Την Πέμπτη 23/04/2026 τα παιδιά του 4ου Νηπιαγωγείου Ναυπλίου στα πλαίσια του περιβαλλοντικού προγράμματος: “Το νερό, πηγή ζωής” που υλοποιούμε επισκέφτηκαν το Κ.Ε.ΠΕ.Α. Νέας Κίου ( Κέντρο Εκπαίδευσης για το Περιβάλλον και την Αειφορία) για την παρακολούθηση του εκπαιδευτικού προγράμματος “Όταν οι πηγές της Αργολίδας αναβλύζουν μύθους“. Στόχος του προγράμματος είναι να συνδέσει μύθους, θρύλους και παραδόσεις με τα γεωφυσικά φαινόμενα και τις γεωλογικές μεταβολές της περιοχής, ώστε οι μαθητές να γνωρίσουν το σημερινό φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον και να κατανοήσουν την ανθρώπινη παρέμβαση.
Τα παιδιά ταξίδεψαν με τη φαντασία τους στον αρχαίο μύθο του Ηρακλή, όπου αναμετρήθηκε με το πολυκέφαλο τέρας, τη Λερναία Ύδρα. Έμαθαν ότι οι κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής της Λέρνας υπέφεραν από τεράστιες καταστροφές. Ο Ηρακλής λοιπόν διαθέτοντας γνώσεις υδραυλικές, υδρογεωλογικές και τεχνικογεωλογικές έρχεται να αντιμετωπίσει το πρόβλημα. Εκπονεί, λοιπόν, ένα σπουδαίο, για την εποχή του, τεχνικό έργο. Κατευθύνει όλα τα νερά από τα μικρά κεφαλάρια (τα κεφάλια της Ύδρας) σε ένα κεντρικό υδάτινο αγωγό (το κεντρικό αθάνατο κεφάλι της Ύδρας) μέσα από μεγάλες δυσκολίες (τα κεφάλια της Ύδρας που ξαναφυτρώνουν).
Ζωγράφισαν τον Ηρακλή που σκοτώνει την Λερναία Ύδρα.
Τονίστηκε η μεγάλη σημασία του νερού στη ζωή μας και ότι πρέπει να μην σπαταλάμε το νερό, κάνοντας οικονομία και υιοθετώντας καθημερινές οικολογικές συνήθειες για την προστασία του νερού και του περιβάλλοντος.
Τα παιδιά περιηγήθηκαν μέσα από βιωματικές δραστηριότητες στο πρόγραμμα, ανέπτυξαν οικολογική συνείδηση, εξέφρασαν τις ιδέες τους, έλυσαν προβλήματα και κατανόησαν τη σημασία του σεβασμού προς το περιβάλλον και τους συνανθρώπους τους.
Ευχαριστούμε θερμά την κ. Ελένη Πανάγου, υπεύθυνη του Κ.Ε.ΠΕ.Α Νέας Κίου για την εξαιρετική παρουσίαση του προγράμματος. Ευελπιστούμε ότι σε επόμενη επίσκεψή μας θα μεταβούμε στην Αλκυονία λίµνη, χώρο δράσης του Ηρακλή και στον αρχαιολογικό χώρο της Λέρνας, επίσκεψη η οποία ματαιώθηκε λόγω βροχής.
Για 13η χρονιά η εκστρατεία “Μίλα Τώρα” ενάντια στο Bullying του Οργανισμού “Το Χαμόγελο του Παιδιού” ολοκληρώθηκε με επιτυχία, χάρη στην πολύτιμη, δημιουργική συμβολή όλων μας!
Στη φετινή δράση συμμετείχαν 30.543 μαθήτριες και μαθητές από 1.083 διαφορετικά σχολεία ανά την χώρα, ενώνοντας τις φωνές τους ενάντια στον ενδοσχολικό εκφοβισμό.
Ολοκληρώθηκε ο Γ’ θεματικός κύκλος των Εργαστηρίων Δεξιοτήτων που εντάσσεται στην ενότητα: “Ενδιαφέρομαι και Ενεργώ- Κοινωνική Συναίσθηση και Ευθύνη”, με επιμέρους Θεματική Ενότητα: “Συμπερίληψη:Αλληλοσεβασμός, διαφορετικότητα” που υλοποιήθηκε το χρονικό διάστημα Φεβρουαρίου – Μαρτίου 2026. Το Πρόγραμμα Καλλιέργειας Δεξιοτήτων είχε τίτλο: “Ενσυναίσθηση και Σχολική Διαμεσολάβηση”.
