OI ΚΑΡΔΙΕΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

Γράψαμε μαζί με τα παιδιά ένα παραμύθι, στα πλαίσια του προγράμματος T4E “Έθιμα διαφορετικά, στης Ευρώπης τα στενά».
ΟΙ ΚΑΡΔΙΕΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

1. Μια φορά κι ένα καιρό ένα αστεράκι περπατούσε χαρούμενο στον ουρανό.

 

2. Απομακρύνθηκε όμως από τα άλλα αστέρια, έχασε το δρόμο του και άρχισε να ανησυχεί! Βρέθηκε σε μια πολιτεία χωρίς χρώμα. Ήταν όλα ασπρόμαυρα. Καπνοί και χαλασμός παντού! Πουθενά χρώματα, χαμόγελα κι ομορφιά.

3. «Πού βρίσκομαι;» είπε στεναχωρημένο. «Γιατί εδώ οι άνθρωποι είναι λυπημένοι; Γιατί γίνεται πόλεμος και υπάρχει λύπη και πόνος;»

4. «Δεν γίνεται» είπε. «Κάτι πρέπει να κάνω» Σκέφτηκε λοιπόν να πάει να βρει τα παιδιά και όλοι μαζί να βρουν μία λύση. Πήγε λοιπόν στα παιδιά κι αυτά σκέφτηκαν να πετάξουν μπαλόνια με χρώματα, να γεμίσει η πολιτεία χαρά και χαμόγελα. Έτσι θα σταματούσαν τον πόλεμο.

5. Έτσι κι έγινε. Τα παιδιά πέταξαν πολύχρωμα μπαλόνια με μπογιά, γέμισαν όλες οι γειτονιές με λουλούδια χρωματιστά, με χρώματα ζωηρά.

 

6. Οι άνθρωποι έγιναν χαρούμενοι. Σταμάτησαν τον πόλεμο και στην πολιτεία επικράτησε η ΕΙΡΗΝΗ και η ΧΑΡΑ.

 

  1. Τότε αποφάσισαν όλοι μαζί να φτιάξουν

τον «ΗΛΙΟ ΤΗΣ ΦΙΛΙΑΣ» και να φωνάξουν δυνατά:

 Αγάπη, ειρήνη, φιλία

ζητούν τα παιδιά,

σπίτι, ασφάλεια, σχολεία

και μια αγκαλιά.

Όλες οι χώρες μαζί

αγαπημένες,

μια αγκαλιά να κάνουνε

να είναι ευτυχισμένες.

 

ΑΓΓΛΙΑ – «Hot Cross Buns»

Τη Μεγάλη Παρασκευή οι Άγγλοι είναι αρκετά συγκρατημένοι με το φαγητό. Παραδοσιακά τρώνε ζεστά σταφιδόψωμα, τα «Hot Cross Buns», που ονομάζονται έτσι λόγω του σταυρού που φέρουν πάνω τους.

Φτιάξαμε σταφιδόψωμα με πλαστελίνη και τα ζωγραφίσαμε. Γράψαμε τα υλικά από τα σταφιδόψωμα.

Είδαμε τα αξιοθέατα του Λονδίνου και φτιάξαμε το Big Ben.

Παίξαμε με το επιτραπέζιο για να μάθουμε καλύτερα τις σημαίες και τις χώρες.

 

ΠΟΛΩΝΙΑ – Μπουγέλα και νεροπίστολα

Στην Πολωνία to Πάσχα οι πιστοί… μπουγελώνονται. Με κουβάδες αλλά ακόμη και νεροπίστολα ο ένας προσπαθεί να βρέξει τον άλλο. Το έθιμο «Smingus-Dyngus» θυμίζει τη βάπτιση του πρίγκιπα Μίτσκο το 966 μ.Χ., ο οποίος έφερε τον Χριστιανισμό στην Πολωνία.

Ζωγραφίσαμε το έθιμο, είδαμε τη χώρα στο χάρτη και ζωγραφίσαμε τις σημαίες.

Παίξαμε με το επιτραπέζιο παιχνίδι για την Ευρώπη και τις σημαίες.

Πού είναι κρυμμένα τα αυγά;

Στη Γερμανία ο λαγός φέρνει πολύχρωμα αυγά και τα κρύβει στον κήπο. Την Κυριακή του Πάσχα τα παιδιά επιδίδονται στην αναζήτησή τους. Το έθιμο αυτό χρονολογείται από το 1662, οπότε και υπήρξε η πρώτη γραπτή αναφορά σε αυτό. Πιθανότατα ο λαγός συνδέεται, όπως άλλωστε και το αυγό, με τη γονιμότητα.

default

Παίξαμε κι εμείς το παιχνίδι των κρυμμένων αυγών, δείξαμε στον χάρτη τη Γερμανία, βάλαμε το αξιοθέατο στα διαβατήρια και ζωγραφίσαμε τη σημαία.

