Δημοσκόπηση: Τα σύκα σπίτι μας

Στις πρώτες συναντήσεις της περιβαλλοντικής μας ομάδας αρχίσαμε να μαθαίνουμε για την συκιά και τα σύκα. Θελήσαμε να δούμε αν αυτό το δέντρο υπάρχει στη ζωή μας, αν αξιοποιούμε τους καρπούς του  νωπούς ή μεταποιημένους.

Διαπιστώσαμε ότι 7 στους 10 έχουν συκιές αλλά μόνο οι μισοί (περίπου) μαζεύουν τα σύκα. Από αυτούς μόνο οι μισοί τα μεταποιούν και ελάχιστοι τα λιάζουν.

Ένα μεγάλο ποσοστό αγοράζει σύκα. Δηλαδή ακόμη και από αυτούς που έχουν συκιά, οι μισοί προτιμούν να μην τα μαζέψουν αλλά παρ’ όλα αυτά αγοράζουν σύκα!

Από τη συζήτηση που κάναμε ένας παράγοντας είναι η πρόσβαση, δηλαδή το δέντρο – τα δέντρα είναι σε κάποιο (κοντινό) χωριό στον παπού και τη γιαγιά. Δεν είναι δηλαδή στην αυλή της καθημερινής κατοικίας. Ένας άλλος παράγοντας είναι η μεγάλη προσφορά φρούτων σε όλο το έτος, οπότε κάποια φρούτα δεν είναι πια της προτίμησής μας.

Δείτε τα αποτελέσματα παρακάτω:

,

Η σημασία του νερού στην εικονογραφία

Από τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες το στοιχείο του νερού απαντά σε διάφορες σκηνές με μεγάλη συχνότητα. Οι σημασίες του στην εικονογραφία ποικίλουν ανάλογα με το περιεχόμενο και το χρονικό πλαίσιο του θέματος της κάθε εικόνας.

Στη Γένεση  αναφέρεται η δημιουργία των θαλασσών και η γέννηση των διαφόρων ζώντων οργανισμών μέσα στο νερό. Εγκαθιδρύεται έτσι η ιδέα ότι το νερό είναι η πηγή της ζωής. Στους Ψαλμούς  γίνεται συσχετισμός του ποταμού με το δένδρο, ένα άλλο πολύ σημαντικό στοιχείο για τη χριστιανική σκέψη. Ενώ σε οράματα προφητών παρουσιάζονται υδάτινες εικόνες, που συνδέθηκαν θεολογικά με τη Δευτέρα παρουσία δηλαδή έχουν  εσχατολογική σημασία.  Έτσι οι θεολόγοι, συσχέτισαν το στοιχείο του νερού με το πρόσωπο του Χριστού, με την αρχή του κόσμου και την αθανασία του Παραδείσου.

Από την αρχή η χριστιανική τέχνη υιοθέτησε από την ελληνιστική παράδοση την παράσταση υδάτινου τοπίου. Ένα τοπίο που κατοικείται από έμβιους οργανισμούς, ψάρια, πουλιά, ζώα και ανθρώπους μέσα σε πλοία. Αυτές οι γεμάτες ζωή και φαντασία εικόνες που θυμίζουνε εξωτικά τοπία από το Νείλο, είναι γνωστές ως «νειλωτικά τοπία». Κατά τους παλαιοχριστιανικούς χρόνους είναι πολύ διαδεδομένες γιατί συμβόλιζαν την αθανασία της ζωής στον Παράδεισο.

Συχνά, τα νειλωτικά τοπία συνδέονται με σκηνές θεοφάνειας, σκηνές που τονίζουν δηλαδή τη θεία φύση του Ιησού.

Στην αψίδα της Αγίας Πραξέδης στη Ρώμη (9ο αι.) ο Παντοκράτορας αιωρείται πάνω από την κρυστάλλινη θάλασσα και τον Ιορδάνη, ενώ στην κάτω ζώνη, από τον θρόνο του αρνίου εκπηγάζει «ποταμός Ζωής».

