Οι Απόκριες είναι μία αγαπημένη γιορτή για τα παιδιά. Μια ευκαιρία να ξεφύγουμε για λίγο όλοι από την καθημερινότητα του σχολείου, να ξεφαντωσουμε και να γιορτάσουμε την έναρξη της μεγάλης Σαρακοστής….
Ξεκινήσαμε την Τσικνοπέμπτη με χορό και γαϊτανάκι και την επόμενη Παρασκευή μασκαρευτηκαμε, χορέψαμε και παίξαμε όλοι μαζί!
Καλές Απόκριες και καλή Σαρακοστή σε όλους!
Η 1η Φεβρουαρίου έχει καθιερωθεί ως Πανελλήνια Ημέρα Φιλάθλου στην Ελλάδα, μια ημέρα αφιερωμένη στη μνήμη των θυμάτων της οπαδικής βίας, με αφορμή και τη δολοφονία του Άλκη Καμπανου στη Θεσσαλονίκη. Η ημέρα αυτή αποτελεί μια σημαντική υπενθύμιση ότι ο αθλητισμός οφείλει να ενώνει και όχι να διχάζει, να καλλιεργεί αξίες όπως ο σεβασμός, η αλληλεγγύη και το ευ αγωνίζεσθαι.
Βασικός στόχος της Πανελλήνιας Ημέρας Φιλάθλου είναι η αλλαγή της οπαδικής κουλτούρας και η ευαισθητοποίηση μικρών και μεγάλων, ώστε να γίνει κατανοητό πως ο αντίπαλος δεν είναι εχθρός. Ο υγιής ανταγωνισμός, η χαρά της συμμετοχής και η αποδοχή της διαφορετικότητας αποτελούν θεμέλια μιας κοινωνίας που σέβεται τη ζωή και τον συνάνθρωπο.
Με αφορμή τη σημαντική αυτή ημέρα, το σχολείο μας διοργάνωσε εκδηλώσεις σε συνεργασία με το νηπιαγωγείο μας. Πραγματοποιήθηκε παρουσίαση και ενημέρωση των μαθητών για το νόημα και τη σημασία της ημέρας, δίνοντας έμφαση στις αξίες του αθλητισμού και στις συνέπειες της οπαδικής βίας. Ακολούθησαν αθλητικές δραστηριότητες, μέσα από τις οποίες τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να συνεργαστούν, να διασκεδάσουν και να βιώσουν στην πράξη το πνεύμα του σεβασμού και της ομαδικότητας.
Καθ’ όλη τη διάρκεια των δράσεων, το σύνθημά μας ήταν ξεκάθαρο και ηχηρό:
«Καμία φανέλα πάνω από τη ζωή».
Γιατί ο αθλητισμός είναι γιορτή, είναι χαρά, είναι παιχνίδι — και πάνω απ’ όλα, είναι ζωή.
. 
. 
Νέο Εργαστήριο Δεξιοτήτων του Ενεργού Πολίτη ξεκίνησε σήμερα με τίτλο «Ένα αστέρι στην καρδιά», σε συνεργασία με την Make a Wish Ελλάδας.
Η δράση μας ξεκίνησε με μια βιωματική δραστηριότητα χαλάρωσης. Τα παιδιά ξάπλωσαν στα θρανία με κλειστά μάτια, ενώ στο χώρο ακουγόταν απαλή μουσική. Περνώντας ανάμεσά τους, άφησα διακριτικά από ένα μικρό αστεράκι, ενώ μερικά ακόμη σκόρπισαν στο πάτωμα της τάξης.
Όταν σηκώθηκαν, περπατώντας αργά και προσεκτικά στις φτέρνες τους, προσπάθησαν να φτάσουν και να πιάσουν κι άλλα αστεράκια. Κρατώντας το πολύτιμο αστέρι τους, το μεταφέραμε συμβολικά στα χέρια μας, στο κεφάλι μας και τέλος το ακουμπήσαμε στην καρδιά μας, παίρνοντας λίγη από τη «μαγική» και θετική του αύρα.
