Μιλώντας για τη Λιθουανία και την αγάπη των λιθουανών για τα δάση και τον χρόνο που περνούν στη φύση, αφήσαμε τα παιδιά να περιγράψουν πως φαντάζονται ένα μεγάλο και όμορφο δάσος της Λιθουανίας και στη συνέχεια να εκφραστούν δημιουργικά με διάφορα υλικά χρησιμοποιώντας μικτή τεχνική.
Συνεχίζοντας την αναζήτηση πολιτιστικών στοιχείων της Λιθουνίας διαβάζουμε μύθους και ιστορίες της Λιθουανίας.
Τα νήπια του ολοήμερου τμήματος σχολίασαν τον μύθο που ακολουθεί και τον παρουσίασαν με δημιουργικό τρόπο σε ένα ομαδικό τους έργο.
Μια φορά κι έναν καιρό, ζούσε μια όμορφη κοπέλα που την έλεγαν Eglė. Μια μέρα, καθώς περπατούσε στην παραλία, βρήκε ένα μεγάλο φίδι. Το φίδι μιλούσε με ανθρώπινη φωνή και της είπε:
«Eglė, θέλω να γίνεις γυναίκα μου!»
Η Eglė φοβήθηκε, αλλά το φίδι ήταν σοφό και ευγενικό. Μετά από λίγες μέρες, συμφώνησε να παντρευτεί μαζί του. Το φίδι την οδήγησε σε ένα θαυμάσιο βασίλειο κάτω από το νερό, γεμάτο πολύχρωμα ψάρια και μαγικές φυλλωσιές. Εκεί ζούσαν μαζί ευτυχισμένοι και απέκτησαν τέσσερα παιδιά.
Όμως, η ζωή στη γη και η ζωή στο νερό ήταν διαφορετικές. Οι γονείς της Eglė και οι χωριανοί της ανησυχούσαν για εκείνη. Κάποια μέρα, η Eglė πήγε να δει την οικογένειά της στη στεριά. Εκεί, οι αδελφοί της πείσμωσαν και της ζήτησαν να τους αποκαλύψει το μυστικό του φιδιού-βασιλιά.
Η Eglė, χωρίς να θέλει, αποκάλυψε τα μυστικά του βασιλιά φιδιού. Οι αδελφοί της θύμωσαν και σκότωσαν τον σύζυγό της. Όταν η Eglė γύρισε στο νερό και είδε τι συνέβη, λύγισε από τον πόνο και είπε ένα μαγικό λόγο. Αμέσως, η ίδια και τα παιδιά της μεταμορφώθηκαν σε δέντρα:
Από τότε, λένε οι λιθουανικοί θρύλοι, τα δέντρα αυτά στενάζουν όταν φυσάει ο άνεμος, θυμίζοντας την τραγική ιστορία της Eglė και της αγάπης της με τον βασιλιά των φιδιών.
Και ζουν για πάντα, συνδεδεμένα με τη φύση, θυμίζοντας σε όλους πως η αγάπη, η μαγεία και η θυσία αφήνουν το σημάδι τους για πάντα.
Η bee-bot μας μαθαίνει λιθουανικά.
Με οδηγό την bee-bot σήμερα μάθαμε λιθουανικές λέξεις και στη συνέχεια ακολούθησαν δημιουργικές δραστηριότητες με θέμα τη Λιθουανική Γλώσσα που είναι μία από τις παλαιότερες ζωντανές ινδοευρωπαϊκές γλώσσες στον κόσμο με ρίζες που συνδέονται στενά με τη σανσκριτική.
3η Αποστολή erasmous
Σήμερα οι εκπαιδευτικοί υπενθύμισαν στα παιδιά ότι έχουν μια άλλη αποστολή στην οποία θα έχουν βοηθό την μελισσούλα bee-bot που βρήκαν μέσα στο βαλιτσάκι Erasmous. Η αποστολή 3 αφορά την χώρα Λιθουανία και τα πολιτιστικά στοιχεία της.
