641606795 25902257339443776 4178191146506862590 n

Εκδήλωση μνήμης για τα θύματα στα Τέμπη

Δημοσιεύθηκε από τον/την
Πώς θα ήταν τα θύματα σήμερα τρία χρόνια μετά, αν η ζωή τους δεν είχε κοπεί απότομα; Αυτός ήταν ο πυρήνας της σημερινής εκδήλωσης μνήμης. Μία ιδέα των παιδιών που υλοποιήθηκε από τα ίδια. Φαντάστηκαν τη ζωή της Μάρθης, της Εριέτας και των άλλων παιδιών (και μεγάλων) στο σήμερα. Θα είχαν πτυχίο, θα ήταν ερωτευμένα, θα έκαναν όνειρα, θα ταξίδευαν, θα γελούσαν, θα δημιουργούσαν. Και στη μεγάλη αίθουσα απόλυτη σιωπή. Γιατί τίποτε από αυτά δεν θα συμβεί.
Τα μηνύματα έγιναν αφίσες, γέμισαν λευκές κόλλες και σχηματίστηκαν στην αυλή με τσάντες.
Συγχαρητήρια στο 15μελές του σχολείου, στον όμιλο δημοσιογραφίας και στον υποδιευθυντή μας, κύριο Χατζηιωάννου. Δεν ξεχνάμε.
642265847 25902370656099111 4191362269351818564 n642838087 25902282796107897 7288806503367550319 n641606795 25902257339443776 4178191146506862590 n
unnamed 6

Ανταλλαγή γραμμάτων πρωινού- εσπερινού: Ο κακός μαθητής

Δημοσιεύθηκε από τον/την

«Ο κακός μαθητής»: Η “ταμπέλα” που έγινε αφορμή διαλόγου

 

Ολοκληρώθηκε και η επόμενη ανταλλαγή γραμμάτων ανάμεσα στους μαθητές του Πρωινού και του Εσπερινού σχολείου με αφορμή το κείμενο του Ανδρέα Λασκαράτου «Ο κακός μαθητής». Μια λογοτεχνική αφετηρία μετατράπηκε σε έναν ουσιαστικό διάλογο γύρω από τις ταμπέλες, τα στερεότυπα και τις εμπειρίες που σημαδεύουν τη σχολική ζωή.

Οι μαθητές του Πρωινού στα γράμματά τους διατύπωσαν μια ξεκάθαρη θέση: δεν υπάρχει “κακός μαθητής”, αλλά μαθητές με διαφορετικούς ρυθμούς, ανάγκες και επίπεδα κατανόησης. Για εκείνους, «κακός» δεν είναι όποιος δυσκολεύεται στο διάβασμα ή δεν γράφει καλά διαγωνίσματα, αλλά εκείνος που μειώνει, προσβάλλει, χτυπά ή ασκεί bullying στους συμμαθητές του:

  • «…οι βαθμοί δεν δείχνουν πάντα την αξία, τις ικανότητες ή τις προσπάθειες που καταβάλλει ο κάθε άνθρωπος. Υπάρχουν μαθητές που δεν αποδίδουν για λόγους προσωπικούς, οικονομικούς, οικογενειακούς, κοινωνικούς και πάει λέγοντας.»
  • «Για μένα «κακός μαθητής» δεν είναι αυτός που έχει χαμηλούς βαθμούς. Είναι ένας χαρακτηρισμός που συχνά δίνεται άδικα χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι δυσκολίες, τα βιώματα ή ο τρόπος που τον αντιμετωπίζουν οι άλλοι. Πολλές φορές οι βαθμοί ή η συμπεριφορά είναι αποτέλεσμα πίεσης, αδιαφορίας, ή έλλειψης στήριξης και όχι πραγματικής αδυναμίας. Δυστυχώς, έχω παρατηρήσει μορφές bullying στο σχολείο, κυρίως λεκτικές. Μαθητές που δυσκολεύονται γίνονται στόχος κοροϊδίας, ενώ ακόμα και καλοί μαθητές, δέχονται ειρωνικά σχόλια. Αυτό δημιουργεί φόβο, ντροπή και απομόνωση. »
  • «Πιστεύω πως δεν υπάρχει κακός και καλός μαθητής. Είμαστε όλοι ίσοι απλά διαφορετικοί.»
  • «Ο «κακός μαθητής» δεν φαίνεται από το διάβασμα αλλά από τη συμπεριφορά του στους άλλους. Κατά τη γνώμη μου μπορεί να υπάρχει βία στο σπίτι του ή να μην ενδιαφέρονται γι’ αυτόν και θέλει να βγάλει τον πόνο του στους άλλους.»
  • «Δεν είναι δίκαιο να χαρακτηρίζεται κάποιος «κακός» μαθητής μόνο και μόνο επειδή δεν διαβάζει σαν τα άλλα παιδιά. Ο καθένας μπορεί να έχει διαφορετικές ικανότητες ή ενδιαφέροντα. Πιστεύω ότι οι βαθμοί στα μαθήματα δεν δείχνουν την αξία ενός μαθητή ή το μέλλον του.»
  • «Στα σχολεία συχνά υπάρχουν στερεότυπα για τους «καλούς» και τους «κακούς» μαθητές. Μαθητές που είναι άριστοι, θεωρούνται πάντα υπεύθυνοι και πιο έξυπνοι από τους άλλους, ενώ τους «κακούς» τους θεωρούν τεμπέληδες ή αδιάφορους μόνο και μόνο γιατί δεν διαβάζουν.
  • «Οι κακοί μαθητές» είναι οι «νταήδες», οι αρχηγοί του σχολείου, που κάνουν λεκτικό ή σωματικό bullying σε άλλα παιδιά, ακόμα και καλούς μαθητές. Θεωρούν τον εαυτό τους «είδωλα». Εγώ ο ίδιος έχω υπάρξει παιδί που έχει υποστεί bullying, επειδή είμαι πολύ καλός μαθητής.»
  • « Η ταμπέλα του «κακού μαθητή» κλονίζει σε μεγάλο βαθμό τα παιδιά και τους εφήβους. Τα στερεότυπα που προσκολλώνται σε αυτούς εκφράζονται συνήθως με τη μορφή εκφοβισμού από τους συνομήλικους τους, ή μέσω της υποτιμητικής ή προκατειλημμένης στάσης των εκπαιδευτικών απέναντί τους. Με την εξέλιξη των επιστημών, όπως η ψυχολογία, η παιδαγωγική κ.α. ένας μαθητής που καταβάλλει αρκετό κόπο αλλά αντιμετωπίζει μαθησιακές δυσκολίες, λαμβάνει στήριξη από ειδικούς εκπαιδευτικούς και τους συμμαθητές του, σε αντίθεση με παλιά που οι ιδιαιτερότητες θεωρούνταν αδυναμίες.»

