Κατηγορία: Δ’ τάξη Σελίδα 3 από 10

Η Δ΄τάξη του σχολείου μας συμμετείχε στο πρόγραμμα του ΟΦΥΠΕΚΑ (Οργανισμός Φυσικού Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής) για τις προστατευόμενες περιοχές του τόπου  μας επιλέγοντας να μελετήσει τους αιωνόβιους ελαιώνες και πώς αυτοί συμβάλλουν στη διατήρηση της βιοποικιλότητας των αγροτικών οικοσυστημάτων. Αφού αναλύσαμε το θέμα με προβολές, παρουσιάσεις, φύλλα εργασίας, μελέτη χαρτών και ηλεκτρονικών άρθρων, γράψαμε, μελοποιήσαμε και τραγουδήσαμε ένα ποίημα με τίτλο “Γέρικη ελιά” αποτυπώσαμε με εικαστικό τρόπο τις αιωνόβιες ελιές με ζωγραφική και τρισδιάστατη κατασκευή μιας γέρικης ελιάς. Για την κατασκευή εργαστήκαμε πολλοί άνθρωποι: Ο κύριος Αποστόλης, που φιλοτέχνησε τον πελώριο κορμό με την κουφάλα του, οι δασκάλες και ο Διευθυντής για τα συρμάτινα κλαδιά, οι μαθητές και οι μαθήτριες για τα μεταλλιζέ φύλλα και για τα ζωάκια που ζουν πάνω της. Η ελιά μας αυτή είναι, πραγματικά, ένα έργο τέχνης!

Η 2η μέρα του Απρίλη είναι  είναι η μέρα που γεννήθηκε ο μεγάλος Δανός παραμυθάς Χανς Κρίστιαν Άντερσεν και είναι αφιερωμένη στο παιδικό βιβλίο. Με αυτή την ευκαιρία δημιουργήσαμε το δικό μας βιβλίο με ποιήματα και κείμενα σχετικά με την άνοιξη. Στη συνέχεια το εικονογραφήσαμε με πολύ μεράκι και το δέσαμε σε βιβλίο. Το βιβλίο αυτό παρουσιάσαμε και χαρίσαμε στα παιδιά του Ειδικού Σχολείου Ζακύνθου σε επίσκεψη που πραγματοποιήσαμε στον χώρο τους. Επίσης μάθαμε το τραγούδι του Τάσου Ιωαννίδη  “Το βιβλίο” σε στίχους της Παυλίνας Παμπούδη και το τραγουδήσαμε μαζί με τα παιδιά του Ειδικού Σχολείου σε μια κοινή δράση για την Παγκόσμια η μέρα Παιδικού Βιβλίου.

Χανς Κρίστιαν Άντερσεν: “Τα παραμύθια γράφονται για να κοιμούνται τα παιδιά, αλλά και για να ξυπνούν οι ενήλικες.”

Πάτησε τον σύνδεσμο, για να διαβάσεις το βιβλίο μας σε ψηφιακή μορφή:

Η άνοιξη, τα χελιδόνια και άλλες ιστορίες

Τα παιδιά της Δ΄τάξης τραγουδούν το τραγούδι “Το βιβλίο” στην πρωινή συγκέντρωση του σχολείου μας

 21 Μαρτίου:εαρινή ισημερία, πρώτη μέρα της άνοιξης, Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης  και γιορτάσαμε τραγουδώντας τα χελιδονίσματα  ή αλλιώς τα κάλαντα του Μάρτη που είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά έθιμα της  άνοιξης, στο οποίο  παιδιά σχολικής ηλικίας κρατώντας  στα χέρια τους ένα ξύλινο ομοίωμα  χελιδονιού  με κουδουνάκια κρεμασμένα στον λαιμό του,(εμείς φτιάξαμε χελιδονάκι από χαρτόνι)   γυρίζουν το πρωί αυτής της ημέρας τα σπίτια και  τραγουδούν τον ερχομό της άνοιξης και την επιστροφή των χελιδονιών.Οι απαρχές του εθίμου αυτού είναι οι προϊστορικοί χρόνοι και οι ρίζες του καθαρά ελληνικές. Τα παλαιότερα καταγεγραμμένα Χελιδονίσματα ήταν της Ρόδου. Το χελιδόνισμα της Ρόδου είναι ένα ανώνυμο άσμα, που καταγράφηκε από τον Αθήναιο περίπου το  200 μ.Χ. αλλά είναι, πιθανότατα, πολύ παλιότερο, αφού ο Αριστοφάνης γνωρίζει ήδη ένα χελιδόνισμα (5ος αιώνας π.Χ.).                                                                                                                              Σήμερα τα χελιδονίσματα επιβιώνουν σε αρκετές περιοχές της χώρας μας με μικρές παραλλαγές στο τραγουδάκι και είναι συνέχεια από τα χελιδονίσματα των αρχαίων Ελλήνων, από τα κάλαντα της πρωτοχρονιάς που τότε γιορταζόταν την 1^η  Μαρτίου.