Φτιάχνουμε ένα πασχαλινό καλάθι με αυγά από ευρωπαϊκές σημαίες.

Καλή Πασχαλιά!

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΑΠΟ ΤΟ 23ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΛΑΡΙΣΑΣ!!

Το τραπέζι του Ορθόδοξου Πάσχα δεν νοείται χωρίς πασχαλινά αυγά. Στην Ελλάδα τα αυγά βάφονται την Μεγάλη Πέμπτη και κατά κύριο λόγο κόκκινα. Το καθιερωμένο τσούγκρισμα των αυγών συμβολίζει την Ανάσταση. Το ελληνικό παραδοσιακό Πάσχα περιλαμβάνει ψήσιμο οβελία, κοκορέτσι, ελληνικούς μεζέδες, καλό κρασί, χορό και τραγούδι. Το Πάσχα είναι μια οικογενειακή γιορτή που οδηγεί συνήθως πολλούς στις ιδιαίτερες πατρίδες τους.

Φτιάχνουμε πασχαλινές κάρτες με ευχές. ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ, ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ.

Βάφουμε αυγά και κάνουμε καλαθάκια.

Καλαντήρα – Έθιμο Νισύρου το Σάββατο του Λαζάρου

 Η Καλαντήρα είναι ένα έθιμο που πραγματοποιείται  το Σάββατο του Λαζάρου, όταν τα παιδιά γυρνούν στο δρόμο και τραγουδούν τη Βηθανία. Το έθιμο παραλληλίζεται με τα χελιδονίσματα της Πρωτομαγιάς, που μεταφέρθηκε το Σάββατο του Λαζάρου.Σάββατο του Λαζάρου πρωί-πρωί οι νοικοκυρές ετοιμάζουν τα αβγά και τα κουλούρια, τα οποία δίνουν στα παιδιά και ανυπομονούν πότε θα τα δουν στους δρόμους να τα καμαρώσουν. Το κάθε παιδί έχει φροντίσει να έχει και από μία βαγιά στα χέρια του (κλαδιά από φοινικόδεντρο τα οποία είναι περίτεχνα μπλεγμένα με διάφορα σχέδια και στολισμένα με λουλούδια). Ακόμα και σήμερα τα παιδιά συναγωνίζονται για το ποιος θα έχει την πιο όμορφη βαγιά. Τα μεγαλύτερα παιδιά κρατούν την Καλαντήρα.

Καλαντήρα - Έθιμο Νισύρου το Σάββατο του Λαζάρου

Η Καλαντήρα, από την οποία πήρε το όνομά του και το έθιμο, είναι μία ξύλινη τετράγωνη βάση στην οποία προσαρμόζονται σταυρωτά δύο ξύλινα τόξα έτσι ώστε να δημιουργείται ένας θόλος. Στο σημείο επαφής των τόξων στο πάνω μέρος υπάρχει ένα ομοίωμα πτηνού. Μπροστά στη βάση του ενός τόξου είναι σκαλισμένο το ομοίωμα του Λαζάρου. Η καλαντήρα είναι στολισμένη με όμορφα λουλούδια, όπως ο επιτάφιος και συμβολίζει τον τάφο του Λαζάρου. Το χελιδόνι είναι ο συμβολισμός της Άνοιξης.

Τα παιδιά μαζί με τους δασκάλους ξεκινούν από το σχολείο, τραγουδώντας τη Βηθανία:

Η Βηθανία σήμερον θαύματι προκηρύττει
την του Χριστούν Ανάσταση και όλον το παν εκπλήττει.
Διαπιστοί δ’ο αναστάς εκ τάφου τεταρταίος,
ότι ο Άδης έπεσε και ενεκρώθη τέως.
Λάζαρος ην τις ασθενών από της Βηθανίας,
των Μυροφόρων αδελφός, της Μάρθας και Μαρίας.

Το τραγούδι της Καλαντήρας το τραγουδούν πλέον όταν συναντούν κόσμο, σε πλατείες είτε σε δρόμους:

Καλαντήρα πέρασε- και έκατσεν και λάλησε
Και πύργον οικοδόμησε- κι όποιος δεν μας δίν’αυγόν
Μέσα ψύλλος και κοριός- Βάγια- Βάγια των Βαγιών
Τρώμε ψάρι και κωβιό- κι ως την άλλη Κεργιακή
Τρώμε κόκκινον αβγό.