 

Στο τέλος των γραμμάτων τους, οι μαθητές του Πρωινού ζήτησαν από τους ενήλικες συμμαθητές τους να μοιραστούν τη δική τους εμπειρία: πώς αντιλαμβάνονται οι ίδιοι τον «κακό μαθητή», πώς τους αντιμετώπιζαν στο σχολείο, αν αυτό επηρέασε την αυτοεικόνα τους ή τη μαθησιακή τους πορεία και, αν σύγκριναν τον εαυτό τους τότε με τον εαυτό τους σήμερα στο Εσπερινό τι θα έλεγαν.

Οι μαθητές του Εσπερινού απάντησαν με ειλικρίνεια και συγκίνηση θυμούμενοι το παρελθόν. Πολλοί ανέφεραν ότι η «ταμπέλα» συχνά δημιουργούνταν από τους ίδιους τους δασκάλους: αυστηρές παρατηρήσεις, δημόσια επίπληξη, τιμωρίες, ακόμη και χειροδικίες. Οι «καλοί μαθητές» δεν ασχολούνταν γιατί «το θέμα τους αφορούσε». Για αρκετούς, αυτή η εμπειρία υπήρξε ένας από τους βασικούς λόγους εγκατάλειψης του σχολείου. Άλλοι πάλι παραδέχθηκαν ότι δεν διάβαζαν από επιλογή, επειδή δεν ένιωθαν τα μαθήματα ενδιαφέροντα, χωρίς όμως να έχουν πρόβλημα με τους συμμαθητές τους. Οι ιστορίες τους είναι αποκαλυπτικές της πραγματικότητας που βίωναν. Οι μαθητές του Εσπερινού υπογράμμισαν ομόφωνα ότι η ταμπέλα του “κακού μαθητή” δεν έχει θέση στο σχολείο τους, όπου όλοι αντιμετωπίζονται με ίση μεταχείριση, αποδοχή και στήριξη.

Η δράση αυτή απέδειξε ότι οι λέξεις έχουν δύναμη, είτε για να πληγώνουν είτε για να θεραπεύουν. Το πιο αισιόδοξο στοιχείο αυτής της ανταλλαγής  ήταν η ωριμότητα με την οποία οι μαθητές του Πρωινού επαναπροσδιόρισαν την έννοια του «κακού μαθητή». Έχουν  συνειδητοποιήσει ότι το σχολείο επιθυμεί να είναι χώρος κατανόησης, ενθάρρυνσης και αποδοχής, ένας χώρος όπου καμία «ταμπέλα» δεν μπορεί να καθορίσει το μέλλον ενός παιδιού.

Ευχαριστώ τους συναδέλφους φιλολόγους του σχολείου για τη συμβολή τους  στην πραγματοποίηση της συγκεκριμένης ανταλλαγής γραμμάτων.

Η φιλόλογος , Αθανασία Ζιάτα

 

unnamed 5unnamed 6

 

 

 

