Για το μάθημά μας στην Πληροφορική Γυμνασίου

Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού

Εκπαιδευτικά Προγράμματα του “Ελληνικού Κόσμου”‘

Ο «Ελληνικός Κόσμος» υποδέχεται τη νέα σχολική χρονιά με καινούρια εκπαιδευτικά προγράμματα και νέες εκπαιδευτικές δραστηριότητες που απευθύνονται σε όλες τις ηλικιακές ομάδες. Τα προγράμματα έχουν σχεδιαστεί και υλοποιούνται από το Τμήμα Μουσειοπαιδαγωγών. Τα παιδιά παρακινούνται να συνεργαστούν, να παρατηρήσουν, να ερευνήσουν και να δημιουργήσουν.

• Τα νομίσματα διηγούνται Νέο
• Βυζάντιο, άνθρωποι και επικοινωνία Νέο
• Θαλασσοπόροι μιας άλλης εποχής Νέο
• Υπάρχει σε όλα λύση; Ταξίδι στον Κόσμο των Αρχαίων Ελληνικών Μαθηματικών
• Συνάντηση στην Αρχαία Αγορά
• Είμαι όπως τρώω…
• Μαρότες, γιγαντόκουκλες, σκιές, αντικείμενα και άλλα στην παράσταση «Γεννητούρια, δώρα και εκπλήξεις» – Πειραματισμοί με κούκλες και παράσταση κουκλοθεάτρου
• Αναπαράσταση μιας ανασκαφής
• Η ελιά. Το δέντρο, ο καρπός και ο χυμός του. Το χρυσάφι της ελληνικής γης
• Γη, ένας πλανήτης ζωντανός – ηφαίστεια και σεισμοί…
• Στα ίχνη των μύθων, στα χρόνια της Προϊστορίας
• «Φτου ξελευτερία»… το παιχνίδι αρχίζει!
• Ένα λαϊκό παραμύθι καμωμένο με κούκλες για παιδιά
• Θέατρο, μια τέχνη τεχνών

«Θόλος»

• Παραστάσεις Εικονικής Πραγματικότητας

Τα Σχολικά Εκπαιδευτικά Προγράμματα 2010-2011 είναι προσβάσιμα και σε αρχείο pdf.

Τα νομίσματα διηγούνται Νέο

Πού και πότε επινοήθηκε το νόμισμα; Τι κρύβει η παράσταση πάνω του; Ποιοι μύθοι απεικονίζονται; Υπήρχαν διεθνή και κοινά νομίσματα στην Αρχαιότητα; Τι ρόλο έπαιξε το νόμισμα στο εμπόριο; Δείτε τις «δύο όψεις του νομίσματος» το Νοέμβριο του 2010 μαζί με την πρώτη παρουσίαση της νομισματικής συλλογής του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού.

Το συγκεκριμένο πρόγραμμα:
• Απευθύνεται σε μαθητές από Γ’ Δημοτικού έως και Γ’ Λυκείου.
• Μπορεί να δεχτεί μέχρι πενήντα μαθητές.

Βυζάντιο, άνθρωποι και επικοινωνία Νέο

Το Βυζάντιο, λόγω της θέσης του, αποτελούσε σημαντικό επικοινωνιακό κόμβο. Η ανάπτυξη του πολιτισμού βασίστηκε σε ένα καλά δομημένο σύστημα επικοινωνίας, ανταλλαγής και κίνησης ανθρώπων. Το δίκτυο των χερσαίων και θαλάσσιων δρόμων, η αυτοκρατορική διοίκηση αλλά και το σύστημα των φρυκτωριών στο στρατό είναι κάποιες μόνο όψεις του δικτύου επικοινωνίας που διέθετε το Βυζάντιο. Οι μαθητές, μέσα από ποικίλες δραστηριότητες, έρχονται σε επαφή με τους τρόπους, τις δυνατότητες και τους περιορισμούς της επικοινωνίας στον πολυδιάστατο βυζαντινό χώρο.

Το συγκεκριμένο πρόγραμμα:
• Απευθύνεται σε μαθητές από Ε’ Δημοτικού έως Β’ Γυμνασίου.
• Μπορεί να δεχτεί μέχρι πενήντα μαθητές.

