Έπεα πτερόεντα, … στο χάος του διαδίκτυου

Σας δηλώνω με την ευκαιρία της ανάγνωσης σας, οτι

είμαι ανίκανος να τα βάλω με την βλακεία ,την ηλιθιότητα και τους αγράμματους, οπαδούς και τσιράκια,κομμάτων και “προσωπικοτήτων”.

Η κρίση, οι πολιτικοί και εμείς

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΟΚΚΙΝΑΚΟΥ

«Αν θέλεις να κάνεις πλούσιο έναν άνθρωπο μην του δίνεις χρήματα, αλλά να του αφαιρείς επιθυμίες»
Επίκουρος

Εχει περισσέψει αυτόν τον καιρό η θυσία υπέρ πατρίδος.
Η φιλοπατρία χτύπησε κόκκινο, όπως επίσης και ένας σπαραξικάρδιος καημός για τον λαό που υποφέρει.
Όλοι καταριούνται την απερισκεψία των πολιτών και την ανικανότητα των πολιτικών. Κυρίως όμως το κάνουν οι πολιτικοί. Και δώστου πάλι αυτοκριτική και είναι να τους λυπάται κανείς μετά τόση αυτοκριτική. Αλλά φευ!
Είναι όλα υποκριτικά, κίβδηλα και στημένα. Προμελετημένα, καλοσχεδιασμένα, και η φάκα είναι δολωμένη. Έτοιμη. Για να πιάσει πάλι τα θύματά της.
Τα θύματά της είναι οι αφελείς πολίτες που δεν βλέπουν την πραγματική λειτουργία του πολιτικού συστήματος.
Ενός συστήματος που αυτονομημένο από το λαό, έξω από κάθε ουσιώδη, άμεσο και αποτελεσματικό έλεγχο, παράγει πολιτική και όφελος για τον εαυτό του. 13% των εισοδημάτων τους έχασαν οι βουλευτές! Όλα τείνουν στην προστασία των πολιτικών διακομματικά πέρα από ιδεολογία και πολιτικές επιλογές. Η πολιτική ελίτ κοιτάει μέσα σε αυτόν το γενικό χαμό τη διατήρηση των προνομίων της. Πέρα από ανέξοδες διακηρυκτικές πλειοδοσίες, ρητορείες και δεκάρικους λόγους, η ουσία είναι μία. Έχουν ήδη θωρακίσει τα προνόμιά τους τα υπάρχοντα κόμματα. Έχουν ήδη έτοιμο τον εκλογικό νόμο.
Έχουν ήδη χρηματοδοτηθεί από τράπεζες -με εγγύηση τίνος;- με βάση τα μελλοντικά ποσοστά τους! Και αν το κόμμα του 43% πάρει 13% πως η τράπεζα διασφαλίζει τα χρήματα της; Η είναι τόσο σίγουροι για τα ποσοστά τους; Κανένα πρωτοεμφανιζόμενο κόμμα δεν μπορεί να πάρει τηλεοπτικό χρόνο ακόμα και αν τον χρυσοπληρώσει. Βλέπει κανείς λοιπόν πόσο καλά είναι προετοιμασμένο το παιχνίδι. Αν οι πολιτικοί μας πραγματικά συναισθάνονται τις ευθύνες τους, ιδού η Ρόδος.
Να αλλάξουν τον εκλογικό νόμο, αφού και η ρευστή και κοχλάζουσα πολιτική κατάσταση επιβάλλει κάτι τέτοιο. Αυτό θα είναι  δείγμα γραφής. Αλλιώς… στους πολίτες μένει ένας τρόπος. Της συνειδητοποίησης και της αντίρρησης. Μιας γενικευμένης αντίρρησης.

Να μην ψηφίσουν κόμμα ή πολιτικό πρόσωπο που μέχρι τώρα έχει εμπλακεί με τρόπο κεντρικό στο πολιτικό παιχνίδι.
Ειδάλλως υιοθετούμε αυτό το πολιτικό σύστημα και τα απόνερα του.
Οι πολίτες μπορούν να πλήξουν, να ακυρώσουν και να αλλάξουν το πολιτικό σύστημα όχι μόνο με τις  πολιτικές τους επιλογές
Να μην ψηφίσουν  δηλαδή όσους έφεραν τη χώρα μέχρι εδώ. Μπορεί αυτό να μην αρκεί καν.