633480187 25756228610713317 5682076702336251960 n

Τι νέα; Οι μαθητές/τριες συζητούν για τον αυτοτραυματισμό

Δημοσιεύθηκε από τον/την
Στο “Τι νέα;” σήμερα 11/2/2026, τα παιδιά του Β4 επέμεναν να συζητήσουμε για τον αυτοτραυματισμό. Στην αρχή φάνηκε πως δεν ήξεραν τι ακριβώς είναι, αφού θεώρησαν πως ο εθισμός είναι αυτοτραυματισμός. Αφού προσδιορίστηκε η έννοια με αναφορές σε βιβλία που έχουν διαβάσει, μίλησαν για τα challenge αυτοτραυματισμών ( θυμήθηκαν την μπλε φάλαινα), για το πώς μπορεί κάποιος να βοηθήσει φίλους του που το κάνουν, για τη σημασία του να απευθυνόμαστε σε ειδικούς, αλλά και σε ανθρώπους που εμπιστευόμαστε, μοιράστηκαν φόβους και ανέλυσαν τις αιτίες για τις οποίες συμβαίνει αυτό. Ερωτήσεις όπως: “Πώς μπορώ να βοηθήσω όταν το δω να συμβαίνει;” “Πώς αντιστέκομαι σε ένα τέτοιο challenge;”, “Γιατί στρεφόμαστε κατά του εαυτού μας;” απαντήθηκαν από τα ίδια τα παιδιά, που πάλι δεν άκουσαν το κουδούνι , αφού δεν βγήκαν για διάλειμμα. Ψήφισαν και το θέμα της επόμενης εβδομάδας, κράτησαν εξαιρετικά πρακτικά, ενώ μου έδωσαν τον λόγο μόνο 2 φορές και για 1,5 λεπτό συνολικά .
( Δεν ήξερα πολλά για την μπλε φάλαινα. Ένας μαθητής περιέγραψε τα όσα σχετικά είδε στα ΜΚΔ ως εφιάλτη. Μία μαθήτρια είπε πως εκδοχές της μπλε φάλαινας υπάρχουν ακόμα στο διαδίκτυο και απευθύνονται σε παιδιά Δημοτικού. Όλα συμφώνησαν πως πρέπει να προσέχουν με ποιους μιλάνε στο διαδίκτυο, γιατί πολλές ομάδες είναι σκοτεινές. Περήφανη για τα παιδάκια μου).
633480187 25756228610713317 5682076702336251960 n
Ελευθερία Παπαμανώλη

Η κατάθλιψη: συνέντευξη από μία ψυχολόγο

Δημοσιεύθηκε από τον/την

Η κατάθλιψη

Συνέντευξη για το συγκεκριμένο κοινωνικό πρόβλημα με μια ψυχολόγο.

Ερώτηση: Καλησπέρα σας, καταρχάς να σας ευχαριστήσω που δεχτήκατε να πραγματοποιηθεί η σημερινή συνέντευξη και να ξεκινήσω με την πρώτη ερώτηση και σχετικά γενική. Τι είναι η κατάθλιψη;

Απάντηση: Καλησπέρα και σε σένα. Λοιπόν η κατάθλιψη είναι ψυχική νόσος η οποία μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία κυρίως όμως σε εφήβους, νέους ανθρώπους και αργότερα στην τρίτη ηλικία που και εκεί είναι πολύ συχνό να εμφανιστεί εάν δεν έχει εμφανιστεί στα πρώιμα στάδια ζωής. Κυρίως καταλαβαίνουμε ότι ένα άτομο νοσεί από κατάθλιψη και αυτό που έχουμε όλοι στο μυαλό μας είναι η απόσυρση.  Ένα άτομο που δεν έχει διάθεση για τίποτα, δεν έχει κοινωνική ζωή, απομονώνεται, συνήθως δεν έχει κουράγιο ή όρεξη να κάνει το οτιδήποτε όπως απλές βασικές λειτουργίες, όπως να κάνει μπάνιο ή να φάει. Μπορεί να εκδηλωθεί και με άλλους τρόπους στους νέους ειδικά μπορεί να εκδηλωθεί μέσω ευερεθιστότητας δηλαδή να έχουμε έναν νέο οποίος είναι ευέξαπτος, να έχει τάσεις επιθετικότητας ή και βίαιες αντιδράσεις. Αυτό μπορεί να είναι μια εκδήλωση κατάθλιψης και ας μην φαίνεται με πρώτο μάτι γιατί έχουμε συνηθίσει μια άλλη εικόνα ενός καταθλιπτικού ατόμου. Επίσης μπορεί να εκδηλωθεί, να είναι ένα άτομο που να προσπαθεί να κάνει “people pleasing” δηλαδή να ευχαριστεί τους άλλους και να είναι καθημερινά χαρούμενο και σε κάθε πρόβλημα να είναι χαρούμενο και να γελάει, αλλά πίσω από αυτό να κρύβεται κατάθλιψη ακόμα και υπερβολική κοινωνικότητα. Αυτό μπορεί κάποιες φορές να εκδηλώνει ένα άτομο το οποίο κατά βάθος νιώθει μόνο του και απομονωμένο.

Ερώτηση: Ποιοι είναι οι πιο συχνοί παράγοντες που το οδηγούν σε αυτό;

Απάντηση: Η κοινωνία και το περιβάλλον του ατόμου και ιδίως του νέου ατόμου που το οδηγεί πολλές φορές στο στάδιο της κατάθλιψης, παρόλο που μπορεί κάποιες φορές να είναι πιο παθολογικό, οι έφηβοι επειδή περνάνε διάφορες ορμονικές απότομες αλλαγές που είναι απόλυτα φυσιολογικό. Βέβαια αυτό πάει πάντα συνδυαστικά με το περιβάλλον και την κοινωνία. Σε πολύ μεγάλο βαθμό οι κοινωνικοί παράγοντες που επηρεάζουν το άτομο έχουν να κάνουν με τα social media γιατί οι νέοι ειδικά μπαίνουν μόνιμα σε μια σύγκριση του εαυτού τους και των άλλων και τα social προάγουν πολύ και την τέλεια εικόνα της ιδανικής ζωής. Υπάρχει επίσης πίεση που δέχονται για να είναι μόνιμα επιτυχημένοι όχι μόνο από το οικογενειακό περιβάλλον αλλά και από το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο π.χ. δασκάλους, αθλήματα, από φίλους οι οποίοι τους θεωρούνε μόνιμα επιτυχημένους οπότε νιώθουν την ανάγκη να καλύπτουν συνεχώς αυτή την εικόνα.

