είναι από πολύν καιρό σωσμένα
και να κρατιέσαι πάντα ορθός, όταν δεν σούχει τίποτε απομείνει
παρά μονάχα η θέληση, κράζοντας σε όλα αυτά «βαστάτε».

Αν με τα πλήθη να μιλάς μπορείς και να κρατάς την αρετή σου,
με βασιλιάδες να γυρνάς, δίχως απ’ τους μικρούς να ξεμακρύνεις.
Αν μήτε φίλοι, μήτ’ εχθροί μπορούνε πια ποτέ να σε πειράξουν,
όλο τον κόσμο αν αγαπάς, μα και ποτέ παρά πολύ κανένα.
Αν του θυμού σου τις στιγμές, που φαίνεται αδυσώπητη η ψυχή σου,
μπορείς ν’ αφήσεις να διαβούν την πρώτη ξαναβρίσκοντας γαλήνη,
δική σου θάναι τότε η Γη, μ’ όλα  και μ’ ό,τι πάνω της κι’ αν έχει
και κάτι ακόμα πιο πολύ: Άντρας αληθινός θάσαι, παιδί μου.

Η 25η Μαρτίου είναι μέρα αργίας που έχει διπλή σημασία για τους Έλληνες. Είναι θρησκευτική και εθνική γιορτή.
Είναι θρησκευτική γιατί γιορτάζουμε τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου και εθνική γιατί η μέρα αυτή σηματοδοτεί την έναρξη της ελληνικής επανάστασης ενάντια στην οθωμανική κυριαρχία το 1821. Πριν την επανάσταση η Ελλάδα ήταν σκλαβωμένη για 368 χρόνια, δηλαδή από το 1453 έως το 1821.
Ήταν μια πολύ σκοτεινή περίοδος για την Ελλάδα. Υπήρχε έλλειψη ελευθερίας σχεδόν σε κάθε πλευρά της ανθρώπινης ζωής. Δεν υπήρχε δυνατότητα παροχής παιδείας, η θρησκευτική ελευθερία ήταν ελάχιστη, οι άνθρωποι έπρεπε να πληρώνουν δυσβάσταχτους φόρους και να ζουν κάτω από την σκιά ενός καταπιεστικού δυνάστη.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου αυτό που οι Οθωμανοί δεν κατάφεραν να υποτάξουν ήταν το ελληνικό πνεύμα.
Ζώντας κάτω από την οθωμανική απειλή οι Έλληνες ιερείς προσπάθησαν να παρέχουν βασική εκπαίδευση σε κρυφά σχολεία. Οι Έλληνες δεν ξέχασαν ποτέ το παρελθόν και τους προγόνους τους γιατί τα αρχαία μνημεία ήταν πάντοτε δίπλα τους για να τους υπενθυμίζουν την ιστορική κληρονομιά τους.
Οι Έλληνες ως έμποροι και πλοιοκτήτες έρχονταν σε επαφή με τον ευρωπαϊκό τρόπο ζωής, πράγμα το οποίο τους έκανε να βλέπουν τη διαφορά ανάμεσα στη ζωή τους και τη ζωή στις δημοκρατικές χώρες. Επιπλέον ο ελληνικός στόλος έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο στην επανάσταση αργότερα.
Πριν την επανάσταση πολλές μικρές εξεγέρσεις γίνονταν από ομάδες ανθρώπων, τους κλέφτες και τους αρματολούς, που κρύβονταν στα βουνά και δεν μπορούσαν εύκολα να εντοπιστούν από τους Τούρκους. Οι εξεγέρσεις αυτές δεν ήταν πολύ αποτελεσματικές αλλά δημιουργούσαν πρόβλημα και κρατούσαν τη φλόγα της επανάστασης αναμμένη στις καρδιές των ανθρώπων.