Στόχος του προγράμματος ήταν η εκμάθηση της επίλυσης συγκρούσεων των μαθητών, της Διαχείρισης θυμού και των συναισθημάτων, η Ενσυναίσθηση, η Σχολική Διαμεσολάβηση. Με δεδομένο ότι τα παιδιά προσχολικής ηλικίας δυσκολεύονται να χειριστούν και να κατανοήσουν αφηρημένες έννοιες οργανώθηκαν δραστηριότητες που ενισχύουν τη συνεργασία και το κλίμα αλληλοσεβασμού και αλληλοκατανόησης μέσα στην τάξη. Εκκινώντας από αυτήν την παραδοχή, ο θεματικός κύκλος στόχευσε περισσότερο στην ανάπτυξη στάσεων και δεξιοτήτων όπως η αντίληψη, η κριτική σκέψη, η συγκέντρωση, η έκφραση λόγου, η ενεργητική ακρόαση, η συμμετοχή στον διάλογο, η από κοινού λήψη αποφάσεων, στην υιοθέτηση αξιών και προτύπων σεβασμού και συνεργασίας και λιγότερο σε γνωστικούς στόχους μέσα από παιχνίδια, συζήτηση και συμφωνίες που σχετίζονται με την ενσυναίσθηση.
1ο Εργαστήριο: Εισαγωγή στο θέμα
Αρχικά παίξαμε παιχνιδι γνωριμίας της ομάδας που λεγόταν “το κουβάρι της φιλίας”. Τα παιδιά κάθονται σε κύκλο. Το πρώτο παιδί κρατάει την άκρη μιας κλωστής, λέει το όνομά του (και ίσως ένα αγαπημένο χρώμα/φαγητό) και πετάει το κουβάρι σε άλλο παιδί, δημιουργώντας έναν “ιστό” που ενώνει όλη την ομάδα.
Έπειτα ξεκίνησε η συζήτηση με τους μαθητές θέτοντας τους κάποιες ερωτήσεις:
Το να μαλώνεις με κάποιον είναι κάτι φυσιολογικό;
Σε κάθε σύγκρουση υπάρχουν δύο απόψεις;
Μπορούν να εξαφανιστούν όλες οι συγκρούσεις στον κόσμο;
Μπορεί να λυθεί μιά σύγκρουση χωρίς την άσκηση βίας;
Οι μεγάλοι/ ενήλικες δε μαλώνουν ποτέ;
Η σύγκρουση μπορεί να έχει θετικά αποτελέσματα;
Το να μάθουμε να διαχειριζόμαστε αποτελεσματικά μια σύγκρουση θέλει πολύ εξάσκηση;
Τα παιδιά εξέφρασαν τις απόψεις τους και θέλησαν να μάθουμε πώς να αντιμετωπίζουμε μία σύγκρουση και πώς να την επιλύουμε με ειρηνικό τρόπο και όχι με τη βία.
2ο Εργαστήριο: Τι είναι η ενσυναίσθηση;
Διαβάσαμε το βιβλίο: “Τρώγεται η ενσυναίσθηση;”της Φρόσως Φωτεινάκη, εκδ. Διόπτρα που μας βοήθησε να αναρωτηθούμε τι είναι τελικά η ενσυναίσθηση και πώς μπορούμε να την «καλλιεργήσουμε» στην καθημερινότητά μας. Συζητήσαμε με τα παιδιά και κατάλαβαν πως για να βοηθήσουμε κάποιον, πρέπει πρώτα να παρατηρήσουμε τον άλλο, τη συμπεριφορά του και να προσπαθήσουμε να νιώσουμε αυτό που νιώθει.
Γράψαμε τη λέξη ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ όπως μπορούσαμε με διάφορα χρώματα.
Για το πρόγραμμα ενσυναίσθησης και ευαισθητοποίησης , χρησιμοποιήσαμε κάρτες με σενάρια ενσυναίσθησης, δηλαδή ερωτήσεις και απαντήσεις με εικόνες (από το Πυθαγόρειο Νηπιαγωγείο) τις οποίες συζητήσαμε με τα παιδιά και αποφάσισαν σε κάθε εικόνα πως νιώθει ο ήρωας της ιστορίας.
3ο Εργαστήριο: Εκφράζω τα συναισθήματά μου
Συζητήσαμε για τα συναισθήματα μας και γνωρίσαμε τη χαρά, τη λύπη, το φόβο, τη ζήλια. Τα συνδυάσαμε με μια παιδική ταινία που επικεντρώνεται στα συναισθήματα: “Τα μυαλά που κουβαλάς” που είχαν δει στην τηλεόραση.
Γράψαμε τα συναισθήματα όπως μπορούσαν.
Παίξαμε παιχνίδι με κάρτες συναισθημάτων όπου τα παιδιά ταίριαζαν εικόνες προσώπων με το σωστό συναίσθημα.
