Αυτή η τόσο κοινότυπη φράση ακούγεται συχνά και έχει χαραχτεί μέσα μας σαν κάτι ακλόνητο και αναλλοίωτο ανά τα χρόνια. Σύμφωνα όμως με την επιστήμη, αυτή η φράση αποδεικνύεται πέρα για πέρα αληθινή και τεκμηριωμένη. Υποστηρίζεται με σαφή επιστημονικά δεδομένα από τη νευροεπιστήμη, τη γνωστική ψυχολογία και τη μελέτη της προσωπικότητας. Η αλλαγή δεν έρχεται …
Δεν υπάρχει απόσπασμα διότι το άρθρο είναι προστατευμένο.
Έμεινα σε μια δουλειά πολύ περισσότερο απ’όσο θα έπρεπε. Το ήξερα. Το ένιωθα κάθε πρωί, λίγο πριν περάσω την πόρτα. Κι όμως έμενα. Δεν έμενα επειδή ήμουν καλά αλλά γιατί ήξερα πως λειτουργεί το σύστημα. Ποιον να αποφύγω, πότε και πως να μιλάω, πότε να κάνω πίσω. Είχα μάθει έναν χώρο που δεν μου ταίριαζε …
Σε κάθε εποχή ο άνθρωπος αναζητά πρότυπα. Από την παιδική ηλικία ακόμη μαθαίνουμε μέσα από τη μίμηση: γονείς, δάσκαλοι, φίλοι, αλλά και δημόσια πρόσωπα ή ιστορικές φιγούρες λειτουργούν ως οδηγοί για τη διαμόρφωση της προσωπικότητάς μας. Η ίδια η διαδικασία της κοινωνικοποίησης βασίζεται σε αυτή τη μίμηση, καθώς χωρίς αυτήν, η μετάδοση αξιών, γνώσεων και συμπεριφορών …
Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότεροι ενήλικοι παραπονιούνται ότι δυσκολεύονται να συγκεντρωθούν σε μια εργασία, χάνουν το νήμα μιας συζήτησης, αφήνουν πράγματα στη μέση. Για αρκετούς η εξήγηση μοιάζει αυτονόητη: άγχος, κούραση, ένα φορτωμένο πρόγραμμα, ίσως και το πέρασμα του χρόνου. Ωστόσο, όλο και πιο συχνά οι δυσκολίες αυτές αποδίδονται στη ΔΕΠΥ (Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας), …
Tα μεσάνυχτα, ένας μοναχικός έφηβος εκμυστηρεύεται τις σκέψεις του σε ένα chatbot. Στο πανεπιστήμιο, ένας φοιτητής «συζητάει» με τον Πλάτωνα μέσω μιας τεχνητής νοημοσύνης εκπαιδευμένης στα γραπτά του τελευταίου. Στην Κίνα, ένα παιδάκι με αυτισμό «συζητάει» με ένα ευγενικό ανθρωπόμορφο ρομποτάκι. Στο νοσοκομείο, ένας χειρουργημένος ασθενής παίζει ένα παιχνίδι εκπνοών με μπαλόνια απέναντι σε έναν …
Κάθε εποχή έχει τις δικές της πηγές στρες για τα παιδιά, τους εφήβους και τους νέους. Στη δική μας εποχή, μια από τις ισχυρότερες είναι σχεδόν αόρατη, πανταχού παρούσα και κοινωνικά αποδεκτή: τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Μπροστά στην αυξανόμενη ανησυχία για την ψυχική υγεία των παιδιών και των εφήβων, η πρόταση της απαγόρευσης της πρόσβασης είναι …
Σε όλο και περισσότερες σχολικές μονάδες επαναλαμβάνεται μια ανησυχητική εικόνα: γονείς παρεμβαίνουν με επιθετικότητα στη σχολική ζωή, αμφισβητούν μαρτυρίες παιδιών και εκπαιδευτικών και μετατρέπουν τη συνεργασία σε αντιπαράθεση. Προφανώς είναι μια μικρή μειοψηφία όσοι/ες εμφανίζουνε τα παραπάνω χαρακτηριστικά, αλλά δημιουργούν ασύμμετρα προβλήματα με συνηθέστερο αποτέλεσμα ένα περιβάλλον έντασης, όπου ο/η εκπαιδευτικός νιώθει «υπό κατηγορία». Το …
Η σκηνή είναι γνώριμη: ανοίγετε την πόρτα ενός δωματίου και δεν θυμάστε γιατί πήγατε εκεί. Συναντάτε έναν γνωστό και, πριν ολοκληρωθεί η συζήτηση, έχετε ήδη ξεχάσει το όνομά του. Ψάχνετε τα κλειδιά σας ξανά και ξανά. Οι μικρές αυτές στιγμές λήθης είναι αποθαρρυντικές, συχνά μας γεμίζουν ανησυχία για πρόωρη νοητική παρακμή. Ωστόσο, οι ειδικοί επισημαίνουν …
Πολύ πριν τα social media μετατρέψουν τη φήμη σε εμπόρευμα και την αποκαλούμενη «τοξικότητα» σε ρεαλιστικό δράμα, οι άνθρωποι ψιθύριζαν. Πριν τα tweets μπορούσαν να καταστρέψουν καριέρες, μια απλή φράση σε λάθος αυτί μπορούσε να κάνει το ίδιο. Το κουτσομπολιό προϋπήρχε κάθε πλατφόρμας, κάθε timeline, κάθε διαδικτυακής καταιγίδας. Ήταν ανέκαθεν το πιο παλιό κοινωνικό δίκτυο: …