Μια πιο βαθιά αλλαγή είναι αλλαγή της κοινωνικής και υπαρξιακής συμπεριφοράς του πολίτη. Πώς σκέφτεται, πώς παράγει αλλά και πώς καταναλώνει, αυτό έχει κυρίως σημασία. Τι κοσμοείδωλο και τι ανθρωποείδωλο υπερασπίζεται. Τι ερωτήματα θέτει για τη ζωή του, τον εαυτό του, τον Κόσμο. Κυρίως τι ερωτήματα και όχι τι απαντήσεις. Τι φαντασιακές σημασίες διαμορφώνει στη θέση των αξιών του καπιταλισμού. Του συστήματος της παραγωγής και της κατανάλωσης, της υπερκατανάλωσης και της κατασπατάλησης των πόρων.
Να μετατοπίσει τον υπαρξιακό τους άξονα από το έχειν και το φαίνεσθαι στο είναι.

Από τα επουσιώδη στα καίρια, τα κύρια και τα ουσιώδη. Από τα υλικά στα πνευματικά του βίου στοιχεία. Από τα πολλά, τα εύπεπτα, τα φανταχτερά, τα κίβδηλα, στα βασικά  και τα χρειώδη. Με μία λέξη από την επιθυμία στην ανάγκη.
Από ότι η καταναλωτική δημοκρατία ορίζει ως επιθυμία,  κάνοντας τον  άνθρωπο μανιακό καταναλωτή των πολλών, άχρηστων και περιττών υλικών αγαθών και αφήνοντάς τον στο τέλος αυτής της διαδρομής ματαιωμένο, κενό και μετέωρο.
Η επιθυμία είναι λαίμαργη, ακόρεστη, σπάταλη και δαπανηρή. Τέλος δεν έχει! Ούτε ικανοποίηση.
Αυτό που έχει σημασία για τα ανθρώπινα, είναι η ικανοποίηση των αναγκών, δίνοντας στον άνθρωπο την ευκαιρία για εσωτερικές, κεντρομόλες διαδρομές της αυτοπραγμάτωσης, της υπαρξιακής πληρότητας και της παραγωγής νοήματος για τη ζωή και τον Κόσμο.
Κάνοντας αυτή τη μετατόπιση, την υπαρξιακή, αλλάζοντας μοντέλο ζωής, φιλοσοφία και αισθητική ο άνθρωπος λειτουργεί αυθεντικά πολιτικά. Τότε είναι που το σύστημα θα διαλυθεί εις τα εξ ων συνετέθη.Έχουμε τη συνταγή πριν χιλιάδες χρόνια. Δεν είναι νοσταλγία για το παρελθόν, ούτε προγονοπληξία.
Είναι κραυγή για ένα σκοτεινό μέλλον που έρχεται. Τα χρόνια της βιομηχανικής και μεταβιομηχανικής επανάστασης «φάγαμε», τα έγκατα του πλανήτη, σπαταλήσαμε αναίτια τόσους πόρους!
Η ανάπτυξη δεν είναι ανάπτυξη όταν δεν συμβαδίζει με την καλλιέργεια των έσω στιβάδων του ανθρώπου, όταν δεν αποτελεί ίαμα στα υπαρξιακά ανθρώπινα χάσματα, όταν δεν  απαντά στο αίτημα του Νοήματος.
Λοιπόν ας εγκαταλείψουμε τα σχεσιακά δηλητήρια της συσσώρευσης, της αποθήκευσης, του ατομισμού και ας υιοθετήσουμε τα σχεσιακά αγαθά της συλλογικότητας, της αλληλεγγύης, της κοινότητας, του μοιράσματος. Μόνο τότε όλα θα αλλάξουν επί τα βελτίω.