Θαλασσοπόροι μιας άλλης εποχής Νέο

Η τριακόντορος του «Ελληνικού Κόσμου» ετοιμάζει ταξίδια γνώσης! Θα γνωρίσουμε την ιστορία ενός αρχαίου πλοίου, τη ζωή πάνω σε αυτό αλλά και τη ναυτιλία στην αρχαία Ελλάδα. Ένα σεντούκι αποκαλύπτει πλευρές της ναυτικής ζωής στην Αρχαιότητα και τους λόγους που οδήγησαν σε ναυτικά ταξίδια. Ας επιβιβαστούμε και με πλοηγό τη φαντασία μας ας ταξιδέψουμε στην ιστορία!

Το συγκεκριμένο πρόγραμμα:

• Συνοδεύεται από την εφαρμογή Εικονικής Πραγματικότητας «Περιήγηση στην Αρχαία Μίλητο».
• Απευθύνεται σε μαθητές από Β’ έως ΣΤ’ Δημοτικού.
• Μπορεί να δεχτεί μέχρι πενήντα μαθητές.

Υπάρχει σε όλα λύση; Ταξίδι στον Κόσμο των Αρχαίων Ελληνικών Μαθηματικών

Ποιοι λαοί ασχολήθηκαν πρώτοι με τους μαθηματικούς υπολογισμούς; Πώς σχημάτιζαν τους αριθμούς τους οι Αιγύπτιοι και πώς οι Βαβυλώνιοι; Ποιες είναι οι εφευρέσεις του Αρχιμήδη; Πώς χρησιμοποιούνταν τα μαθηματικά στην καθημερινή ζωή; Τι σχέση μπορεί να έχει η αστρονομία και η φιλοσοφία με τα μαθηματικά; Πώς διαδόθηκαν αυτές οι γνώσεις σε ολόκληρο τον κόσμο και

πώς γεννήθηκε η μαθηματική επιστήμη; Μαθηματικά χωρίς χαρτί και μολύβι, μαθηματικά με τρόπο απλό και διασκεδαστικό!

Το συγκεκριμένο πρόγραμμα:

• Μπορεί να συνδυαστεί με την εφαρμογή Εικονικής Πραγματικότητας «Εύρηκα! Ιστορίες από τον Αρχιμήδη».
• Απευθύνεται σε μαθητές όλων των τάξεων του Δημοτικού, του Γυμνασίου και του Λυκείου, καθώς και σε παιδιά Νηπιαγωγείου.
• Μπορεί να δεχτεί μέχρι εκατό μαθητές.

Συνάντηση στην Αρχαία Aγορά

Πώς λειτουργούσε η Αγορά την εποχή της μεγάλης ακμής της αθηναϊκής πόλης-κράτους; Πώς θεσπίστηκαν οι αρχές της δημοκρατίας; Η ελευθερία του λόγου, η δημοκρατία, η φιλοσοφία, η ισονομία και το εμπόριο είναι ορισμένες από τις ιδέες, τις αξίες και τις πρακτικές που γεννήθηκαν μέσα στην Αρχαία Αγορά της Αθήνας.

Το συγκεκριμένο πρόγραμμα:
• Μπορεί να συνδυαστεί με τις προβολές στη «Θόλο», το θέατρο Εικονικής Πραγματικότητας του «Ελληνικού Κόσμου».
• Απευθύνεται σε μαθητές από Δ’ Δημοτικού έως και Γ’ Λυκείου.
• Μπορεί να δεχτεί μέχρι εκατό μαθητές.

Είμαι όπως τρώω…

Το φαγητό είναι ο φύλακας της καλής υγείας του σώματος. Γνωρίζουμε όμως τι είναι κρυμμένο μέσα στα τρόφιμα; Ας μαζευτούμε, λοιπόν, γύρω από το τραπέζι και χρησιμοποιώντας σκεύη, τροφές, μπαχαρικά και μυρωδικά ας συνθέσουμε τις δικές μας γευστικές δημιουργίες και μυρωδιές… Μέσα από δραστηριότητες και ανακαλύψεις θα διαπιστώσουμε την αξία της τροφής και της ισορροπημένης διατροφής.

Το συγκεκριμένο πρόγραμμα:

• Διαμορφώθηκε σε συνεργασία με το Ίδρυμα ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΔΑΣΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ.
• Απευθύνεται σε μαθητές από Α’ Δημοτικού έως Α’ Γυμνασίου.
• Μπορεί να δεχτεί μέχρι πενήντα μαθητές.

