ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΟΣ – ΕΓΩ Ο ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ, ΕΝΑΣ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟΣ ΒΙΟΣ

Στις 26 Απριλίου 2014 από τον/την ΜΠΑΛΤΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ










Πανσέληνος Μανουήλ, Πρωτάτο 14 αιων.

Δεν θα ξέραμε τίποτα για τον Μανουήλ Πανσέληνο, τον μεγαλύτερο ζωγράφο της ελληνικής ή βυζαντινής τεχνοτροπίας ή της «μανιέρα γκρέκα», όπως την αποκαλούσαν, ξεχωρίζοντάς την από την Αναγεννησιακή ζωγραφική.
Δεν θα ξέραμε ούτε το όνομα αυτού που ζωγράφισε τις εκπληκτικές τοιχογραφίες του 13ου αιώνα στο Πρωτάτο και στις άλλες μονές του Αγίου Όρους.
Όμως, τρεις αιώνες αργότερα, ένας μοναχός,  ο Διονύσιος εκ Φουρνά, διέσωσε το όνομά του, γράφοντας μια πραγματεία περί ζωγραφικής για να φωτιστούν οι νεώτεροι, όπως έγραψε, από τον «ως σελήνη λάμποντα κυρ Μανουήλ Πανσέληνο».
Σε ένα φανταστικό βίο, ο Πανσέληνος μιλά για τον εαυτό του.
Σε ένα φανταστικό βίο, ο Πανσέληνος μιλά για την ζωγραφική πριν απ΄αυτόν και μετά απ’  αυτόν μέχρι σήμερα.
Σε ένα φανταστικό βίο, ο Πανσέληνος δεν θα μπορούσε να είναι πουθενά αλλού από τον Παράδεισο.
Σκηνοθεσία: Μαρία Χατζημιχάλη Παπαλιού
Σενάριο – Έρευνα: Λένα Βουδούρη
Μοντάζ: Γιάννης Τσιτσόπουλος
Διεύθυνση φωτογραφίας: Βαγγέλης Κουλίνος
Πρωτότυπη μουσική: Μάριος Αριστόπουλος
Συμμετέχει: ο Αιδεσιμολογιότατος π. Σταμάτης Σκλήρης 

(Α’ ΛΥΚΕΙΟΥ – 18. Οι άγιες εικόνες, έκφραση της πίστης)

Κατηγορίες: VIDEO, Α΄ ΛΥΚΕΙΟΥ, Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΣΚΗΣΗ, ΜΟΝΑΧΙΣΜΟΣ, ΝΤΟΚΥΜΑΝΤΕΡ | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΟΣ – ΕΓΩ Ο ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ, ΕΝΑΣ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟΣ ΒΙΟΣ

ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ -ΚΟΛΑΣΗ

Στις 25 Απριλίου 2014 από τον/την ΜΠΑΛΤΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

  Σύμφωνα με τους Πατέρες της Εκκλησίας, ο Παράδεισος και η κόλαση είναι σίγουρα τόποι.  Αυτοί οι τόποι δεν βρίσκονται μέσα στις «συντεταγμένες» του δικού μας χωρο-χρονικού συστήματος.


Θα μπορούσαμε να πούμε πως είναι σε μια άλλη διάσταση.
Πέραν της γενικής γνώσης ότι ο Παράδεισος και η κόλαση είναι όντως «τόποι», αλλά όχι τόποι αυτού του κόσμου, του δικού μας χωρο-χρονικού συστήματος, δεν χρειάζεται να επιζητούμε από περιέργεια να γνωρίζουμε κάτι περισσότερο. 

Υπάρχουν μόνον ενδείξεις, ή τουλάχιστον κάποια στοιχεία, που υποδηλώνουν  αυτήν την άλλου είδους πραγματικότητα.
Η ορθόδοξη Θεολογία όταν κάνει λόγο για τον παράδεισο, εννοεί την τελική είσοδο στη δόξα της βασιλείας του Θεού, όπου υπό τον συνεχή φωτισμό θα υπάρχει η αγαπητική κοινωνία των ψυχών διαμέσου της θέας του Θεού.
Σε αντίθεση, η άλλη πλευρά αδυνατεί να δει τον Θεό, και επομένως οι ψυχές στερούνται την θέα του Θεού . Κι αυτό το πράγμα, λέει ο Μ. Βασίλειος , είναι μεγάλη στέρηση και ανεπανόρθωτη ζημιά, που μπορούμε να την καταλάβουμε , αν αναλογιστούμε απλώς τι χάνει εδώ ο τυφλός που δεν βλέπει τον ήλιο. 