Η επανάσταση κηρύχθηκε επίσημα την 25η Μαρτίου 1821 στο μοναστήρι της Αγίας Λαύρας (στην Αχαΐα) από τον Παλαιών Πατρών Γερμανό ο οποίος ύψωσε το λάβαρο της επανάστασης και ευλόγησε τους αρχηγούς της. Οι πόλεις που επαναστάτησαν πρώτες ήταν η Πάτρα, η Καλαμάτα και η Τρίπολη.Η ημερομηνία της επανάστασης δεν ήταν τυχαία. Την 25η Μαρτίου επίσης γιορτάζουμε τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου. Η χριστιανική θρησκεία πάντα έπαιζε μεγάλο ρόλο στη ζωή των Ελλήνων. Η πίστη στο Θεό ήταν ένας από τους λόγους που κράτησε το ελληνικό πνεύμα αδούλωτο.
Η επανάσταση ξεκίνησε τη μέρα του Ευαγγελισμού με την ελπίδα ότι η Παναγία θα τους βοηθούσε στον αγώνα τους για την ελευθερία και θα τους προστάτευε. Οι Έλληνες κατάφεραν να σχηματίσουν ένοπλες δυνάμεις και να οργανώσουν προσεχτικά τις επιθέσεις τους. Η τακτική των μικρών επιθέσεων που εφάρμοζαν οι κλέφτες και οι αρματολοί εγκαταλείφθηκε και τη θέση τους πήραν οι πραγματικές μάχες. Ο στόλος παρείχε στο στρατό πολεμοφόδια. Οι Έλληνες πολεμούσαν με σπαθιά, ντουφέκια και κανόνια. Η επανάσταση κράτησε οχτώ χρόνια, δηλαδή από το 1821 έως το 1829. Η πόλη που απελευθερώθηκε πρώτη ήταν η Τρίπολη. Αυτή η πρώτη επιτυχία γέμισε τις καρδιές των ανθρώπων με θάρρος και αυτοπεποίθηση και τους βοήθησε να συνεχίσουν τον αγώνα τους με επιτυχία.
Παρόλο που όλοι πολέμησαν γενναία αξίζει να αναφερθούν ορισμένοι άνθρωποι που έπαιξαν ηγετικό ρόλο στην επανάσταση.
Αυτοί είναι: Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, Παπαφλέσσας, Μακρυγιάννης, Νικηταράς, Αθανάσιος Διάκος, Οδυσσέας Ανδρούτσος, Γεώργιος Καραϊσκάκης, Ανδρέας Μιαούλης, Κωνσταντίνος Κανάρης, Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα, Μαντώ Μαυρογένους.
Οι Έλληνες που ζούσαν στο εξωτερικό όπως ο Κοραής, ο Υψηλάντης, ο Καποδίστριας καθώς και φιλέλληνες όπως ο λόρδος Βύρωνας επίσης στήριξαν την επανάσταση.
Επιπλέον, παρόλο που στην αρχή καμία άλλη χώρα δεν ενδιαφέρθηκε για τον ελληνικό αγώνα για ελευθερία, αργότερα η Ρωσία, η Αγγλία και η Γαλλία αποφάσισαν να βοηθήσουν την Ελλάδα. Η βοήθειά τους αποδείχθηκε μεγάλης σημασίας.
Η 25η Μαρτίου είναι μια μέρα που δεν πρέπει να ξεχνάμε. Οφείλουμε την ελευθερία και την ανεξαρτησία μας σ’ αυτούς τους ανθρώπους που πολέμησαν ηρωικά ενάντια στην τουρκική τυραννία.
Κάθε χρόνο γίνεται γιορτή σε κάθε σχολείο. Οι μαθητές φορούν παραδοσιακές στολές χορεύουν παραδοσιακούς χορούς, απαγγέλλουν ποιήματα και παίζουν θεατρικά έργα.
Η ελληνική σημαία κυματίζει στα μπαλκόνια των δημόσιων κτηρίων  και σπιτιών.
Κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας του Ευαγγελισμού γίνεται δέηση για τους ήρωες του 1821. Γίνεται παρέλαση των μαθητών, προσκόπων και ενόπλων δυνάμεων σε έναν από τους κεντρικούς δρόμους κάθε πόλης.

