Για να διαβάσεις το άρθρο πάτησε το σύνδεσμο : “Μουσειοσκευή :Αρχαία Ελληνική Ενδυμασία”
Καλή περιήγηση!!!

Για να διαβάσεις το άρθρο, πάτησε το σύνδεσμο “Λαβύρινθος”

Στο πλαίσιο της μελέτης μας, για το ανθρώπινο σώμα, αποφασίσαμε να δανειστούμε από το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, την  μουσειοσκευή του “κυκλαδικού πολιτισμού”. Είχαμε δει στο διαδίκτυο εικόνες ειδωλίων και σκεφτήκαμε ότι θα ήταν καλή ιδέα, να τα δούμε και από κοντά. Η μεγάλη μαύρη βαλίτσα,  στη γωνιά της συζήτησης, αποτέλεσε το κέντρο του ενδιαφέροντος των παιδιών και όλα ανυπομονούσαν να ανοιχτεί, για να εξερευνήσουν το περιεχόμενό της. Ξεκινώντας, βρήκαμε τις Κυκλάδες στο χάρτη, για να γνωρίζουμε σε ποιο σημείο της Ελλάδας αναφερόμαστε. Ακούσαμε ένα σχετικό τραγούδι “το κυκλαδίτικο”, ώστε να μάθουμε τα ονόματα των νησιών, ενώ διασκεδάζαμε, τραγουδώντας  και  χορεύοντας. Πάτησε με το ποντίκι σου, πάνω στην εικόνα, αν θέλεις να το ακούσεις κι εσύ.

Στη συνέχεια, αναζητήσαμε πληροφορίες στα βιβλία της μουσειοσκευής,

παρατηρήσαμε…

πήραμε στα χέρια μας, τα όμορφα ειδώλια…

αλλά και τα σκεύη της εποχής,

καθώς και τα εργαλεία.

Χρησιμοποιήσαμε την αφή μας, για να τα γνωρίσουμε καλύτερα!

Πήραμε, από μία  φωτοτυπία των ειδωλίων, ο καθένας και σχηματίσαμε ζευγάρια. Μελετήσαμε τις εικόνες και συζητήσαμε, με το ζευγάρι μας, για ό,τι μας έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση.

Προσπαθήσαμε να εντοπίσουμε τις διαφορές και μεταφέραμε στην ολομέλεια τα συμπεράσματά μας.

 Παρατηρήσαμε προσεκτικά τα ειδώλια και μιμηθήκαμε τη στάση τους. Παίξαμε πολλά παιχνίδια ρόλων!

Μιλήσαμε όμως, και για τα συναισθήματα, που δείχνουν με το σώμα τους τα ειδώλια. Πώς αισθάνεται, άραγε,  κάποιος, όταν στέκεται έτσι; Καταγράψαμε, τι μπορεί να σκέφτεται και τι θέλει να μας πει, το κάθε ειδώλιο.

τα ζωγραφίσαμε,

παίξαμε μαθηματικά παιχνίδια με κάρτες, που φωτοτυπήσαμε και μοιραστήκαμε

Αλλά εκφραστήκαμε και καλλιτεχνικά. Τα φτιάξαμε με την πλαστελίνη μας…

αλλά τα δουλέψαμε και με το πλαστικό μαχαιράκι μας πάνω σε πηλό

και το αποτέλεσμα μας άρεσε πολύ. Τα κολλήσαμε με θερμόκολα, πάνω σε μαύρο οντουλέ, για να φαίνονται τόσο σοβαρά, όσο πιστεύουμε ότι είναι!!!

Το project, ύστερα από 3 εβδομάδες, ολοκληρώθηκε με μια επίσκεψή μας, στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, όπου κάναμε ένα  πρόγραμμα μουσειακής αγωγής. Ανεβήκαμε στον 1ο όροφο και μπροστά στα μάτια μας ξεδιπλώθηκε όλη η ομορφιά και η σοφία του Κυκλαδικού Πολιτισμού.  Δεν υπήρχαν άλλοι επισκέπτες κι έτσι είχαμε όλο το χώρο, στη διάθεσή μας. Ξεναγηθήκαμε, με άνεση, στις συλλογές. Τα παιδιά, πολύ εύκολα, αναγνώριζαν και ονόμαζαν τα ειδώλια που έβλεπαν. Χωριστήκαμε σε ζευγάρια και με μια φωτοτυπία, στα χέρια,  κάθε ζευγάρι, αναζήτησε το  ειδώλιο, που απεικονιζόταν στη δική του . Όλα τα παιδιά  κέρδισαν και ένοιωσαν πολύ ενθουσιαμένα, που κατάφεραν να τα βρουν. Στη συνέχεια, καθήσαμε στη βάση ενός μεγάλου ειδωλίου, που υπάρχει στο βάθος της αίθουσας και διαβάσαμε το πολύ ωραίο βιβλίο “Ο Νικηφόρος ανακαλύπτει τα συναισθήματα”, της Ελ.Γερουλάνου, των εκδόσεων Πατάκη. Μας άρεσε πολύ!  Ήταν πραγματικά εντυπωσιακό, να διαβάζεις ένα βιβλίο και να βρίσκεσαι μέσα στον ίδιο χώρο, που αυτό, εκτυλίσσεται. Καταθέσαμε τις εντυπώσεις μας και μιλήσαμε για τα συναισθήματα, που περιγράφονται στο βιβλίο. Πριν φύγουμε, θελήσαμε να βρούμε το πιο χαρούμενο ειδώλιο του Μουσείου. Το αγαπήσαμε και ευχηθήκαμε κι εμείς στην “υγειά του”.