  Η κόλαση είναι ακοινωνησία τόσο σε σχέση με το Θεό, όσο και σε σχέση με τους άλλους.

  Συγκλονιστική είναι μια διήγηση του γέροντα Μακαρίου, ο οποίος χτυπάει με το μπαστούνι του, καθώς βαδίζει στην έρημο, το πεταμένο κρανίο ενός ανθρώπου που η ψυχή του βρίσκεται στην κόλαση.  


  Και αμέσως  η ψυχή του αισθάνεται την επαφή με τον άγιο  και τον παρακαλεί να την ανακουφίσει.
  Στην ερώτηση του γέροντα προς την ψυχή του κολασμένου, ποια είναι η κατάσταση τους εκεί στην κόλαση, ο κολασμένος του λέει πως το πρόσωπο του καθενός είναι κολλημένο στη ράχη του άλλου , και δεν μπορεί κανένας να αντικρίσει τα πρόσωπα των άλλων.
  Τον παρακαλάει να προσευχηθεί, για να μπορέσουν να δουν λιγάκι το πρόσωπο του διπλανού τους.
Τέλεια ακοινωνησία  είναι η κατάσταση της κόλασης.

  Τέτοιες συμβολικές διηγήσεις όπως αυτή του γέροντα Μακάριου εκφράζουν το βαθύ θεολογικό περιεχόμενο της ορθόδοξης διδασκαλίας για την κόλαση και τον παράδεισο.
Κατηγορίες: Γ' ΛΥΚΕΙΟΥ, ΘΑΝΑΤΟΣ, ΘΕΟΛΟΓΙΑ, ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ -ΚΟΛΑΣΗ, ΠΑΤΕΡΕΣ | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ -ΚΟΛΑΣΗ

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ.

Στις 24 Απριλίου 2014 από τον/την ΜΠΑΛΤΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
img6_21
Για το συνειδητό χριστιανό η Ανάσταση είναι το τέλος αυτής της ζωής και έχει διπλή σημασία. “Τέλος” σημαίνει το τέρμα, αλλά και το σκοπό, το στόχο. Δε ζούμε για να πεθάνουμε, πιστεύει ο χριστιανός, αλλά ζούμε για να αναστηθούμε εκ νεκρών και σωματικά. Ο θάνατος είναι η προτελευταία πράξη του δράματος της ζωής μας ως εκκλησιαστικών ανθρώπων. Η αυλαία της ζωής πέφτει με την ανάσταση των νεκρών που εγκαινιάστηκε με την Ανάσταση του Χριστού.
pic621
Αυτή είναι η χριστιανική πίστη σε μια μόνο φράση. Τίποτε άλλο, τίποτε περισσότερο, τίποτε λιγότερο. Όλα τα άλλα προέρχονται από την αναστάσιμη πίστη, σχετίζονται μ’ αυτήν και φωτίζονται από αυτήν. Πιστεύουμε στον Χριστό όχι γενικά και αφηρημένα σαν μια ιδεώδη ηθικοθρησκευτική προσωπικότητα, σαν το Σωκράτη ή το Βούδα, ημίθεο ή υπεράνθρωπο. Αλλά πάρα πολύ συγκεκριμένα πιστεύουμε στον Χριστό ως Θεάνθρωπο, τέλειο Θεό και τέλειο άνθρωπο,Υιό και Λόγο του Θεού Πατρός, που ενανθρώπησε για να θεωθεί ο άνθρωπος, να φτάσει σε μια κατάσταση πνευματικής τελειότητας, να γίνει άγιος, Θεός, όχι κατά φύση αλλά κατά χάρη, δηλαδή όχι κατά την ουσία αλλά μετέχοντας στις ενέργειες του Θεού.
Κυρίως πιστεύουμε στην Ανάσταση του Χριστού που δια του θανάτου κατάργησε το θάνατο και χάρισε ζωή σ’ όσους βρίσκονται μέσα στα μνήματα, σύμφωνα με το αναστάσιμο τροπάριο. Ζωή χαρίζεται στον άνθρωπο μόνο από την ίδια τη ζωή, την πηγή της όντως ζωής που λέγεται και είναι ο Χριστός, ο αρχηγός της ζωής (Πράξ. 3, 15), η ίδια η ζωή μας (Κολ. 3,4). Όπως παίρνουμε τη ζωή από κάποιον άλλον φορέα της ζωής, δηλαδή γεννιόμαστε από γονείς και δεν είμαστε αυτοφυείς, παρόμοια και στην εκκλησιαστική μας ύπαρξη παίρνουμε ζωή από το Χριστό, που ζει μέσα στην Εκκλησία και κοινωνείται σε κάθε λειτουργία στη θεία ευχαριστία, τη “θεία κοινωνία” δια της οποίας γινόμαστε “μέτοχοι ζωής αιωνίου”.
(Απόσπασμα απο το ψηφιακό σχολείο)