Κι εμείς είπαμε το τραγούδι της Καλαντήρας σε όλα τα τμήματα των νηπιαγωγείων και στους γονείς, αφού πρώτα τη φτιάξαμε από χαρτί και το ομοίωμα του Λαζάρου από πλαστελίνη.

Έθιμα Λαζάρου: Κάλαντα, Λαζαρίνες και «λαζαράκια»

Στα περισσότερα μέρη της Ελλάδας για να απεικονίσουν την Ανάσταση του Λάζαρου, να συμβολίσουν δηλαδή τη Νίκη του Χριστού απέναντι στο θάνατο έφτιαχναν ένα ομοίωμα του Λάζαρου. Την παραμονή της γιορτής ή, σε πολλά μέρη, ανήμερα την «πρώτη Λαμπρή», τα παιδιά, κρατώντας το «Λάζαρο» γύριζαν στα σπίτια και τραγουδούσαν τα «λαζαρικά», για να διηγηθούν την ιστορία του αναστημένου φίλου του Χριστού.

Σήμερον έρχεται ο Χριστός, ο επουράνιος θεός.
Εν τη πόλει Βηθανία, Μάρθα κλάει και Μαρία.
Λάζαρο τον αδελφό της, τον γλυκύ και καρδιακόν της.
Τον μοιρολογούν και λένε, τον μοιρολογούν και κλαίνε.
Τρεις ημέρες τον θρηνούσαν, και τον εμοιρολογούσαν
Και τη μέρα την Τετάρτη, κίνησε ο Χριστός για να ‘ρθει.
Τότε εβγήκε η Μαρία, έξω από τη Βηθανία
και εμπρός του γονατίζει, και τα πόδια του φιλεί.

-Αν εδώ ήσουν, Χριστέ μου, δεν θα πέθαιν’ ο αδελφός μου.
Τότε ο Χριστός δακρύζει, και τον Άδη φοβερίζει.!
Δεύρο έξω Λάζαρέ μου, φίλε και αγαπητέ μου.

Σε μερικά μέρη τη θέση του «Λάζαρου» έπαιρνε ένα καλάθι στολισμένο με λουλούδια και με πολύχρωμες κορδέλες.

Φτιάξαμε κι εμείς καλαθάκια και είπαμε τα κάλαντα.

Στην Κρήτη έκαναν έναν ξύλινο σταυρό και τον στόλιζαν με ορμαθούς από λεμονανθούς και αγριόχορτα με κόκκινα λουλούδια, τις μαχαιρίτσες.

Στην Κύπρο και στην Κω συναντάμε το έθιμο της αναπαράστασης. Έντυναν ένα παιδί με κίτρινα λουλούδια, έτσι ώστε ούτε το πρόσωπο του δε φαινόταν. Σε κάθε σπίτι που πήγαιναν, όταν άρχιζαν τα άλλα παιδιά να τραγουδούν, ξάπλωνε και υποκρινόταν το νεκρό. Όταν έλεγαν το «Λάζαρε δεύρο έξω» σηκωνόταν.

Αναπαραστήσαμε κι εμείς το Λάζαρο.

Για την ψυχή του Λάζαρου οι γυναίκες ζύμωναν ανήμερα το πρωί ειδικά κουλούρια, τους «λαζάρηδες», τα «λαζαρούδια» ή και «λαζαράκια». «Λάζαρο αν δεν πλάσεις, ψωμί δεν θα χορτάσεις» έλεγαν. Φτιάξαμε κι εμείς »λαζαράκια» και τα δοκιμάσαμε. Ευχαριστούμε τη συναδέλφισσα AnastasiaKiousi για την πολύτιμη βοήθειά της.

Γράψαμε και τα υλικά για να τα ξαναφτιάξουμε.

Μάρτης ή Μαρτιά.

Ο Μάρτης ή Μαρτιά είναι ένα παμπάλαιο έθιμο. Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, ο Μάρτης προστατεύει τα πρόσωπα των παιδιών από τον πρώτο ήλιο της Άνοιξης, για να μην καούν. Τον φτιάχνουν την τελευταία μέρα του Φλεβάρη και τον φορούν την πρώτη μέρα του Μάρτη, πριν βγουν από το σπίτι. Έχει τις ρίζες του στην Αρχαία Ελλάδα, και συγκεκριμένα στα Ελευσίνια Μυστήρια. Οι μύστες των Ελευσίνιων Μυστηρίων έδεναν μια κλωστή, την Κρόκη, στο δεξί τους χέρι και το αριστερό τους πόδι. Από τη 1η ως τις 31 του Μάρτη, τα παιδιά φορούν στον καρπό του χεριού τους ένα βραχιολάκι, φτιαγμένο από στριμμένη άσπρη και κόκκινη κλωστή, τον Μάρτη ή Μαρτιά.