Στη συνέχεια παρακολουθήσαμε το ηλεκτρονικό βιβλίο «Ένα αστέρι στην καρδιά». Ο ήρωας της ιστορίας μάς έκανε ιδιαίτερη εντύπωση. Τον συζητήσαμε, τον χαρακτηρίσαμε με επίθετα και αναρωτηθήκαμε τι θα μπορούσαμε να κάνουμε εμείς αν βρισκόμασταν στη θέση του.
Φεύγοντας, κάθε παιδί πήρε μαζί του το αστεράκι του και σκέφτηκε σε ποιον θα ήθελε να προσφέρει αυτή τη «μαγική» θετική αύρα.
Στη διάρκεια του δεύτερου εργαστηρίου μας,με μεγάλη χαρά τα παιδιά παρέλαβαν κορδέλες που μας έστειλε ο αγαπημένος μας φίλος και ήρωας από το βιβλίο που διαβάσαμε. Οι κορδέλες αυτές έγιναν το σύμβολο της χαράς και της εσωτερικής μας λάμψης. Πριν όμως μιλήσουμε για την καρδιά, φροντίσαμε να «ξυπνήσουμε» το σώμα μας. Με τη συνοδεία μουσικής, τα παιδιά χόρεψαν ελεύθερα στον ρυθμό, κουνώντας τις κορδέλες τους και γεμίζοντας τον χώρο με χρώμα και ενέργεια. Το χαμόγελο και ο ενθουσιασμός τους έδειξαν πως η καρδιά αρχίζει να χορεύει όταν της δίνουμε χώρο να εκφραστεί.
Στη συνέχεια, συγκεντρωθήκαμε στον κύκλο συζήτησης και τα παιδιά μοιράστηκαν ιδέες για το τι μπορεί να κάνει την καρδιά μας να «ξυπνήσει». Μίλησαν για την αγάπη, το μοίρασμα, το παιχνίδι, τη φιλία, τη βοήθεια, την καλοσύνη. Οι σκέψεις τους ανέδειξαν αξίες ουσιαστικές, που φωτίζουν την καθημερινότητά μας.
Το αρκουδάκι μας, ο μικρός μας φίλος, μας είχε στείλει και ένα γράμμα. Αφού το διαβάσαμε όλοι μαζί, τα παιδιά κλήθηκαν να συνεργαστούν σε μια αποστολή: να βάλουν στη σωστή σειρά μπερδεμένα γράμματα, ώστε να ανακαλύψουν το μεγάλο μυστικό για μια καρδιά αστεράτη σαν του μικρού ήρωα. Με ενθουσιασμό και ομαδικότητα, κατάφεραν να σχηματίσουν τη λέξη «εθελοντισμός».
Ακολούθησε συζήτηση για το τι σημαίνει εθελοντισμός και ποια είναι τα είδη του: να προσφέρω χρόνο, να προσφέρω υπηρεσίες, να προσφέρω υλικά αγαθά, αλλά και να προσφέρω κάτι από τον ίδιο μου τον εαυτό – ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, μια καλή κουβέντα. Τα παιδιά μοιράστηκαν παραδείγματα από το οικογενειακό τους περιβάλλον, μιλώντας με περηφάνια για ανθρώπους που συμμετέχουν σε εθελοντικές δράσεις.
Κλείσαμε το εργαστήριό μας με τη σκέψη πως η καρδιά γίνεται «αστεράτη» όχι όταν κρατά για τον εαυτό της, αλλά όταν μοιράζεται. Γιατί κάθε μικρή πράξη προσφοράς μπορεί να γίνει ένα φωτεινό αστέρι που αλλάζει τον κόσμο γύρω μας. Και ίσως τελικά το πιο μεγάλο μυστικό είναι αυτό: όταν βοηθάμε τους άλλους, λάμπουμε κι εμείς λίγο περισσότερο.