Μαρότες, γιγαντόκουκλες, σκιές, αντικείμενα και άλλα στην παράσταση «Γεννητούρια και εκπλήξεις» – Πειραματισμοί με κούκλες και παράσταση κουκλοθέατρου

Έχετε κρατήσει στα χέρια σας μαρότες, γιγαντόκουκλες ή φιγούρες σκιών; Γνωρ

ίζετε με ποιο τρόπο και με ποια υλικά μπορούμε να φτιάξουμε θεατρικές κούκλες; Αφού απαντήσουμε σε όλα αυτά, θα εξοικειωθούμε με τις τεχνικές του κουκλοθέατρου και θα παρακολουθήσουμε την παράσταση «Γεννητούρια, δώρα και εκπλήξεις», με στοιχεία για τη γέννηση του Δία και των ανθρώπων καθώς και για το κουτί της Πανδώρας.

Το συγκεκριμένο πρόγραμμα:

• Αποτελεί συνεργασία του ΙΜΕ με τη γνωστή στο χώρο του κουκλοθέατρου κυρία Αριάδνη Νόβακ.
• Απευθύνεται σε μαθητές όλων των τάξεων του Δημοτικού και σε παιδιά Νηπιαγωγείου.
• Μπορεί να δεχτεί μέχρι εκατό μαθητές.

Αναπαράσταση μιας ανασκαφής

Πώς γίνεται μια ανασκαφή; Ποιοι συνεργάζονται για να έρθουν στο φως κρυμμένοι θησαυροί του παρελθόντος; Πώς συντηρούνται τα ευρήματα και πώς αυτά χρησιμοποιούνται μετά για να συνθέσουν την ιστορία και την πολιτιστική κληρονομιά μας; Ας πάρουμε λοιπόν τα εργαλεία του αρχαιολόγου για να ζήσουμε τη χαρά της ανακάλυψης του παρελθόντος!

Το συγκεκριμένο πρόγραμμα:
• Μπορεί να συνδυαστεί με την εφαρμογή Εικονικής Πραγματικότητας «Συναρμολογήστε τα αγγεία».
• Απευθύνεται σε μαθητές από Δ’ έως Στ’ Δημοτικού.
• Μπορεί να δεχτεί μέχρι πενήντα μαθητές.
• Υλοποιείται σε ειδικά διαμορφωμένα σκάμματα, στον εξωτερικό χώρο του Κτηρίου 9 του «Ελληνικού Κόσμου». Σε περίπτωση που οι καιρικές συνθήκες δεν το επιτρέπουν, οι μαθητές παρακολουθούν άλλο εκπαιδευτικό πρόγραμμα.

Η ελιά. Το δέντρο, ο καρπός και ο χυμός του. Το χρυσάφι της ελληνικής γης

Αναζητάμε την ιστορία της ελιάς, αλλά και τη σπουδαιότητά της για την Ελλάδα και ολόκληρη τη Μεσόγειο. Ένα δέντρο δεμένο με την ιστορία του τόπου μας, την καθημερινότητα και την ελληνική διατροφή.

Το συγκεκριμένο πρόγραμμα:
• Συνοδεύεται από τις εφαρμογές Εικονικής Πραγματικότητας «Αναζητώντας το υγρό χρυσάφι» και «Περιήγηση στην Αρχαία Ολυμπία».
• Απευθύνεται σε μαθητές όλων των τάξεων του Δημοτικού και σε παιδιά Νηπιαγωγείου.
• Μπορεί να δεχτεί μέχρι πενήντα μαθητές.

Γη, ένας πλανήτης ζωντανός – ηφαίστεια και σεισμοί…

…δύο από τα φαινόμενα που μεταμορφώνουν τον πλανήτη μας. Οροσειρές μετακινούνται, θάλασσες εμφανίζονται ξαφνικά, ζεστά νερά αναδύονται, βουνά ζωντανά σχηματίζονται, πετρώματα, διαφανείς και λαμπεροί θησαυροί δημιουργούνται. Η Γη είναι ζωντανή, διαρκώς αλλάζει και μας προσφέρει τον πλούτο της.

Το συγκεκριμένο πρόγραμμα:

• Απευθύνεται σε μαθητές από Γ’ Δημοτικού έως και Α’ Γυμνασίου.
• Μπορεί να δεχτεί μέχρι πενήντα μαθητές.