Η αποστολή ξεκινά απο την “Γωνιά Erasmus” που έχουμε διαμορφώσει στο νηπιαγωγείο μας και ανανεώνεται συνεχώς ανάλογα με την αποστολή που έχουν τα νήπια κάθε φορά. Σήμερα εντόπισαν χρησιμοποιώντας την εφαρμογή Google earth την χώρα της Λιθουανίας και με τη βοήθεια της bee-bot την εντόπισαν στο χάρτη, μέτρησαν και σύγκριναν αποστάσεις μεταξύ Ελλάδας – Λιθουανίας χρησιμοποιώντας αυθαίρετες μονάδες μέτρησης.
Χρησιμοποιώντας την Suno, μια εφαρμογή και πλατφόρμα που χρησιμοποιεί τεχνητή νοημοσύνη για να δημιουργεί μουσική φτιάξαμε και ακούσαμε ένα τραγούδι αφιερωμένο στη Σοφία Κοράντι.
Ταξιδεύω μακριά,
με βαλίτσα και χαρά!
Φίλους κάνω παντού,
στην Ευρώπη όπου κι αν βρεθώ!
Μαθαίνω λέξεις, γελώ,
και παιχνίδια μπορώ να μοιραστώ.
Έτσι γεννήθηκε μια ιδέα ωραία,
από τη Sofia Corradi μια παρέα!
Τραγουδήσαμε, χορέψαμε και όταν τα νήπια ρώτησαν ” Για ποια Σοφία μιλάει στο τραγούδι;”, διαβάσαμε το παραμύθι που ακολουθεί.
Mamma Erasmus
Μια φορά κι έναν καιρό, σε μια όμορφη χώρα που λεγόταν Ιταλία, ζούσε μια καλή και έξυπνη δασκάλα που την έλεγαν Sofia Corradi.
Η Σοφία αγαπούσε πολύ τα παιδιά, τα βιβλία και τα ταξίδια. Πίστευε πως όταν οι άνθρωποι ταξιδεύουν και γνωρίζουν άλλους φίλους από άλλες χώρες, ο κόσμος γίνεται πιο χαρούμενος.
Μια μέρα σκέφτηκε κάτι σαν παιχνίδι.
«Τι θα γινόταν», είπε, «αν τα παιδιά που μεγαλώνουν και γίνονται φοιτητές και μπορούσαν να πηγαίνουν για λίγο σε άλλη χώρα της Ευρώπης; Να μαθαίνουν, να κάνουν φίλους και μετά να επιστρέφουν σπίτι με όμορφες ιστορίες;»
Η Σοφία μίλησε σε πολλούς ανθρώπους για την ιδέα της.
Μίλησε σε δασκάλους, σε πανεπιστήμια και σε ανθρώπους που έπαιρναν μεγάλες αποφάσεις.
Και μετά από πολλά χρόνια, το όνειρό της έγινε αληθινό!
Έτσι γεννήθηκε το πρόγραμμα Erasmus.
Από τότε, πολλά αγόρια και κορίτσια που μεγάλωσαν, ταξίδεψαν σε άλλες χώρες, έμαθαν νέες λέξεις, δοκίμασαν καινούρια φαγητά και έκαναν φίλους από μακριά.
Και ξέρετε κάτι;
Όλα αυτά ξεκίνησαν από μια γυναίκα που πίστευε ότι η γνώση και η φιλία μπορούν να ταξιδεύουν από χώρα σε χώρα.
Γι’ αυτό πολλοί την φωνάζουν με αγάπη«Mamma Erasmus», δηλαδή η μαμά των ταξιδιών για μάθηση.
Συζητήσαμε και σχολιάσαμε το παραμύθι , τα παιδιά το ζωγράφισαν με τον δικό τους μοναδικό τρόπο και δημιουργούν με τεχνητή νοημοσύνη την αφίσα δραστηριοτήτων αφιερωμένων στη μαμάς των ταξιδιών για μάθηση.