Στο διπλανό χειρόγραφο  παριστάνεται το νερό που έβγαλε ο Μωυσής χτυπώντας την πέτρα στην έρημο. Το θαύμα ερμηνεύθηκε ως προεικόνιση του Χριστού. Γι’ αυτό παρατίθεται η κεφαλή του Κυρίου και η επιγραφή : «Η πέτρα ο Χριστός».

Πολλοί συγγραφείς παραδίδουν ότι στον περίβολο τηςμονής της Αγίας Αικατερίνης στο Σινά, υπάρχει η βάτος, μια πηγή που και σήμερα ακόμη ονομάζεται «φρέαρ του Μωυσέως» (πηγάδι του Μωυσή), και κήπος με άφθονα νερά. Αναφέρουν μάλιστα ότι η βάτος στο όραμα του Μωυσή θα φαινόταν να καίγεται πάνω σε επιφάνεια νερού. Πράγματι, αυτή η λεπτομέρεια απεικονίζεται στο ψηφιδωτό με το Όραμα της βάτου στον Α τοίχο του καθολικού της μονής του Ιουστινιανού.

Η εικόνα του Χριστού ως νέου Νώε (Βάπτιση – Κατακλυσμός) έγινε όλο και πιο δημοφιλής στο πλαίσιο των Θεοφανείων. Τονίζεται η αντίθεση μεταξύ των δύο «βαπτισμάτων»: ο κατακλυσμός καθάρισε τις αμαρτίες, αλλά κατέστρεψε τον ζώντα κόσμο· το βάπτισμα των Χριστιανών επίσης καθαρίζει αμαρτίες, αλλά μεταδίδει καινούργια ζωή και ανυψώνει τον κόσμο στους ουρανούς.

Η Καινή Διαθήκη ενσωματώνει την πίστη της Παλαιάς. Εδώ, ο ρόλος του νερού φαίνεται να είναι Χριστοκεντρικός και συνδέεται με την παρουσία του Αγίου Πνεύματος. Το στοιχείο του νερού έχει γίνει το σύμβολο της πνευματικής χάριτος. Το βάπτισμα σε νερό συνδέεται με το Άγιο Πνεύμα, δηλαδή το Θείο Πρόσωπο που κατορθώνει την αναγέννηση.

Η έννοια της Πηγής της Ζωής και της Σοφίας αποδίδεται, ιδιαίτερα στην Παναγία, γιατί από τους πρώτους αιώνες οι θεολόγοι συσχετίζουν το «καθαρτήριον ύδωρ» με τα σπλάγχνα της Παρθένου. Στην Κωνσταντινούπολη, μάλιστα, από τον 4ο αιώνα, υπήρχε θαυματουργικό αγίασμα και εκκλησία της Παναγίας Ζωοδόχου Πηγής.

Σε εικόνα χειρόγραφου του 12ου αι. με τις Ομιλίες του Ι. Χρυσοστόμου το χειρόγραφο του ιεράρχη μετατρέπεται σε ποταμό, Πηγή ζωής ή Σοφίας, όπου έρχονται να ξεδιψάσουν κληρικοί και μοναχοί. Το νόημα είναι ότι μόνο στην Εκκλησία μπορούν οι πιστοί να λάβουν τη χάρη της διδασκαλίας του Λόγου του Θεού με τη συμμετοχή τους στα ιερά μυστήρια.

Επομένως, γίνεται φανερό ότι το νερό αποτελεί ιδιαίτερο στοιχείο στον υλικό  κόσμο, το οποίο έχει την δυνατότητα άμεσης επαφής με το Θείο. Για αυτό τον λόγο στην εικονογραφία έχει πολλούς και ποικίλους συμβολισμούς, πολλές  και διαφορετικές σημασίες.

Κωνσταντίνα Γ.

Πηγές:

http://proskynitis.blogspot.gr

http://education.yahoo.com

http://www.pemptousia.gr

http://www.orthodoxytoday.org

http://www.myriobiblos.gr/

Το νερό στη χριστιανική λατρεία

Από τα πρώτα χρόνια της ύπαρξης των ανθρώπων στη γη, οι άνθρωποι κατάλαβαν τη σημασία που είχε για αυτούς και για τα γύρω πλάσματα το νερό. Γι’ αυτόν τον λόγο το νερό παίζει τόσο σημαντικό ρόλο σε ολες τις θρησκείες.