Ερώτηση: Άρα πιστεύετε πως έχουν επηρεάσει τα κοινωνικά δίκτυα και το διαδίκτυο γενικά, τους νέους;

Απάντηση: Σε πολύ μεγάλο ποσοστό γιατί πλέον μέσα από αυτό οι νέοι άνθρωποι επικοινωνούν και εκφράζονται. Αν λοιπόν από πολύ νωρίς δεν έχουν μάθει να διαχειρίζονται συναισθήματα και να βάζουν όρια σε κάποια πράγματα από μόνα τους, τότε θεωρώ ότι είναι η ηλικία που αρχίζουν να χάνονται μέσα σε αυτό τον κοινωνικό λαβύρινθο που το τέλος φτάνει σε σημείο να τα καταπιέζει.

Ερώτηση: Γιατί πολλοί νέοι δυσκολεύονται να μιλήσουν για τα συναισθήματα τους και να ζητήσουν βοήθεια;

Απάντηση: Αυτή είναι μια πολύ καλή ερώτηση! Είτε επειδή δεν μάθανε από πολύ νωρίς πως να τα εκφράζουν σωστά και αυτό ξεκινάει από την πολύ πρώιμη ηλικία, όπου τα παιδιά σε πολλές οικογένειες και πολλές φορές δεν μαθαίνουν ούτε να αναγνωρίζουν τα ίδια τους τα συναισθήματα τα οποία και στην πορεία γίνονται πιο περίπλοκα ούτε να τα εκφράζουν με το σωστό τρόπο. Επίσης είναι και η αντιμετώπιση που έχουν από τους ενήλικες της ζωής τους αν θεωρήσουμε ότι ένας νέος έχει κατάθλιψη αυτό που πραγματικά έχει ανάγκη από τους ενήλικες της ζωής του δεν είναι το “έλα σκέψου θετικά το χεις όλα καλά”, το βασικό είναι να μπορέσουν να αποδεχτούν την κατάσταση και τα συναισθήματα του παιδιού και να δείχνουνε με σταθερό τρόπο ότι είναι εκεί για ότι χρειαστεί.

Ερώτηση: Πότε είναι απαραίτητο ένας έφηβος να απευθυνθεί σε ένα ειδικό ψυχικής υγείας;

Απάντηση: Εγώ θεωρώ ότι το πότε είναι απαραίτητο το κρίνει το ίδιο το άτομο. Ίσως και αυτό ότι τις πρώτες ενδείξεις ότι κάτι συμβαίνει που έχει χαλάσει την ισορροπία μέσα του τότε θα ήταν καλύτερο για το άτομο να μιλήσει με ένα ψυχολόγο. Αλλά τα συμπτώματα πρέπει να είναι συστηματικά για να πούμε ότι είναι κατάθλιψη και όχι μελαγχολία που είναι δυο διαφορετικά πράγματα διότι φάσεις μελαγχολίας περνάμε όλοι.

Ερώτηση: Πιστεύετε ότι το σχολείο, η κοινωνία μπορούν να βοηθήσουν για να αρχίσει αυτό το κοινωνικό πρόβλημα αν μειώνεται, δηλαδή το ποσοστό του;

Απάντηση: Σίγουρα, κάτι πολύ σημαντικό είναι να μην δημιουργείται στίγμα στο άτομο με κατάθλιψη γιατί δυστυχώς σαν κοινωνία τρέχουμε να στιγματίσουμε αυτά τα άτομα νομίζοντας ότι πρέπει να του συμπεριφερόμαστε διαφορετικά οπότε αυτόματα επιδεινώνουμε το πρόβλημα γιατί τα απομονώνουμε άθελά μας. Γιατί ένα άτομο με ψυχική νόσο το μόνο που χρειάζεται είναι κατανόηση και αποδοχή. Θα έπρεπε να εκπαιδευτεί η σχολική κοινότητα να αναγνωρίζει ότι ένας άνθρωπος μπορεί να έχει κατάθλιψη αλλά και να εκπαιδευτεί στο να το διαχειριστεί και το βοηθήσει και προφανώς να μπορούμε να το αποδεχτούμε.

Ερώτηση: Γιατί είναι κοινωνικό και όχι ατομικό πρόβλημα;

Απάντηση: Η κατάθλιψη είναι ένα κοινωνικό θέμα διότι η ίδια η κοινωνία και το περιβάλλον εν τέλει στο δημιουργεί, δεν είναι μια πάθηση από μόνη της. Πρέπει σαν κοινωνία να καταλάβουμε γιατί δημιουργούμε την πίεση και στοχεύουμε στα νεαρά άτομα με αποτέλεσμα να διαγιγνώσκονται όλο και περισσότεροι νέοι με κατάθλιψη.

Τη συνέντευξη σχεδίασε και πραγματοποίησε η μαθήτρια Ιόλη Φωτιάδη

Η μοναξιά στην τρίτη ηλικία: έρευνα

Δημοσιεύθηκε από τον/την

Έρευνα: “Η μοναξιά στην τρίτη ηλικία”

Υποκείμενο έρευνας: Ηλικιωμένη γυναίκα 75 ετών

Μέθοδος έρευνας: Προφορική συνέντευξη

Εισαγωγή: Η μοναξιά αποτελεί ένα πραγματικό έντονο και επίκαιρο κοινωνικό φαινόμενο, ειδικότερα όταν σχετίζεται με την τρίτη ηλικία. Η σύγχρονη κοινωνία παρέχει την δυνατότητα επικοινωνίας από απόσταση, μέσω του τηλεφώνου και του διαδικτύου, όμως δεν αποκαθιστά πλήρως την απομόνωση ενός μεγάλου αριθμού ηλικιωμένων. Σκοπός της υφιστάμενης έρευνας είναι να διερευνηθεί πώς βιώνει την μοναξιά ένα ηλικιωμένο άτομο και ποιες συνθήκες την επηρεάζουν.