4ο Εργαστήριο: Διαχείριση του θυμού μας
Ανταλλάξαμε απόψεις για τους τρόπους επίλυσης των συγκρούσεων μας, αφού διαβάσαμε τα βιβλία “Θυμός “του Μορόνευ Τρέισι εκδ. μεταίχμιο και ” Ο μεγάλος θυμός” της Μιρέιγ ντ’ Αλλανσέ, εκδ. Ηλίβατον. Τα παιδιά μας είπαν τους λόγους για τους οποίους θυμώνουν π.χ. όταν τους κοροϊδεύει κάποιος, όταν δεν πηγαίνουν να παίξουν, όταν τους μαλώνουν χωρίς να φταίνε.
Σκεφτήκαμε τρόπους για να διαχειριστούμε το θυμό μας όπως να χτυπάμε μία μπάλα, να παίρνουμε ανάσες, να ακούμε μουσική, να μιλήσουμε σε κάποιον μεγάλο.
Φτιάξαμε το Θυμόμετρο για να μετράμε το θυμό μας.
5ο Εργαστήριο: Λέμε ναι Φιλία και όχι στη Βία μεταξύ μας
Κάναμε ομαδικές αφίσες, γράφοντας όμορφες και ευγενικές λέξεις που είναι καλό να χρησιμοποιούμε, αντί για άσχημες που μας στενοχωρούν.
Διαβάσαμε τα παραμύθια: «Με αυτήν την μπάλα παίζουμε όλοι» της Μπριγκίτε Βένιγκερ, εκδ. Πατάκη, «Η σκάλα της αγάπης» της Γιολάντας Τσορώνη-Γεωργιάδη, εκδ. Σαββάλας και «Το αστέρι της φιλίας» της Γιολάντας Τσορώνη-Γεωργιάδη, εκδ. Σαββάλας και συζητήσαμε για τους τσακωμούς, πώς μπορούμε να βρούμε λύσεις, πόσο πιο ωραίο είναι να έχουμε φίλους.
Παρακολουθήσαμε βίντεο με ένα σκαντζοχοιράκι, του οποίου τα αγκάθια το εμπόδιζαν να έρθει σε κοντινή επαφή και να παίξει με τους φίλους του. Όμως οι φίλοι του επειδή το αγαπούσαν, σκέφτηκαν μια λύση για να τον βάλουν στην παρέα τους, χωρίς να φοβούνται τα αγκάθια του. Συνειδητοποιήσαμε, λοιπόν, ότι όταν θέλουμε, μπορούμε να βρούμε λύσεις για τους φίλους μας.
6ο Εργαστήριο: Τεχνικές σχολικής διαμεσολάβησης
Η σχολική διαμεσολάβηση είναι μία πρακτική ειρηνικής επίλυσης των σχολικών συγκρούσεων μεταξύ δύο ή περισσότερων διαφωνούντων μαθητών που αντικαθιστά την τιμωρία. Οι μαθητές αναλαμβάνουν να επικοινωνήσουν και με τα δύο μέρη με δημοκρατικό τρόπο και υπευθυνότητα. Επιλύεται με τον τρόπο αυτό εποικοδομητικά η διαφωνία με την σιωπηλή παρουσία του εκπαιδευτικού που καθοδηγεί όπου χρειάζεται τους μαθητές.
Εκπαιδεύσαμε τα παιδιά να αναγνωρίζουν και να εκφράζουν τα συναισθήματά τους με λέξεις («νιώθω θυμό», «στενοχωρήθηκα»), αντί να αντιδρούν σωματικά.
Επιλέξαμε ένα χώρο όπου τα παιδιά να πηγαίνουν για να συζητήσουν το πρόβλημα, να πουν πώς νιώθουν και να βρουν λύσεις, μειώνοντας την παρέμβαση του εκπαιδευτικού.
το χαλί της συμφιλίωσης
Παίξαμε παιχνίδια ρόλων, όπου τα παιδιά προσπαθούσαν να μπουν στη θέση του άλλου, όπως το παιχνίδι: “Ποιανού είναι το παπούτσι;” Τοποθετήσαμε στη μέση του κύκλου παπούτσια από κάθε παιδί. Χωρίς να τους δώσουμε καμία πληροφορία, ρωτήσαμε αν μπορούν να σκεφτούν κοιτώντας το παπούτσι, τι μπορεί να δείχνει για τον χαρακτήρα ή την προσωπικότητα εκείνου/εκείνης που το φοράει. Παροτρύναμε τα παιδιά να κοιτάξουν και τα δικά μας παπούτσια και να πουν στοιχεία της προσωπικότητάς μας. Ή να δείξουν και τα δικά τους.
Φτιάξαμε ομαδικά μία αφίσα με διαφορετικά και μοναδικά παπούτσια.
Διαβάζοντας “Το Μαγικό Γάντι”, ένα ουκρανικό παραμύθι εξηγήσαμε στα παιδιά ότι όλοι μπορούμε χωρέσουμε σε μία ομάδα αν υπάρχει σεβασμός, ανεκτικότητα και αγάπη. Όπως έκαναν όλα τα ζωάκια της ιστορίας που χώρεσαν σε ένα γάντι.