Στα ίχνη των μύθων, στα χρόνια της Προϊστορίας

Με όχημα τη μυθολογία, τα κείμενα του Ομήρου, των αρχαίων τραγικών και άλλων ποιητών, επιχειρούμε μια περιπλάνηση στους τόπους της προϊστορικής Ελλάδας. Τα ίχνη των Ελλήνων των Προϊστορικών χρόνων στο χώρο και στην τέχνη μάς αποκαλύπτουν έναν κόσμο στην αυγή του πολιτισμού. Με αναγνώσεις και εικαστικές και σωματικές δραστηριότητες τα παιδιά ανακαλύπτουν και φωτίζουν πτυχές του πολιτισμού μας κρυμμένες σε ιστορίες και εικόνες πριν ο χρόνος αρχίσει να μετρά για την ιστορία.

Το συγκεκριμένο πρόγραμμα:

• Απευθύνεται σε μαθητές από Γ’ Δημοτικού έως Α’ Γυμνασίου.
• Μπορεί να δεχτεί μέχρι πενήντα μαθητές.

«Φτου ξελευτερία»… το παιχνίδι αρχίζει!!

Ώρα για παιχνίδι και κίνηση! Ας σηκωθούμε όλοι από τις καρέκλες μας και ας φωνάξουμε δυνατά «Φτου ξελευτερία»… το παιχνίδι αρχίζει!! Τα παιδιά ανακαλύπτουν την κρυφή, ευεργετική δύναμη των παιχνιδιών. Αποκαλύπτουν τους κρυφούς μηχανισμούς που συνθέτουν ένα παιχνίδι και τα συνδυάζουν όλα αυτά με την ισορροπημένη διατροφή.

Το συγκεκριμένο πρόγραμμα:

• Απευθύνεται σε μαθητές όλων των τάξεων του Δημοτικού, καθώς και σε παιδιά Νηπιαγωγείου.
• Μπορεί να δεχτεί μέχρι πενήντα μαθητές.

Ένα λαϊκό παραμύθι καμωμένο με κούκλες για παιδιά

Κούκλες που ζωντανεύουν ανάμεσά μας μας μεταφέρουν στον κόσμο του λαϊκού παραμυθιού «Κλεισμένη στα Τάρταρα-Μάρταρα της γης». Βασιλοπούλες, κακές μάγισσες, πρίγκιπες και στοιχεία της φύσης μπλέκονται μεταξύ τους και μας συνεπαίρνουν σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια. Μια παράσταση κουκλοθέατρου που εστιάζει στο πώς ο άνθρωπος με τις πράξεις του συντελεί στην ισορροπία ή στην καταστροφή της φύσης. Η λαϊκή παράδοση συναντά τους προβληματισμούς του σήμερα και παραμένει επίκαιρη όσο ποτέ άλλοτε

Η παράσταση:

• Αποτελεί συνεργασία του ΙΜΕ με το θίασο «Αθηναϊκές Μαριονέτες».
• Απευθύνεται σε μαθητές από Α’ έως Δ’ Δημοτικού και σε παιδιά Νηπιαγωγείου.
• Μπορεί να δεχτεί μέχρι πενήντα μαθητές.

Θέατρο, μια τέχνη τεχνών

Τι είναι θέατρο; Τι είναι ηθοποιός; Λόγος, χρώμα, φως, μουσική, κίνηση, άνθρωποι, αντικείμενα, σκηνή και πλατεία… Η τέχνη του θεάτρου και η «τέχνη» του να παρακολουθώ θέατρο. Ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα που έχει σκοπό να μυήσει τους μαθητές στο μαγικό κόσμο της θεατρικής τέχνης.

Το συγκεκριμένο πρόγραμμα:

• Aπευθύνεται σε μαθητές από Δ’ Δημοτικού έως Γ’ Λυκείου.
• Μπορεί να δεχτεί μέχρι πενήντα μαθητές.

«Θόλος»
• Παραστάσεις Εικονικής Πραγματικότητας

Η «Θόλος», το νέο μεγάλο θέατρο Εικονικής Πραγματικότητας του «Ελληνικού Κόσμου» (Κτήριο 2), έχει χωρητικότητα 132 ατόμων και αποτελεί πόλο έλξης όλων των ηλικιών και ιδιαίτερα των νέων.

Το περιεχόμενο των προβολών της «Θόλου» δεν είναι μαγνητοσκοπημένο, αλλά δημιουργείται από υπερσύγχρονο ηλεκτρονικό υπολογιστή τη στιγμή της προβολής. Απαιτεί την ενεργό συμμετοχή του θεατή, με αποτέλεσμα μια αμφίδρομη διαδραστική εμπειρία.

Ο συνολικός χρόνος για κάθε διαδραστική παραγωγή είναι περίπου 60 λεπτά.