Στην αρχή του επόμενου εργαστηρίου μας, εμφανίστηκε στην παρεούλα μας μια κάπα… Μια κάπα διαφορετική, γεμάτη μυστήριο! Τα παιδιά την παρατήρησαν προσεκτικά, την άγγιξαν, τη γύρισαν από εδώ κι από εκεί και προσπάθησαν να μαντέψουν σε ποιον θα μπορούσε να ανήκει. Οι ιδέες έπεφταν βροχή! Ήρωες, μάγοι, πριγκίπισσες…
Ώσπου ήρθε η μεγάλη αποκάλυψη: η κάπα ανήκε στον δικό μας υπερήρωα — στο αγαπημένο μας αρκουδάκι!
Ακούγοντας αποσπάσματα από το βιβλίο, τα παιδιά καλούνταν κάθε φορά να επιλέξουν τις υπερδυνάμεις που πίστευαν πως ταίριαζαν στον μικρό μας ήρωα. Δύναμη καρδιάς, καλοσύνη, θάρρος, επιμονή, αγάπη, συνεργασία… Κάθε αξία και μια νέα “λάμψη” πάνω στην κάπα.
Όταν ολοκληρώθηκαν τα αποσπάσματα, η κάπα μας είχε πια μεταμορφωθεί. Δεν ήταν απλώς ένα κομμάτι ύφασμα· ήταν μια μαγική κάπα, γεμάτη με όλες τις υπερδυνάμεις που είχαμε διαλέξει μαζί.
Πέρασε από παιδάκι σε παιδάκι, μοιράζοντας λίγη από τη μαγεία της, λίγο από το φως και τη δύναμη που έκρυβε. Κάθε παιδί που τη φορούσε στεκόταν λίγο πιο ψηλά, λίγο πιο φωτεινό, λίγο πιο θαρραλέο.
Και τότε, όλοι μαζί, φωνάξαμε δυνατά τις αξίες που είχαμε επιλέξει! Οι λέξεις γέμισαν την τάξη μας και έγιναν υπόσχεση. Υπόσχεση πως αυτές οι υπερδυνάμεις υπάρχουν ήδη μέσα μας.
Στο τέλος, κρεμάσαμε την κάπα στην τάξη, για να μείνει η μαγεία κοντά μας λίγες μέρες ακόμα… να μας θυμίζει πως ο καθένας και η καθεμία από εμάς μπορεί να γίνει ένας μικρός υπερήρωας, αρκεί να πιστέψει στη δύναμη της καρδιάς του. 💫
. 
…Και σαν να μην έφτανε όλη αυτή η μαγεία, οι Απόκριες έκαναν την εμφάνισή τους, φέρνοντας μαζί τους χρώμα, χαρά και δημιουργικότητα!
Ο δικός μας χαρταετός δεν ήταν ένας συνηθισμένος χαρταετός. Ήταν εμπνευσμένος από τις υπεραξίες που μόλις λίγες μέρες πριν είχαμε αναγνωρίσει και αποφασίσει να βάλουμε στη ζωή μας. Πάνω του γράψαμε λέξεις που μας δίνουν δύναμη: καλοσύνη, σεβασμός, συνεργασία, αγάπη, θάρρος. Κάθε λωρίδα και μια αξία, κάθε χρώμα και μια υπόσχεση.
Η όλη διαδικασία για τα παιδιά ήταν αυτό που έκανε τη διαφορά. Όχι απλώς το τελικό αποτέλεσμα, αλλά η συνεργασία, τα γέλια, οι ιδέες που ενώνονταν, τα μικρά χέρια που δημιουργούσαν μαζί. Η δραστηριότητα φάνηκε ιδιαίτερα ευχάριστη, γιατί τους έδωσε την ευκαιρία να εκφραστούν, να θυμηθούν όσα είχαμε συζητήσει και να τα μετατρέψουν σε κάτι ορατό, κάτι που…¨πετάει¨ !
Στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων του επόμενου εργαστηρίου, οι μαθητές συμμετείχαν σε ένα βιωματικό παιχνίδι κίνησης και έκφρασης με επίκεντρο τη μουσική του τραγουδιού «Το χρώμα της ελπίδας». Τα παιδιά κινούνταν ελεύθερα στον χώρο ακολουθώντας τον ρυθμό της μουσικής, εκφράζοντας το συναίσθημα και τη χαρά της συμμετοχής. Κάθε φορά που η μουσική σταματούσε, οι μαθητές «πάγωναν» στη θέση τους, δημιουργώντας μια στιγμή προσμονής και συγκέντρωσης. Στη συνέχεια, η εκπαιδευτικός καλούσε έναν μαθητή να κυλήσει τον «κύβο της ελπίδας». Σε κάθε πλευρά του κύβου υπήρχε ένα θετικό μήνυμα ή μια φράση που σχετίζεται με την ελπίδα, τη συνεργασία και τη δύναμη των θετικών σκέψεων. Η εκπαιδευτικός διάβαζε τη φράση που εμφανιζόταν και τα παιδιά την επαναλάμβαναν όλοι μαζί, πειραματιζόμενα με διαφορετικούς τρόπους έκφρασης: άλλοτε ψιθυριστά, άλλοτε χαρούμενα, άλλοτε τραγουδιστά. Μέσα από το παιχνίδι, οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να κινηθούν, να εκφραστούν δημιουργικά και να μοιραστούν θετικά μηνύματα, καλλιεργώντας παράλληλα τη συνεργασία, τη φαντασία και την αισιοδοξία.
Στη συνέχεια της δράσης, οι μαθητές κάθισαν στα θρανία τους και άκουσαν προσεκτικά το τραγούδι «Το χρώμα της ελπίδας» για άλλη μια φορά. Προσπάθησαν να εντοπίσουν στίχους που εκφράζουν πράγματα για τα οποία ένα παιδί μπορεί να ελπίζει. Ακολούθησε συζήτηση για τη σημασία της ελπίδας στη ζωή μας και για το τι θα μπορούσε να συμβεί αν οι άνθρωποι σταματούσαν να ελπίζουν. Έπειτα, μοιράστηκαν στα παιδιά χάρτινα «μπουκαλάκια» και οι μαθητές μπήκαν στον ρόλο φίλων της ηρωίδας του παραμυθιού που είχε προηγηθεί. Ο καθένας έγραψε στο μπουκαλάκι του ένα μήνυμα ελπίδας που θα ήθελε να στείλει στη Ζωή, για να φτάσει σε ένα παιδί που βρίσκεται στο κρεβάτι ενός νοσοκομείου. Η δραστηριότητα ολοκληρώθηκε με δραματοποίηση: ένα παιδί υποδύθηκε τη Ζωή και ένα άλλο παρέδωσε το μήνυμα ελπίδας που είχε γράψει, μεταφέροντας συμβολικά τη δύναμη των θετικών σκέψεων και της συμπαράστασης.
Σε αυτό το εργαστήριο τα παιδιά κάθονται σε κύκλο. Η δασκάλα κρατά ένα αστέρι το οποίο δίνει κάθε φορά σε ένα παιδί για να πει την ευχή που φύσηξε και θα ήθελε να εκπληρωθεί. Πώς νιώθει κάποιος/-α όταν μια ευχή του εκπληρώνεται; Τα παιδιά ονομάζουν και εκφράζουν τα συναισθήματά…….χαρά, ικανοποίηση, ενθουσιασμό, έκπληξη, ευτυχία. Η εκπαιδευτικός ενημερώνει τα παιδιά ότι σύμφωνα με τις έρευνες όταν ένα παιδί περνά μια δύσκολη φάση με την υγεία του, το να εκπληρωθεί η ευχή του, το γεμίζει με ελπίδα και δύναμη, η ψυχολογία του βελτιώνεται και τότε μπορεί να αποδώσει καλύτερα στις θεραπείες του, και ρωτά«Μήπως γνωρίζετε κάποιους συνδέσμους, οργανισμούς που δίνουν δύναμη, ελπίδα και κουράγιο στα παιδιά που περνούν δοκιμασία με την υγεία τους»; Τα παιδιά εκφράζουν ελεύθερα τις απόψεις τους και αναφέρουν τρόπους με τους οποίους έμπρακτα αυτοί οι οργανισμοί στα πλαίσια της εθελοντικής τους δράσης, δίνουν δύναμη και ελπίδα στα άτομα που το έχουν ανάγκη. Στο canva παρακολουθούμε και καταγράφουμε τις απόψεις μας. Καταλήγουμε πως ακτιβιστές/ακτιβίστριες προσφοράς και εθελοντισμού μπορούμε να γίνουμε και εμείς είτε στηρίζοντας έμπρακτα τους οργανισμούς αυτούς, είτε με έμπνευση το έργο και τη δράση τους να αναπτύσσουμε δικές μας εθελοντικές δράσεις και πρωτοβουλίες μιας και ο εθελοντισμός και η προσφορά μας «ανεβάζουν ψηλότερα».