Το καθαρό και διάφανο νερό συνδέθηκε στενά με τη λατρεία του χριστιανισμού. Είναι το νερό του Ιορδάνη, όπου βαπτίστηκε ο Χριστός από τον Ιωάννη το Βαπτιστή, αλλά και το νερό της κολυμβήθρας, που ξεπλένει κάθε νέο χριστιανό από το προπατορικό αμάρτημα.  Στη γιορτή των Φώτων,  το νερό παίζει τον πρωταρχικό ρόλο στην τελετή αγιασμού των υδάτων που γίνεται σε όλους τους ναούς. Όλοι οι χριστιανοί βαφτίζονται ή στην κολυμβήθρα ή στο ποτάμι ή στη θάλασσα. Ο ιερέας λέει: «Βαφτίζεται ο δούλος ή η δούλη του Θεού … εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.» Καθώς ο ιερέας λέει αυτά τα λόγια, βουτάει το βαφτιζόμενο τρεις φορές, είτε  είναι μεγάλος είτε μικρός, μέσα στο νερό, στο όνομα της Αγίας Τριάδας.

Τα Θεοφάνια είναι ο Μέγας Αγιασμός. Ο ιερέας λέει: «Και αγίασον το ύδωρ τούτο». Επίσης λέει και διάφορες ευχές. Την 1η κάθε μήνα γίνεται πάλι αγιασμός. Είναι ο αγιασμός που φυλάμε δίπλα στο εικονοστάσι. Με αυτό μας ραντίζει ο ιερέας στην αρχή κάθε μήνα, στην αρχή της σχολικής χρονιάς και σε κάθε καινούριο ξεκίνημα στη ζωή μας. Αγιασμοί γίνονται στην Εκκλησία, αλλά και στα σπίτια των χριστιανών. Αγιασμό κάνουμε και στο σχολείο: ο ιερέας κρατώντας ένα κλωνάρι βασιλικό, ραντίζει όλους τους παρευρισκόμενος με το νερό του αγιασμού και δίνει στον καθένα μια ευχή.

Στη Θεία Κοινωνία δε βάζουμε μόνο κρασί και άρτο βάζουμε και νερό. Το κρασί συμβολίζει το αίμα του Χριστού και το ψωμί το σώμα του. Αλλά το σώμα του ανθρώπου αποτελείται και από νερό. Όταν τρύπησαν το Χριστό πάνω στο σταυρό, από την πληγή έτρεξε αίμα και νερό. Γι’ αυτό ο ιερέας βάζει στο δισκοπότηρο και νερό.

Η Εκκλησία κάνει λιτανείες, όταν υπάρχει ανομβρία. Ο ιερέας διαβάζει ειδικές ευχές, για να βρέξει. Στη λιτανεία συμμετέχουν οι ιερείς των γύρω περιοχών στις οποίες υπάρχει ανομβρία και ο λαός κρατώντας εικόνες και ψέλνοντας.

Επομένως το νερό συνοδεύει τον χριστιανό από τη βάπτιση και για όλη του τη ζωή, είτε μέσα από τη λατρεία, είτε μέσα από θρησκευτικά ήθη και έθιμα.

Δημήτρης Α.

Πηγές

http://micro-kosmos.uoa.gr/

http://dim-rizou.pel.sch.gr/

Τα Σύκα: Διατροφική αξία

«Οι αθλητές των Ολυμπιακών Αγώνων στην αρχαιότητα κατανάλωναν σύκα φρέσκα και αποξηραμένα πριν τα αγωνίσματα.»

Αναστασία Κόκκαλη, Κλινική Διαιτολόγος – Διατροφολόγος

Αυτό είναι απόλυτα φυσικό αν σκεφτούμε την διατροφική αξία των σύκων. Είναι πλούσια σε βιταμίνες A, B, C, μέταλλα όπως ασβέστιο, χαλκός, μαγγάνιο, σελήνιο, ψευδάργυρο, φωσφόρο, κάλλιο και σίδηρο όπως και σε αντιοξειδωτικές ουσίες.