Η Πρώτη Κυριακή των νηστειών της Μεγάλης Σαρακοστής, ονομάζεται Κυριακή της Ορθοδοξίας. Αυτήν την ημέρα γιορτάζουμε την αναστύλωση των αγίων και σεμνών εικόνων από την αυτοκράτειρα Θεοδώρα το 843 μ.Χ. Παλιότερα οι ιστορικοί θεωρούσαν ως πιθανή ημερομηνία αναστύλωσης των εικόνων το 842 μ.Χ. αλλά οι νέες επιστημονικές μελέτες θέλουν το 843 μ.Χ. να είναι η σωστή ημερομηνία.

Η εικονομαχία ξεκίνησε το 726 μ.Χ. και τελείωσε το 843 μ.Χ. Η απόδοση τιμής προς τις ιερές εικόνες του Χριστού, της Παναγίας και των Αγίων έβρισκαν αντίθετους τους εικονομάχους, οι οποίοι το θεωρούσαν μορφή ειδωλολατρίας και αποκαλούσαν όσους προσκυνούσαν τις εικόνες εικονολάτρες. Οι εικονομάχοι ονομάζονται επίσης και εικονοκλάστες επειδή κατέστρεφαν τις εικόνες.

Η Μεγάλη Σαρακοστή ξεκινά από την Καθαρή Δευτέρα και τελειώνει το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου.

Τον καιρό που δεν υπήρχαν ημερολόγια, οι άνθρωποι είχαν βρει έναν άλλο τρόπο για να μετρούν τις 49 μέρες πριν από το Πάσχα, που διαρκούσε η Μεγάλη Σαρακοστή. Έπαιρναν μια κόλλα χαρτί και σχεδίαζαν μια γυναίκα σαν καλόγρια αλλά με επτά πόδια. Στο τέλος κάθε εβδομάδας, το Σάββατο, έκοβαν και από ένα πόδι. Το τελευταίο πόδι το έκοβαν το Μεγάλο Σάββατο, το έβαζαν σ’ ένα ξερό σύκο ή καρύδι κι όποιος το έβρισκε του ‘φερνε γούρι. Επίσης η Κυρά Σαρακοστή αναπαρίσταται με τα χέρια σταυρωμένα (λόγω ότι η Σαρακοστή είναι περίοδος προσευχής) και χωρίς στόμα (λόγω της νηστείας).

Η Σαρακοστή είναι μια μεγάλη περίοδος νηστεία της Χριστιανικής Εκκλησίας. Μας προετοιμάζει να δεχτούμε με καθαρή καρδιά τα Πάθη και την Ανάσταση του Χριστού.
Οι άνθρωποι νηστεύουν όχι μόνο από τα κρεατικά αλλά και τα γαλακτερά και τα αυγά. Τρώμε ρύζι, όσπρια, χόρτα κτλ. Παλιότερα οι άνθρωποι σταματούσαν να τρώνε κρέας, γιατί στο τέλος του χειμώνα τα αρνάκια ήταν ακόμη μικρά και έπρεπε να τους δώσουν την ευκαιρία να μεγαλώσουν. Ακόμη, για λόγους θρησκευτικούς, έπρεπε να στερηθούν κάποια πράγματα που τους ευχαριστούσαν ιδιαίτερα, για να μπορούν να φάνε το κρέας με περισσότερη ευχαρίστηση το Πάσχα. Αυτή τη στέρηση τη λέμε εγκράτεια.

Όσο για τα γαλακτερά, σταματούσαν οι άνθρωποι να τρώνε και από αυτά, γιατί αφού τα αρνάκια ήταν ακόμη μικρά, έπρεπε να πιο αυτά το γάλα από τη μάνα τους. Κι όσο γάλα περίσσευε έπρεπε να το κάνουν τυρί, γιατί σε λίγο τα πρόβατα δε θα είχαν πια γάλα.

