Κατηγορία: τέχνη
Ερωτας!
Safer Internet day 2019
Με αφορμή την παγκόσμια μέρα για το ασφαλές διαδίκτυο προσεγγίσαμε το θέμα μέσω της εκπαιδευτικής ρομποτικής. Χρησιμοποιήσαμε το διαδίκτυο για να αντλήσουμε πληροφορίες, βρήκαμε και τυπώσαμε σχετικές εικόνες που τελικά τις χρησιμοποιήσαμε στο παιχνίδι μας
Δημιουργήσαμε ένα επιτραπέζιο παιχνίδι με σκοπό να το δανείζονται οι μαθητές στο σπίτι τους κάθε Σαββατοκύριακο και να το επιστρέφουν τη Δευτέρα, όπως το βιβλίο για τη δανειστική βιβλιοθήκη και το πρόγραμμα για τη φιλοξενία του Καραμέλο (το κατοικίδιό μας) .
Οι μαθητές θα μεταλαμπαδεύσουν τις γνώσεις τους (το θέμα το έχουμε επεξεργαστεί πολύ καλά στο σχολείο) στους γονείς τους, θα τους ενημερώσουν και τελικά για να μην ξεχάσουν θα το ζήσουν με το σώμα τους όπως τα παιδιά στο σχολείο, παίζοντας το παιχνίδι !
Στόχος του παιχνιδιού : Να δίνουν τις σωστές εντολές στο μελισσάκι ώστε να σταματάει κάθε φορά στα σωστά τετράγωνα, αποφεύγοντας τις “παγίδες”. Στα τετράγωνα γράψαμε και αριθμούς. Με κόκκινο τα τετράγωνα-παγίδες, με πράσινο τα σωστά. Οι φατσούλες που σκέφτηκαν τα παιδιά να προσθέσουμε δηλώνουν το σωστό ή λάθος τετράγωνο.
Με το δανεισμό του παιχνιδιού επιτυγχάνεται η εμπλοκλή των γονέων στις δραστηριότητες των παιδιών τους, η ενημέρωσή τους και η ευαισθητοποίησή τους για το διαδίκτυο (και για τους κινδύνους που απειλούν τα παιδιά τους, ανάλογα με την ηλικία τους) καθώς επίσης και η επαφή τους με την εκπαιδευτική ρομποτική! Τα παιδιά θα γίνουν δάσκαλοί τους μια που αυτά ξέρουν καλά να χειρίζονται ένα beebot!
Μέσα στην τσάντα του παιχνιδιού υπάρχει το ταμπλό, ένα beebot και ακόμα ένα έντυπο από το “safer internet 4 kids” με συμβουλές για τον επιτρεπόμενο χρόνο παραμονής των παιδιών μπροστά σε οθόνη, ανάλογα με το ηλικιακό τους επίπεδο
Δείτε! Μπορούμε να σας το δανείσουμε 😀
Ευχές! Καλές, χαρούμενες γιορτές
Χριστουγεννιάτικο Καραβάκι στην αυλή
χριστουγεννιάτικες ετοιμασίες, παιχνίδια και άλλα
Πουλιά (τα βραχιόλια των πουλιών)
Με αφορμή την επέτειο του Πολυτεχνείου συζητήσαμε με τα παιδιά για τη Δημοκρατία. Τη βιώνουμε βέβαια στο σχολείο μας αφού από την αρχή έχουμε θεσπίσει τους δικούς μας νόμους. Τους ονομάσαμε “συμβόλαιο χαράς” για να λειτουργούν όλα σωστά στην τάξη μας και να είμαστε όλοι χαρούμενοι. Και νόμους του σχολείου, γενικότερα. Πραγματοποιούμε σχολικά συμβούλια όπου συζητάμε τα θέματα που μας απασχολούν και παίρνουμε αποφάσεις. Αποφασίζουμε επίσης όλοι μαζί για τις γιορτές, τι ύφος θα έχουν, για τις εκδρομές, για το πως θα διαμορφώσουμε την τάξη, πως θα οργανωθούν οι γωνιές και άλλα πολλά
Ενα -αγαπημένο- παραμύθι που διαβάσαμε είναι :
“Τα βραχιόλια των πουλιών”
Από τι κινδυνεύει πιο πολύ το πουπουλένιο βασίλειο; Από την αναρχία που το εκφυλίζει ή την τυραννία που το αλυσοδένει; Τι μπορούν να κάνουν οι πολίτες του, τα πουλιά, για να αντιμετωπίσουν τη σκιά που ρίχνουν οι δυο μεγάλες αυτές απειλές στη μαγεμένη τους χώρα; Από την πένα της βραβευμένης Ειρήνης Καμαράτου – Γιαλλούση και με εικονογράφηση του μοναδικού Αλέκου Φασιανού έχετε στα χέρια σας μια παιδική ιστορία με μεγάλα μηνύματα για το πώς οι μικροί μπορούν να κατανοήσουν τη δημοκρατία.