Φορέσαμε κι εμείς Μάρτη στο νηπιαγωγείο μας τηρώντας το ελληνικό έθιμο.

Όμως παρόμοιο έθιμο επικρατεί και σε άλλες χώρες της Ευρώπης, όπως στη Βουλγαρία και στην Ρουμανία.

Οι Βούλγαροι, την πρώτη ημέρα του Μάρτη, φορούν στο πέτο τους στολίδια φτιαγμένα από άσπρες και κόκκινες κλωστές που αποκαλούνται Μάρτενιτσα. Σε ορισμένες περιοχές της Βουλγαρίας, οι κάτοικοι τοποθετούν έξω από τα σπίτια τους ένα κομμάτι κόκκινου υφάσματος για να μην τους «κάψει η γιαγιά Μάρτα» (Μπάμπα Μάρτα, στα βουλγαρικά), που είναι η θηλυκή προσωποποίηση του μήνα Μάρτη. Η Μάρτενιτσα λειτουργεί στη συνείδηση του βουλγαρικού λαού σαν φυλαχτό, το οποίο μάλιστα είθισται να προσφέρεται ως δώρο μεταξύ των μελών της οικογένειας, συνοδευόμενο από ευχές για υγεία και ευημερία.Βρίσκουμε στο χάρτη τη Βουλγαρία και ζωγραφίζουμε τη σημαία της.

Το ασπροκόκκινο στολίδι της 1ης του Μάρτη φέρει στα ρουμανικά την ονομασία Μαρτσισόρ και συμβολίζει την αγάπη για το ωραίο και η άσπρη την αγνότητα. Σύμφωνα με τη μυθολογία, ο θεός Ήλιος μεταμορφώθηκε σε νεαρό άνδρα και κατέβηκε στη Γη για να πάρει μέρος σε μια γιορτή. Τον απήγαγε όμως ένας δράκος, με αποτέλεσμα να χαθεί και να βυθιστεί ο κόσμος στο σκοτάδι. Μια μέρα, ένας νεαρός μαζί με τους συντρόφους του σκότωσε τον δράκο και απελευθέρωσε τον Ήλιο, φέρνοντας την άνοιξη. Ο νεαρός έχασε τη ζωή του και το αίμα του -λέει ο μύθος- έβαψε κόκκινο το χιόνι. Από τότε, συνηθίζεται την 1η του Μάρτη όλοι οι νεαροί να πλέκουν το «Μαρτισόρ», με κόκκινη κλωστή που συμβολίζει το αίμα του νεαρού άνδρα και την αγάπη προς τη θυσία και άσπρη που συμβολίζει την αγνότητα.

Δραματοποιήσαμε τον μύθο και τον ζωγραφίσαμε.

Βλέπουμε στο χάρτη τη χώρα, μαθαίνουμε τη σημαία της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας και ζωγραφίζουμε την τοπική φορεσιά.

 

Το έθιμο της Σαρακοστής στην Ελλάδα και στην Καταλονία.

Σαρακοστή είναι μια χρονική περίοδος που έχει καθοριστεί από την εκκλησία σαν περίοδος νηστείας που κάνουμε πριν από το Πάσχα. Πήρε το όνομα της από τον αριθμό τεσσαράκοντα (σαράντα) γιατί αρχικά είχε διάρκεια 40 ημερών (6 εβδομάδων).

Για την ακρίβεια ήταν οι 40 μέρες πριν την Μεγάλη Εβδομάδα. Αργότερα προστέθηκε στη Σαρακοστή και η Μεγάλη Εβδομάδα κι έτσι η Σαρακοστή πλέον διαρκεί 48 μέρες.  Μία μητέρα μας έφερε μία ψημένη Σαρακοστή με 7 ποδαράκια, για να κόβουμε κάθε εβδομάδα από ένα, μέχρι το Πάσχα. Μαθαίνουμε να μετράμε έως το 7, να αφαιρούμε ένα ένα ποδαράκι.Φτιάξαμε τις δικές μας Σαρακοστές και διακοσμήσαμε το σπίτι τους.

 

Συνεχίζοντας τη συζήτησή για την κυρά Σαρακοστή αναφερθήκαμε στο κοινό έθιμο που συναντάται και στην Ελλάδα και στην Καταλονία της Ισπανίας.  

Στην Καταλονία η κυρά Σαρακοστή ονομάζεται Vella Quaresma. Είδαμε  φωτογραφίες στο διαδίκτυο της Vella Quaresma και βρήκαμε τις ομοιότητες και τις διαφορές ανάμεσα στη δική μας κυρά Σαρακοστή και στην Καταλονική. Στη συνέχεια τοποθετήσαμε στο χάρτη της Ευρώπης τις αντίστοιχες Σαρακοστές και ζωγραφίσαμε την ισπανική σημαία.