Το μόμπιλε της προσφοράς: Μοιράζουμε στα παιδιά σύννεφα και γράφουν τα καλά του εθελοντισμού. Έπειτα δημιουργούμε το μόμπιλε της προσφοράς
Στόχοι της eπόμενης δραστηριότητας, είναι η ενίσχυση της αυτοεκτίμησης του παιδιού, να αναγνωρίζει και να εντοπίζει λέξεις τόλμης και γενναιότητας, να κατανοεί τη σχέση του θάρρους με την αυτοεκτίμηση. Τα παιδιά έχουν στη διάθεσή τους διάφορες λέξεις/φράσεις οι οποίες μπορούν να ταξινομηθούν σε τρεις κατηγορίες:
Κάθε παιδί έπειτα καλείται να παρουσιάσει τη λέξη του και να την ταξινομήσει.
Ως επιστέγασμα των δράσεων μας και με αφορμή το ηλεκτρονικό βιβλίο «Ένα αστέρι στην καρδιά», τα παιδιά καλούνται να δημιουργήσουν σε μια γωνιά στην τάξη τους «το δέντρο της προσφοράς». Τα παιδιά, αφού φωτογραφηθούν με ένα άτομο που πιστεύουν ότι τους προσφέρει πολλά (π.χ. γονείς, φίλο, παππού, γιαγιά, κτλ.), εκφράζουν με λόγια τι τους έχει προσφέρει το άτομο αυτό, καθώς επίσης και εξηγούν τους λόγους που θεωρούν σημαντικό να του πουν ευχαριστώ. Κάθε φωτογραφία μαζί με τη λεζάντα με τα αυτούσια λόγια του παιδιού μπαίνει στο «δέντρο της προσφοράς».
Μια μικρή εθελοντική συνεισφορά και από μας στο έργο του Make a wish ήταν η αγορά αστεριών της ευχής με την ευχή να εκπληρωθούν τα όνειρα όλων των παιδιών.
Με αφορμή τον εορτασμό της Safer Internet Day 2026, πραγματοποιήθηκε συζήτηση με τους μαθητές της Β΄ τάξης σχετικά με τη χρήση του διαδικτύου. Τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να εκφράσουν τις απόψεις τους και να προβληματιστούν τόσο για τα θετικά που μας προσφέρει το διαδίκτυο, όσο και για τους κινδύνους που μπορεί να κρύβει.
Στη συνέχεια, οι μαθητές συμμετείχαν με ενθουσιασμό σε ένα κουίζ στο ψηφιακό εργαλείο Wordwall, το οποίο δημιουργήθηκε ειδικά για αυτούς, με στόχο την κατανόηση βασικών κανόνων ασφαλούς πλοήγησης στο διαδίκτυο μέσα από το παιχνίδι.
Ακολούθως, οι μικροί μαθητές ζωγράφισαν το δικό τους σύνθημα, με σκοπό να ενημερώσουν και να ευαισθητοποιήσουν και τους μαθητές του υπόλοιπου σχολείου για όσα πρέπει να προσέχουμε κατά τη χρήση του διαδικτύου.
Τέλος, οι μαθητές συνέθεσαν ψηφιακά παζλ που δημιουργήθηκαν με το εργαλείο Jigsaw, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι η γνώση αποτελεί δύναμη και το πιο σημαντικό «όπλο» για την προστασία μας στο ψηφιακό περιβάλλον.