Το παραμύθι εντυπωσίασε τα παιδιά, είναι αλήθεια! Το δραματοποιήσαμε. Είχαμε να αποφασίσουμε ανάμεσα στο κουκλοθέατρο και το θέατρο με μάσκες. Ομόφωνη η απόφαση! ΜΑΣΚΕΣ!!! ΘΕΑΤΡΟ!!!
Φτιάξαμε μάσκες λοιπόν από χάρτινα πιάτα. Τις διακόσμησαν με πούπουλα και τις ζωγράφισαν.
Μοιράσαμε ρόλους και παίξαμε! Δανειστήκαμε τη μουσική του Μ. Χατζιδάκι από την παράσταση “όρνιθες”, την οποία, βέβαια -επειδή μου αρέσει πολύ- την ακούμε και κατά τη διάρκεια του φαγητού.
Στον σύνδεσμο θα δείτε ένα μικρό βιντεάκι από τα πεταρίσματα των πουλιών. Παρατηρήστε τις κινήσεις των μικρών μου μαθητών! 🙂 Δεν είναι απίστευτα πουλιά;
ΥΓ. θα ακολουθήσει και μια πιο ολοκληρωμένη ανάρτηση! Αύριο θα το παρουσιάσουμε στο διπλανό τμήμα!
οικοδομικό υλικό από σκουπίδια.
μαγειρεύουμε μια ιστορία;
Υλικά μας οι λέξεις που αρχίζουν από τα αρχικά των ονομάτων των παιδιών. Το κάθε παιδί είπε μια λέξη που αρχίζει με το πρώτο γράμμα του ονόματός του και όλες μαζί μπήκαν στη σειρά και έγιναν μια ιστορία!
25η Μαρτίου 2018 – η χοντρομπαλού
Η φετινή μας γιορτή είχε απ’ όλα. Παραδοσιακά, ροκιές, σκετς, θέατρο σκιών, τραγούδι, χορό, βίντεο …
Το πρωινό 2 τμήμα παρουσίασε σκετς με τη ζωη του Ρήγα Φερραίου σαν παραμύθι. Οι μαθητές τραγούδησαν τον Θούριο και χόρεψαν το “χορό του ζαλόγγου” και το “νά’ τανε το 21”
Το πρωινό 1 παρουσίασε τη “χοντρομπαλού” καθώς επίσης και δυο χορούς! Το “ένα παλικάρι 20 χρονώ” και το “αχ πατρίδα μου γλυκιά”
Το απογευματινό παρουσίασε ένα βίντεο με απόψεις των παιδιών για το τι είναι γι αυτά ελευθερία.
Το βιντεάκι που ακολουθεί είναι ένα μέρος του αφιερώματος του “πρωινού 1” και δυο λόγια από την υπεύθυνη νηπιαγωγό του τμήματος
Γενικά, μου αρέσει να πειραματίζομαι και γι αυτό δε διστάζω να τολμώ πιο εναλλακτικές γιορτές, προσπαθώντας να φέρνω τα παιδιά – και τους γονείς, συχνά- σε επαφή με διάφορα είδη θεάτρου, λογοτεχνίας και γενικότερα με διάφορους τρόπους έκφρασης.