Τα αποξηραμένα παρά την θερμιδική τους επιβάρυνση (270 θερμίδες/100 γρ.) είναι μια αποθήκη ενέργειας ενώ ταυτόχρονα είναι πολύτιμα για την υγεία μας:

  • Μειώνουν το σακχάρου και γλυκόζης στο αίμα και έτσι περιορίζουν την εμφάνιση του σακχαρώδη διαβήτη τύπου ΙΙ.
  • Μειώνουν την αρτηριακή πίεση καθώς είναι πλούσια σε κάλιο.
  • Δυναμώνουν τα οστά μας χάρη της περιεκτικότητάς τους σε ασβέστιο.
  • Καταπολεμούν τη δυσκοιλιότητα επειδή περιέχουν διαλυτές φυτικές ίνες.
  • Συμβάλλουν στην ορμονική ισορροπία χάρη στο αμινοξύ αργινίνη.
  • Προστατεύουν τον οργανισμό μας από διάφορες παθήσεις όπως καρκίνος, καρδιαγγειακά νοσήματα, διάφορες εκφυλιστικές ασθένειες, πρόωρη γήρανση κ.α. εξαιτίας των φαινολών.
  • Κάνουν καλό γιατί αυξάνουν την ενεργητικότητα, έχουν τονωτικές ιδιότητες, προστατεύουν το δέρμα, δρουν χωνευτικά και διουρητικά, ανακουφίζουν από άσθμα, βρογχικά, φαρυγγίτιδα κ.α. Χάρη στα σποράκια τους, συντελούν στην καλή λειτουργία του εντέρου και βοηθούν στην αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας.

Ποιοι να τα αποφεύγουν την μεγάλη ποσότητα στην κατανάλωση:

  • Όσοι έχουν σακχαρώδη διαβήτη, υψηλά τριγλυκερίδια ή μεταβολικό σύνδρομο.
  • Τα παχύσαρκα άτομα.
  • Όσοι έχουν σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου ή άλλες γαστρεντερικές παθήσεις.

Τι να προσέχουμε στο φρούτο:

  • Στα νωπά να προτιμάμε σύκα ώριμα, σφιχτά, που δεν έχουν ανοίξει και έχουν λεία φλούδα, χωρίς μαυρισμένα σημεία ή χτυπήματα.
  • Στα αποξηραμένα να ελέγχουμε την συσκευασία.

Καταναλώστε άφοβα λοιπόν και νωπά και αποξηραμένα σύκα, αν δεν συντρέχουν ειδικοί λόγοι υγείας.

Και… ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΟΡΕΞΗ!

Κώστας Κ.

Φυτικά Χρώματα

Μπατζάρια                  κόκκινο – ροζ

Καρύδια χλωρά           κίτρινο

Νεράτζια                     κίτρινο

Βελανίδια χλωρά         καφέ

Κρεμμύδια                  κίτρινο

Αγριάδα                       καφέ / γκρι

Μούρα                         άσπρο, κόκκινο

Τριανταφυλλιές           κόκκινο / άσπρο / κίτρινο

Φλούδια ροδιού           ροζ – πορτοκαλί

Ρεβύθι                              κίτρινο

Σε όλες τις περιπτώσεις, βράζουμε σε μεγάλα καζάνια με τα προϊόν – ανάλογα με το χρώμα που θέλουμε να βγάλουμε. Μετά βγάζουμε τα υλικά να μείνει μόνο το νερό που ήδη έχει βάψει, βάζουμε μέσα τα νήματα, τι κλωστές και βράζουμε για να πάρουν χρώμα. Γυρίζουμε με μεγάλα ξύλα για να πάει παντού το χρώμα. Απλώνουμε να στεγνώσουν και τα νήματα είναι έτοιμα. Το χρώμα τους είναι ανεξίτηλο και δεν θα βγει ποτέ.

Ιτιά

 

Ιτιά, ιτιά μοσχοϊτιά
μου `χεις μαράνει την καρδιά.
Ιτιά, ιτιά λουλουδιασμένη,
συ μου `χεις την καρδιά καμένη.

Ιτιά, ιτιά λουλουδιασμένη,

αχ, πώς μοσχοβολάς καημένη.
Ιτιά, ιτιά μέσα στο ρέμα,
πως σ’ αγαπώ δεν είναι ψέμα.