Μεθοδολογία: Η έρευνα πραγματοποιήθηκε με την μέθοδο της συνέντευξης. Το υποκείμενο της έρευνας ήταν μια ηλικιωμένη γυναίκα 75 ετών. Οι ερωτήσεις ήταν ανοιχτού τύπου και αφορούσαν την εμπειρία της μοναξιάς, την καθημερινή ζωή και την κοινωνική επαφή με φίλους και συγγενείς.

Συνέντευξη

Ερώτηση: Νιώθετε μοναξιά ποτέ; Αν ναι, πότε έχετε αυτό το συναίσθημα;

Απάντηση: Ναι, κάποιες φορές νιώθω μόνη γιατί δεν έρχονται επισκέψεις πλέον και δεν έχω κάποιον να μιλήσω. Πολλές φορές βέβαια περνάνε τα εγγόνια μου και τα παιδιά μου να με δούνε, όμως τις μέρες που είναι όλοι απασχολημένοι, νιώθω μόνη και δεν έχω τι να κάνω.

Ερώτηση: Σας βοηθάνε οι τεχνολογίες, όπως το τηλέφωνο, οι βιντεοκλήσεις κ.ά. να νιώθετε πιο κοντά στους ανθρώπους;

Απάντηση: Ναι, μερικές φορές γιατί μπορώ να μιλάω με τα παιδιά και τα εγγόνια μου στο βίντεο. Αλλά δεν με κάνει να νιώθω πιο κοντά τους. Δεν είναι το ίδιο να βλέπεις κάποιον από κοντά. Εγώ θέλω αγκαλιές, κουβέντες και βόλτες αλλά αυτά δεν μπορούν να αντικατασταθούν από το τηλέφωνο.

Ερώτηση: Τι σας κάνει να νιώθετε καλύτερα, όταν νιώθετε μόνη;

Απάντηση: Όταν είμαι μόνη μου, κυρίως κάνω δουλειές του σπιτιού, καθαρίζω, ξεσκονίζω, τακτοποιώ και μαγειρεύω τα καλύτερα φαγητά για τα παιδιά μου. Επίσης βλέπω τηλεόραση και πιο πολύ ειδήσεις, λύνω κανένα σταυρόλεξο και μετά διαβάζω προσευχές για κάθε εγγονάκι μου και για τα παιδιά μου. Παίρνω και τηλέφωνο την οικογένεια μου και μερικές φορές πηγαίνω σε καμιά φίλη μου για να περπατήσουμε.

Ερώτηση: Πιστεύετε ότι η κοινωνία σήμερα βοηθάει τους ανθρώπους να μην νιώθουν μόνοι;

Απάντηση: Όχι. Οι άνθρωποι είναι πολύ βιαστικοί και τρέχουν συνέχεια να προλάβουν τις δουλειές τους. Παλιά, οι γείτονες μιλούσαν πιο πολύ, οι οικογένειες ήταν πολύ πιο ενωμένες και αγαπημένες. Περνάγαμε καλά, γιατί νοιαζόμασταν ο ένας για τον άλλον. Υπήρχε τεράστια οικειότητα σε σχέση με σήμερα, που ο κόσμος είναι ψυχρός. Τώρα ο καθένας προσπαθεί, παλεύει για τη δική του ζωή και νοιάζεται πρώτα για τον εαυτό του.

Ερώτηση: Τι θα θέλατε να αλλάξει ώστε να νιώθουν οι ηλικιωμένοι π.χ. λιγότερη μοναξιά;

Απάντηση: Να βρίσκονται οι άνθρωποι πιο συχνά, να γίνονται πιο αυθόρμητες και τακτικές επισκέψεις και συναντήσεις στην οικογένεια. Αλλά πρέπει και να μην ασχολείται ο κόσμος όλη την ώρα με τα κινητά, γιατί είναι πιο καλό να συναντήσει έναν φίλο ή αγαπημένο του πρόσωπο αντί γι’ αυτό.

Συμπέρασμα: Η έρευνα δείχνει πως η μοναξιά είναι ακόμη σημαντικό φαινόμενο στην κοινωνία που εμφανίζεται στην τρίτη ηλικία. Παρά τις τεχνολογικές εξελίξεις και δυνατότητες της επικοινωνίας, οι ηλικιωμένοι χρειάζονται επαφή με ανθρώπους και τακτική κοινωνική αλληλεπίδραση. Η κοινωνία και οι οικογένειες μπορούν να βοηθήσουν μειώνοντας την απομόνωση μέσα από μικρές, καθημερινές πράξεις και συχνότερες επισκέψεις.

Τη συνέντευξη σχεδίασε και πραγματοποίησε η μαθήτρια Χριστίνα Τζωρτζινάκη

 

617146012 25581374728198707 5073801522682188481 n

Η ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ…  ΞΕΠΟΡΤΙΣΕ!

Δημοσιεύθηκε από τον/την

 

Η ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ…  ΞΕΠΟΡΤΙΣΕ!

της Νάγιας Τσουλτσίδου, Β4

Την Παρασκευή 23 Ιανουαρίου 2026, η περιβαλλοντική ομάδα της Β’ τάξης του σχολείου μας, σε συνεργασία με το ΚΠΕ Λαυρίου αποφάσισε να βγει, να ερευνήσει και να συνομιλήσει με συμπολίτες μας για διάφορα θέματα που αφορούν το περιβάλλον.