Εισιτήρια για όλες τις παραγωγές Εικονικής Πραγματικότητας στη «Θόλο» διατίθενται και στα πολυκαταστήματα Public.

Στη «Θόλο» παρουσιάζονται οι ακόλουθες παραγωγές Εικονικής Πραγματικότητας:

2010 – 2011

Περιήγηση στην Αρχαία Μίλητο

Η Αθηνά στην Αρχαία Αγορά

Διαδραστική Περιήγηση στην Αρχαία Αγορά

Η Γη είναι το σπίτι μας

Περιήγηση στην Αρχαία Μίλητο

Στην παραγωγή αυτή γίνεται περιήγηση στη χερσόνησο και την πόλη της Μιλήτου, όπως ήταν δύο χιλιάδες χρόνια πριν. Οι επισκέπτες έχουν τη δυνατότητα να εξερευνήσουν την εικονική πόλη και να γνωρίσουν τα σημαντικότερα δημόσια κτήριά της. Ξεκινώντας από την πύλη της στο Λιμάνι των Λεόντων, μπαίνουν στο ιερό του Δελφινίου Απόλλωνα. Στη συνέχεια, επισκέπτονται την Ιωνική Στοά, που στέγαζε τα καταστήματα της πόλης, το Ελληνιστικό Γυμνάσιο, τη Βόρεια Αγορά και το Βουλευτήριο, διακρίνοντας ακόμη και τις λεπτομέρειες στην αρχιτεκτονική των κτηρίων. Μπορούν να «πετάξουν» πάνω από την πόλη για μια τελευταία πανοραμική ματιά στον άρτιο πολεοδομικό σχεδιασμό της, ακόμη και να «βουτήξουν» στο λιμάνι της.

Η Αθηνά στην Αρχαία Αγορά

Το ταξίδι αρχίζει από την Αρχαϊκή περίοδο, με αφετηρία την κατεστραμμένη από τους Περσικούς Πολέμους Αγορά της Αθήνας. Με τη βοήθεια της θεάς Αθηνάς, που αναδύεται μέσα από ένα βράχο, οι θεατές μεταφέρονται στα Κλασικά χρόνια και περιηγούνται τα κτήρια που έχουν ανοικοδομηθεί στην Αγορά. Χρησιμοποιώντας μάλιστα το χειριστήριο με το οποίο είναι εξοπλισμένη κάθε θέση, οι θεατές συμμετέχουν στην κατασκευή της Ποικίλης Στοάς. Στη συνέχεια παρακολουθούν την πομπή των Παναθηναίων και ψηφίζουν στον οστρακισμό του 416 π.Χ. Στα Ελληνιστικά χρόνια παρακολουθούν την κατασκευή της Στοάς του Αττάλου, ενώ ο Μονόπτερος ναός είναι η αφετηρία για να φτάσουν στη Ρωμαϊκή εποχή. Μέσω του αμφορέα, που αποτέλεσε εξαρχής το μέσο για το ταξίδι αυτό στο χρόνο, οι θεατές επιστρέφουν στο παρόν, στις διαχρονικές αξίες και τα ιδεώδη που γεννήθηκαν στην Αρχαία Αγορά και αποτελούν σήμερα παγκόσμια κληρονομιά.

Για τις ώρες προβολών της «Θόλου» επισκεφθείτε το σχετικό κόμβο.

Διαδραστική Περιήγηση στην Αρχαία Αγορά

Οι θεατές ξεναγούνται στο χώρο της Αρχαίας Αγοράς και, με την καθοδήγηση ειδικού Μουσειοπαιδαγωγού, έχουν τη δυνατότητα να επιλέξουν οι ίδιοι τη διαδρομή που θα ακολουθήσουν. Η αναπαράσταση της Αγοράς σε τρεις διαφορετικές στιγμές της ιστορίας της δίνει τη δυνατότητα στον επισκέπτη να αντιληφθεί την εξέλιξη μέσα στο χρόνο και τη μεταβολή των λειτουργιών του χώρου από εποχή σε εποχή, όπως αυτή αποτυπώνεται στις αρχιτεκτονικές και πολεοδομικές διαφοροποιήσεις της. Στην κλασική Αγορά (περί το 400 π.Χ.) τονίζεται η σημασία των δημόσιων διοικητικών κτηρίων και η ύπαρξη ενός μεγάλου ανοιχτού χώρου για συναθροίσεις και αθλητικές δραστηριότητες. Στα Ελληνιστικά χρόνια (περί το 150 π.Χ.) δεσπόζουν τα μεγάλα εμπορικά κτήρια (στοές) και δίνεται έμφαση στην ευεργετική δράση των ελληνιστικών ηγεμόνων. Τέλος, η ρωμαϊκή εικόνα της Αγοράς (περί το 150 μ.Χ.) αποτυπώνει τη σταδιακή της αποδυνάμωση ως διοικητικού και εμπορικού κέντρου, γεγονός που άφησε περιθώρια για την ανάπτυξη του θρησκευτικού και πολιτιστικού χαρακτήρα της, με την ανέγερση καινούργιων ναών, ωδείου, βιβλιοθήκης και νυμφαίου.