Ιτιά μου σε παρακαλώ,
σκύψε να κόψω τον ανθό
Στη Ρούμελη και στο Μοριά,
όλοι χορεύουν την ιτιά.

Δυόσμος

Πώς λέγεται και τι είναι;

-Η λατινική του ονομασία είναι Mentha sicata syn..,Mentha crispa kai Mentha Viridis. Στη χώρα μας το συναντάμε με τις ονομασίες Ηδύοσμος, Αβάρσαμος, Αγριοδυόσμος, Βλήχρον, Γλήχων, Βληχώνι, Γλυχούνι, Φλυσκούνι, Φλασκούνι , Μίνθη, Μίνθα, Κιλαμίθρα, Αγιασμός.

-Ο δυόσμος ήταν ένα φυτό που ήρθε στην Ευρώπη από την Ανατολή. Ήταν ένα από τα πιο σπουδαία αρωματικά φυτά για τους αρχαίους Αιγυπτίους, Έλληνες και Ρωμαίους. Ηχρήση του βοηθούσε πολλούς ανθρώπους σε διάφορες απασχολήσεις και πράγματα.

 

 

Πού βρίσκεται γεωγραφικά;

-Ο δυόσμος βρίσκεται κυρίως στα Βαλκάνια.

Πώς καλλιεργείται γενικά και ειδικά;

-Για να αναπτυχθεί χρειάζεται καλής πιότητας εδάφη, γόνιμα και ποτιστικά, με καλή αποστράγγιση. Κατά την  χειμερινή περίοδο το φυτό καλλιεργείται υπό κάλυψη. Ιδανικές θερμοκρασίες για την ανάπτυξή του είναι αυτές που κυμαίνονται από 18ο-33ο C.

 

Πότε –Πώς σπέρνεται και απαιτήσεις;

-Ο δυόσμος μπορεί να φυτευτεί καθ’όλη τη διάρκεια του χρόνου αλλά η καλύτερη εποχή θεωρείται η περίοδος Οκτωβρίου-Νοεμβρίου.

-Κατά τη φύτευση ριζωμάτων ανοίγεται  μια αυλακιά, τοποθετούνται σ’όλο το μήκος της τα ριζώματα που σκεπάζονται με δεύτερη αυλακία στην οποία δεν τοποθετούνται  ριζώματα. Αυτό επαναλαμβάνεται στην άλλη αυλακιά και έτσι η φύτευση γίνεται κάθε δεύτερη αυλακιά. Το βάθος της δεν ξεπερνα τα 10εκ. γιατί αλλιώς δύσκολα φυτρώνουν τα ριζώματα.

Πώς το φροντίζουμε;

-Απαντάται αυτοφυής σε υγρούς,ορεινούς τόπους αλλά πολλές φορές καλλιεργείται σε κήπους ή γλάστρες. Αναπτύσσεται πολύ καλά σε γλάστρες είναι καλό να επιλέγουμε γλάστρες που να στραγγίζουν εύκολα. Σε σχέση με το πότισμα ο δυόσμος έχει ανάγκη από νερό. Δεν μπορεί να διατηρηθεί περισσότερο από 2-3 χρόνια. Δεν αντέχει το κρύο, γι’αυτό το χειμώνα μαραίνεται.


Πώς-πού χρησιμοποιείται;

-Θεωρείται φαρμακευτικό φυτό. Για παράδειγμα, φρέσκα φύλλα δυόσμου αν τα τρίψουμε στο μέτωπο ανακουφίζουν τον πονοκέφαλο. Επίσης, ο δυόσμος ηρεμεί τις αϋπνίες, κράμπες, λόξιγκα κ.λπ. Ακόμη μαλακλωνει τους πόνους της περιόδου. Επιπλέον οι άνθρωποι, οι οποίοι υποφέρουν από χολή έχουν την δυνατότητα να πίνουν ένα φλιτζανάκι, με έγχημα δυόσμου  μετά από κάθε γεύμα ή ακόμα μπορούν να τρώνε 2 ή 3 ωμά φύλλα δυόσμου μετά το φαγητό. Χρησιμοποιείται επίσης και ως φυσικό έντομο-απωθητικό. Τα αρωματικά φύλλα του χρησιμοποιούνται πάρα πολύ στη μαγειρική τόσο σε φαγητά όσο και σε σαλάτες .

