Αν το παιδί δεν μπορει να μαθει με τον τροπο που το διδασκουμε τοτε πρεπει να να το διδαξουμε με τον τροπο που μπορει να μαθει ( Maria Montessori- Ιταλίδα παιδαγωγός)
Μια εκδρομή όπου παρακολουθήσαμε την εισαγωγή στην Οικολογία και την Αναγεννητική γεωργία, που περιλαμβάνει μία πολύ αρχική “βόλτα”, ένα απαλό και πολύ συνοπτικό πέρασμα στην οικολογική γεωργία.
Τα παιδιά γνώρισαν με βιωματικό τρόπο στα μυστικά της Οικολογίας μέσα σε ένα αγρόκτημα Αναγεννητικής Γεωργίας, μέσα δηλαδή, σε ένα αληθινό παράδειγμα εφαρμογής της και βλέπουν με τα ίδια τους τα μάτια αλλά και κάνουν με τα ίδια τους τα χέρια δραστηριότητες ανάλογα με την ηλικία τους.
Στόχος μας είναι, τα παιδιά που είναι “άγραφα χαρτιά¨να εμβαθύνουν σταδιακά και ευγενικά στην Οικολογία, έτσι στο μέλλον, όταν θα αποτελέσουν τους αυριανούς πολίτες του κόσμου μας, να τους “βγαίνει” η Οικολογία ως κανονικός τρόπος ζωής και αφού αποκτήσουν οικο-δεξιότητες, να επιφέρουν ουσιαστικές αλλαγές στο περιβάλλον, που όλοι μας θέλουμε να δούμε να συμβαίνουν.
Ο Βίνσεντ Βαν Γκογκ με την γέννηση του παιδιού του αδελφού του, που πήρε και το όνομά του, ζωγραφίζει στην Άρλ της Προβηγκίας ένα μεγάλο έργο με γαλάζιο ουρανό πάνω στον οποίο ξεχωρίζουν ανθισμένα κλαδιά αμυγδαλιάς.
Παιδί της Άνοιξης και ο ίδιος–γεννήθηκε τέλη Μάρτη–έχει απεικονίσει σε πολλά από τα έργα του την ανθισμένη ύπαιθρο. Ο ίδιος ήταν ένας ζωγράφος με ευμετάβλητο ψυχισμό και πολλές κρίσεις κατάθλιψης. Επηρεασμένος από το κίνημα το ιμπρεσιονισμού, αν και ο ίδιος θεωρείται μετα-ιμπρεσιονιστής, χρησιμοποιεί το χρώμα με τέτοιο τρόπο που σε πολλά από τα έργα του το αποτέλεσμα είναι εκτυφλωτικό.
Είναι η περίοδος αυτή, που επηρεασμένος από το φως της υπαίθρου και την εναλλαγή των εποχών ξεκινώντας από την Άνοιξη, δημιουργεί έργα γεμάτα φως και χρώμα. Ανθισμένα δέντρα και αγροί γεμάτοι παπαρούνες. Παράλληλα, επινοεί και μία ιδιαίτερη τεχνική των στροβιλισμάτων με το πινέλο ενώ στους πίνακές του κυριαρχούν έντονα χρώματα, όπως κίτρινο, πράσινο και μπλε.
Αφού μελετήσαμε τους πίνακες ζωγραφικής φτιάξαμε και εμείς τις δικιές μας ανθισμένες αμυγδαλιές με πλαστελίνη ….
Πλησιάζει η πιο τρυφερή ημέρα του χρόνου επίσημα…ανεπίσημα κάθε μέρα είναι γιορτή για τις μανούλες…
Ζωγραφίσαμε τον εαυτό μας στην αγκαλιά της μαμάς, σύμφωνα με τον πίνακα μάθαμε την φωνούλα Μ , κατασκευάσαμε μενταγιόν από πηλό και το δαχτυλικό μας αποτύπωμα και μαζί με την καθηγήτρια Αγγλικών ζωγραφίσαμε την καρτούλα για την γιορτή της μαμάς μας…
Διαβάσαμε και το βιβλίο ” Η μαμά προσπαθεί να μου καταστρέψει την ζωή” .
Η συγγραφέας Αγγελική Βαρελλά, μέσα από το βιβλίο της “Πώς γράφεται η λέξη ΜΗΤΕΡΑ;” εκδόσεις μικρή Μίλητος, έμαθε εμάς και την μικρή Φιλιώ, να γράφουμε αυτή την γλυκιά λεξούλα παίρνοντας το Μ από το ΜΕΛΙ, το Η από τον ΗΛΙΟ, το Τ από το ΤΡΑΓΟΥΔΙ, το Ε από το ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ, το Ρ από το ΡΟΔΟ και το Α από την ΑΓΑΠΗ φυσικά!!! Δώρο για την μαμά που γιορτάζει!!!!!
Διαβάσαμε ποιήματα για τον Μάη , μιλήσαμε για τα λουλούδια και τις ομορφιές της φύσης , και αφού ακούσαμε το τραγούδι ” Το κορίτσι του Μάη ” αποφασίσαμε να φτιάξουμε στεφανάκια για να στολίσουμε τα μαλλιά μας και να χορέψουμς φυσικά …
Η Σαρακοστή είναι μια χρονική περίοδος που έχει καθοριστεί από την εκκλησία σαν περίοδος νηστείας.
Λέγεται αλλιώς και Τεσσαρακοστή ή Μεγάλη Σαρακοστή και είναι η νηστεία που κάνουμε πριν από το Πάσχα.
Ξεκινάει από την Καθαρά Δευτέρα και λήγει μετά την Ανάσταση το Μεγάλο Σάββατο. Κατά τη διάρκεια της τρώμε νηστήσιμα φαγητά που έχει επικρατήσει να τα λέμε σαρακοστιανά.
Κάπως έτσι μελετήσαμε τον πίνακα του Σπύρου Βασιλείου ” Το τραπέζι της Σαρακοστής ” μιλήσαμε για τα νηστίσιμα φαγητά ,δοκιμάσαμε ότι μας άρεσε , γράψαμε και ζωγραφίσαμε…
Καλή Σαρακοστή σε όλους …
Στο τέλος φτιάξαμε και ένα χαρταετό για να παίξουμε στην αυλή….
Ο Μαρτής ο «κλαψόγελος», που λέει και η παροιμία, τη μία βρέχει και χιονίζει, την άλλη βγάζει ήλιο και η φύση ανθίζει.
Και επειδή ο ήλιος του Μάρτη είναι ζεστός και… καυτερός, η παράδοση θέλει, από την 1η έως τις 31η του μήνα τα παιδιά (και όχι μόνο) να φορούν στον καρπό του χεριού τους ένα βραχιολάκι φτιαγμένο από στριμμένη άσπρη και κόκκινη κλωστή, το οποίο ονομάζεται « Μάρτης ή Μαρτιά».
Το βραχιολάκι αυτό, το οποίο φτιάχνεται την τελευταία μέρα του Φλεβάρη, προστατεύει τα πρόσωπα των παιδιών από τον πρώτο ήλιο της Άνοιξης, για να μην καούν.
Τα παιδιά θα φορούν τα βραχιολάκια τους όλο τον μήνα και στο τέλος του θα τα αφήσουν σε ένα λουλούδι για να τα πάρουν τα χελιδόνια και να χτίσουν με αυτά την φωλιά τους, όπως λέει και η παράδοση.
Αφού φτιάξαμε το βραχιολάκι του Μάρτη κατασκευάσαμε και την γνωστή παροιμία για τον Μάρτη …
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