Δημιουργήσαμε το δικό μας κόμικ, με θέμα τους σωστούς κανόνες χρήσης του διαδικτύου και το παρουσιάσαμε στους συμμαθητές μας.
Τα παραγόμενα αποτελέσματα αναρτήθηκαν και στην ανάλογη σελίδα του etwinning project στο οποίο συμμετέχουμε.
Σε συνέχεια των δράσεών μας στο πλαίσιο του eTwinning project NextGen Skills, και με αφορμή την ανάγνωση ενός βιβλίου, τέθηκε στους μαθητές ένα σενάριο προβλήματος με στόχο την αναζήτηση και την εύρεση λύσεων μέσα από συνεργατικές διαδικασίες.
Ο ήρωας του σεναρίου, ένας μικρός αρκούδος, ανησυχούσε ότι θα χάσει τα όνειρά του. Οι μαθητές, μπαίνοντας στη θέση του ήρωα, προβληματίστηκαν, συζήτησαν και πρότειναν λύσεις. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι όταν έχεις καλούς φίλους και συνεργάζεσαι, μπορείς πάντα να βρίσκεις λύσεις στα προβλήματά σου.
Το σενάριο μετατράπηκε σε κόμιξ, το οποίο δημιουργήθηκε με τη χρήση του εργαλείου Tony Tool, και στη συνέχεια παρουσιάστηκε σε μορφή κινούμενων σχεδίων. Το τελικό κόμιξ αναρτήθηκε στην πλατφόρμα του project, ώστε να είναι προσβάσιμο και από τους εταίρους μας.
Στο επόμενο στάδιο της δραστηριότητας, οι μαθητές κλήθηκαν να απεικονίσουν τα βήματα που πρέπει να ακολουθούμε για την επίλυση ενός προβλήματος. Για τον σκοπό αυτό, χρησιμοποιήσαμε το Canva, δημιουργώντας έναν νοητικό χάρτη που αποτυπώνει με σαφή και οργανωμένο τρόπο τη διαδικασία της επίλυσης προβλημάτων.
Η δράση αυτή ενίσχυσε τη δημιουργικότητα, τη συνεργασία και την κριτική σκέψη των μαθητών, καλλιεργώντας παράλληλα δεξιότητες απαραίτητες για τον σύγχρονο μαθητή.
Συμμετείχαμε στο κοινό βιβλίο στο canva, συναισθημάτων , μιλώντας και καταγράφοντας τους λόγους που μας κάνουν να αισθανόμαστε απογοήτευση, αλλά και πώς μπορούμε να αντιμετωπίσουμε ανάλογες καταστάσεις ώστε να νιώσουμε πιο όμορφα.
Όπως κάθε Παρασκευή, έτσι και σήμερα συνεχίσαμε τη δράση φιλαναγνωσίας , αφιερώνοντας την ώρα μας στο εικονογραφημένο παιδικό βιβλίο του Ντανιέλ Έγκνες «Το όνειρο που χάθηκε», το οποίο πρότεινε μαθήτρια της τάξης μας.
Η ιστορία μάς γνώρισε ένα μικρό αρκουδάκι που ετοιμάζεται για τον χειμερινό του ύπνο και ανησυχεί μήπως τα όνειρά του τελειώσουν πριν ξυπνήσει την άνοιξη. Έτσι, ξεκινά ένα ταξίδι μέσα στο δάσος, αναζητώντας καινούργια όνειρα. Στην πορεία του συναντά διάφορα ζώα, τα οποία του μιλούν για τα δικά τους όνειρα — όνειρα που μιλούν για τη χαρά, για το πώς μπορεί κανείς να βρίσκει τον δρόμο του και για την ελπίδα.
Πρόκειται για μια ζεστή και καθησυχαστική ιστορία που μιλά για τα όνειρα, την ελπίδα, την εμπιστοσύνη και την επιστροφή στο σπίτι.
