“Η αγκαλιά που ψήλωνε” είναι ένα μια ιστορία ενσυναίσθησης για τη μαγική εκείνη αγκαλιά
που λειτουργεί σαν απάντηση σ’ ένα κόσμο με πολλά ερωτήματα. Ένα μικρό κορίτσι που θα
ήθελε να είναι πιο ψηλό, μια γιαγιά που θα ήθελε να είναι πιο πολλά, φόβοι που μοιράζονται
και η αγάπη που μας κάνει να ψηλώνουμε και να νιώθουμε σημαντικοί.
Το βιβλίο έγινε η αφορμή να μιλήσουμε με τα παιδιά για τον εκφοβισμό, την κοροϊδία, τη
διαφορετικότητα και τη δύναμη που έχουν οι λέξεις μας. Συζητήσαμε για λέξεις που μπορούν
να χαρίσουν χαμόγελα και ευτυχία στους αλλους, αλλά και λέξεις που πληγώνουν και
φέρνουν δάκρυα ή θυμό.
Ακολούθησε η δραστηριότητα “Το ντους των όμορφων λεξεων” από το βιβλίο “Καλώς ήρθες
στον κόσμο που μπορείς” του Μ. Μάζαρη. Σε χρωματιστά χαρτάκια, ενθαρρύνουμε τα παιδιά
να μας πουν από μία λέξη που τους αρέσει το άκουσμά της ή αυτό που δηλώνει. Όταν πούν
όλα τα παιδιά από τουλάχιστον μια λέξη, τις συγκεντρώνουμε όλες και τις βάζουμε σε ένα
μπολ/ δοχείο/ κανάτα. Τα παιδιά σηκώνονται ένα ένα και αφού τα ρωτήσουμε αν έχουν
ξανακάνει ντους με όμορφες λέξεις, παίρνουμε την κανάτα κι αρχίζουμε να αδειάζουμε το
περιεχόμενό της σιγά σιγά πάνω από το κεφάλι του παιδιού, ενώ του λέμε να προσπαθήσει
να πιάσει έστω ένα χαρτάκι από αυτά πού θα πέσουν πάνω του. Τη λέξη που κράτησε στα
χέρια του το παιδί τη διαβάζουμε δυνατά και του τη δίνουμε να την πάρει μαζί του. Είναι η
όμορφη λέξη που θα το συντροφεύει την υπόλοιπη μέρα. Στη συνέχεια, γεμίζουμε γρήγορα
την κανάτα και περνάμε στο επόμενο ντους!