Μια Κυριακή βαριά.
Αγωνία για το αύριο,  ανασυγκρότηση για τη βδομάδα που έρχεται.
Διάβασμα είναι μια κάποια λύση.
Ξεχνιέσαι λίγο με τα πάθη και τη σκέψη των ηρώων του κάθε συγγραφέα.
“Ιμαρετ”, “Αγιοι δαίμονες” και τώρα “Κατεδαφιζόμεθα”.
Καλπούζος και Σωτηρίου με κάνουν και αποξεχνιέμαι.
Μεγάλο πρόβλημα να πείσουμε το κόσμο να μορφωθεί.
Δεν μιλάμε για διπλώματα πτυχία και τίτλους κενούς αλλά πραγματική γνώση , μόρφωση δύναμη.
Δυστυχώς  στα παιδιά δείχνουμε και αναδεικνύουμε ό,τι ταπεινό και άχρηστο, παρέχοντας τους έτοιμες λύσεις και άκοπη ανταμοιβή.
“Δεν θέλω αυτό”, “δεν μ’ αρέσει εκείνο” κλπ,  και κανείς δεν ασχολιέται πραγματικά με αυτά.
Κάποιοι αχολιούνται βέβαια ισως  με λάθος ή ακατανόητο τρόπο που δεν δείχνει τις προθέσεις και την αγάπη τους γι αυτά και δεν βοηθά στη διαπαίδαγώγηση και στη καλλιέργεια εκείνη του κορμιού και του μυαλού για να καταλάβουν τον αυριανό πολυπλοκώτερο και πολυσύνθετο κόσμο που θα ζήσουν.
Όλοι μαζί με πολύ αγάπη και κόπο ίσως καταφέρουμε κάτι.

“απου κατέχει και μιλέί , με σύνεση και τρόπο,
κάνει να κλαίσι να γελούν τα μάτια των ανθρώπων”
Β. Κορνάρος “Ερωτόκριτος”

Ενα ηλιόλουστο Σαβατοκύριακο με πολύ μεγάλη θλίψη.
Η ψευδαίσθηση της ηρεμίας και της κοπάνας.
Που θα πάει?
Ο καθένας στο κόσμο του και………..
Καμμιά όρεξη.
Θα τα καταφέρουμε.
Καλή βδομάδα.

Ολέ

Όλα γυρίζουν . Ας τους παπάδες να τα βάζουν με το Γαλιλαίο.

Ο Παπαδιαμάντης μιλάει για την χρεοκοπία
Τις ημύνθη περί πάτρης;
Και τι πταίει η γλαυξ, η θρηνούσα επί ερειπίων; Πταίουν οι πλάσαντες τα ερείπια. Και τα ερείπια τα έπλασαν οι ανίκανοι κυβερνήται της Ελλάδος.
Αυτοί οι πολιτικοί, αυτοί οι βουλευταί, εκατάστρεψαν το έθνος, ανάθεμά τους.
Κάψιμο θέλουν όλοι τους! Τότε σ’ εξεθέωναν οι προεστοί κ’ οι «γυφτοχαρατζήδες», τώρα σε «αθεώνουν» οι βουλευταί κ’ οι δήμαρχοι.
Αυτοί που είχαν το λύειν και το δεσμείν εις τα δύο κόμματα, τους έταζαν «φούρνους με καρβέλια», δώσαντες αυτοίς ουχί πλείονας των είκοσι δραχμών μετρητά, απέναντι, καθώς τους είπαν, και παρακινήσαντες αυτούς να εξοδεύσουν κι απ’ τη σακκούλα τους όσα θέλουν άφοβα, διότι θα πληρωθούν μέχρι λεπτού, σύμφωνα με τον λογαριασμόν, ον ήθελαν παρουσιάσουν.
Το τέρας το καλούμενον επιφανής τρέφει την φυγοπονίαν, την θεσιθηρίαν, τον τραμπουκισμόν, τον κουτσαβακισμόν, την εις τους νόμους απείθειαν.

Πλάττει αυλήν εξ αχρήστων ανθρώπων, στοιχείων φθοροποιών τα οποία τον περιστοιχίζουσι, παρασίτων τα οποία αποζώσιν εξ αυτού…
Μεταξύ δύο αντιπάλων μετερχομένων την αυτήν διαφθοράν, θα επιτύχει εκείνος όστις ευπρεπέστερον φορεί το προσωπείον κ’ επιδεξιώτερον τον κόθορνον.
Άμυνα περί πάτρης θα ήτο η ευσυνείδητος λειτουργία των θεσμών, η εθνική αγωγή, η χρηστή διοίκησις, η καταπολέμησις του ξένου υλισμού και πιθηκισμού, του διαφθείροντος το φρόνημα και εκφυλίσαντος σήμερον το έθνος, και η πρόληψις της χρεοκοπίας.
Από την εφημερίδα Ακρόπολη το 1896