Tρελό τρελό καρναβάλι

Χορέψαμε γαϊτανάκι, ζωγραφίσαμε, μάθαμε για τα έθιμα της Αποκριάς, κάναμε αποκριάτικο πάρτυ. Καλό τριήμερο από το 23ο νηπιαγωγείο Λάρισας!!!!

Φωτογραφία της Elisabet Antoniou.

Φωτογραφία της Elisabet Antoniou.

Φωτογραφία της Elisabet Antoniou.

Φωτογραφία της Elisabet Antoniou.

Φτιάξαμε χαρταετούς με σημαίες των χωρών της Ε.Ε., τους πετάξαμε κι ευχηθήκαμε Ειρήνη σε όλο τον κόσμο.

Φωτογραφία της Elisabet Antoniou.

Φωτογραφία της Elisabet Antoniou.

Φωτογραφία της Elisabet Antoniou.

Φωτογραφία της Elisabet Antoniou.

 

Φωτογραφία της Elisabet Antoniou.

Κατασκευάσαμε έναν κλόουν ευρωπαϊκό και γαϊτανάκι με τους ευρωπαίους πολίτες.

Φωτογραφία της Elisabet Antoniou.

Φωτογραφία της Elisabet Antoniou.

Φωτογραφία της Elisabet Antoniou.

Φωτογραφία της Elisabet Antoniou.

Πειρατές και πεταλούδες…μπούλες και γενίτσαροι. Κέφι, χορός και τσίκνισμα στο 23ο νηπ. Λάρισας. Και του χρόνου!!!!

Τηρήσαμε και φέτος το έθιμο του τσικνίσματος την Τσικνοπέμπτη.

Φωτογραφία της Elisabet Antoniou.

Φωτογραφία της Elisabet Antoniou.

Φωτογραφία της Elisabet Antoniou.

Οι καρναβαλικές εκδηλώσεις, σε κάθε περιοχή της χώρας μας, έχουν το δικό τους τοπικό χρώμα. Στη Nάουσα αναβιώνει το έθιμο της “Mπούλας” και του “Γενίτσαρου”.

Αποτέλεσμα εικόνας για Nάουσα. Αναβιώνει το έθιμο της “Mπούλας” και του “Γενίτσαρου”.

Φωτογραφία της Elisabet Antoniou.

Φωτογραφία της Elisabet Antoniou.

 

 

Στο Γαλαξείδι

Θεσμός το έθιμο του «αλευροπόλεμου» αναβιώνει στο Γαλαξείδι. Τον πρώτο λόγο έχει το αλεύρι! Ποσότητες αλευριού εκτοξεύονται μεταξύ των καρναβαλιστών, οι οποίοι όπως ορίζει το έθιμο, πρέπει να είναι μουτζουρωμένοι με κάρβουνο στο πρόσωπο. Βέβαια τα τελευταία χρόνια, τα πρόσωπα κυριολεκτικά σκεπάζονται από ένα σωρό πρωτότυπα μάλλον υλικά, όπως το λουλάκι, το βερνίκι παπουτσιών κ.ά. Το έθιμο έχει τις ρίζες του στην τουρκοκρατία.

Αποτέλεσμα εικόνας για Γαλαξίδι Θεσμός πλέον, το έθιμο του «αλευροπόλεμου

Οι τραγόμορφοι Κουδουνοφόροι του Σοχού Θεσσαλονίκης.

Από την ημέρα που γεννιούνται, οι κάτοικοι στο Σοχό Θεσσαλονίκης «δένουν» τη ζωή τους με το έθιμο των Κουδουνοφόρων. Μετά τα Θεοφάνια, μπορεί όποιος επιθυμεί, να ντυθεί με τη φορεσιά του Κουδουνοφόρου, χωρίς να χρειαστεί να περιμένει να έρθουν οι ημέρες της Αποκριάς.

 

Αποκριάτικο καρναβάλι στην Ευρώπη!

Το Καρναβάλι της Βενετίας

Tο Καρναβάλι της Βενετίας  είναι ετήσιο φεστιβάλ, που πραγματοποιείται στη Βενετία της Ιταλίας. Το καρναβάλι τελειώνει με την έναρξη της χριστιανικής Σαρακοστής, σαράντα ημέρες πριν από το Πάσχα. Το φεστιβάλ είναι φημισμένο για τις περίτεχνες μάσκες.