7ο Εργαστήριο: Αξιολόγηση
Τα παιδιά με την ολοκλήρωση του προγράμματος έμαθαν να παρατηρούν πιο προσεκτικά, να αναγνωρίζουν τα συναισθήματα, να σκέφτονται τις αιτίες πίσω από αυτά και, κυρίως, να αναλαμβάνουν δράση με καλοσύνη και σεβασμό. Η ενσυναίσθηση δεν είναι κάτι που αποκτιέται σε μία μέρα αλλά καλλιεργείται καθημερινά, μέσα από στιγμές κατανόησης, αποδοχής και φροντίδας.
Στα πλαίσια του σχεδίου δράσης που υλοποιούμε με τίτλο: ” Όχι στη Βία, Ναι στη Φιλία και τη Συνεργασία!” πραγματοποιήθηκε στο χώρο του Νηπιαγωγείου μας τη Δευτέρα 23 Μαρτίου 2026 ενδοσχολική επιμόρφωση- ανοιχτή συζήτηση με τη σύμπραξη εκπαιδευτικών από όμορα νηπιαγωγεία του Ναυπλίου. Προσκαλέσαμε εκπαιδευτικούς και γονείς του Νηπιαγωγείου για να παρακολουθήσουμε ομιλία από τα στελέχη του Κέντρου Πρόληψης των Εξαρτήσεων και Προαγωγής της Ψυχοκοινωνικής Υγείας Περιφερειακής Ενότητας Αργολίδας “Ελπίδα Ζωής” σε συνεργασία με τον Εθνικό Οργανισμό Πρόληψης και Αντιμετώπισης Εξαρτήσεων (Ε.Ο.Π.Α.Ε.) με θέμα: “Παιδική Κακοποίηση: από την πρόληψη στην αντιμετώπιση”.
Το φαινόμενο της βίας και της κακοποίησης των παιδιών δεν είναι ένα σύγχρονο φαινόμενο. Όμως στην δύσκολή εποχή που ζούμε, όλα τα παιδιά, θα πρέπει να βρίσκονται στο επίκεντρο της προσοχής και της προστασίας μας.
Οι στόχοι της επιμόρφωσης περιλάμβαναν τον ορισμό των μορφών κακοποίησης (σωματική, συναισθηματική, σεξουαλική και παραμέληση), την εκπαίδευση των γονέων στον εντοπισμό αλλαγών στη συμπεριφορά, τη διάθεση των παιδιών, την ενίσχυση της πρόληψης και την ενημέρωση για γραμμές υποστήριξης και κοινωνικές υπηρεσίες που μπορούν να απευθυνθούν για βοήθεια σε περίπτωση καταγγελίας.
Τη συζήτηση συντόνισαν τα στελέχη του κέντρου κ. Αγγελική Μπαβέλλα, Ψυχολόγος και κ. Ιωάννα Καββεζού, Κοινωνική Λειτουργός, τις οποίες ευχαριστούμε θερμά για την εξαιρετική παρουσίασή τους. Ευχαριστούμε επίσης και τις εκπαιδευτικούς του 1ου, 2ου, 5ου Νηπιαγωγείου Ναυπλίου που μας τίμησαν με την παρουσία τους.
Τη Δευτέρα 16/03/2026 ο μαθητές και μαθήτριες του Νηπιαγωγείου μας είχαν μια “συναρπαστική εμπειρία”, με τη βοήθεια της τεχνολογίας της εικονικής πραγματικότητας. Είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν την τεχνολογία της εικονικής πραγματικότητας παρακολουθώντας την ταινία: “Ωκεανοί και Ύφαλοι“, από την εταιρία VRevolution. learning ,η οποία μετέφερε με μοναδικό τρόπο τα παιδιά στους πνεύμονες του γαλάζιου πλανήτη. Γνωρίσανε από κοντά ψάρια, και άλλα ζώα που ζουν στους ωκεανούς και τους υφάλους, κολυμπήσανε με φαλαινοκαρχαρίες, δελφίνια, εξωτικά σαλάχια, λεοντόψαρα και άλλα. Επισκέφτηκαν το φυσικό περιβάλλον στο οποίο ζουν και έμαθαν γιατί οι ωκεανοί θεωρούνται οι πνεύμονες του πλανήτη, πως επηρεάζονται από την κλιματική αλλαγή, και τι σημαίνει η προφύλαξη τους για την οικολογική ισορροπία. Η ταινία συνοδεύονταν από τη μοναδική αφήγηση της Σμαράγδας Αλεξανδρή. Μετά την ταινία τα παιδιά συμμετείχαν σε ένα διαδραστικό παιχνίδι. Συζητήσαμε για την κλιματική αλλαγή, τι μπορούμε να κάνουμε εμείς, και πως ακόμη και ένα είδος (φάλαινα) μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο.