Τέλος, δεν έτρωγαν ούτε αυγά. Αυτό γιατί αν έτρωγαν τα λίγα αυγά που γεννούσαν οι κότες, δεν θα είχαν αρκετά για να τα βάψουν τη Μεγάλη Πέμπτη και να τα έχουν για τσούγκρισμα την ημέρα του Πάσχα.

Την Καθαρή Δευτέρα οι άνθρωποι ξεχύνονται στην ύπαιθρο, πετάνε χαρταετούς, τρώνε νηστίσιμα – όπως τα θαλασσινά, τις ελιές, τον ταραμά, το χαλβά – και φυσικά λαγάνα.

Η λαγάνα είναι ένα ψωμί, το οποίο έχει φτιαχτεί βιαστικά από τις νοικοκυρές για να το πάρουν μαζί τους στην εξοχή. Είναι πλατύ, γιατί δεν έχουν χρησιμοποιήσει ούτε προζύμι ούτε μαγιά, κι έτσι δεν μπόρεσε να φουσκώσει.

Τη λέμε Καθαρή Δευτέρα, γιατί σε πιο παλιές εποχές τη μέρα αυτή οι νοικοκυρές καθάριζαν τα μαγειρικά τους σκεύη από τα λίπη. Λόγω της νηστείας δεν θα ξαναμαγείρευαν κρέας μέχρι την Κυριακή του Πάσχα.

Ακόμη λέμε ότι αυτή τη μέρα γιορτάζουμε τα Κούλουμα. Κατά μια εξήγηση Κούλουμα σημαίνει αφθονία από σαρακοστιανούς μεζέδες.

Την ημέρα της γιορτής των Τριών Ιεραρχών, πανηγυρίζει η Ορθόδοξη Χριστιανική Εκκλησία, η ελληνική παιδεία και η ελληνική οικογένεια. ΄Ολοι γιορτάζουμε και τιμάμε ευλαβικά τη σεμνή μνήμη των Τριών Άγιων Πατέρων των οποίων αφού γιορτάζουμε τη μνήμη του καθενός χωριστά, τιμάμε όλων μαζί τη μνήμη στις 30 Ιανουαρίου. Πανηγυρίζουμε τη μνήμη των Τριών Ιεραρχών που με το βαθύ φιλοσοφικό τους στοχασμό, τη μεγάλη και βαθιά πίστη τους, τη θερμή αγάπη τους στο θεό και τον άνθρωπο, αναδείχθηκαν παιδαγωγοί και διδάσκαλοι, επιφανείς ρήτορες και συγγραφείς, πρότυπα φιλανθρωπίας και αρετής. Ο Μέγας Βασίλειος ήταν ο Αριστοτέλης του Χριστιανισμού. Ο Γρηγόριος ο Θεολόγος ο Πλάτωνας της ελληνικής φιλοσοφίας και ο Χρυσόστομος, ο Δημοσθένης της χριστιανικής αγάπης. Υπήρξαν προστάτες του κόσμου και άριστοι ερμηνευτές των θείων διδαγμάτων του θεανθρώπου. Μιλούν και διδάσκουν ως μελίρρυτοι ρήτορες. Καταρρίπτουν τις ασέβειες των ασεβών αυτοκρατόρων και τις αιρέσεις των αιρετικών. Τρέφουν πεινασμένους, ντύνουν γυμνούς, θεραπεύουν αρρώστους και προστατεύουν αδύναμους. Νουθετούν, διαπαιδαγωγούν και μορφώνουν με τα νάματα της λειτουργίας τους και της διδασκαλίας τους. Από το 12ο αιώνα συνεορτάζονται στις 30 Ιανουαρίου ως τρεις μεγάλοι φωστήρες της οικουμένης και από το 1838 καθιερώνεται η γιορτή τους ως γιορτή των Γραμμάτων και της Παιδείας.