Οι Βενετσιάνικες μάσκες μπορεί να είναι κατασκευασμένες από δέρμα, πορσελάνη ή χρησιμοποιώντας την τεχνική του γυαλιού. Οι αρχικές μάσκες ήταν απλές στον σχεδιασμό, τη διακόσμηση. Σήμερα κατασκευάζονται από γύψο και φύλλα χρυσού και είναι ζωγραφισμένες στο χέρι χρησιμοποιώντας φυσικά φτερά και πολύτιμους λίθους για να διακοσμηθούν.

Παρακολουθούμε το βίντεο και παρατηρούμε τις μάσκες.

Αναπαριστούμε το καρναβάλι, αφού κάνουμε μάσκες κι εμείς.

Το Έθιμο της Βασιλόπιτας (Eλληνικό έθιμο)

H βασιλόπιτα είναι το γλύκισμα – σύμβολο της Πρωτοχρονιάς και συνδέεται με την εορτή του Αγίου Βασιλείου, από τον οποίο πήρε το όνομά της. Όταν ο Άγιος Βασίλειος ήταν επίσκοπος Καισάρειας, ο έπαρχος της Καππαδοκίας πήγε να εισπράξει φόρους με άγριες διαθέσεις. Οι κάτοικοι φοβήθηκαν και ζήτησαν την προστασία του επισκόπου τους. Αυτός τους είπε να συγκεντρώσουν ό,τι πολύτιμα αντικείμενα είχαν για να τα προσφέρουν στον έπαρχο. Ο άγιος, όμως, τον έπεισε να φύγει χωρίς να πάρει τίποτε. Ήταν παραμονή της Πρωτοχρονιάς. Επειδή η επιστροφή των αντικειμένων στους κατόχους τους ήταν πρακτικά αδύνατη, με συμβουλή του αγίου ζυμώθηκαν πλακούντια (μικρές πίτες) και μέσα σ’ αυτούς τοποθετήθηκε από ένα πολύτιμο αντικείμενο. Έγινε η διανομή και, σαν από θαύμα, έτυχε στον καθένα ό,τι είχε δώσει. Από τότε, λέγει η παράδοση, κάνουμε στη γιορτή του Αγίου Βασιλείου πίτες με νομίσματα μέσα.

Κόψαμε κι εμείς τη βασιλόπιτα του 2018, χωρίσαμε και μετρήσαμε τα κομμάτια και ζωγραφίσαμε τις βασιλόπιτες και τις στολίσαμε.

Φωτογραφία της Elisabet Antoniou.

Φωτογραφία της Elisabet Antoniou.

 

Ευχές για το 2018 από την Ευρώπη!!!

Καλή χρονιά!! Ευτυχισμένο το 2018!!!

Αρχικά μαθαίνουμε να γράφουμε το 2018, να το σχηματίζουμε με καπάκια, να το συναρμολογούμε.

 

Βλέπουμε εικόνες από το βράδυ της Πρωτοχρονιάς σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις. ΟΛΛΑΝΔΙΑ, ΑΜΣΤΕΡΝΤΑΜ

Αποτέλεσμα εικόνας για πυροτεχνηματα πρωτοχρονια ευρωπη βιντεο

ΑΓΓΛΙΑ, ΛΟΝΔΙΝΟ

Αποτέλεσμα εικόνας για πυροτεχνηματα πρωτοχρονια ευρωπη βιντεο

ΓΑΛΛΙΑ, ΠΑΡΙΣΙ

Σχετική εικόνα

ΓΕΡΜΑΝΙΑ, ΒΕΡΟΛΙΝΟ

Αποτέλεσμα εικόνας για πυροτεχνηματα πρωτοχρονια ευρωπη βιντεο

ΙΤΑΛΙΑ, ΒΕΝΕΤΙΑ

Σχετική εικόνα

ΕΛΛΑΔΑ, ΑΘΗΝΑ

Σχετική εικόνα

Ζωγραφίζουμε τα πυροτεχνήματα πάνω από την πόλη και το 2018.

Λέμε και γράφουμε ευχές για το νέο έτος!!  Σε όλες τις χλωρες του κόσμου οι άνθρωποι ανταλλάσουν ευχές.

Τα παιδιά ευχήθηκαν για το νέο έτος ΕΙΡΗΝΗ, ΑΓΑΠΗ, ΦΙΛΙΑ, ΥΓΕΙΑ, ΧΑΡΑ.

Γερμανικά χριστουγεννιάτικα έθιμα.