Τις προάλλες σε μια συγκέντρωση των μαθητών της α΄Λυκείου στο σχολέιο άκουσα μια σωστή κουβέντα.
“Δεν είναι δυνατόν οι επιτυχόντες στα ΑΕΙ να είναι όλοι μόνο από αυτό το σχολείο”.
Το μεγαλύτερο λάθος που έχουμε κάνει είναι να εγκλωβίζουμε την διδακτική πράξη στις εξετάσεις και το σχολείο στις διαδικασίες επιλογής φοιτητών.
Διαμαρτύρονται πολύ για αμέλεια, προχειρότητα, αδιαφορία κλπ από μεριάς της πολιτείας (μεσω του υπουργείου) γιατί δεν είναι γνωστό πως θα επιλεγούν οι φετεινοί μαθητές της α΄τάξης του Λυκείου για την τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Το ζητούμενο όμως είναι, τι είδους γνώσεις θα έχουν οι απόφοιτοι του 2014 από ένα πρόγραμμμα 12 χρόνων εκπαίδευσης.
Αντί να διαπαιδαγωγούμε τους έφηβους στην αγάπη για την προσπάθεια και τη γνώση τους υποδεικνύουμε έμμεσα το “πως θα την κάνουν” από το σύστημα.
Όλα είναι απλά.
Κάθε ένας είναι μια υπέροχη μοναδικότητα με ένα “χάρτη” πορείας που διαμορφώθηκε στα προηγούμενα χρόνια και οφείλει πρώτιστα απέναντι στον εαυτό του να γίνεται καλλίτερος βελτιώνοντας τις γνώσεις τις δεξιότητες και τις ικανότητες του με όσα μέσα διατίθενται.
Αντι γι αυτά, ασχολούμαστε με το τι έκανε ο αλλός και τα κατάφερε, και δεν του αναγνωρίζουμε βέβαια και καμιά ικανότητα αλλά φθονώντας τον, μειώνουμε την όποια αξία του μηδενίζοντας κάθε προσπάθεια του.
Όποια μέσα διαθέτουμε και πρώτα πρώτα το μυαλό μας οφείλουμε να τα αξιοποιούμε όπως μπορούμε και χωρίς να γκρινιάζουμε για τις όποιες συνθήκες όσο δύσκολες και αν είναι.
Φραγμούς στη μόρφωση βάζουμε τις πιο πολλές φορές μόνοι μας, επικαλούμενοι αυτές τις δυσκολίες που σίγουρα υπάρχουν. Είναι ένα πρώτης τάξης άλλοθι αδράνειας.
Συμπέρασματικά.
Ασχολούμαστε με την ανάπτυξη και ακλλιέργεια του εαυτού μας αξιοποιώντας ότι διατίθενται γι αυτό και όποιο “σύστημα” και αν επιλεγεί να είμαστε έτοιμοι να το “αντιμετωπίσουμε”.
Καλή δύναμη σε όλους.