When you’re sad and when you’re lonely
And you haven’t got a friend
Just remember that death is not the end

And all that you held sacred
Falls down and does not mend
Just remember that death is not the end
Not the end, not the end
Just remember that death is not the end

When you’re standing on the crossroads
That you cannot comprehend
Just remember that death is not the end

And all your dreams have vanished
And you don’t know what’s up the bend
Just remember that death is not the end
Not the end, not the end
Just remember that death is not the end

When the storm clouds gather round you
And heavy rains descens
Just remember that death is not the end

And there is no-one there to comfort you
With a helping hand to lend
Just remember that death is not the end
Not the end, not the end
Just remember that death is not the end

For the tree of life is growing
Where the spirit never dies
And the bright light of salvation
Up in dark and empty skies
When the cities are on fire
With the burning flesh of men
Just remember that death is not the end

And you search in vain to find
Some law-abiding citizen
Just remember that death is not the end

Not the end, not the end
Just remember that death is not the end
Not the end, not the end
Just remember that death is not the end
(Γ’ ΛΥΚΕΙΟΥ ΔΕ 24. Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΘΑΝΑΤΟ)

Κατηγορίες: Γ' ΛΥΚΕΙΟΥ, ΘΑΝΑΤΟΣ, ΜΟΥΣΙΚΗ | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ.

Ορθόδοξη Κίνα.Αναστάσιμος ύμνος.

Στις 23 Απριλίου 2014 από τον/την ΜΠΑΛΤΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

Χριστός Ανέστη εκ νεκρών,
θανάτω θάνατον πατήσας
και τοις εν τοις μνήμασιν,
ζωήν χαρισάμενος
Κατηγορίες: Β' ΛΥΚΕΙΟΥ, ΚΙΝΕΖΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ, ΠΑΣΧΑ | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ορθόδοξη Κίνα.Αναστάσιμος ύμνος.

Divna Ljubojević – Χριστός Ανέστη εκ νεκρών

Στις 22 Απριλίου 2014 από τον/την ΜΠΑΛΤΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

Χριστός Ανέστη εκ νεκρών,
θανάτω θάνατον πατήσας
και τοις εν τοις μνήμασιν,
ζωήν χαρισάμενος

Κατηγορίες: ΠΑΣΧΑ | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Divna Ljubojević – Χριστός Ανέστη εκ νεκρών

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!

Στις 19 Απριλίου 2014 από τον/την ΜΠΑΛΤΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

Κατηγορίες: ΠΑΣΧΑ | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!

Ω γλυκύ μου έαρ

Στις 18 Απριλίου 2014 από τον/την ΜΠΑΛΤΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
Ω γλυκύ μου έαρ,
γλυκύτατόν μου Τέκνον,
πού έδυ σου το κάλλος;
Υιέ Θεού παντάναξ,
Θεέ μου πλαστουργέ μου,
πώς πάθος κατεδέξω;
Έρραναν τον τάφον αι Μυροφόροι μύρα,
λίαν πρωί ελθούσαι.

Ω Τριάς Θεέ μου,
Πατήρ Υιός και Πνεύμα,
ελέησον τον κόσμον.
Ιδείν την του Υιού σου,
Ανάστασιν, Παρθένε,
αξίωσον τους δούλους σου.