Στη Γερμανία ο εορτασμός των Χριστουγέννων αρχίζει πολύ νωρίς. Κατασκευάζουν ένα στεφάνι (Adventskranz) από κλαδιά ελάτου και τοποθετούν επάνω τέσσερα κόκκινα κεριά, για κάθε μία από τις τέσσερις Κυριακές πριν από τα Χριστούγεννα. Παλιότερα το στεφάνι αυτό κρεμόταν με κόκκινες κορδέλες από τη λάμπα, σήμερα συνήθως είναι επιτραπέζιο. Την πρώτη Κυριακή πριν από τα Χριστούγεννα ανάβουν το ένα κερί, την δεύτερη Κυριακή καίνε δύο κεριά, την τρίτη Κυριακή τρία και την τελευταία Κυριακή πριν από τα Χριστούγεννα καίνε και τα τέσσερα κεριά πάνω στο στεφάνι.

Βλέπουμε στον χάρτη τη Γερμανία και ένα βίντεο σχετικό.

Ζωγραφίζουμε το εθιμο με τα κεριά.

Επίσης οι Γερμανοί φτιάχνουν ένα ημερολόγιο (Adventskalender), το οποίο έχει πορτούλες με αριθμούς από το 1 έως το 24, δηλαδή από την 1η μέχρι την 24η Δεκεμβρίου, την παραμονή των Χριστουγέννων.

Φτιάχνουμε κι εμείς ένα ημερολόγιο-σπιτάκι με καμινάδα, αντίστροφης μέτρησης μέχρι τα Χριστούγεννα.

Ιταλικό χριστουγεννιάτικο έθιμο.

Σύμφωνα με τον μύθο, τη νύχτα που γεννήθηκε ο Χριστός, οι Τρεις Μάγοι επισκέφθηκαν τη Μπεφάνα στο σπίτι της, έφαγαν, ήπιαν, ξεκουράστηκαν, και όταν έφευγαν της πρότειναν να πάει μαζί τους για να προσκυνήσουν τον Χριστό και να του δώσουν δώρα. Αυτή όμως αρνήθηκε. Μετά το μετάνιωσε κι ένιωσε τύψεις. Από τότε, κάθε χρόνο πετάει με τη σκούπα της και μοιράζει δώρα σε όλα τα παιδιά, ελπίζοντας ότι κάποιο από αυτά είναι ο Χριστός. Γεμίζει τις κάλτσες των καλών παιδιών με δώρα, ενώ τις κάλτσες των «κακών» παιδιών με κάρβουνο (το οποίο είναι απλώς ένα γλυκό σε σχήμα κάρβουνου!).

Δείχνουμε την Ιταλία στον χάρτη και μαθαίνουμε τα χρώματα της σημαίας.

Ζωγραφίζουμε την Μπεφάνα, τα δώρα και τους μάγους, την αναπαριστούμε και την φτιάχνουμε ατομικά με καλαμάκι για να την πάρουμε στο σπίτι.

Τσέχικο και Πολωνέζικο έθιμο.

Στην Τσεχία η 4η Δεκεμβρίου, ημέρα της εορτής της Αγίας Βαρβάρας είναι αφιερωμένη στη μάρτυρα της περιόδου των πρώτων διωγμών των Χριστιανών. Kόβονται κλαδιά κερασιάς και διατηρούνται στο νερό. Εάν έχουν ανθίσει μέχρι τα Χριστούγεννα φέρνουν καλή τύχη στην επόμενη χρονιά.

Τα κλαδιά της κερασιάς μαζί με μικρά φυτά Αλεξανδριανών και άλλα γιορτινά στολίδια τοποθετούνται μέσα σε ψάθινα καλάθια, συνθέτοντας δημιουργίες παραδοσιακού και μοντέρνου στυλ που κοσμούν το γιορτινό τραπέζι.

Mαθαίνουμε και ζωγραφίζουμε τη σημαία της Τσεχίας και της Πολωνίας και των υπόλοιπων ευρωπαϊκών χωρών.

Ημέρα Αγίου Μαρτίνου (11 Νοεμβρίου)

Tο έθιμο της γιορτής του Αγίου Μαρτίνου στις 11 Νοεμβρίου και της πομπής με τα φαναράκια είναι ένα γερμανικό έθιμο που μαθαίνει στα παιδιά τη σημασία του να μοιράζεσαι και να προσφέρεις χωρίς να περιμένεις αντάλλαγμα.

Τα παιδιά πηγαίνουν από σπίτι σε σπίτι κρατώντας χάρτινα φαναράκια και τραγουδώντας παιδικά τραγούδια.