Μετά την ανάγνωση του βιβλίου, συζητήσαμε για τα συναισθήματα που μας προκάλεσε και για τις σκέψεις που μας δημιούργησε. Μιλήσαμε για τον ήρωα της ιστορίας, τα χαρακτηριστικά του και τον τρόπο που αντιμετωπίζει τους φόβους του. Στη συνέχεια, μέσα από ένα έντυπο δραστηριοτήτων, ζωγραφίσαμε τον ήρωα αλλά και τον εαυτό μας και αναφερθήκαμε στα χαρακτηριστικά εκείνα του αρκούδου με τα οποία ταυτιζόμαστε, καθώς και σε όσα μας κάνουν διαφορετικούς.
. 
Τα παπουτσάκια του ήρωα , μας έδωσαν την ευκαιρία να γράψουμε τις δικές μας μικρές περιπέτειες του μικρού αρκούδου.
. 
Ενα μικρό ψηφιακό βιβλίο στο story jumber περιέλαβε όλες τις ιστορίες μας ηχογραφημένες.
https://www.storyjumper.com/book/read/187602981/6984f8ad5ce69
Τέλος δημιουργήσαμε κι ένα κόμικς στο toonytool
.
. 
.
Στο πλαίσιο των Εργαστηρίων Δεξιοτήτων, οι μαθητές και οι μαθήτριες της Β΄ Δημοτικού συμμετείχαν στο βιωματικό εργαστήριο με τίτλο «Η ιερή τέχνη της κεραμικής», ένα δημιουργικό ταξίδι που συνδύασε την τέχνη, την πολιτιστική κληρονομιά, τη συνεργασία και την ελεύθερη έκφραση. Το πρόγραμμα έδωσε στα παιδιά την ευκαιρία να γνωρίσουν τον πηλό όχι μόνο ως υλικό, αλλά ως μέσο δημιουργίας και πολιτισμού.
Στο πρώτο εργαστήριο, τα παιδιά ήρθαν σε άμεση επαφή με τον πηλό, παρατηρώντας τις διαφορετικές μορφές του και πλάθοντας ελεύθερα μικρές κατασκευές μόνο με τα χέρια τους, παρακολουθώντας το εκπαιδευτικό βίντεο ΄Μια πήλινη χούφτα΄, από το Κέντρο Μελέτης Νεότερης Κεραμικής. Μέσα από μια σύντομη αφήγηση, ανακάλυψαν πώς «το χώμα γίνεται αγγείο» και ανέπτυξαν την αισθητηριακή τους αντίληψη και τη δημιουργική τους φαντασία.
Ακολούθησε η γνωριμία με την κεραμική στην αρχαιότητα. Μέσα από εικόνες αρχαίων ελληνικών αγγείων και συζήτηση για τη χρήση τους στην καθημερινή ζωή και στις τελετές, τα παιδιά συνδέθηκαν με την πολιτιστική μας κληρονομιά. Στη συνέχεια, ζωγράφισαν το δικό τους «αγγείο».
Στο τρίτο εργαστήριο, οι μαθητές και οι μαθήτριες εξοικειώθηκαν με βασικές τεχνικές διαμόρφωσης, αποτύπωμα – καλούπι – πατρόν – φύλλο πλάκας , και δημιούργησαν μικρά αντικείμενα, εμπνευσμένα από τις δράσεις μας. Παράλληλα, συζητήθηκε η έννοια του χρηστικού και του διακοσμητικού αντικειμένου, ενισχύοντας τη συγκέντρωση και τη λεπτή κινητικότητα.
ΑΠΟΤΎΠΩΜΑ
ΚΑΛΟΥΠΙ. – ΠΑΤΡΟΝ
ΦΥΛΛΟ ΠΗΛΟΥ
Η δημιουργική διαδικασία συνεχίστηκε με τη διακόσμηση των έργων. Τα παιδιά γνώρισαν απλά σύμβολα της κεραμικής τέχνης, όπως ο ήλιος, το κύμα, το φύλλο και η σπείρα, τα αποτύπωσαν στα έργα τους με ζωγραφική δημιουργώντας το δικό τους μικρό μουσείο κεραμικών αγγείων, αναγνωρίζοντας και το είδος του αγγείου που χρωμάτισαν, καλλιεργώντας την αισθητική τους και την καλλιτεχνική τους έκφραση.