Μέγας Βασίλειος

Ο Μέγας Βασίλειος ήταν άγιος της Ορθόδοξης εκκλησίας. Γεννήθηκε στην Καισάρεια της Καππαδοκίας από οικογένεια χριστιανική και εύπορη. Ο πατέρας του ήταν δάσκαλος ρητορικής στον Πόντο. Η μητέρα του Εμμέλια ήταν από τις πιο μορφωμένες και ενάρετες γυναίκες της εποχής, θυγατέρα χριστιανού μάρτυρα. Το ίδιο εξαίρετη ήταν και η γιαγιά του Μακρίνη. Από τέτοιους γονείς έλαβε ο Βασίλειος τη χριστιανική του ανατροφή και τη φροντίδα για τη μόρφωσή του. Σπούδασε πρώτα στην Καισάρεια έπειτα στην Κωνσταντινούπολη τη θεολογία και τα νομικά και αργότερα στην Αθήνα. Πέντε χρόνια στην Αθήνα διδάχτηκε τη φιλοσοφία, τη ρητορική, την αστρονομία, την ιατρική και τη γεωμετρία. Εκεί γνωρίστηκε καλά με τον ανιψιό του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου, τον Ιουλιανό που αργότερα έγινε αυτοκράτορας. Τότε συνδέθηκε με βαθιά και ισόβια φιλία με τον συνσπουδαστή του Γρηγόριο Ναζιανζινό.

Γρηγόριος Ναζιανζινός

Ο Γρηγόριος ο Ναζιανζινός, ήταν Πατριάρχης της Κωνσταντινουπόλεως , άγιος και θεολόγος. Γεννήθηκε στην Αριανζό, κωμόπολη κοντά στη Ναζιανζό της Καπποδοκίας, από ευσεβείς και μορφωμένους γονείς. Ο πατέρας του ήταν Επίσκοπος στη Ναζιανζό και η μητέρα του Νόνη έδωσε στο μικρό Γρηγόριο τις πρώτες χριστιανικές κατευθύνσεις. Ο Γρηγόριος αφού έμαθε τα πρώτα του γράμματα στη γενέτειρά του, σπούδασε στη Καισάρεια και αργότερα στην Αλεξάνδρεια. ΄Υστερα φοίτησε έξι χρόνια στις φιλοσοφικές σχολές της Αθήνας, όπου σπούδασε φιλοσοφία και ρητορική. Συνδέθηκε με βαθιά φιλία με το συμφοιτητή  του Βασίλειο, με τον οποίο, όπως έγραφε ο ίδιος, είχε “μια ψυχή σε δύο σώματα χωρισμένη”.Υπήρξε άριστος σπουδαστής και τελείωσε τόσο καταρτισμένος επιστημονικά ώστε η ίδια του η σχολή τον κράτησε ως καθηγητή περίπου δύο χρόνια. Ο Γρηγόριος ο Ναζιανζινός ο οποίος θεωρείται ένας από τους μεγάλους Πατέρες της Εκκλησίας, εκτός από πολλά συγγράματα, έγραψε λόγους, επιστολές και ωραία θρησκευτικά ποιήματα. Η μνήμη του γιορτάζεται στις 25 Ιανουαρίου.