Ζωγραφίσαμε τις εντυπώσεις μας από το Μουσείο και αποχωρήσαμε με πολύ θετικά συναισθήματα, γι’ αυτή την εμπειρία μας, αφού πρώτα παραλάβαμε, από τη δασκάλα μας, το βραβείο που μας έφτιαξε, για τη συμμετοχή μας, σε αυτή τη δραστηριότητα.

 Σας προτείνουμε, να δανειστείτε κι εσείς αυτή τη μουσειοσκευή. Οι υπεύθυνοι του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης, που δούλεψαν για να μπορέσουμε, να την πάρουμε  στα χέρια μας, έχουν συμπεριλάβει σ’αυτήν πλούσιο υλικό και τους ευχαριστούμε για τη δυνατότητα, που μας έδωσαν, να ταξιδέψουμε στο χρόνο και να μεταφερθούμε σε εκείνη την εποχή!

Το Διεθνές Συμβούλιο Μουσείων ICOM, επιθυμώντας να αναδείξει το ρόλο των μουσείων στη σύγχρονη κοινωνία, όρισε από το 1977, την 18η Μαΐου, ως Διεθνή Ημέρα Μουσείων. Για τον εορτασμό του έτους 2014, το ICOM επέλεξε το θέμα : “οι συλλογές των Μουσείων μας ενώνουν”   και   museum collections make connections

Το ελληνικό τμήμα του Διεθνούς Συμβουλίου των Μουσείων, έχει ορίσει ως τιμώμενο Μουσείο για το 2014, το Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο.

Τα μουσεία είναι φορείς πολιτισμικών ανταλλαγών, με σκοπό την καλλιέργεια του πνεύματος,  την κατανόηση και την καλύτερη επικοινωνία, μεταξύ των ανθρώπων και των λαών.  Ο ρόλος του σχολείου είναι καθοριστικός, ώστε αυτή η επικοινωνία και η ανταλλαγή να γίνει πραγματικότητα. Ο  όρος “μουσειακή αγωγή”, που έχει μπει στην εκπαιδευτική διαδικασία, είναι ο συνδετικός κρίκος μεταξύ του σχολείου και του μουσείου. Καθώς το παιδί μπαίνει στο Μουσείο, παίρνει το ρόλο ενός σύγχρονου εξερευνητή και παίζοντας, ανακαλύπτει και μαθαίνει. Αυτή η βιωματική προσέγγιση, το βοηθάει, να γνωρίσει το Μουσείο, να αγαπήσει την Τέχνη σε κάθε της μορφή, να έρθει σε επαφή με το συναισθηματικό του κόσμο, και να βιώσει θετικά συναισθήματα, να εμπλουτίσει το λεξιλόγιό του, με καινούριες λέξεις και όρους, να κοινωνικοποιηθεί και να εμπεδώσει την αξία της συνεργατικής μάθησης.

Ο εορτασμός της Διεθνούς Ημέρας των Μουσείων, θα γίνει με ελεύθερη είσοδο σε όλα τα Μουσεία και τους αρχαιολογικούς χώρους. Ποικίλες δραστηριότητες έχουν προγραμματιστεί για το διάστημα από 3 Μαΐου έως 18 Ιουνίου 2014, σε μουσεία, μνημεία, αρχαιολογικούς χώρους και πολιτιστικά ιδρύματα σε όλη την Ελλάδα.

Για να δεις τα ηλεκτρονικά βιβλία, που το Κοινωφελές Ίδρυμα Ι.Σ.Λάτση, έχει εκδώσει, με στόχο να συμβάλλει στην κατανόηση και διάδοση του ελληνικού πολιτισμού, μπορείς να πατήσεις εδώ.  