Ιδιαίτερη σημασία δόθηκε και στη σύνδεση της κεραμικής με τον κόσμο των επαγγελμάτων. Τα παιδιά γνώρισαν την κεραμική ως σύγχρονο επάγγελμα. Συζήτησαν για το επάγγελμα του κεραμίστα, με τον κ. Γεώργιο Γκάλιο, κεραμίστα επί σειρά πολλών ετών, ο οποίος επισκέφτηκε το σχολείο μας και μίλησε στους μαθητές όλων των τάξεων. Παρακολούθησαν σχετικό οπτικοακουστικό υλικό και μετά από μια μικρή παρουσίαση χρήσης του τροχού από τον κεραμίστα , οι μαθητές δημιούργησαν κι αυτοί τη δική τους κατασκευή στον τροχό.
Στο επόμενο εργαστήριο, οι μαθητές εργάστηκαν με κεραμικά αντικείμενα που είχαν ήδη ψηθεί και είχαν την ευκαιρία να τα διακοσμήσουν ελεύθερα. Χρησιμοποιώντας επαγγελματικά χρώματα, και συγκεκριμένα μπατανάδες, ζωγράφισαν τα έργα τους και παρακολούθησαν στην πράξη τη διαδικασία του γυαλώματος. Η εμπειρία αυτή αποδείχθηκε ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα και δημιουργική για τα παιδιά, καθώς ένιωσαν για λίγο σαν πραγματικοί αγγειοπλάστες, βλέποντας τα αντικείμενά τους να αποκτούν ολοκληρωμένη μορφή.
Στο τέλος του εργαστηρίου μας οι μικροί μαθητές της Β΄τάξης , σε ρόλο μικρού αγγειοπλάστη , καθοδήγησαν τους μικρότερους συμμαθητές τους της Α΄ τάξης ώστε να δημιουργήσουν τις δικές τους κατασκευές.
Μέσα από το εργαστήριο «Η ιερή τέχνη της κεραμικής», τα παιδιά ένιωσαν ότι συμμετέχουν σε μια τέχνη με βαθιές ρίζες στην ελληνική παράδοση, ανακάλυψαν τη δύναμη των χεριών τους και κατανόησαν ότι η δημιουργία μπορεί να είναι ταυτόχρονα γνώση, έκφραση και τρόπος ζωής.
Την Πέμπτη 22 Ιανουαρίου οι μαθητές μας μαζί με τους εκπαιδευτικούς τους βρέθηκαν στο θέατρο του Πολιτιστικού κέντρου Νέας Ιωνίας προκειμένου να παρακολουθήσουν την μουσικοθεατρική παράσταση “Ο δικός μας Μίκης”. Η παράσταση εστίαζε στα σημαντικότερα γεγονότα της ζωής του μεγάλου Έλληνα συνθέτη από την παιδική του ηλικία μέχρι την παγκόσμια καταξίωση. Μια παράσταση πραγματικά αξιόλογη και συγκινητική!
ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΗΣ ΔΡΑΣΗΣ ΜΑΣ
Στόχος
Βήμα 1: Μαθαίνω & συζητώ
Διάρκεια: 1 διδακτική ώρα
Δράση
Ρόλος μαθητών: εκφράζουν ιδέες, ζωγραφίζουν δέντρα, προτείνουν λύσεις.
Βήμα 2: Δρω μέσα στο σχολείο
Διάρκεια: 1–2 ημέρες
Δράσεις :
Ρόλος μαθητών: γίνονται «φρουροί του χαρτιού» στο σχολείο.
Βήμα 3: Μεταφέρω το μήνυμα στην τοπική κοινότητα
Διάρκεια: 1 ημέρα
Δράση
Ρόλος μαθητών: μικροί «πρεσβευτές των δέντρων».
. 
.
.
. 