Ζωγράφισαν έπειτα ζωάκια της θάλασσας, ψαράκια, σαλάχια και φύκια σε μια κατασκευή που πήραν στο σπίτι.
Ήταν “μια μοναδική ημέρα στο σχολείο”! Ευχαριστούμε θερμά τον κ. Γιώργο Ραλλάκη για την εξαιρετική παρουσίαση του προγράμματος.
Η 6η Μαρτίου έχει καθιερωθεί ως Πανελλήνια Σχολική Ημέρα κατά της Βίας στο σχολείο. Με αφορμή την ημέρα αυτή τα παιδιά ενημερώθηκαν για την πρόληψη και αντιμετώπιση του σχολικού εκφοβισμού. Έγιναν δράσεις-συζητήσεις με στόχο την ευαισθητοποίηση τους σε θέματα σχολικής βίας και εκφοβισμού που εκδηλώνονται μεταξύ και εναντίον των μαθητών/μαθητριών και την αποτροπή των αρνητικών συνεπειών στις διαπροσωπικές τους σχέσεις.
Διαβάσαμε παραμύθια όπως “Τα μπαλόνια της φιλίας” και “Η Μόνα σε καινούργιο σχολείο” που είναι 2 ιστορίες για τη βία στο σχολείο από παιδιά για παιδιά» και δημιουργήθηκαν από τους μαθητές της τρίτης τάξης του 1ου Δημοτικού Σχολείου Φερών Ν. Έβρου και από τους μαθητές της τετάρτης τάξης του Δημοτικού Σχολείου Τυχερού Ν. Έβρου στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού Διακρατικού Προγράμματος DAPHNE III 2008-2010: «Ευαισθητοποίησης για το Φαινόμενο του Σχολικού Εκφοβισμού ».
Επίσης την ιστορία “Ο Ορφέας και οι Νταήδες με τα κίτρινα ποδήλατα” του Μερκούριου Αυτζή, εκδόσεις Ψυχογιός. Ο Ορφέας τον τελευταίο καιρό κλείνεται στο δωμάτιό του και δε μιλάει ούτε στη μαμά του. Μια παρέα αγοριών, τα Κίτρινα Ποδήλατα, τον ενοχλούν συνεχώς. Τον κοροϊδεύουν, τον σπρώχνουν, τον απειλούν, του τρώνε το κολατσιό, του παίρνουν το χαρτζιλίκι… Κι ο Ορφέας φοβάται. Ώσπου, μια μέρα παίρνει την απόφαση να τους αντιμετωπίσει. Άραγε θα τα καταφέρει; Τι χρειάζεται το μπλοκ ζωγραφικής του; Και τι σχέση μπορεί να έχουν ένα μυρμήγκι κι ένας ελέφαντας;(ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)
Τα παιδιά εξέφρασαν τους προβληματισμούς τους, αντάλλαξαν απόψεις, υποστηρίζοντας ότι θα πρέπει να μιλάμε σε κάποιον μεγάλο, αν νιώθουμε ότι μας φέρονται κάποιοι άσχημα και να μην φοβόμαστε να το πούμε. Ζωγράφισαν ό,τι τους έκανε εντύπωση από την ιστορία.
Η κάθε τάξη ομαδικά δημιούργησε μία αφίσα για την Ημέρα κατά του Σχολικού Εκφοβισμού γράφοντας λόγια γλυκά για να κάνουμε την καρδούλα μας καλά, όπως σε αγαπώ, είμαστε φίλοι, συγγνώμη, παίζουμε όλοι μαζί.
Στα πλαίσια του σχεδίου δράσης “Ναι στη Φιλία και τη Συνεργασία και Όχι στη Βία “αποφασίσαμε να εμβαθύνουμε στο θέμα της φιλίας με στόχο την ενδυνάμωση των φιλικών σχέσεων και του κλίματος αποδοχής μέσα στην τάξη!
Για να δούμε τις αρχικές τους γνώσεις και ιδέες για τη φιλία και το τι είναι φίλος, τα παιδιά ρωτήθηκαν γιατί χρειαζόμαστε φίλους; Οι απαντήσεις των παιδιών καταγράφηκαν:
Για να παίζουμε μαζί και να μην είμαστε μόνοι.
Για να μην είμαστε λυπημένοι μόνοι μας.
Για να τραγουδάμε και να πηγαίνουμε βόλτες.
Για να πάμε μαζί στο Λούνα Παρκ
Για να κάνουμε πιτζάμα πάρτυ, να φάμε πατατάκια, να πηγαίνουμε στις νεροτσουλήθρες.
Για να παίζουμε μαζί πλαστελίνη.