Αναλυτικότερα, αφού παρακολουθήσαμε μία παρουσίαση στον χώρο του σχολείου, μοιραστήκαμε σε 5 ομάδες, η κάθε μία με διαφορετική  ‘’ αποστολή’’.

Ο πρώτες δύο έκαναν μια δημοσκόπηση σε διάφορους περαστικούς, με θέμα την ανακύκλωση και την κομποστοποίηση. Συμπέραναν, μάλιστα, πως το μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπων που ερωτήθηκαν γνώριζαν και έκαναν ανακύκλωση. Όμως, πολύ λιγότεροι γνώριζαν για την κομποστοποίηση. Εσείς;

Η τρίτη ομάδα, ανέλαβε να συνομιλήσει με μαγαζάτορες και να παρατηρήσει  τη χρήση πλαστικού στα καταστήματα. Βρήκε πως αν και η χρήση πλαστικού είναι υψηλή, υπάρχουν κάποιοι που επιλέγουν εναλλακτικές.

Η τέταρτη ομάδα, τοποθετήθηκε στην είσοδο-έξοδο των σούπερ μάρκετ και διεξήγε έρευνα για διάφορα θέματα. Παρατήρησαν και συνομίλησαν με αρκετό κόσμο και έβγαλαν τα εξής συμπεράσματα : η πλειοψηφία των ανθρώπων χρησιμοποιεί πλαστικές σακούλες για τα ψώνια τους. Οι περισσότεροι έχουν ως κριτήριο την τιμή και σε δεύτερο χρόνο την ποιότητα ή το αν ανακυκλώνεται το προϊόν.

Η πέμπτη και τελευταία ομάδα ανέλαβε να ερευνήσει και να καταμετρήσει τους κάδους απορριμμάτων/ανακύκλωσης. Αποτέλεσμα της έρευνάς τους ήταν πολλά δεδομένα και πληροφορίες σχετικά με αυτό, τα οποία, όμως, χρειάζονται περαιτέρω ανάλυση και συζήτηση με εκπροσώπους του Δήμου για τις επιλογές τους.

Τέλος, όλες οι ομάδες μαζευτήκαμε στη Δημοτική Βιβλιοθήκη και δουλέψαμε με την αξιολόγηση των δεδομένων. Αξίζει να σημειωθεί, πως όλα τα παιδιά κινήθηκαν αποκλειστικά στην πλατεία της πόλης μας και αφιέρωσαν πολύ χρόνο και προσπάθεια.

621877438 25581373668198813 4707990617262055281 n 618676602 25581373261532187 6578647251255951880 n 617146012 25581374728198707 5073801522682188481 n

 

 

 

 

 

 

611303262 25459995247003323 8903468751251061726 n 1

Μία μέρα στη Διεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών

Δημοσιεύθηκε από τον/την

Γράφει η Ειρήνη Σταμπούλογλου, Γ3

Με αφορμή την πρόσφατη εκπαιδευτική μας εκδρομή στη Διεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών ΔΕΕ, μου δόθηκε η ευκαιρία να γράψω την εμπειρία μου από εκεί. Καταρχάς ήταν κάτι παραπάνω από μια απλή εκδρομή, ήταν μια συναρπαστική εμπειρία στον χώρο της επιστήμης.

Φτάνοντας, αμέσως αντιληφθήκαμε τη σοβαρότητα και την ακρίβεια από τον χώρο της εγκληματολογίας, καθώς περάσαμε από έλεγχο και μας έλεγξαν τις ταυτότητες. Αφού μπήκαμε και μας καλωσόρισαν, επισκεφθήκαμε πρώτα το χημείο όπου εκεί γίνεται η ανάλυση των ούρων και αίματος. Παρατηρήσαμε κάποια πάρα πολύ διαφορετικά και ξεχωριστά μηχανήματα και η επιστήμονας που εξειδικευόταν σε αυτό το τομέα μας εξήγησε μερικά βασικά πράγματα όπως τι είναι εγκληματολογία, τι σπουδές πρέπει να κάνουμε και πόσο σημαντική είναι η προσφορά της στον διεθνή τομέα. Μάθαμε πώς η επιστήμη συμβάλλει στη διαλεύκανση υποθέσεων, χρησιμοποιώντας στοιχεία όπως δακτυλικά αποτυπώματα, ίχνη DNA και άλλα ευρήματα.

Έπειτα προχωρήσαμε στα όπλα και στο πολεμικό υλικό. Εκεί μας εξήγησαν πώς μπορούν από μία σφαίρα να βρουν από ποιο όπλο προέρχεται και μάλιστα ο τρόπος έχει μεγάλο  ενδιαφέρον. Στην ουσία, μας εξήγησαν πώς κάθε όπλο αφήνει μοναδικά σημάδια και πώς αυτά μπορούν να συνδεθούν με ένα συγκεκριμένο περιστατικό. Η διαδικασία αυτή απαιτεί μεγάλη ακρίβεια και προσοχή στη λεπτομέρεια, έχουν ένα ειδικό μηχάνημα όπου, αφού τοποθετήσουν τη σφαίρα, κάνει μία προσομοίωση, είναι σαν να τεμαχίζει τη σφαίρα. Παρατηρούν όλες τις γρατζουνιές που έχει και γενικότερα σημάδια από το όπλο και κάνουν μερικές εκτιμήσεις. Αφού εντοπίσουν υποψήφια  όπλα,  από τα οποία πιστεύουν ότι μπορεί να προήλθε η σφαίρα, κατεβαίνουν στο υπόγειο που έχουν μία πισίνα και πυροβολάνε με το όπλο που πιστεύουν πως έχει προέλθει η σφαίρα και μετά κάνουν το ίδιο πράγμα με την δειγματική σφαίρα και αφού συγκρίνουν τις δύο εικόνες και παρατηρήσουν ότι έχουν σχεδόν απόλυτα ίδια στοιχεία, τότε οι υποθέσεις τους επιβεβαιώνονται.