ERASMUS DAYS 2025
ΨΑΧΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΡΥΜΜΕΝΟ ΠΡΑΣΙΝΟ ΘΗΣΑΥΡΟ
ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ-ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΑΣΤΕ-ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΜΕ-ΠΑΙΖΟΥΜΕ ΚΑΙ
ΤΑΞΙΔΕΥΟΥΜΕ ΩΣ ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ
🌱 Μικροί κυνηγοί… πράσινων θησαυρών! 🌱
«Αν θέλεις να αλλάξεις τον κόσμο, ξεκίνα με ένα φυτό και μια παιδική καρδιά.»
Τo 23ο Νηπιαγωγείο ακολουθώντας το παράδειγμα της ΠΔΕΔΕ, η οποία συντονίζει το ευρωπαϊκό πρόγραμμα “IN.F.A.N.T” το οποίο έχει ως στόχο τη βελτίωση της ποιότητας της προσχολικής αγωγής αλλά και των δημοσίων φορέων εκπαίδευσης καλλιεργώντας την περιβαλλοντική βιωσιμότητα και αειφορία καθώς και την ευεξία στο χώρο εργασίας, συμμετέχει στη δράση “Ψάχνουμε τον κρυμμένο πράσινο θησαυρό”. Πιστεύοντας πως η φροντίδα για το περιβάλλον ξεκινάει από νωρίς — μέσα από το παιχνίδι, τη δημιουργία και τη συνεργασία.θέσαμε ως στόχο να σκορπίσουμε πράσινο, χαρά και θετικά μηνύματα στην πόλη μας!
🌼 Δημιουργία με φαντασία
Οι μικροί μας μαθητές και μαθήτριες, με τη στήριξη των εκπαιδευτικών τους, δημιούργησαν γλάστρες από ανακυκλώσιμα υλικά – πλαστικά μπολ και καπάκια από μποκάλια, κουτιά, χαρτόνια – δίνοντας τους νέα ζωή. Φύτεψαν μέσα τους όμορφα φυτά, τα πότισαν, τα φρόντισαν και τα στόλισαν με χρώματα και χαμόγελα.
🎁 Προσφορά με καρδιά
Κατά τη διάρκεια εκπαιδευτικού περιπατου στην Πόλη μας τις τοποθέτησαν στο Παπαστράτειο Δημοτικό Πάρκο Αγρινίου, σε πολυσύχναστες πλατείες και διάφορους υπαίθριους χώρους. Κάθε γλαστρούλα ήταν ένα δώρο αγάπης προς τους συμπολίτες μας, για να αποκτήσουν πρόσβαση σε περισσότερο πράσινο στην καθημερινότητά τους. Μπορούσαν να τις ψάξουν , να τις βρουν, να τις πάρουν ως δώρο και να τις ταξιδέψουν όπου επιθυμούσαν.
🕵️♂️ Κυνήγι γρίφων και συνεργασίας
Η δράση έγινε ακόμα πιο συναρπαστική όταν τα παιδιά μας στα πλαίσια του Προγράμματος “Ομαλή Μετάβαση στο Δημοτικό”, επισκέφτηκαν Δημοτικά σχολεία του Αγρινίου! Εκεί, μοίρασαν γρίφους στους μαθητές των τάξεων, προκαλώντας τους να γίνουν κι εκείνοι “κυνηγοί γλαστρών”!
Με οδηγό τους γρίφους και με πολλή περιέργεια, οι μαθητές ξεκίνησαν το «κυνήγι» για να ανακαλύψουν τους πράσινους θησαυρούς που είχαν κρύψει τα νήπια!
🤝 Μέσα από αυτή τη συνεργασία, γεννήθηκε κάτι υπέροχο:
ένα δίκτυο παιδιών που έπαιξαν, συνεργάστηκαν, φύτεψαν και έμαθαν πώς να αγαπούν και να προστατεύουν το περιβάλλον με απλούς και ευχάριστους τρόπους.