Ιωάννης Χρυσόστομος

Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος ήταν οικουμενικός Πατριάρχης και αξιόλογος εκκλησιαστικός συγγραφέας. Γεννήθηκε στην Αντιόχεια της Συρίας, στο μεγάλο αυτό κέντρο του Χριστιανισμού, το 345 μΧ.. Ο Ιωάννης έμεινε νωρίς ορφανός από πατέρα. ΄Ετσι την ανατροφή του και τη μόρφωσή του την ανέλαβε η μητέρα του Ανθούσα, μια ευσεβέστατη, ενάρετη και μορφωμένη χριστιανή. Μετά την αποφοίτησή του από τη σχολή, εξάσκησε στην Αντιόχεια, το δικηγορικό επάγγελμα και απόχτησε μεγάλη φήμη. Τα περίφημα κυρήγματά του ήταν τόσο ελκυστικά, ώστε έτρεχαν να τον ακούσουν οπουδήποτε. Η φήμη του πέρασε σύντομα τα όρια της Αντιόχειας και έφτασε στην Κωνσταντινούπολη. Ως Πατριάρχης της Κωνσταντινούπολης, φρόντισε για τη μόρφωση του Κλήρου, εργάστηκε για τη διάδωση του Χριστιανισμού σε βάρβαρους λαούς, προστάτεψε τους φτωχούς και δυστηχισμένους, ιδρύοντας πολλά φιλανθρωπικά ιδρύματα. Όλοι μιλούσαν για το χρυσάφι των λόγων του, που έβγαιναν απ΄ το στόμα του. Γι΄ αυτό και τον ονόμασαν Χρυσόστομο . Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος κατέχει την πρώτη θέση μέσα, στην Εκκλησία ως εκκλησιαστικός ρήτορας και συγγραφέας. Έγραψε τη “Λειτουργία του Χρυσόστομου”, που τελείται τακτικά στην εκκλησία και πολλούς λόγους, επιστολές και βιβλία μοναχικού βίου, ηθικά, δογματικά και παιδαγωγικά.

Απολυτίκιο των Τριών Ιεραρχών

Τους τρεις μεγίστους φωστήρας, της Τρισηλίου Θεότητος, τους την οικουμένην ακτίσι, δογμάτων θείων πυρσεύσαντας· τους μελιρρύτους ποταμούς της σοφίας, τους την κτίσιν πάσαν θεογνωσίας νάμασι καταρδεύσαντας· Βασίλειον τον μέγα, και τον θεολόγον Γρηγόριον, συν τω κλεινώ Ιωάννη, τω την γλώτταν χρυσορρήμονι· πάντες οι των λόγων αυτών ερασταί, συνελθόντες ύμνοις τιμήσωμεν· αυτοί γαρ τη Τριάδι, υπέρ ημών αεί πρεσβεύουσιν.

Ερμηνεία: ΄Ολοι όσοι θαυμάζουμε τους λόγους των τριών μεγάλων Φωστήρων της τρισυπόστατης θεότητας, δηλαδή το Μέγα Βασίλειο, το Γρηγόριο το θεολόγο και τον ξακουστό Ιωάννη που το στόμα του έβγαζε χρυσάφι, ας τους τιμήσουμε με ύμνους. Γιατί αυτοί φώτισαν την οικουμένη με θείες διδασκαλίες. Γιατί σαν ποταμοί σοφίας πότισαν όλη την κτίση με τα άγια νερά της θεογνωσίας, και γιατί αυτοί μεσολαβούν και παρακαλούν πάντα την Αγία Τριάδα για μας.

Κοντά στον οικισμό ανθρώπινη παρουσία μαρτυρείται ήδη από την αρχαιότητα στα ερείπια του πρώτου κάστρου της περιοχής, στην τοποθεσία του λόφου Αϊ – Γιάννη.

Η Αδριανή έχει το κατάλληλο έδαφος για την καλλιέργεια σταφυλιού, για αυτό και υπάρχουν τρία οινοποιεία που έχουν κάνει το μικρό χωριό γνωστό σε όλη την Ελλάδα. Στα επισκέψιμα οινοποιεία, που περιβάλλονται από οργανωμένους αμπελώνες, θα ξεναγηθούμε στους χώρους παραγωγής, στις κάβες, στις προσεγμένες αίθουσες γευσιγνωσίας για να δοκιμάσουμε τα βραβευμένα σ’ όλο τον κόσμο κρασιά. Η ευρύτερη περιοχή συγκεντρώνει και άλλες μικρότερες μονάδες παραγωγής, με εξαιρετικά κρασιά, που την καθιστούν σημαντικό οικονομικό κέντρο της Δράμας.

Στην περιοχή επίσης δραστηριοποιείται επιχείρηση επεξεργασίας ξηρών καρπών όπου διαθέτει έναν από τους πλέον σύγχρονους εργαστηριακούς εξοπλισμούς επεκτείνοντας τις δραστηριότητές της και στο εξωτερικό.