Η μέρα ήταν λαμπρή και στο προαύλιο του σχολείου συγκεντρωθήκαμε όλοι και όλες για να παρακολουθήσουμε τα παιδιά της Δ’ τάξης τάξης να μας τραγουδούν τα χελιδονίσματα, να απαγγέλλουν ποιήματα για τα χελιδόνια και να παρουσιάζουν εικαστικές δημιουργίες με θέμα το χελιδόνια στην αρχαιοελληνική τέχνη.                                                                                                                                   

Περιμένοντας τον επίσημο ερχομό της άνοιξης στις 21 Μαρτίου, ετοιμάσαμε μια παρουσίαση με χελιδονίσματα, ποιήματα και κατασκευές με θέμα τα χελιδόνια. Διαλέξαμε και μάθαμε ένα χελιδόνισμα από την περιοχή της Ρόδου, για να τιμήσουμε το πρώτο σωζόμενο χελιδόνισμα του 2ου αιώνα μ.Χ. Φτιάξαμε καπέλα με χελιδινάκι για τα αγόρια της τάξης. Αναπαραστήσαμε με μπογιές και κολλάζ σε χαρτόνι εικαστικά έργα της αρχαιότητας με θέμα τα χελιδόνια. Διαβάσαμε ποιήματα γνωστών Ελλήνων και Ελληνίδων δημιουργών για τα χελιδόνια. Γράψαμε δικά μας ατομικά ή συνεργατικά ποιήματα για την άνοιξη και τα χελιδόνια. Στολίσαμε τη “χελιδόνα”, μια κινούμενη κατασκευή που συνοδεύει τα κάλαντα της άνοιξης. Για να δώσουμε ακόμη περισσότερο χρώμα, φυτέψαμε λουλούδια στα γλαστράκια του σχολείου…

Αγγεία της εποχής του Κυκλαδικού Πολιτισμού

Χελιδόνια από τοιχογραφία στη Θήρα (Κυκλαδικός Πολιτισμός)

Ερυθρόμορφο αγγείο του 6ου αιώνα π.Χ.

Παραλλαγή σε μελανόμορφο αγγείο

Φυτεύουμε γεράνια

Απαγγελία συνεργατικού ποιήματος

Απαγγελία ατομικού ποιήματος

Χαρούμενες φατσούλες

Η “χελιδόνα” μας στολισμένη με κισσό και λουλούδια

Τα κεφαλάκια των παιδιών στολισμένα με χελιδονάκια και λουλουδένια στεφάνια

Όλοι και όλες  πλημμυρίζουμε  άνοιξη!

Η Κυρα-Σαρακοστή είναι ένα αυτοσχέδιο εβδομαδιαίο ημερολόγιο που κατασκευαζόταν και χρησιμοποιείτο κατά τη διάρκεια της μεγάλης  νηστείας, από την Καθαρά Δευτέρα μέχρι το Μ. Σάββατο. Το έφτιαχναν, συνήθως, οι νοικοκυρές με απλά υλικά: αλμυρή ζύμη, κουρέλια, κλωστές,νήματα και πολλή φαντασία. Παρίστανε μια γυναίκα σε στάση προσευχής με εφτά ποδαράκια, ένα για κάθε εβδομάδα, από τα οποία κάθε Σαββατόβραδο έκοβαν κι από ένα, μέχρι το τελευταίο και καλύτερο “το τυχερό” του Σαββάτου της Ανάστασης. Έκαναν έτσι για όλη την οικογένεια και, κυρίως, για τα παιδιά πιο ευχάριστη αυτή τη μακρά και κουραστική περίοδο εγκράτειας και στέρησης.

Στο μάθημα των Θρησκευτικών μιλήσαμε για την περίοδο αυτή, τη σημασία της και τα έθιμα που τη συνοδεύουν και δημιουργήσαμε τη δική μας Κυρα-Σαρακοστή από χαρτόνι και χρώματα. Ολοκληρώθηκε με ομαδική δουλειά, την κρεμάσαμε στον τοίχο και δε χορταίνουμε να την καμαρώνουμε. Επειδή, μάλιστα, την αγαπήσαμε τόσο, αποφασίσαμε να μην κόβουμε τα χαριτωμένα ποδαράκια της, αλλά να τα διπλώνουμε από πίσω.

Η Θάλεια σχεδίασε την Κυρά Σαρακοστή…

…μια ομάδα τη χρωμάτισε…

…κι άλλες την έκοψαν…

…την καμαρώνουμε όλες και όλοι!

