Ένας ανθρωπολογικός μύθος αποδίδει την ίδρυση του κράτους στη στιγμή που ένας περιπλανώμενος ληστής αποφάσισε να αλλάξει τρόπο ζωής και ζήτησε από τους κατοίκους μιας κοινότητας να επιτρέψουν σ’ αυτόν και στους άντρες του να εγκατασταθούν μόνιμα και νόμιμα στο χωριό τους αναλαμβάνοντας τη συντήρησή του. Αυτός, ως αντάλλαγμα, θα τους παρείχε προστασία από τους …
Κατηγορία: Πάμε Σχολείο…
Σεπ 14 2016
Γιατί τα παιδιά μας βαριούνται τόσο στο σχολείο, δε μπορούν να περιμένουν, απογοητεύονται εύκολα και δεν έχουν πραγματικούς φίλους;
Πριν από λίγο καιρό διάβασα ένα πολύ καλό άρθρο που εξηγεί ένα φαινόμενο που βιώνουμε όλοι στις τάξεις μας και με τα χρόνια γίνεται όλο και πιο έντονο. Έτσι αποφάσισα να το μεταφράσω και να το αναρτήσω εδώ πιστεύοντας ότι κάποιοι θα βοηθηθούν διαβάζοντας το. Αν μη τι άλλο, για μας τους εκπαιδευτικούς είναι παρηγορητικό …
Σεπ 08 2016
Στον αστερισμό της αδεξιοκρατίας
Υπάρχουν κάποια φωτισμένα μυαλά τα οποία έχουν το προνόμιο να εφευρίσκουν νέες λέξεις. Μεταξύ αυτών συγκαταλέγεται και το μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας Jean d’ Ormesson. Εδώ και κάποια χρόνια η σύνθετη λέξη inaptocratie, η πατρότης της οποίας τού αποδίδεται, εμφανίζεται στα γαλλικά λεξικά. Στα ελληνικά μπορεί να μεταφραστεί ως «αδεξιοκρατία», ο ορισμός της οποίας είναι …
Σεπ 07 2016
H διαφορά της πρόσληψης από τη μίμηση
Δεν μοιάζει να υπάρχει πολίτης του ελλαδικού κράτους σήμερα που να αρνείται, ως πρωτεύουσα ανάγκη, τον εκσυγχρονισμό της χώρας μας. Καθολικό αίτημα ο εκσυγχρονισμός, μόνο που με αυτή τη λέξη δεν καταλαβαίνουμε όλοι το ίδιο νόημα. Oλοι αντιλαμβανόμαστε από πείρα πως ό,τι είναι σύγχρονο, καινούργιο, νεότευκτο, δεν είναι οπωσδήποτε και θετικό για τον ατομικό ή …
Αυγ 23 2016
Γιατί οι εργασιομανείς δεν είναι… ήρωες
Ο πολιτισμός μας έχει περί πολλού την έννοια της εργασιομανίας. Ακούμε για περιπτώσεις ανθρώπων που δουλεύουν μέχρι πρωίας, που ξενυχτάνε και κοιμούνται στο γραφείο τους. Θεωρείται τιμητικό να δουλεύεις του σκοτωμού για ένα πρότζεκτ. Όση δε δουλειά και αν αφιερώσεις σε αυτό, ποτέ δεν είναι αρκετή. Ωστόσο, η εργασιομανία δεν είναι μόνον περιττή, είναι και …
Ιούλ 30 2016
Ο Πίκατσου σε νέες περιπέτειες
Πώς δημιουργούνται άραγε οι μόδες; Τι μας ωθεί και σπεύδουμε ν’ ανεβούμε αγχωμένοι σε κάθε συρμό που περνάει ταχύτατος μπροστά μας; Τι μας πείθει να ενστερνιστούμε χωρίς αντιστάσεις και αργοπορία τεχνολογικά μοντέλα ή στυλ συμπεριφοράς, εμφάνισης και δίαιτας, υλικής και πνευματικής (αν συνιστούν πνευματική τροφή τα μπεστ σέλερ της οκάς που σέρνουμε στις παραλίες το …
Ιούλ 30 2016
Εξουσία για τον εαυτό της
Σε ένα κατ’ ουσίαν ταξίδι αυτογνωσίας στα βάθη της ζούγκλας της Καμπότζης, όπου καταλήγει ο ήρωας της ταινίας του Φράνσις Φορντ Κόπολα «Αποκάλυψη τώρα» (1979), στα χρόνια του πολέμου του Βιετνάμ, συναντά έναν Αμερικανό συνταγματάρχη (Μάρλον Μπράντο) που έχει αυτονομηθεί, έχοντας φτιάξει εκεί ένα δικό του μικρό βασίλειο του τρόμου. Πρόκειται για ένα φρικτό εγκληματία, …
Ιούλ 23 2016
Η δυναμική του τουρισμού και οι επενδύσεις στον πολιτισμό
H ανάπτυξη που θα φέρει νέες θέσεις εργασίας προϋποθέτει νέες επενδύσεις, και επειδή χρειάζονται πολλές θέσεις εργασίας για να ορθοποδήσουμε –περί τις 500.000– αναζητούνται περί τα 100 δισ. σε βάθος 10ετίας, σύμφωνα με υπολογισμούς αξιόπιστων μελετητών. Η προσέλκυση αυτού του ύψους επενδύσεων και μάλιστα από το εξωτερικό φαίνεται, προς το παρόν, αρκετά δύσκολη και απαιτεί …
Ιούλ 14 2016
Αναβλητικότητα : Ένδειξη σοβαρού προβλήματος συμπεριφοράς, υποστηρίζουν ειδικοί
Στην τελευταία τάξη του γυμνασίου, μια συμμαθήτρια είχε κολλήσει στο ντοσιέ μου ένα αυτοκόλλητο που με παρότρυνε: «Ποτέ μην κάνεις σήμερα αυτό που μπορείς να αναβάλεις για αύριο». Μου φαινόταν πολύ απελευθερωτικό ως στάση ζωής, έως τη στιγμή που προσπάθησα να ακολουθήσω τη συμβουλή. Διαπίστωσα ότι η καθημερινότητά μου έμοιαζε απλούστερη, ψυχολογικά όμως άρχισα να …
Ιούν 25 2016
Εξουσία παραδομένη στη χλεύη
Η εξουσία είναι μαγική. Όσο κι αν εκκοσμικευθεί, όσο κι αν απομαγευτεί –και η νεωτερικότητα φρόντισε να το διεκδικήσει αυτό μετ’ επιτάσεως– παραμένει μια υπόθεση που δεν αφορά κανονικούς ανθρώπους. Ή τουλάχιστον ποτέ δεν θα τους δει ως τέτοιους η κοινωνία. Γι’ αυτό και η τελευταία θα σπεύσει πάντα με πάθος να σφίξει το χέρι …