Ο Μαρτίνος λέει η ιστορία ήταν ένας Ρωμαίος στρατιώτης ο οποίος έζησε γύρω στον 4ο αιώνα μ.Χ. Γεννήθηκε στην Ουγγαρία. Μια πολύ ψυχρή μέρα ο Μαρτίνος συνάντησε ένα ζητιάνο στην πύλη της πόλεως. Φορούσε μόνο τη στρατιωτική εξάρτηση και τον μανδύα του. Πήρε το ξίφος του, έσχισε τον μανδύα και έδωσε ένα κομμάτι στον φτωχό. Στον δρόμο τον περιγελούν για την περίεργη του αμφίεση. Τη νύχτα όμως βλέπει στον ύπνο του τον Ιησού, ντυμένο με το κομμάτι του μανδύα που είχε δωρίσει, να λέει στους αγγέλους που τον ακολουθούσαν:  «Ο Μαρτίνος με έντυσε μ’ αυτό το ένδυμα». Κάποιοι λένε ότι ο Μαρτίνος κρύφτηκε σε έναν στάβλο, για να μην τον βρουν. Αλλά οι χήνες τον πρόδωσαν, γιατί φώναζαν και έκαναν θόρυβο. Οι άνθρωποι στην Αυστρία, την Ουγγαρία και τη Γερμανία τρώνε χήνες, λίγες μέρες πριν και λίγες μέρες μετά από τη γιορτή.

Η Ευρώπη βρίσκει τα αστεράκια της.

Aφού διαβάσουμε το παραμύθι της Λ. Βαρβαρούση ¨Τα αστεράκια της Ευρώπης» δημιουργούμε ένα βιβλίο με τις αξίες της Ε. Ε., όπως αυτές περιγράφονται στο βιβλίο. Σε κάθε σελίδα του δικού μας βιβλίου κολλάμε ένα αστεράκι και ζωγραφίζουμε τι σημαίνει η κάθε αξία, όπως αυτή περιγράφεται στην ιστορία.

ΝΑ ΜΟΙΡΑΖΕΣΑΙ ΔΙΝΕΙ ΧΑΡΑ

ΤΟ ΝΑ ΒΟΗΘΑΣ ΕΙΝΑΙ ΣΠΟΥΔΑΙΟ ΠΡΑΓΜΑ

Παίζουμε μαθαίνοντας τις ευρωπαϊκές σημαίες.

Μαθαίνουμε τα δικαιώματα των παιδιών  και ζωγραφίζουμε το αστεράκι που έλεγε

ΙΔΙΟ ΓΕΛΙΟ ΙΔΙΟ ΚΛΑΜΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.

Η ΦΥΣΗ ΜΑΣ ΦΡΟΝΤΙΖΕΙ ΟΛΟΥΣ

ΜΕ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΝΕΙΣ ΩΡΑΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ

Ζωγραφίζουμε το εξώφυλλο και φτιάχνουμε το βιβλίο.

 

Η Λουλουδοχώρα.

Αφού διαβάσουμε την ιστορία με μια μάγισσα, την Αντιδικαιωματουλα, που προσπάθησε να κλέψει τα δικαιώματα των παιδιών, τα οποία ζούσαν στην Λουλουδοχώρα, καταγράφουμε τα δικαιώματα και μιλάμε για τη unicef.

IMG_20171121_094316 IMG_20171121_094946 IMG_20171121_094953 IMG_20171121_094521 IMG_20171121_094441

Μαθαίνουμε ένα ποιηματάκι για τα δικαιώματα και φτιάχνουμε τα παιδιά που φωνάζουν για αυτά. ΑΓΑΠΗ,ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ, ΣΠΙΤΙ, ΦΑΓΗΤΟ, ΦΑΡΜΑΚΑ, ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΤΑ, ΑΣΦΑΛΕΙΑ, ΜΟΡΦΩΣΗ.

IMG_20171121_094431 IMG_20171121_083511

Tα αστεράκια της Ευρώπης ανακαλύπτουν την Παραμυθοχώρα.

Μετά το τέλος των ταξιδιών μας στην Ευρώπη και την γνωριμία με πολλά παραμύθια και τους συγγραφείς αυτών, δημιουργήσαμε το δικό μας παραμύθι, εμπνευσμένο από την ιστορία: «Τα αστέρια της Ευρώπης». Στη συνέχεια το δραματοποιήσαμε και το κάναμε ψηφιακή ταινία. Δείτε την πατώντας τον παρακάτω σύνδεσμο:

Η Παραμυθοχώρα

IMG_20170503_103512[1]IMG_20170503_103942 IMG_20170503_101132[1]IMG_20170503_101148

Καταλήξαμε στο συμπέρασμα πως τα λουλούδια της φιλίας ανθίζουν με:

ΑΓΑΠΗ

ΑΠΟΔΟΧΗ

ΜΟΝΑΔΙΚΟΤΗΤΑ

ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ

ΤΙΜΙΟΤΗΤΑ

ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ

ΒΟΗΘΕΙΑ

IMG_20170602_160129