Μέντα

TI ONOMAZOYME MENTA;

H μέντα είναι ποώδες αρωματικό φυτό της οικογένειας των χειλανθών των εύκρατων περιοχών. Έχει άνθη ευωδιαστά, λευκά ή ιώδη, που σχηματίζουν ταξιανθία στάχυος. Είναι φυτό φαρμακευτικό, ενώ χρησιμοποιείται στη μαγειρική ως καρύκευμα, καθώς και ως αφέψημα ή αιθέριο έλαιο. Το αιθέριο έλαιο είναι κατάλληλο για κατώτερης ποιότητας προϊόντα αρωματοποιίας και σαπωνοποιίας. Η ελληνική χλωρίδα περιλαμβάνει διάφορα είδη μέντας, όπως: μέντα η χνοώδης , μέντα η μελανωπή, μέντα η στρογγυλόφυλλος , ο κοινός αγριόδυοσμος, μέντα η μικρόφυλλη, μέντα η ρεβερχόνεια, μέντα η πολιά, Μέντα η σταχυώδης συνών. μέντα η πράσινη ,μέντα η υδρόβια και μέντα η πουλέγιος.Η Μίνθη ήταν μια Νύμφη του υποχθόνιου κόσμου, που ο Άδης επιζήτησε να κάνει ερωμένη του. Η Περσεφόνη ή, κατ’ άλλους συγγραφείς, η Δήμητρα καταδίωξε την άμοιρη και την ποδοπάτησε ή όπως λένε άλλοι, την κατακρεούργησε. Κατά τη διάρκεια του μαρτυρίου της, ο Άδης μήτε καν κινήθηκε να τη βοηθήσει. Περιορίστηκε να τη μεταμορφώσει σε ένα φυτό, που ξαφνικά φύτρωσε για πρώτη φορά στο βουνό Μίνθη της Τριφυλίας. Είναι η γνωστή μέντα, αφιερωμένη από τότε στο θεό του σκοταδιού.

ΤΙ ΕΙΔΗ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ;

Η Μέντα η πιπερώδης (Mentha piperita) με δυνατή ευχάριστη μυρωδιά και αρωματική, πικάντικη γεύση. Η μέντα η πιπερώδης φαίνεται ότι είναι προϊόν διασταύρωσης των ειδών μέντα η πράσινη (δυόσμος) και μέντα η υδροχαρής, που σταθεροποιήθηκε εξαιτίας του πολλαπλασιασμού της με ριζώματα. Είναι φυτό πολυετές, ύψους μέχρι 80 εκατοστά. Έχει βλαστό όρθιο, τετραγωνικό, χνουδωτό. Τα φύλλα είναι ωοειδή – στρογγυλά, επιφυή, τεφρόασπρα, χνουδωτά στην κάτω επιφάνεια. Τα άνθη είναι σε ακραία στάχυα, χρώματος άσπρου ή ρόδινου. Είναι αυτοφυές σε υγρά μέρη και στις όχθες ποταμών και ρυακιών.

Η  ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΚΑΙ Η ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ

ΜΕΝΤΑΣ!

Το όνομα μέντα προέρχεται από το λατινικό mentha, το οποίο με τη σειρά του προέρχεται από το αρχαιοελληνικό μίνθη. Συναντάται και με την ονομασία ηδύοσμος. Χρησιμοποιείται από την αρχαιότητα ως σήμερα ως αρωματικό στη μαγειρική, την οινοποιία και στη φαρμακοποιία. Οι αρχαίοι Έλληνες έτριβαν το τραπέζι με δυόσμο πριν από το γεύμα. Επίσης, αρωμάτιζαν το νερό τού μπάνιου. Από τον 6ο αιώνα πρωτοσυναντώνται κρέμες καθαρισμού δοντιών με δυόσμο. Τα ποντίκια φαίνεται να αποφεύγουν τη μυρωδιά του, γι’ αυτό και χρησιμοποιείται για την απομάκρυνσή τους. Στην Αρχαία Ελλάδα ο Ιπποκράτης και ο Γαληνός χρησιμοποιούσαν την μέντα κατά της δυσπεψίας, κατά των νευρικών διαταραχών, κατά των ιλίγγων, της αϋπνίας, της γαστρίτιδας, του βήχα, του κρυολογήματος, του πονόλαιμου και ως αντισπασμωδικό.

