Το σχολείο μας περιβάλλεται από έναν όμορφο μεσογειακό κήπο, με ποικιλία ήμερων αλλά και δασικών φυτών. Ο κήπος αυτός και η αυλή του σχολείου μας γίνονται φέτος το “πεδίο” όπου θα ερευνήσουμε, θα ανακαλύψουμε γνώσεις, θα προβληματιστούμε, θα συνεργαστούμε, θα σχεδιάσουμε, θα αναλάβουμε δράση και θα καλλιεργήσουμε τις δεξιότητές μας για να προστατέψουμε και να βελτιώσουμε τον κόσμο που μας περιβάλλει.

ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΟΥΜΕ: Με δραστηριότητες ζωγραφικής, με παιχνίδια προσανατολισμού, με δημιουργία ηχοχάρτη, με όργανα παρατήρησης και μέτρησης, ανακαλύπτουμε τα φυτά και τα ζώα, τις όψεις των χώρων και τις λειτουργίες τους. Ανακαλύπτουμε ακόμα τον ρόλο των φυτών στη δημιουργία ενός ευχάριστου και υγιεινού περιβάλλοντος για την καθημερινή μας ζωή.

ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ: Με αναζήτηση σε πηγές (βιβλία, εκπαιδευτικά βίντεο, παρουσιάσεις), με παρατήρηση, με καταγραφές, με δημιουργία εννοιολογικών χαρτών, με πειραματισμούς, με κινητικά, επιτραπέζια, θεατρικά και άλλα παιχνίδια, μαθαίνουμε για τα είδη και τα μέρη των φυτών, για το πώς αναπτύσσονται και για τη σύνδεσή τους με άλλα είδη ζωής στον κήπο μας. Μαθαίνουμε ακόμα για τη σημασία των φυτών στη διατήρηση του κλίματος αλλά και στην προστασία της υγείας μας μέσα από τη διατροφή, την βελτίωση της ποιότητας του αέρα και την αναψυχή.

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΟΜΑΣΤΕ: Παρατηρούμε τον κήπο μας και εντοπίζουμε σημάδια υποβάθμισης. Αναζητούμε τις αιτίες και συζητάμε. Καταγράφουμε όσα επιθυμούμε να βελτιώσουμε. Παίζουμε παιχνίδια ρόλων, χρησιμοποιούμε την τεχνολογία, δημιουργούμε επιτραπέζια παιχνίδια, διαβάζουμε βιβλία.

ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ: Με καταιγισμούς ιδεών κάνουμε προτάσεις για τη βελτίωση των χώρων της αυλής και για την προστασία της ζωής σε αυτήν.

ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΥΜΕ ΔΡΑΣΗ: Να φυτέψουμε. Να διαχειριστούμε πιο αποτελεσματικά τα απορρίμματά μας. Να παράγουμε το δικό μας λίπασμα. Να προστατεύουμε τα πλάσματα που βρίσκουν καταφύγιο στην αυλή μας.

ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΑΣΤΕ: Εργαζόμαστε σε ομάδες. Ζητάμε τη βοήθεια των μεγάλων. Συνεργαζόμαστε με τον Σύλλογο Γονέων. Επικοινωνούμε με “ειδικούς”.Ζητάμε τη βοήθεια του Δήμου. Συμμετέχουμε στα δίκτυα “Οικολογικά σχολεία” και “Μαθαίνω για τα δάση”. Κάνουμε δράσεις φύτευσης. Καλούμε τις ΜΚΟ we4all και ΑΝΙΜΑ.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΟΥΜΕ: Με δράσεις στο σχολείο, με αφίσα, με τη δημιουργία “Οικοκώδικα”, με την Δραματοποίηση της ιστορίας “Στα φτερά του Κοκκινομύτη”.

ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Μέσα από βιωματικές και διερευνητικές δραστηρότητες, να έρθουμε σε επαφή με τις επιστήμες και τις διαδικασίες έρευνας, να οικοδομήσουμε νέες γνώσεις, να  προβληματιστούμε και να αναζητήσουμε λύσεις, να διαμορφώσουμε φιλοπεριβαλλοντικές στάσεις και συμπεριφορές, να αναπτύξουμε την ενσυναίσθηση και την κριτική μας σκέψη, να επικοινωνήσουμε, να συνεργαστούμε, να δημιουργήσουμε, να και να αναλάβουμε δράσεις.

Με τη βοήθεια τεσσάρων βιβλίων παιδικής λογοτεχνίας επιχειρήααμε να έρθουμε πιο κοντά στην κατανόηση “δύσκολων” εννοιών, όπως  η ¨αειφορία” και η “ανάληψη δράσης” για την προστασία του περιβάλλοντος.