“Χάσκας” από το ρήμα χάσκω που σημαίνει μένω με ανοιχτό το στόμα. Με ανοιχτό το στόμα μένει αυτός ή αυτή που κάθε φορά έχει τον ρόλο του Χάσκα, αλλά και η ομήγυρη που ξεσπά σε δυνατά γέλια καθώς   παρακολουθεί την αστεία προσπάθεια του Χάσκα  να πιάσει το αβγό μόνο με το στόμα. Αυτό το σπαρταριστό, αποκριάτικο έθιμο παίξαμε και φέτος στην τάξη και το διασκεδάσαμε με την ψυχή μας.

Στη Ζάκυνθο τα γλυκίσματα της περιόδου των Αποκριών είναι πολλά: μαντολάτο, μάντολες,  ρυζόγαλο, παστέλι, χαλβάς… Σε πολλά χωριά του νησιού, όμως, αυτές τις μέρες έχουν την τιμητική τους  οι γκλαούνες, ένα είδος τηγανίτας εμπλουτισμένης με γλυκάνισο, πορτοκάλι και σταφίδες που  τηγανίζεται σε ελαιόλαδο. Αυτές, λοιπόν, τις γκλαούνες αποφασίσαμε να φτιάξουμε  για να φέρουμε στην τάξη μας λίγη από τη νοστιμιά και το άρωμα της Αποκριάς.

Προσθέσαμε όλα μαζί τα υλικά

Ξύσαμε κι ένα πορτοκάλι

Ρίξαμε και μπόλικη σταφίδα

Τις τηγανίσαμε στην αυλή με ελαιόλαδο παραγωγής μας

Η λεκάνη γέμισε και μοσχοβολάνε τόσο…

… που δεν μπορεί ο Ντάνιελ ν’ αντισταθεί

Οταν ζεστές-ζεστές…

…τι να το κάνεις το μέλι;

Ευτυχώς φτιάξαμε πολλές και τις απολαύσαμε και με μέλι

Τον Μάρτιο του 2025 στο Τορίνο της Ιταλίας διεξάγονται οι Παγκόσμιοι Χειμερινοί Αγώνες Special Olympics και η χώρα μας συμμετέχει με μια δεκαοκταμελή αντιπροσωπεία, που αποτελείται  δέκα ξεχωριστούς αθλητές και αθλήτριες μαζί με τους/τις συνοδούς και προπονητές/τριες  τους. Η τάξη μας αποδέχτηκε την πρόκληση και συμμετείχε στο Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα Special Olympics Hellas School Challenge 2025 φτιάχνοντας από ένα καδράκι με κλαδιά ελιάς ως προσωπικό δώρο για κάθε αθλητή και αθλήτρια και ένα στεφάνι που θυμίζει κότινο ως δώρο για όλη την ελληνική αποστολή. Πίσω από τα καδράκια τα παιδιά έγραψαν τις ευχές τους και στα φύλλα του στεφανιού έγραψαν τα ονόματα των Ελλήνων και Ελληνίδων αθλητών και αθλητριών καθώς και όμορφες λέξεις για να τους εμψυχώσουμε και να τους στείλουμε τη θετική μας ενέργεια. Αλέκα, Αντώνη, Άρη, Βασίλη, Δημήτρη, Ελευθερία, Ζένια, Μπάμπη, Παναγιώτη και Παναγιώτη, καλή επιτυχία! 

Στην ενότητα της Μελέτης Περιβάλλοντος που μαθαίναμε για τις αιτίες μόλυνσης του νερού,  φτιάξαμε δύο μοντέλα για να πειραματιστούμε. Στο πρώτο δημιουργήσαμε σ΄ένα ταψάκι με άμμο, βότσαλα, νερό και χρώμα μια παραθαλάσσια περιοχή. Έπειτα ρίξαμε λίγο τηγανόλαδο  και σχηματίσαμε μια πετρελαιοκηλίδα. Αφού μολύνθηκε η περιοχή, προσπαθήσαμε να την καθαρίσουμε μαζεύοντας με απορροφητικό χαρτί το λάδι που επέπλεε. Στο δεύτερο δημιουργήσαμε σε γυάλινο δοχείο τα στρώματα του εδάφους με βότσαλα, χαλίκια, άμμο και χώμα. Ποτίσαμε στην επιφάνεια με μολυσμένο (χρωματισμένο στη περίπτωσή μας) και παρατηρήσαμε πώς το περίσσιο νερό εισχωρεί βαθιά στο χώμα, απ΄ όπου μπορεί να αντληθεί μεταφέροντας μαζί του επικίνδυνες (και αόρατες) ουσίες για την υγεία μας.

Βάλαμε σε ένα ταψάκι  άμμο, βότσαλα και νερό…

Προσθέσαμε και λίγο μπλε χρώμα να μοιάζει με θάλασσα

Ναυπηγήσαμε και μια βαρκούλα

Οι διαστρωματώσεις του εδάφους σε μικρογραφία

Προσομοιάζουμε τη βροχόπτωση με ψεκασμό