Για να ζωγραφίζουμε.
Για να πάμε βόλτες στην παιδική χαρά, στο σινεμά.
Για να προσέχουμε ο ένας τον άλλο.
Συζητήσαμε τι κάνουμε για έναν/μία φίλο/φίλη μας καθώς και για το τι κάνουν οι μεγάλοι με τους φίλους τους . Όπως ότι μπορούν να συζητούν, να πηγαίνουν εκδρομές μαζί, να μιλούν στο τηλέφωνο.
Γράψαμε τη λέξη ΦΙΛΙΑ.
Διαβάσαμε το βιβλίο «Ο μαύρος Κότσυφας και ο Άσπρος Γλάρος» της Crowther Kitty από τις εκδόσεις Σύγχρονοι Ορίζοντες. Μέσα από ερωτήσεις τα παιδιά απαρίθμησαν τις δραστηριότητες που κάνανε μαζί οι δυο φίλοι (π.χ. έφαγαν, ψάρεψαν , διάβασαν βιβλία, ταξίδεψαν, μίλησαν κ.α.) αλλά και τα στοιχεία που έδειχναν ότι οι δυο πρωταγωνιστές είναι φίλοι (έδωσαν τα χέρια, μίλησαν, προστάτευσαν και παρηγόρησαν ο ένας τον άλλον, ταξίδεψαν μαζί κ.α.). Δόθηκε ιδιαίτερη βαρύτητα στο ότι οι δυο χαρακτήρες του παραμυθιού δεν έδωσαν σημασία στην εξωτερική εμφάνιση του άλλου, αλλά επικεντρώθηκαν στην φιλία μεταξύ τους.
Τα παιδιά ζωγράφισαν τους/τις αγαπημένους/αγαπημένες φίλους/φίλες τους από την τάξη.
Ζωγραφική με τον φίλο/φίλη στο ίδιο χαρτί
Τα παιδιά σε δυάδες έκαναν μια ζωγραφιά συνεργατικά στο ίδιο χαρτί χωρίς να μουτζουρώσουν ή να ζωγραφίσουν επάνω σε ό,τι σχεδιάσει το άλλο παιδί του ζευγαριού. Τα παιδιά χωρίστηκαν με τυχαίο τρόπο στις ομάδες. Εξηγήσαμε ότι πρώτα θα συζητήσουν αυτό που θέλουν να ζωγραφίσουν και μετά να προσθέτουν ιδέες και να εμπλουτίζουν την ζωγραφιά συζητώντας η μια με την άλλη. Όταν τα παιδιά ολοκλήρωσαν τις ζωγραφιές τους τις παρουσίασαν σε όλους στην παρεούλα! Τα παιδιά φάνηκαν ενθουσιασμένα και με πολλή χαρά παρουσίασαν την δουλειά τους!
Φτιάξαμε ομαδικά “Το δέντρο της φιλίας” χρησιμοποιώντας ένα μεγάλο εικαστικό δέντρο. Το κάθε παιδί σε χρωματιστό χαρτάκι σχήματος καρδιάς, γράφει το όνομά του, ζωγραφίζει τον εαυτό του και το προσθέτει στο δέντρο. Αυτή η συλλογική κατασκευή συμβολίζει το δέντρο της τάξης υπογραμμίζοντας τη σημασία της ομαδικότητας και της φιλίας.
Ένα άλλο βιβλίο που διαβάσαμε για τη φιλία ήταν “Το Τικ και το Τακ” της Γιολάντας Τσορώνη- Γεωργιάδη, από τις εκδόσεις Σαββάλας. Η ιστορία αναφέρεται σε δύο φίλους (γαϊδουράκια) τον Μένιο και τον Μέντιο : «Ο Μένιος και ο Μέντιος, τα γαϊδουράκια, μάλωσαν και χώρισαν. Πολύ στενοχωρήθηκε ο Μένιος με τον τσακωμό. Πονούσε η καρδιά του. Δεν έκανε πια ΤΙΚ ΤΑΚ, μόνο ΤΙΚ χτυπούσε. Έτρεξε στον καρδιολόγο, έκανε κούρα ομορφιάς, καθάρισε τον στάβλο του, πήγε για ψώνια, τους φίλους επισκέφτηκε της άλλης γειτονιάς. Όμως το ΤΑΚ συνέχισε να μη χτυπά. Ώσπου συνάντησε τη γιαγιά του. Μα τι τον συμβούλεψε να κάνει κι άρχισε δειλά το ΤΑΚ και πάλι να χτυπά;».
Αφού διαβάσαμε την ιστορία, συζητήσαμε για τους λόγους που μπορεί να μάλωσαν τα δύο γαϊδουράκια. Καταγράψαμε σε ένα φύλλο εργασίας πότε «πονάει» η καρδιά μας και ποιες λέξεις και πράξεις μπορεί να πληγώσουν την καρδιά μας.