Με το βιβλίο “Ο πλανήτης σε ένα γυάλινο βαζάκι” (Martin Stanev, 2022, εκδ. Διόπτρα), κάναμε το αφιέρωμά μας στην “Ημέρα της Γης” και αναρωτηθήκαμε, τι θα βάζαμε εμείς σε ένα γυάλινο βαζάκι για να το διατηρήσουμε για πάντα. Απαντήσεις όπως, “τα δάση”, “τα ζώα”, “τα ποιδιά”, “τα λουλούδια”, “τα χρώματα”, “τον ουρανό, τον ήλιο και τα σύννεφα”, “την ειρήνη”, “τους φίλους μας”, μας έδειξαν πώς τα παιδιά φαντάζονται το μέλλον τους και οτι όλοι μας, όπως η γιαγιά και τα εγγονάκια – ήρωες του βιβλίου μας, πρέπει να συνεργαστούμε για να εξασφαλίσουμε το μέλλον αυτό.

Ακολούθησε το βιβλίο “Το τελευταίο δέντρο στην πόλη” (Peter Carnavas, 2026, εκδ. Διόπτρα) όπου, ο μικρός ήρωας ξαναφέρνει τα χρώματα στην τσιμεντούπολη όπου ζει, με την εφευρετικότητα και την επιμονή του. Το βιβλίο, μας έδωσε έμπνευση να δημιουργήσουμε φυτώρια λουλουδιών σε “απίθανα” γλαστράκια όπως, παλιά παπούτσια, κάλτσες, κουτιά από καραμέλες και τσίχλες, παλιά παιχνίδια, βαζάκια, ακόμα και σε μπαλάκια απορρυπαντικού πλυντηρίου. Μια ενδιαφέρουσα πρακτική επεναχρησιμοποίησης και μια εκδήλωση της φαντασίας και της δημιουργικότητας των παιδιών.

Με το διαχρονικό βιβλίο “Το δέντρο που έδινε” (Shel Silverstein, 1964), συγκινηθήκαμε και προβληματιστίκαμε με τις επιλογές του ήρωα να εξαντλήσει τον φυσικό πλούτο, ζητώντας όλο και περισσότερα. Ποιές είναι οι συνέπειες των πράξεών του; Γιατί δεν αναρωτήθηκε τι θα γίνει στο μέλλον;  Πώς θα μπορούσε η φύση να καλύπτει τις ανάγκες και τις επιθυμίες μας, χωρίς να την καταστρέφουμε; Συζητώντας, αναζητήσαμε απαντήσεις στις πιο πάνω ερωτήσεις και με  το ερώτημα “Πώς θα μπορούσαμε να παρέμβουμε;” και “Τι συμβουλές θα μπορούσαμε να του δώσουμε;”, “μπήκαμε” με τη φαντασία μας στις σελίδες του βιβλίου και συνομιλήσαμε μαζί του. Τέλος, αναρωτηθήκαμε “Τι θα γινόταν αν ο ήρωας άκουγε τις συμβουλές των παιδιών;”, και ξαναγράψαμε την ιστορία “αλλιώς”, στέλνοντας το δικό μας μήνυμα για την προστασία του κόσμου που μας περιβάλλει.

Λήψη αρχείου

Τέλος, ξεκινάμε σε λίγο ένα καλοκαιρινό ταξίδι μέχρι την Αλόννησο. Εκεί, στο θαλάσσιο πάρκο, θα συναντήσουμε τον λευκοπελαργό Κοκκινομύτη και την παρέα του. Θα μιλήσουμε για τα απειλούμενα είδη της θάλασσας και παρέα με τους ήρωες του βιβλίου, θα στείλουμε το δικό μας μήνυμα σε μικρούς και μεγάλους. Με έμπνευση από το βιβλίο του Σταμάτη Σκαμπαρδώνη “Στα φτερά του Κοκκινομύτη” (2026), τη βράβευσή μας ως “Οικολογικό Σχολείο” αλλά και το πρόγραμμα “Φιλαναγνωσία” που μας έφερε πιο κοντά στη λογοτεχνία και τους δημιουργούς της, θα καλέσουμε τον συγγραφέα, θα γνωριστούμε μαζί του, θα τον προσκαλέσουμε να συνεργαστεί μαζί μας για να “ζωντανέψουμε”, μέσα από το θεατρικό παιχνίδι και τη δραματοποίηση, σκηνές από το βιβλίο του, θα παραλάβουμε την “Πράσινη σημαία” του Δικτύου Οικολογικά Σχολεία και  θα δείξουμε ότι, “… και τα παιδιά μπορούν”.