Για ακόμα μια φορά η αστική και η αρχουσα τάξη στην Ελλάδα αποδείχτηκαν κατώτερες των περιστάσεων.
Αφού για 40 χρόνια εκμαύλισαν συνειδήσεις και καταστάσεις, κατάφεραν να μείνουμε αμόρφωτοι και σε χειρότερη κατάσταση από πριν.
Τώρα, αφού “Ο λαός ήταν στη κυβέρνηση και το Πασοκ στην εξουσία”, μοιάζουν με το βοσκόπουλο του μύθου που την τέταρτη φορα και που πραγματικά “ήταν λύκος στα πρόβατα” κανείς δεν το πίστε ψε και έχασε το κοπάδι του.
Όλοι είμαστε συνυπεύθυνοι, λαός, κόμματα, συνδικαλιστές και πολιτικοί.
Οι δε δημοσιογράφοι με το απύθμενο θράσος τους, “χαράτσια” από δώ, “φοροκαταιγίδα” από κει και γενικώς ενα τζέτρτζελο χωρις νόημα διαστρεβλώνουν τη πραγματικότητα και αποπροσανατολίζουν τη κοινή γνώμη.
Η αριστερά και ο λαός ζητά “μια άλλη πολιτική”. Ποια είναι αυτή ωρε λεβέντες. Δεν πληρώνω και διορίστε με?
Σκέφτεστε να γυρίσουμε στη δραχμή και να μοιάζουν τα κινέζικα, είδη πολυτελείας?
Οκ αυτοί τα έφαγαν.
Πως αλλιώς μπορεί να γίνει τώρα? Τι άλλο να κάνουμε. “Κανένα στόμα δεν τό ‘βρε και δεν τό ‘πε ακόμα”.
Να βγούμε στους δρόμους να διαδηλώνουμε και να πλακωνόμαστε με τους αστυνομικούς που ας έχουμε υπ’ όψη μας άνθρωποι είναι και αυτοί και η πλειοψηφία τους τη δουλειά τη διάλεξαν για να έχουν να φάνε.
Να μουτζώνουμε τους βουλευτές που εμείς ψηφίσαμε?
Να κλείνουμε τα σχολεία, που είναι τα σχολεία του λαού και όχι της πλουτοκρατίας?
Ή αναποτελεσματικά να μαζευόμαστε με αγανάκτηση στις πλατείες?
Ή να απεργούμε για να τους δίνουμε πίσω και αυτά τα λίγα που παίρνουμε. Είναι δε τέτοια η κατάχρηση που απεργούν και οι ιδιοκτήτες, τέτοια τρικυμία εν κρανίω.
Είναι μεγάλος ο λογαριασμός, πράγματι. Αλλά δεν βλέπω και κανένα να θέλει να βάζει το χέρι στη τσέπη.
Αλήθεια τι ακριβώς θα αλλάξει με τις εκλογές?
Ψυχραιμία λοιπόν σοβαρή εκτίμηση της κατάστασης και όχι κουβέντες για το κομμωτήριο και τα καφενεία.
Να βάλουμε πλάτη όλοι για να βοηθήσουμε τη κατάσταση.
Παράλληλα να αλλάξουμε όλοι, πράγμα δύσκολο για την φιλαρχία και το φιλοτομαρισμό του Έλληνα.
Περισσότερη συλλογικότητα. Γιατί να νομίζουμε ότι έχοντας ο καθένας από ένα μαγαζάκι είναι καλά?
Να διαπαιδαγωγούμε τη νέα γενιά με αξίες και ιδανικά του ανθρώπου και όχι να συναγωνιζόμαστε ποιος είναι μεγαλύτερο λαμόγιο και πως “θα την κάνουμε” και πως “θα λουφάρουμε”.
Γιατί να μη ευδοκιμούν οι συνεταιρισμοί και οι έντιμες εμπορικές και επαγγελματικές συνεργασίες?
Μετά μας φταίνε τα εμπορικά κέντρα, το ξένο κεφάλαιο και οι πολυεθνικές.
Τελικά όλη αυτή η οργή και ο θυμός είναι, γιατί μερικοί δεν γίναμε μεγάλα λαμόγια και δεν φάγαμε όσο και οι άλλοι?
Καλή μέρα σε όλους και καλό κουράγιο.

Μια απόπειρα μελέτης των βάσεων.

Με την νέα χρονιά έχουμε και νέα δεδομένα στο σχολείο μας.

1ον Νέος Διευθυντής είναι πλέον ο κ. Μάρκος Μπεμπλιδάκης καθηγητής Φυσικής που μέχρι τώρα δίδασκε στο 2ο  Γε. Λ. Χανίων.

2ον Νέο πρόγραμμα σπουδών για την Α΄τάξη. 2 ώρες λιγώτερες εβομαδιαία , λιγώτερα μαθήματα (Αρχαία και Νέα Ελληνικά, Ιστορία, Άλγεβρα, Γεωμετρία, Φυσική Χημεία, Βιολογία, Ξένη γλώσσα, Φυσική αγωγή και 3 ώρες
ερευνητικής εργασίας). Αφαιρέθηκαν, η Τεχνολογία, Αρχές οικονομίας και μάθημα επιλογής.

3ον Θα γίνεται συχνότερη η χρήση του διαδικυτύου για περισσότερη και αμεσότερη βοήθεια για όποιον έχει ανάγκη.
Μερικοί χρήσιμοι σύνδεσμοι:
http://www.study4exams.gr/
http://digitalschool.minedu.gov.gr/
http://el.wikipedia.org
http://1lyk-chanion.chan.sch.gr/

Ετσι Καλή χρονιά λοιπόν και καλή δύναμη σε όλους.