Έπειτα προχωρήσαμε και στον αγαπημένο μου προσωπικά τομέα. Αγαπημένος μου τομέας ήτανε η ανάλυση δακτυλικών αποτυπωμάτων. Μας εξήγησαν τη διαδικασία ταυτοποίησης, τονίζοντας ότι κανένα μα κανένα αποτύπωμα δεν είναι ίδιο και αυτό βασίζεται στην μοναδικότητα κάθε ανθρώπινου οργανισμού. Μας εξήγησαν τη διαδικασία με την οποία μπορούν να βρουν αποτυπώματα. Στην ουσία έχουν ένα μαγνήτη και μια ειδική σκόνη. Εφόσον ακουμπήσουν τη σκόνη πάνω σε κάποια αντικείμενα, αμέσως τα δακτυλικά αποτυπώματα εμφανίζονται και μπορούν να κάνουν τις διάφορες αναλύσεις,  να συγκρίνουν και να βρουν τους υπόπτους. Αυτός ήταν ο αγαπημένος μου τομέας και θα έλεγα με εντυπωσίασε.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίασε και ο τομέας των Ψηφιακών Υποθέσεων, που αφορά την ανάλυση ηλεκτρονικών συσκευών, όπως κινητά τηλέφωνα και υπολογιστές. Μάθαμε πώς τα ψηφιακά δεδομένα μπορούν να αποτελέσουν αποδεικτικά στοιχεία και πόσο σημαντική είναι η τεχνολογία στη σύγχρονη εγκληματολογία. Αυτό που μου κάνει πάρα πολύ μεγάλη εντύπωση είναι σε πόσο μεγάλο κίνδυνο βρισκόμαστε καθημερινά με το να κάνουμε hotspot ή να δίνουμε τον κωδικό του Wi-Fi μας στον καθένα. Καθώς μας εξήγησαν πως όταν δίνουμε δεδομένα ή ίντερνετ σε κάποιο άλλο άτομο, αν αυτό το άτομο στείλει μία φωτογραφία γυμνού περιεχόμενου, σε κάποιον άλλον, τότε θα κατηγορηθεί η οικογένεια μας ή εμείς για παιδική πορνογραφία, καθώς μέσα από το Wi-Fi της μπορούν να εντοπίσουν την τοποθεσία .

Τέλος, ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην ανάλυση DNA, Μάθαμε ότι το DNA είναι μοναδικό για κάθε άνθρωπο και μπορεί να βρεθεί σε ίχνη όπως αίμα, τρίχες ή σάλιο. Ακόμα και ένα πολύ μικρό δείγμα αρκεί για να γίνει ταυτοποίηση. Μάς εξήγησαν τη διαδικασία συλλογής και εξέτασης του DNA, καθώς και πόσο σημαντικό είναι να τηρούνται αυστηροί κανόνες, ώστε να μην αλλοιωθούν τα στοιχεία. Μας εξήγησαν ότι για να μην αλλοιωθούν τα στοιχεία ή να μην μολυνθούν, μεταφέρονται από δωμάτιο σε δωμάτιο μέσα από ειδικούς σωλήνες. Και μάλιστα, όταν πρόκειται για πολύ δύσκολες υποθέσεις, οι ειδικοί μπαίνουν σε ένα δωμάτιο που αν δεν κάνω λάθος, το αποκαλούν το σκοτεινό δωμάτιο, και προσπαθούν να βρούνε DNA είτε πάνω σε ρούχα, είτε σε άλλα στοιχεία. Όμως όταν κάθονται πολλή ώρα εκεί, διακινδυνεύουν την υγεία τους.

Η επίσκεψή μας στο Εγκληματολογικό Τμήμα ήταν μια ξεχωριστή εμπειρία που μας βοήθησε να κατανοήσουμε πώς η επιστήμη συμβάλλει στην αναζήτηση της αλήθειας και της δικαιοσύνης. Και επίσης, νιώθω πάρα πολύ μεγάλη τιμή που κατάφερα να επισκεφθώ αυτόν τον χώρο και να έρθω σε επαφή με τόσο μορφωμένα και  ευφυή άτομα.

613764770 25459995007003347 5902545277760570684 n 1

 

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΩΝ

Δημοσιεύθηκε από τον/την

Διευθύντρια: Ελευθερία Παπαμανώλη, ΠΕ02

Υποδιευθυντής: Βασίλης Χατζηιωάννου, ΠΕ02

Φιλόλογοι: Ελένη Μπαμπάνα, Ηρώ Μαρκουλή, Μαρία Χαρχαντή, Γιώργος Καρατζής, Ηλίας Στουραίτης, Αθανασία Ζιάτα