Στο παρελθόν είχαμε δραματοποιήσει τον “Ηλιο τον Ηλιάτορα”, μια έκπληξη -τότε- για γονείς και συναδέλφους, αφού είχε ξεφύγει εντελώς από τα “καθιερωμένα”. Ηταν πρωτοποριακό, είπε και η σύμβουλος και έτσι το ανέφερε στα σεμινάρια που συμμετείχε σε ολη την Ελλάδα! Πολύ τιμητικό, πραγματικά. Ο “ήλιος” έφερε τα παιδιά σε επαφή με την ποίηση και ένα αριστουργημα της λογοτεχνίας. Αλλη χρονιά ασχοληθήκαμε με τους “ελεύθερους πολιορκημένους”, Δ. Σολωμού. Πόσο συγκινητικό να βλέπουμε και κυρίως να ακούμε τους στίχους απο το στόμα των μικρών μαθητών. Αλλη φορά με τα Ελληνάκια, της φακίνου, αλλη φορά με παραμυθοσαλάτες ή μπερδεύοντας δύο ποιήματα ή ιστορίες. Βέβαια δεν έλειπε και η παράδοση από τις γιορτές, κυρίως μέσω των χορών. Τα περισσότερα παιδιά άλλωστε, είναι μέλη τμημάτων παραδοσιακών χορών.
Φέτος λοιπόν, πειραματιστήκαμε με το θέατρο σκιών. Μέρες πριν τη γιορτή είχε μονοπωλήσει το ενδιαφέρον των παιδιών, άλλωστε. Οπως και ένα τραγούδι που ξεχωρίσαμε από τη λίστα μας. Η “χοντρομπαλού” άρεσε πολύ στα παιδιά. Είχα βάλει πολλά τραγούδια θέλοντας να ανιχνεύσω το ενδιαφέρον τους. Οταν μου είπαν: “κυρία, ξαναβάλτο” κατάλαβα! Αμέσως άρχισαν να το τραγουδούν και να ζητούν να το ξανακούσουν. Τα παιδιά, κάθε φορά, συμμετέχουν ενεργά στο στήσιμο της γιορτής. Ετσι πρότειναν να χορέψουμε, τα τραγουδήσουμε τη χοντρομπαλού, να τη ζωγραφίσουμε και εγώ να κάνω τις ζωγραφιές βίντεο και φυσικά να παίξουμε θέατρο σκιών. Να τα συνδυάσουμε! Δεν είχα λόγο να διαφωνήσω. 
🙂 Ετσι, λοιπόν φτιάξαμε φιγούρες τους εαυτούς μας, διασκευάστηκαν οι στιχοι και το παρουσιάσαμε στους γονείς!
Κάναμε μια μουσική αναδρομή στην ιστορία της Ελλάδας.
Στίχοι Ν. Γκάτσος, μουσική Ξαρχάκος, μοναδική φωνή Δ. Διαμαντίδου.
Εδώ βλέπετε τις ζωγραφιές των μαθητών. Παρατηρήστε πόσο ταιριαστές είναι οι εικόνες με τους στίχους!
Εχουμε καλλιτέχνες στο σχολείο, όχι ψέμματα!
(Ευχαριστώ τους γονείς που δέχονται κάθε … τρέλα (!) και βοηθούν να ξεφεύγουμε από τα καθιερωμένα και να εστιάζουμε στην ουσία.)
Γαρυφαλιά Τεριζάκη
Και το soundtrack της γιορτής!
Το παλικάρι σε πιο ροκ εκδοχή που λάτρεψαν τα παιδιά
και αμέσως μετά το παραδοσιακό
και το αγαπημένο μας με τη φωνή του Λουκιανού Κηλαιδόνη
Και τα υπόλοιπα τραγούδια που ακούστηκαν (εδώ με αγαπημένες εκτελέσεις)
Με τη φωνή της μοναδικής Φλέρυ Νταντωνάκη
Και … Θα βρεθούμε ξανά!
και κλείσαμε όλοι μαζί με το συγκινητικό και αγαπημένο μας – εδώ και χρόνια!
Και κάποιες φωτογραφίες από τη γιορτή. Ευχαριστούμε τη μαμά της Ν. που μας τις έστειλε!
Και του χρόνου να είμαστε καλά!