📸 Μερικές στιγμές από τη δράση μας:
2. Φυτεύουμε με τα χεράκια μας!
Κρυβουμε τους πράσινους Θησαυρούς
3. Οι πρώτοι “κυνηγοί” βρίσκουν τις γλαστρούλες μας!
3. Μοιράζουμε γρίφους στους μαθητές του Δημοτικού Σχολείου και ψάχνουμε μαζί.
💚 Το πράσινο μπορεί να είναι “κρυμμένο”
αλλά όταν υπάρχουν παιδικές καρδιές γεμάτες αγάπη…
πάντα αποκαλύπτεται!!!!!
συνεχίζονται οι αναρτήσεις υλικού…………….
Μια φορά κι έναν καιρό, σε ένα μεγάλο και χαρούμενο σχολείο, υπήρχε ένα μικρό μαγικό βαλιτσάκι. Το έλεγαν το Βαλιτσάκι του Εράσμους. Κανείς δεν ήξερε ακριβώς από πού είχε έρθει. Κάθε φορά όμως που άνοιγε, έβγαζε μέσα από αυτό μικρές σημαίες, τραγουδάκια σε άλλες γλώσσες, περίεργες λιχουδιές και ιστορίες από μακρινά μέρη.
Μια μέρα η Κούκλα της τάξης, Ο Τάκης ο Χοροπηδάκης, έφερε το βαλιτσάκι στην τάξη.
«Παιδιά», είπε χαμογελώντας, «αυτό είναι το βαλιτσάκι του Εράσμους. Με αυτό ταξιδεύουν τα σχολεία για να γνωρίσουν φίλους από άλλες χώρες!»
Τα παιδιά άνοιξαν τα μάτια τους διάπλατα.
«Δηλαδή θα ταξιδέψουμε;» ρώτησαν ταπαιδιά με μια φωνή.
«Μερικές φορές ταξιδεύουν μόνο οι δάσκάλες και οι Δάσκαλοι, άλλες φορές έρχονται φίλοι από άλλα σχολεία εδώ», είπε η ο Τάκης. «Και όλοι μαθαίνουμε παιχνίδια, λέξεις και τραγούδια από άλλες χώρες.»
Ξαφνικά το βαλιτσάκι άνοιξε μόνο του!
Μέσα είχε:
Αποστολή 1. “Ψάχνουμε τον κρυμμένο πράσινο θησαυρό”
Αποστολή 2. “Mamma Erasmus”
Αποστολή 3: “Γνωρίζω τη Λιθουανία.”
Αποστολή 4: “Μικροί Πρεσβευτές της Αειφορίας.”
Αποστολή 5: “Δημιουργώ για τους Φίλους μας.”
Τα παιδιά άρχισαν να γελάνε και να χορεύουν.
«Να στείλουμε κι εμείς κάτι!» είπε ο Νίκος.
Έτσι ζωγράφισαν τον ήλιο, τη θάλασσα και έγραψαν:
«Γεια σας φίλοι! Ελάτε να παίξουμε!»
Η δασκάλα έβαλε τις ζωγραφιές μέσα στο βαλιτσάκι.
Και τότε το βαλιτσάκι ψιθύρισε:
«Το Εράσμους είναι ένα μεγάλο ταξίδι φιλίας. Τα σχολεία γνωρίζονται, μοιράζονται παιχνίδια και μαθαίνουν ότι τα παιδιά σε όλο τον κόσμο μπορούν να είναι φίλοι.»
Τα παιδιά χαμογέλασαν.
Και από εκείνη τη μέρα ήξεραν ότι, ακόμα κι αν οι φίλοι τους ζούσαν σε άλλη χώρα, το Βαλιτσάκι του Εράσμους μπορούσε πάντα να τους φέρνει πιο κοντά.
Και έτσι το ταξίδι της φιλίας και της μάθησης ξεκινά.…