Μαθηματικοί: Παναγιώτης Αθανασίου, Κολιαβασίλη Παρασκευή

Φυσικός: Ελένη Σωφρόνη

Χημικός: Γιώργος Κουκουβίνος

Κοινωνικών Επιστημών: Αναστασία Πρίφτη

Οικονομία: Αναστασία Πρίφτη

Θεολόγος: Χατζηπαρασκευάς Παρασκευάς

Αγγλικών: Μαρία Χριστοδούλου

Γερμανικών: Ευαγγελία Χριστοδούλου

Γαλλικών: Αθηνά Τζερεφού

Πληροφορικής: Λευτέρης Δουκέρης, Μαρία Θεολογίτου

Φυσικής Αγωγής: Βασίλης Κολοκούτσας

Τεχνολογίας: Γιώργος Μπελέσης

Μουσικής: Χρήστος Σκόνδρας

Καλλιτεχνικών: –

Ειδικής Αγωγής: Καλλιόπη Διμήδη, Φιλόλογος, Ευτυχία Κατέρου, Φιλόλογος,  Λεβαντής Αλέξανδρος, Φυσικός, Λιβανίου Ιωάννα, Μαθηματικός, Φράγκου Μερσίνη, Φυσικός

Ψυχολόγος: Μαρία Καλτσά

“Τι νέα;” Καταιγίδες και πλημμύρες

Δημοσιεύθηκε από τον/την

Παρόλο που είχε αποφασιστεί στο προηγούμενο “Τι νέα” να συζητήσουν για τον αυτοτραυματισμό, δύο μαθητές ζήτησαν (και ψηφίστηκε) η αλλαγή θέματος. Η χθεσινή κακοκαιρία που κράτησε κλειστά τα σχολεία δεν μπορούσε να μην έρθει στον κύκλο. Τα παιδιά μίλησαν για τον φόβο που ένιωσαν από την καταιγίδα: φόβο μήπως πλημμυρίσει το σπίτι, μήπως ο μπαμπάς δεν γυρίσει εγκαίρως, μήπως καούν οι συσκευές, μήπως δεν έχουν ρεύμα.  Ο φόβος δεν ήταν το μόνο συναίσθημα. Εξέφρασαν τη λύπη τους για τους ανθρώπους που χάθηκαν, την απορία τους για τον τρόπο που χάθηκαν και το πόσο ανήμποροι νιώθουν όταν έχει καταιγίδες. Ένας  μαθητής έφερε τη συζήτηση στις ευθύνες και μια  μαθήτρια στους τρόπους προστασίας. Οι ευθύνες δεν συζητήθηκαν. Για τους τρόπους προστασίας όμως είχαν να πουν πολλά: δεν μένουμε σε υπόγεια, όταν βρέχει πολύ έντονα, δεν καθόμαστε κάτω από δέντρα, όταν έχει κεραυνούς, αποφεύγουμε το νερό για να μην πάθουμε ηλεκτροπληξία, βγάζουμε όλα τα μεταλλικά που φοράμε, δεν κολυμπάμε όταν έχει καταιγίδα, δεν διασχίζουμε κάθετα τα ρέματα όταν βρέχει και πολλά άλλα. Κάθε παιδί μοιράστηκε κάποιο τρόπο που γνωρίζει και στο τέλος είπαν πως ” τώρα φοβάμαι λιγότερο, αλλά αν βρεθώ σε μία καταιγίδα, μπορεί πάλι να μην νιώσω ασφαλής”.

Το θέμα του αυτοτραυματισμού θα συζητηθεί την επόμενη εβδομάδα, ενώ ψήφισαν και τα θέματα του επόμενου μήνα.

619286289 1313074240849413 4024087029326735271 n

615406770 25509309908738523 4419429645031676661 n

“Τι νέα;”: Το “κάρφωμα”

Δημοσιεύθηκε από τον/την
Στο πρώτο “Τι νέα;” μετά τις γιορτές συνεχίσαμε με το πώς αντιλαμβανόμαστε το “κάρφωμα “. Όλα τα παιδιά ήθελαν να μοιραστούν εμπειρίες, αλλά αυτό στο οποίο κατέληξαν μετά από τη μεταξύ τους συζήτηση είναι πως δεν είναι κάρφωμα το να θέλεις να προστατέψεις έναν φίλο σου ή μία φίλη σου και να ζητάς βοήθεια.
Παρολ’ αυτά τα παιδιά εξέφρασαν και τον φόβο πως αν πουν κάτι που τους έχουν εμπιστευτεί θα χάσουν φίλους ή θα πάθουν κακό. ” Βλέπω πράγματα που δεν μου αρέσουν, αλλά δεν λέω κάτι γιατί φοβάμαι πως θα με πουν καρφί και θα με απορρίψουν “. ” Δεν μιλάω, γιατί νομίζω πως μετά θα με απειλήσουν, θα δεχτώ μπούλινγκ “.” Ούτε στους φίλους μου δεν είμαι ειλικρινής, γιατί δεν θέλω να γνωρίζουν πράγματα για μένα που θα τα χρησιμοποιήσουν, για να με καρφώσουν”.
Ο κύκλος βοηθάει τα παιδιά να μιλήσουν, να δεθούν, να δουν με άλλα μάτια τους συμμαθητές και τις συμμαθήτριές  τους. Τηρούν τους κανόνες και ξεχνάνε το κουδούνι. Κρατάνε πρακτικά στα οποία ανατρέχουν συχνά. Α έχω κι εγώ τον καθηγητοφύλακά μου που φροντίζει να μην μιλάω χωρίς να ζητάω τον λόγο. Μου αναλογούν ακριβώς 2 λεπτά. Δύσκολο για μία εκπαιδευτικό.
Το επόμενο θέμα επιλέχτηκε ομόφωνα. ( Διορθώθηκαν άμεσα τα ορθογραφικά, όπως βλέπετε😄 από τους ίδιους).
615406770 25509309908738523 4419429645031676661 n