Έπειτα παίξαμε παιχνίδια ρόλων, τα παιδιά φόρεσαν τις μάσκες-γαϊδουράκια και έγιναν Μένιος και Μέντιος. Δραματοποιήσαμε τη σκηνή που μάλωσαν και στη συνέχεια που συμφιλιώθηκαν !
Μιλήσαμε για φιλικές και μη φιλικές πράξεις που κάνουμε. Αφού δείξαμε τις κάρτες τις ξεχωρίσαμε σε δύο στήλες με βάση αν μια πράξη είναι κάτι πολύ σοβαρή ή όχι. Για παράδειγμα το να κοροϊδεύουμε τον άλλο είναι μία μη φιλική πράξη, ενώ να μοιραζόμαστε τα παιχνίδια είναι μία φιλική πράξη. Το υλικό με τις κάρτες το δανειστήκαμε από το Πυθαγόρειο Νηπιαγωγείο.
Μάθαμε να λέμε λέξεις ευγενικές, γλυκές που δεν στενοχωρούν εμάς ούτε τους άλλους. Μας κάνουν να νιώθουμε όμορφα. Τις συγκεντρώσαμε στο “Βάζο με τα γλυκά και ευγενικά λογάκια” που είναι καλό να χρησιμοποιούμε καθημερινά. Και ατομικά ο καθένας έφτιαξε το δικό του βάζο με ευγενικά λόγια.
Έτσι η καρδιά μας γλυκαίνει με όμορφες λέξεις όπως ακριβώς μας γλυκαίνουν οι καραμέλες το στόμα! Τόση δύναμη έχουν οι λέξεις μας! Υποσχεθήκαμε λοιπόν να είμαστε όλοι στην τάξη φίλοι αγαπημένοι και μονοιασμένοι!
Τραγουδήσαμε τέλος όλοι μαζί το τραγούδι “Φίλοι για πάντα”.
Με αφορμή την 6η Μαρτίου – Πανελλήνια Σχολική Ημέρα Ενάντια στην Ενδοσχολική Βία και τον Εκφοβισμό, «Το Χαμόγελο του Παιδιού» υλοποιεί για 12η συνεχή χρονιά την πανελλαδική εκστρατεία«ΜΙΛΑ ΤΩΡΑ».
Έτσι οι μαθητές και οι μαθήτριες του 4ου Νηπιαγωγείου Ναυπλίου ενώνουμε τις φωνές μας και με βασικό μήνυμα το “ΜΙΛΑ ΤΩΡΑ” συμμετέχουμε στη δράση αυτή δημιουργώντας το δικό μας μήνυμα ενάντια στο Bullying.
Μέσα από την κατασκευή μας, “Η Ομπρέλα της Προστασίας”, μάθαμε ότι το σχολείο μας είναι μια μεγάλη αγκαλιά που δεν αφήνει κανέναν μόνο του στη “βροχή”. Με το σύνθημα ΜΙΛΑ ΤΩΡΑ, υποσχόμαστε να χρησιμοποιούμε τη φωνή μας για να προστατεύουμε τους φίλους μας και να απλώνουμε χέρι βοηθείας σε όποιον το έχει ανάγκη. Στέλνουμε το πιο μεγάλο μας χαμόγελο και τη φωτογραφία μας, θέλοντας να γίνουμε κι εμείς κρίκος στην αλυσίδα προστασίας όλων των παιδιών.
Στα πλαίσια της υλοποίησης των Εργαστηρίων Δεξιοτήτων του Γ’ θεματικού Κύκλου, υποενότητα: “Ενδιαφέρομαι και Ενεργώ- Κοινωνική Συναίσθηση και Ευθύνη” με τίτλο: “Ενσυναίσθηση και Σχολική Διαμεσολάβηση”, καλλιεργούμε στα παιδιά την έννοια της ενσυναίσθησης και του αμοιβαίου σεβασμού μέσα από τα παπούτσια των συναισθημάτων.
Στόχος της δράσης είναι να κατανοήσουν τα παιδιά βιωματικά τι σημαίνει «μπαίνω στη θέση του άλλου».
Παίζουμε το παιχνίδι: “Ποιανού είναι το παπούτσι;”
Τοποθετούμε στη μέση του κύκλου παπούτσια από κάθε παιδί. Χωρίς να τους δώσουμε καμία πληροφορία, ρωτάμε αν μπορούν να σκεφτούν κοιτώντας το παπούτσι, τι μπορεί να δείχνει για τον χαρακτήρα ή την προσωπικότητα εκείνου/εκείνης που το φοράει. Παροτρύνουμε τα παιδιά να κοιτάξουν και τα δικά μας παπούτσια και να πουν στοιχεία της προσωπικότητάς μας. Ή αν θέλουν, να δείξουν και τα δικά τους.