Για τις ώρες προβολών της «Θόλου» επισκεφθείτε το σχετικό κόμβο.

Η Γη είναι το σπίτι μας

Μια πολική αρκούδα πρωταγωνιστεί στην παραγωγή του ΙΜΕ με θέμα το περιβάλλον και την προστασία του. Στη διάρκεια της προβολής οι μικροί θεατές έχουν την ευκαιρία να συμμετέχουν σε ένα παιχνίδι περιβαλλοντικών γνώσεων.

Σχετικός κόμβος

Πηγή: Ελληνικός Κόσμος

Not Afraid – Eminem

not afraid on youtube

Not Afraid lyrics

Η ζωή είναι αλλού (ΝΙΚΟΛΑΣ ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ) from Αντίφωνο on Vimeo.

Ο Νικόλας Χρηστάκης, καθηγητής ιατρικής και ιατρικής κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο Χάρβαντ μιλάει στην εκπομπή για την εκπληκτική δύναμη των κοινωνικών δικτύων και πως αυτά διαμορφώνουν τη ζωή μας. Με την ευκαιρία της κυκλοφορίας του τελευταίου του βιβλίου του «Συνδεδεμένοι» υποστηρίζει ότι«η διασύνδεση μας δεν είναι μόνο ένα φυσικό και αναγκαίο κομμάτι της ζωή μας, αλλά και μία αγαθή δύναμη!»


Αξίζει να σημειωθεί ότι το 2009, το περιοδικό « Time» συμπεριέλαβε τον Νικόλα Χρηστάκη στον κατάλογο των 100 προσωπικοτήτων, με τη μεγαλύτερη επιρροή στον πλανήτη.

Εκπομπή σε χθεσινοβραδυνή επανάληψη από την ΕΤ1. Αξίζει να τον δει κάποιος και να τον παρακολουθήσει. Είχε γίνει μια εκδήλωση στο public που δυστυχώς δεν είχα παρακολουθήσει. Με ενδιαφέρει η άποψη του όχι μόνο για τα κοινωνικά δίκτυα αλλά και για τα ηλεκτρονικά κοινωνικά δίκτυα με δεδομένο ότι δεν συμμετέχει σε αυτά. Η απορία μου είναι πως μελετά φαινόμενα ή καταστάσεις για τις οποίες δεν έχει εμπειρία. Θα μου πείτε, αυτό γίνεται στο κλάδο των θετικών επιστημών, γιατί να μην γίνεται και στον κλάδο των ανθρωπιστικών; Προφανώς και γίνεται και το αντίθετο δεν είναι παρά δική μου λανθασμένη αντίληψη.

.

Το βιβλίο του Νίκολας Καρ προχωράει ακόμα παραπέρα. «Οι λέξεις του συγγραφέα», λέει ο Καρ, «λειτουργούν σαν καταλύτες στο μυαλό του αναγνώστη, εμπνέοντας νέες εμβαθύνσεις, συσχετισμούς και διοράσεις». Και ακόμα πιο σημαντικό ίσως είναι πως μόνο μέσα από το αργό διάβασμα μπορεί η μεγάλη λογοτεχνία να καλλιεργηθεί στο μέλλον. Οπως γράφει ο Καρ, «η ίδια η ύπαρξη του προσεκτικού, κριτικού αναγνώστη προσφέρει το κέντρισμα για τη δουλειά του συγγραφέα. Δίνει στον λογοτέχνη την αυτοπεποίθηση να εξερευνήσει νέες μορφές έκφρασης, να ακολουθήσει δύσκολα και απαιτητικά μονοπάτια σκέψης, να ριψοκινδυνεύσει σε αχαρτογράφητες και ενίοτε επικίνδυνες περιοχές».