Καλή περιήγηση!!!

Για να διαβάσεις το άρθρο, πάτησε το σύνδεσμο : “Μανούλα χρόνια σου πολλά¨
Καλή Περιήγηση!!!

στολισμένη με πεταλουδίτσες, που έφτιαξα με τα χεράκια μου

για να σου πω, “πόσο πολύ σ’αγαπώ”.

Βάλε την καρδούλα μου, στα κλειδιά σου, για να με κρατάς και να βρίσκομαι, πάντα, κοντά σου!!!

Και όχι μόνο αυτά!!!  Θα ήθελα, ακόμη, να σου προσφέρω….

Και πάνω απ΄ όλα, θέλω να σου χαρίσω την καρδιά  μου, που θα είναι πάντα κοντά σου, όπου κι αν είσαι!!!!

Σ΄ αγαπώ, γλυκειά μου μανούλα, και σου δίνω…

H μελοποιημένη εκδοχή του πολύ γνωστού και αγαπημένου μας παραμυθιού “Της μάνας η καρδιά”, αποτέλεσε την αφορμή για να μιλήσουμε, και πάλι,  για την έννοια της δικαιοσύνης και της αδικίας. Ως έννοιες, μας είναι γνωστές.  Ωστόσο, κάθε φορά, που δίνεται η ευκαιρία, επανερχόμαστε, γιατί θεωρούμε ότι βοηθάει ιδιαίτερα τα παιδιά, η κριτική θεώρηση και ο προβληματισμός πάνω σε διάφορες καταστάσεις, καθώς τα εξασκούν, αρχικά, στην αναγνώριση των δίκαιων πράξεων και συμπεριφορών. Με αυτή την οργανωμένη και συστηματική προσπάθεια, το παιδί οδηγείται σιγά-σιγά, στη διαμόρφωση άποψης, σε σχέση με τα πράγματα, που συμβαίνουν γύρω του και την, κρίσιμη στιγμή, στη λήψη της σωστής απόφασης, ώστε μακροπρόθεσμα, να υιοθετήσει μια δίκαιη συμπεριφορά και να ακολουθήσει μια ανάλογη στάση ζωής.

Ένα παλικάρι, ήτανε μια φορά

που αγάπαγε με πάθος, μια όμορφη κυρά.

Μια μέρα, όπως έπαιρνε τα λάγνα της φιλιά

“ζήτα μου, οτιδήποτε” της λέει τρυφερά.

“Αν μ΄αγαπάς” του είπε, με νάζι και καημό,

“την καρδιά της μάνας σου, εγώ επιθυμώ”

Έτσι, λοιπόν, ξεκίνησε να πάει στο πατρικό του,

ποτέ του αυτός δεν πάτησε τον όρκο τον δικό του.

“Δώσε μου μάνα, την καρδιά, στα πόδια της, ν΄αφήσω”

“αν είναι, γιέ μου, για καλό, εγώ στηνε χαρίζω”

Κι έτσι, πήρε την καρδιά και χάθηκε στο δρόμο,

μα σε μια πέτρα σκόνταψε και δάκρυσε απ’ τον πόνο.

“Χτύπησες, μήπως, γιόκα μου, ψηλό μου κυπαρίσσι;”

γυμνή η καρδιά του μίλησε, προτού να ξεψυχήσει.

Με ματωμένα χέρια, φτάνει στο σπιτικό της,

“να η καρδιά, που γύρευες” και την αφήνει εμπρός της.

Μα αυτή καν δεν τον κοίταξε κι άρχισε να γελάει,

“μήπως, θα ΄ταν καλύτερο να μου τη φέρεις Μάη….”

Ακούσαμε το τραγούδι και διαβάσαμε την ιστορία. Σκεφτήκαμε, εκφράσαμε τις εντυπώσεις μας και προσπαθήσαμε να εντοπίσουμε το άδικο. Στις ζωγραφιές μας, που ακολουθούν, αποτυπώσαμε τα συναισθήματα και τις σκέψεις μας. Η άποψη, που καταγράφηκε από τα περισσότερα παιδιά, ήταν ότι “το άδικο ήταν, που το κορίτσι ήθελε την καρδιά της μητέρας του και μετά τον κορόιδευε και γέλαγε” . Ωστόσο, από κάποια παιδιά, εκφράστηκε η άποψη ότι “το άδικο ήταν ότι, το κορίτσι ήθελε την καρδιά της μάνας του αγοριού” .

Για να διαβάσεις το άρθρο πάτησε το σύνδεσμο : Η μέλισσα. Καλή Περιήγηση!!!