Ζητάμε από ένα παιδί να φορέσει ένα παπούτσι και να περπατήσει. Ρωτάμε τα παιδιά :«Είναι εύκολο να περπατήσεις; Σου πέφτουν; Σε στενεύουν; Πώς νιώθεις;»
Τους εξηγούμε ότι όπως είναι δύσκολο να περπατήσουμε με τα παπούτσια κάποιου άλλου, έτσι μερικές φορές είναι δύσκολο να καταλάβουμε, γιατί ένας φίλος μας κλαίει ή θυμώνει. Πρέπει όμως να δοκιμάσουμε να φορέσουμε τα “νοητά” του παπούτσια για να δούμε τον κόσμο όπως εκείνος.
Διαβάσαμε το παραμύθι “Τα παπούτσια των άλλων” της Άλκηστης Χαλικιά με μία ιδιαίτερη εικονογράφηση της Φωτεινή Τίκκου. Η μικρή Ματού δοκιμάζει τα παπούτσια ανθρώπων γύρω από ένα τζαμί, μαθαίνοντας να κατανοεί τα συναισθήματα, τη ζωή και τη διαφορετικότητα των άλλων.Μπαίνοντας στη θέση του άλλου αισθανόμαστε πέρα από τα όρια του εαυτού μας. Κατανοούμε τους άλλους και γινόμαστε καλοί/ες ακροατές/ριες. Μαθαίνουμε να λύνουμε τυχόν προβλήματα και να δεχόμαστε το διαφορετικό.
Μόλις τελείωσε η αφήγηση, συζητήσαμε με τα παιδιά για την πλοκή της ιστορίας κάνοντας ερωτήσεις:
Από που περνάει κάθε μέρα η Ματού;
Τι είδε μία μέρα που επέστρεφε από το σχολείο;
Τι προβλήματα αντιμετωπίζει η Ματού και τι η μαμά της;
Τι την κάνει να αλλάξει στάση;
Τι σημαίνει “μπαίνω στα παπούτσια του άλλου”; -Αναφέρουμε τη λέξη “ενσυναίσθηση”.
Τα παιδιά στη συνέχεια ζωγράφισαν τα δικά τους παπούτσια και τα κόλλησαν το ένα δίπλα στο άλλο σε μία ομαδική αφίσα.
Για να καταλάβουν την έννοια της διαμεσολάβησης, τοποθετήσαμε ένα χρωματιστό χαλάκι σε μία γωνιά της τάξης ονομάζοντάς το «Χαλί της Συμφιλίωσης». Θέσαμε τον κανόνα ότι όποιος πατάει στο χαλί, έχει το δικαίωμα να πει πώς νιώθει και ο άλλος οφείλει μόνο να ακούει.
Στα πλαίσια του σχεδίου δράσης “Ναι στη φιλία και τη συνεργασία, Όχι στη βία” υλοποιούμε στο νηπιαγωγείο μας δράσεις για την πρόληψη της βίας, ενδυναμώνοντας τα παιδιά και μαθαίνοντάς τα, να αναγνωρίζουν τα όρια του σώματός τους.
Στόχος μας είναι να μάθουν τον “Κανόνα του Μαγιό” και ότι το σώμα τους ανήκει. Μαθαίνουν να λένε ” Όχι” και “Μη” όταν κάτι δεν τους αρέσει.
Ακούσαμε την ιστορία “Η Κίκο και το Χέρι” ,από τις εκδόσεις Συμβούλιο της Ευρώπης. Εξηγήσαμε στα παιδιά ποια είναι τα σημεία του σώματος που δεν πρέπει να αγγίζουν οι άλλοι, πώς πρέπει να αντιδράσουν σε τέτοιο ενδεχόμενο και πού να στραφούν για βοήθεια. Μέσα από το παραμύθι αυτό, τα παιδιά μαθαίνουν ότι το σώμα τους τούς ανήκει, ότι υπάρχουν καλά και κακά μυστικά και ότι υπάρχει καλό αλλά και κακό χάδι ή άγγιγμα.
Έπειτα σχεδιάσαμε ένα ανθρώπινο περίγραμμα και δώσαμε στα παιδιά χρωματιστά χαρτάκια με τα χρώματα του φαναριού για να τα κολλήσουν.
Πράσινο: σημεία που επιτρέπεται το άγγιγμα (π.χ. χέρια)
Πορτοκαλί: σημεία που ίσως μας κάνουν να νιώθουμε άβολα (π.χ. μάγουλο από ξένο)
Κόκκινο: τα σημεία που καλύπτει το μαγιό μας.
Το Φανάρι του Σώματός μου
Όσοι γονείς επιθυμούν μπορούν να περιηγηθούν στη σελίδα του συμβουλίου της Ευρώπης
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