Αλόη

Η Αλόη η γνησία (Aloe vera), είναι επίσης γνωστή ως φαρμακευτική αλόη. Είναι πολυετές φυτό, με πολλούς χυμούς στα φύλλα. Το γένος περιλαμβάνει 200 περίπου είδη, ζει στις θερμές χώρες και αντέχει στην ξηρασία.

Η Αλόη η γνησία είναι ένα φυτό που φτάνει γύρω στα 60 έως 100 εκ. σε ύψος. Τα φύλλα είναι παχιά και σαρκώδη, πράσινα προς το πράσινο-γκρι, με ορισμένες ποικιλίες να εμφανίζουν λευκά στίγματα στις επιφάνειες των φύλλων.  Το περίγραμμα των φύλλων έχει μικρά λευκά αγκάθια. Βγάζει άνθη το καλοκαίρι, τα οποία κρέμονται από ένα και μόνο βλαστό που φτάνει τα 90 εκ σε ύψος. Τα άνθη έχουν σωληνοειδή μορφή, με κίτρινη στεφάνη που φτάνει γύρω στα 2 έως 3 εκ.

Οι Έλληνες και οι Ρωμαίοι χρησιμοποιούσαν την αλόη τη γνησία για τη θεραπεία πληγών. Κατά το Μεσαίωνα, το κίτρινο υγρό που βρίσκεται μέσα στα φύλλα χρησιμοποιούνταν ως καθαρτικό.

Η αλόη η γνησία χρησιμοποιείται στον τομέα της εναλλακτικής ιατρικής και στις πρώτες βοήθειες στο σπίτι. Ο ημιδιαάφανος εσωτερικός πολτός (ζελέ) και η κίτρινη ρητινοειδής αλοΐνη χρησιμοποιούνται εξωτερικά για να ανακουφίσουν το δέρμα από τραυματισμούς, μικρής σπουδαιότητας εγκαύματα, και διάφορες δερματικές παθήσεις, όπως το έκζεμα και η δερματοφύτωση. Ως φυτοθεραπεία, ο χυμός της αλόης βέρα συνήθως πίνεται για την ανακούφιση από δυσφορία του πεπτικού συστήματος (καούρες). Επίσης χρησιμοποιείται για να αντιμετωπιστεί ποικιλία των παθήσεων του πεπτικού συστήματος.

Τσάι Του Βουνού

ματσάκι με τσάι του βουνού

*Πώς λέγεται; Τι είναι;

Τσάι του βουνού και είναι αρωματικά – φαρμακευτικά φυτά που ανήκουν στην οικογένεια των Χειλανθών

*Πού βρίσκεται γεωγραφικά;

Βρίσκεται σε περιοχές της Ασίας, της Ιβηρικής Χερσονήσου και της Μεσογείου όπως στις χώρες της Ιταλίας ,της Ελλάδας και στην Αφρική.

*Πώς καλλιεργείται γενικά;

ΣΤΑΔΙΑ ΤΗΣ ΒΙΟΛΟΓΙΚΉΣ ΚΑΛΛΙΈΡΓΕΙΑΣ

  1. ΜΕΤΑΦΥΤΕΥΣΗ ΚΛΩΝΩΝ ΤΣΑΓΙΟΥ
  2. ΣΚΑΛΙΣΜΑ – ΒΟΤΑΝΙΣΜΑ
  3. ΣΥΓΚΟΜΙΔΗ : α) ΚΟΨΙΜΟ β)  ΔΕΣΙΜΟ – ΑΠΟΞΗΡΑΝΣΗ

*Πότε σπέρνεται ;

Σπέρνεται το Φθινόπωρο

το τσάι του βουνού στη φύση

*Ποικιλίες αν υπάρχουν

1.Sideritis athoa

2.Sideritis clandestina

3.Sideritis syriaca

4.Sideritis euboea

5.Sideritis scardica

6.Sideritis raeseri

*Τρόποι Χρησιμοποίησης

Ως φάρμακο και ως υγρό ρόφημα

Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Αντίθεση