Επιπλέον, όπως υποστηρίζει η Τρέισι Σίλεϊ,
η φιλολογική μπλόφα του Μπαγιάρ απλώς συσκοτίζει ένα μεγαλύτερο πρόβλημα: τη διάβρωση της ικανότητάς μας για συγκέντρωση, όπως υπογραμμίζεται στο βιβλίο του Καρ. Η Σίλεϊ σημειώνει ότι έπειτα από συζητήσεις με τους φοιτητές της διαπίστωσε ότι «οι περισσότεροι δεν μπορούν να συγκεντρωθούν στο διάβασμα ενός κειμένου πάνω από 30 δευτερόλεπτα ή ένα λεπτό τη φορά. Εκπαιδευόμαστε στο αποσπασματικό διάβασμα από τη νέα τεχνολογία». Αντίθετα, όμως, με τον Γκρεγκ Γκάραρντ, δεν θέλει να περικόψει την ποσότητα διαβασμάτων που αναθέτει στους φοιτητές της. «Δεν θέλω απλώς να ρίξω κάτω την πετσέτα», λέει.

Η Σίλεϊ βρίσκει έναν απρόσμενο σύμμαχο στον Χένρι Χίτσινγκς, ο οποίος -ως συγγραφέας ενός βιβλίου με τον τίτλο «Πώς να μιλάτε πραγματικά για βιβλία που δεν έχετε διαβάσει» (2008) – θα μπορούσε αρχικά να θεωρηθεί οπαδός του Μπαγιάρ. «Παρά το θέμα του βιβλίου μου», λέει ο Χίτσινγκς, «δεν μ’ αρέσουν οι μπλόφες και τα κόλπα. Το βιβλίο μου είναι μια συνηγορία στο γεγονός ότι το διάβασμα έχει μεγάλη σημασία. Εχει την πρόθεση να ενθαρρύνει τους υποψήφιους μπλοφαδόρους να προχωρήσουν πέρα από την μπλόφα, αν και το κάνει με τη δικαιολογία ότι τους εξοπλίζει για λογοτεχνικές μάχες».

Ο Χίτσινγκς πιστεύει επίσης ότι η πόλωση αργό-γρήγορο διάβασμα είναι κάπως ιδεαλιστική. «Ολοι έχουμε διαφορετικές μεταμφιέσεις ως αναγνώστες. Αν, π.χ., διαβάζουμε Τζέιμς Τζόις, το αργό διάβασμα είναι το πιο κατάλληλο. Αν όμως διαβάζουμε τις οδηγίες για ένα καινούργιο πλυντήριο, η ταχύτητα δεν έχει σημασία». Συμφωνεί πάντως ότι το Ιντερνετ αποτελεί μέρος του προβλήματος. «Μας συνηθίζει σε νέους τρόπους να διαβάζουμε, να κοιτάζουμε και να καταναλώνουμε», λέει, «και κατατεμαχίζει το περιθώριο προσοχής μας». Υποστηρίζει επίσης ότι «το πραγματικό θέμα με το Ιντερνετ είναι ίσως ότι διαβρώνει την αίσθηση του εαυτού, την ικανότητα για το είδος της μοναχικής ευχαρίστησης που δίνει το διάβασμα από τότε που υπάρχει το τυπωμένο βιβλίο».

Η λύση στο πρόβλημα

Τι πρέπει να γίνει λοιπόν; Ολοι οι υπέρμαχοι της αργής ανάγνωσης με τους οποίους μίλησα γνωρίζουν ότι η ολική απόρριψη του Ιντερνετ είναι μη ρεαλιστική, πολλοί όμως πιστεύουν ότι η προσωρινή αποδέσμευση από την τεχνολογία είναι η απάντηση. Οι φοιτητές της Τρέισι Σίλεϊ, για παράδειγμα, έχουν προτείνει να κλείνουν τον υπολογιστή τους μια μέρα τη βδομάδα. Με δεδομένο όμως τον ρυθμό με τον οποίο ζούμε οι περισσότεροι, έχουμε στ’ αλήθεια καθόλου χρόνο; Ο Γκάραρντ πιστεύει πως ναι. «Δεν είμαι λουδίτης -αυτή τη στιγμή είμαι στο iPhone τσεκάροντας το ταχυδρομείο μου- αλλά καταφέρνω πάντα να κάνω “διακοπές” μέσα στην εβδομάδα: τέσσερις πέντε ώρες με το Ιντερνετ αποσυνδεμένο».