Στα νοτιοανατολικά της Αδριανής μπορούμε ακόμη να χαλαρώσουμε, να αθληθούμε και να ετοιμάσουμε νοστιμιές στο αλσύλλιο του χωριού, κάτω από τον ίσκιο των πλατάνων σε έκταση 50 περίπου στρεμμάτων.

Μπορούμε να συνδυάσουμε την επίσκεψή μας στην Αδριανή με το πανηγύρι της στις 6 Αυγούστου, την ημέρα της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος. Στα νότια του χωριού σώζεται η ξυλόστεγη τρίκλιτη βασιλική του Αγίου Νικολάου η οποία χρονολογείται από το 1884, χτισμένη από τους ντόπιους Έλληνες στα χρόνια της ανάπτυξης του καπνεμπορίου. Πανηγυρικές – θρησκευτικές εκδηλώσεις για τον εορτασμό του Αγίου Νικολάου πραγματοποιούνται κάθε χρόνο στις 5 και 6 Δεκεμβρίου. Παραμονή της εορτής ψέλνεται Μέγας Εσπερινός, μετ’ αρτοκλασίας. Στη συνέχεια γίνεται η λιτάνευση της Ιερής Εικόνας του Αγίου με τη συνοδεία της φιλαρμονικής την οποία αποτελούν νέοι και νέες του χωριού. Στις 6 Δεκεμβρίου  το πρωί, τελείται Πανηγυρική Θεία Λειτουργία όπου μετά την λήξη της, στον πανέμορφο προαύλιο χώρο της εκκλησίας, προσφέρονται συνήθως παραδοσιακή φασολάδα, εδέσματα και ντόπιο άφθονο κρασί ή τσίπουρο.

Η Αδριανή στην εκπομπή “Γυρίσματα” της τηλεόρασης του Σκάι

Η πλατεία του χωριού, 12 Φεβρουαρίου 1950

Το χιονισμένο Φαλακρό από την Αδριανή

Η ποδοσφαιρική ομάδα του “Ηρακλή” Αδριανής, 4 Φεβρουαρίου 1957

Λιμνούλα Αγίας Βαρβάρας

Το όνομα της περιοχής είναι συνδεδεμένο με την εκκλησία της Αγίας Βαρβάρας, πολιούχο της Δράμας, που υπάρχει στην περιοχή. Η παράδοση διατηρεί ακόμα τους θρύλους γύρω από το χτίσιμο της εκκλησίας.

Σύμφωνα λοιπόν με την παράδοση, κατά τους Βυζαντινούς χρόνους υπήρχε ένα εκκλησάκι στο χώρο που σήμερα είναι η λιμνούλα. Οι Τούρκοι, όταν κατέλαβαν την πόλη κατά το 1380, το γκρέμισαν και στη θέση του προσπάθησαν να χτίσουν ένα τζαμί. Με θαύμα της Αγίας Βαρβάρας κατά την ημέρα της γιορτής της, πλημμύρισε η περιοχή και το κτίσμα δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Από τον προσανατολισμό (προς την Μέκκα) των ερειπίων που υπάρχουν μέσα στο νερό, υποθέτουμε ότι πρόκειται για τζαμί.

Το σημερινό εκκλησάκι κτίστηκε το 1920 πάνω από τη λιμνούλα. Το ψηλό καμπαναριό της αντικατοπτρίζεται στο βυθό των νερών στο χώρο που λένε ότι υπήρχε το παλιό εκκλησάκι.

