Σήμερα, παραμονή της Ανάστασης του Λαζάρου, αναβιώσαμε στην τάξη μας δύο σχετικά έθιμα: ζυμώσαμε και πλάσαμε τα ημίγλυκα μοσχοβολιστά ψωμάκια με τη μορφή του σαβανωμένου Λαζάρου, τα λαζαράκια και τραγουδήσαμε τα κάλαντα του Λαζάρου στις υπόλοιπες τάξεις του σχολείου κρατώντας μια κούκλα που φτιάξαμε,  η οποία ονομάζεται  κι αυτή Λάζαρος. Καλή Ανάσταση!

Στο κέντρο της αίθουσας μια μαθήτρια ρίχνει αλεύρι στη λεκάνη. Πάνω στο τραπέζι βρίσκονται βάζα και συσκευασίες με τα υλικά που θα χρησιμοποιηθούν. Στο φόντο διακρίνονται άλλα παιδάκια της τάξης να παρακολουθούν τη διαδικασία.

Αρχίζουμε με το αλεύρι

Δύο μαθήτριες και ένας μαθητής, όρθιοι μπροστά στο θρανίο τους, έχουν τα χέρια τους μέσα στη λεκάνη και ζυμώνουν.

Ζυμώνουμε

Ένας μαθητής, καθιστός στο θρανίο του, πλάθει το ζυμάρι σε σχήμα ανθρώπου.

Πλάθουμε το λαζαράκι

Μία μαθήτρια τοποθετεί στο ταψί το τελευταίο λαζαράκι . Στο ταψί υπάρχουν ήδη 8 λαζαράκια (ψωμάκια μεγέθους περίπου 10 εκ. με ανθρώπινη μορφή. Έχουν σταυρωτά τα χέρια και για μάτια και στόμα έχουν γαρύφαλλα καρφάκια.)

Βάζουμε τις τελευταίες λεπτομέρειες

Ένας μαθητής κάθεται στο θρανίο του, δίπλα σε δύο ταψιά που είναι γεμάτα από 10 ψημένα και φουσκωτά λαζαράκια.

Έτοιμα! Όμορφα, ψημένα, αφράτα και μυρωδάτα!

Ένας και μια μαθήτρια δείχνουν τον Λάζαρο, τον οποίο κρατά η μαθήτρια. Ο Λάζαρος είναι φτιαγμένος από δυο ξύλα δεμένα σταυρό, μια μπλούζα για σάβανο, το κεφάλι ζωγραφισμένο και περίλυπο με μαντήλι. Στον λαιμό του φορά γιρλάντα με λουλούδια.

Ήρθε ο Λάζαρος, ήρθαν τα Βάγια…