Κατηγορίες: ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ, ΜΟΥΣΙΚΗ, ΠΑΣΧΑ | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ω γλυκύ μου έαρ

Το βαθύτερο νόημα της Σταύρωσης του Κυρίου

Στις 17 Απριλίου 2014 από τον/την ΜΠΑΛΤΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
img1_25

Στα κείμενα του μαθήματος μας, βρίσκουμε το νόημα των σωτήριων αυτών ημερών. 
  Ο Κύριος -μας λένε- θυσιάστηκε για χάρη μας.
 Έδωσε τον εαυτό τουΕικόνα θυσιάστηκε δηλαδή για να     απαλλαγούμε από τη φοβερή εξουσία του θανάτου. 
  Συγχώρησε τον άνθρωπο για την αμαρτία του, αλλά και τον δόξασε.
 Τον συμφιλίωσε με το Θεό, έκαμε τη γη ουρανό, πάτησε (=σύντριψε) με το θάνατο του το θάνατο και το διάβολο, θεμελίωσε την Εκκλησία και μας χάρισε τη ζωή.
  Ο θάνατος του είναι δοξασμένος, γιατί μας δώρισε την αθανασία και τη δόξα, με την εκ νεκρών Ανάσταση.

(AΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΨΗΦΙΑΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ 10η ΔΕ – Προσκυνούμεν σου τα Πάθη, Χριστέ…) 

Κατηγορίες: Α΄ ΛΥΚΕΙΟΥ, ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ, ΧΡΙΣΤΟΣ | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Το βαθύτερο νόημα της Σταύρωσης του Κυρίου

Μεγάλη Πέμπτη ~ Αλκίνοος Ιωαννίδης

Στις 17 Απριλίου 2014 από τον/την ΜΠΑΛΤΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

Αυτός που κρέμασε τον ήλιο
στο μεσοδόκι τ’ ουρανού
κρέμεται σήμερα στο ξύλο
ίλεως, Κύριε, γενού.
Και στ’ ασπαλάθια της ερήμου
μια μάνα φώναξε, παιδί μου.

Με τ’ Απριλιού τ’ αρχαία μάγια
με των δαιμόνων το φιλί
μπήκε στο σπίτι κουκουβάγια
μπήκε κοράκι στην αυλή
κι όλα τ’ αγρίμια στο λαγκάδι
πήραν το δρόμο για τον Άδη.

Θα ξανασπείρει καλοκαίρια
στην άγρια παγωνιά του νου
Αυτός που κάρφωσε τ’ αστέρια
στην άγια σκέπη τ’ ουρανού
κι εγώ κι εσύ, και εμείς κι οι άλλοι
θα γεννηθούμε τότε πάλι.

Κατηγορίες: ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ, ΜΟΥΣΙΚΗ, ΠΑΣΧΑ | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Μεγάλη Πέμπτη ~ Αλκίνοος Ιωαννίδης

«ΠΑΤΕΡ ΑΦΕΣ ΑΥΤΟΙΣ ΟΥ ΓΑΡ ΟΙΔΑΣΙ ΤΙ ΠΟΙΟΥΣΙ»

Στις 17 Απριλίου 2014 από τον/την ΜΠΑΛΤΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

Τα λόγια Του πάνω στο Σταυρό είναι λόγια γεμάτα αγάπη.
 Εμφανίζεται η Θεϊκή Του φύση, το απόλυτο καλό, χωρίς κανένα ίχνος μίσους,
 ακόμη και γι αυτούς που τον βασανίζουν.
 Μέσα στον αβάσταχτο πόνο, που Του προκαλούσε το φρικτό μαρτύριο,
 ο Θεός της αγάπης, συγχωρεί τους σταυρωτές Του, προσεύχεται γι’ αυτούς
 στον Ουράνιο Πατέρα Του και τους δικαιολογεί.
«Πάτερ ἄφες αὐτοῖς· οὐ γάρ οἴδασι τί ποιοῦσι» …….
«Πατέρα μου, συγχώρεσέ τους, γιατί δεν ξέρουν τι κάνουν».
Μας διδάσκει την αρετή της συγχώρεσης, μας……. δείχνει τον τρόπο
 για να πλησιάσουμε Τον Θεό τον δρόμο που οδηγεί στη Θέωση.

Κατηγορίες: VIDEO, Α΄ ΛΥΚΕΙΟΥ, ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ, ΜΕΤΑΝΟΙΑ-ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ, ΠΑΣΧΑ, ΤΑΙΝΙΕΣ, ΧΡΙΣΤΟΣ | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο «ΠΑΤΕΡ ΑΦΕΣ ΑΥΤΟΙΣ ΟΥ ΓΑΡ ΟΙΔΑΣΙ ΤΙ ΠΟΙΟΥΣΙ»