Σε αυτόν το χώρο τα παλιότερα χρόνια την παραμονή της 4ης Δεκεμβρίου, ημέρα της γιορτής της Αγίας Βαρβάρας τα κορίτσια κατά ομάδες πήγαιναν στον εσπερινό. Μόλις βασίλευε ο ήλιος και σκοτείνιαζε άναβαν κεριά στον ανατολικό τοίχο της μικρής λίμνης. Εκεί περίμεναν προσευχόμενα να καεί μεγάλο μέρος του κεριού και παρακαλούσαν την Αγία να τους χαρίσει υγεία και καλό τυχερό, γιατί η Αγία Βαρβάρα εκτός από προστάτης του πυροβολικού, θεωρείται και προστάτης των κοριτσιών, τις οποίες προφυλάσσει από κάθε κακογλωσσιά και διευκολύνει τα συνοικέσιά τους.

Πολλά κορίτσια μάλιστα κολλούσαν αναμμένα κεριά σε ένα κομμάτι σανίδα που το τοποθετούσαν στην επιφάνεια του νερού και έκαναν ευχές, οι οποίες θα πραγματοποιούνταν ανάλογα με την πορεία που θα ακολουθούσε η φωτοστολισμένη σανίδα. Θεωρούνταν αποτυχία αν έσβηναν τα κεριά. Δεν χανόταν όμως οι ελπίδες γιατί η αποτυχία αυτή θα αναπληρωνόταν από το όνειρο που θα έβλεπε στο ύπνο της, όταν θα της παρουσιαζόταν η Αγία.

Το πρωί της γιορτής με το χάραμα της ημέρας οι ομάδες των κοριτσιών έτρεχαν αμίλητες και πήγαιναν στην λιμνούλα. Εκεί νίβονταν, καλημερίζονταν και αντάλλασσαν εγκάρδιες ευχές. Μετά άναβαν κεριά και έπαιρναν νερό που θεωρούνταν αγιασμένο από την Αγία και παρακολουθούσαν την λειτουργία.

Το έθιμο αυτό διατηρείται μέχρι σήμερα. Την παραμονή της γιορτής τα μικρά παιδιά ρίχνουν καραβάκια στολισμένα με κεριά στην λιμνούλα. Γίνεται μάλιστα και διαγωνισμός και βραβεύεται το καλύτερο από αυτά.

Ο νομός Δράμας βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα της Ανατολικής Μακεδονίας και διοικητικά υπάγεται στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.

   Συνορεύει προς βορρά με τη Βουλγαρία, ανατολικά με το νομό Ξάνθης, νοτιοανατολικά με το νομό Καβάλας και νοτιοδυτικά με το νομό Σερρών. 

     Η συνολική του έκταση είναι 3.468,3 τ.χλμ. και ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ανέρχεται σε 98.287 άτομα.

   Ο πληθυσμός του νομού κατοικεί σε 5 δήμους σύμφωνα με τον αυτοδιοικητικό νόμο του Καλλικράτη. Πρωτεύουσα του νομού είναι η Δράμα με 44.823 κατοίκους. Άλλες σημαντικές κωμοπόλεις είναι το Δοξάτο, η Προσοτσάνη, το Καλαμπάκι, ο Άγιος Αθανάσιος και το Κάτω Νευροκόπι. 

    Ο νομός Δράμας είναι ορεινός στο σύνολό του. Οι ορεινές εκτάσεις καλύπτουν το 63,15% της συνολικής έκτασής του. Σημαντικότερο βουνό είναι το Φαλακρό, η κύρια κορυφή του οποίου βρίσκεται σε υψόμετρο 2.230 μ. Στα βορειοδυτικά απλώνεται η κοιλάδα του Νευροκοπίου, που περιβάλλεται από τα όρη Όρβηλο, Βροντούς, όπου σημειώνονται οι χαμηλότερες θερμοκρασίες στην Ελλάδα. 

 Διαθέτει σπάνια είδη χλωρίδας καθώς και αλπικά και υποαλπικά τοπία. Μάλιστα ο νομός Δράμας διαθέτει τα περισσότερα δάση από οπουδήποτε αλλού στην Ελλάδα. Τα σπουδαιότερα βρίσκονται δυτικά του Νέστου ποταμού. Αξίζει να επισκεφθεί κανείς τη δασική διαδρομή Δράμας-Ελατιάς.