Εν τω μεταξύ, ο Τζέικομπ Νίλσεν -ο γκουρού του Ιντερνετ πίσω από τα στατιστικά στοιχεία που αναφέραμε στην αρχή- πιστεύει ότι το iPad ίσως είναι η απάντηση: «Είναι ευχάριστο και διασκεδαστικό και δεν θυμίζει δουλειά». Αλλά αν και ο Τζον Μιεντέμα πιστεύει ότι τα iPad και τα Kindles είναι «καλός ενδιάμεσος σταθμός, ιδιαίτερα αν βρίσκεσαι στον δρόμο», δεν υπάρχει τίποτα που να υποκαθιστά ορισμένες πλευρές του χάρτινου βιβλίου. «Το δέσιμο του βιβλίου αιχμαλωτίζει μια εμπειρία ή μια ιδέα σε συγκεκριμένο χώρο και χρόνο». Και η προσωπική σχέση με το βιβλίο συνεχίζεται όταν τελειώσει το διάβασμα και πάρει τη θέση του στα ράφια της βιβλιοθήκης.
Προσωπικά, δεν ξέρω αν θα μπορούσα να μείνω για πολύ εκτός σύνδεσης με το Ιντερνετ. Ακόμα και γράφοντας αυτό το άρθρο έκανα περιηγήσεις ανάμεσα σε ιστοσελίδες, χωρίς να στέκομαι πουθενά για πολύ. Το διάβασμα μέσα στο Διαδίκτυο έχει ενσωματωθεί στην καθημερινότητά μου. Διαβάζω μελέτες και άρθρα σε PDF και νιώθω πιο άνετα να κοιτάζω τις ειδήσεις από διάφορες πηγές παρά να στηρίζομαι σε μια μόνο γραπτή πηγή. Υποψιάζομαι ότι πολλοί αναγνώστες βρίσκονται στην ίδια κατάσταση.

Αν όμως, όπως εγώ, θέλετε πότε-πότε να διαβάσετε πιο αργά, υπάρχει διαθέσιμη βοήθεια. Μπορείτε να «κατεβάσετε» μια ψηφιακή εφαρμογή που αποκαλείται Freedom και σας επιτρέπει να διαβάζετε με την ησυχία σας κόβοντας τη σύνδεση με το Ιντερνετ. Ή, αν θέλετε να αφαιρέσετε τις διαφημίσεις και άλλες περισπάσεις από την οθόνη σας, μπορείτε πάντα να κατεβάσετε το εκτός δικτύου Instapaper για το iPhone σας. Αν ακόμα διαβάζετε, δηλαδή.

Πηγή: Καθημερινή
Σχετικό θέμα: Το «αργό διάβασμα» γίνεται κίνημα

.

Μετά τα «slow food» και «slow travel» αναπτύσσεται μια εκστρατεία για αργή ανάγνωση, που τείνει να εκλείψει εξαιτίας του Ιντερνετ

The Guardian

Αν διαβάζετε αυτό το άρθρο τυπωμένο στο χαρτί, το πιο πιθανό είναι να φτάσετε κάπου στη μέση όσων έχω γράψει. Αν το διαβάζετε στο Διαδίκτυο, το πιο πιθανό είναι να φτάσετε μόνο στο ένα πέμπτο. Αυτή, τουλάχιστον, είναι η ετυμηγορία δύο πρόσφατων μελετών -της έκθεσης Eyetrack του Ινστιτούτου Poynter και της ανάλυσης του Τζέικομπ Νίλσεν- που αμφότερες υποστηρίζουν ότι πολλοί από μας δεν διαθέτουμε πια την ικανότητα συγκέντρωσης για να διαβάσουμε άρθρα μέχρι το τέλος τους.

Το πρόβλημα δεν σταματάει εδώ: πανεπιστημιακοί αναφέρουν ότι έχουμε γίνει, επίσης, λιγότερο προσεκτικοί αναγνώστες βιβλίων. Ο λέκτορας του Πανεπιστημίου του Μπαθ, Γκρεγκ Γκάραρντ, αποκάλυψε πρόσφατα ότι αναγκάστηκε να μικρύνει τη λίστα βιβλίων που αναθέτει στους φοιτητές του να διαβάσουν, ενώ ο Κιθ Τόμας, ιστορικός στην Οξφόρδη, έγραψε ότι έχει απορήσει με νέους συναδέλφους του, οι οποίοι αναλύουν τις πηγές τους με μια ψηφιακή «μηχανή αναζήτησης» αντί να διαβάσουν τα έργα στο σύνολό τους.

Το Διαδίκτυο βλάπτει

Γινόμαστε λοιπόν λιγότερο έξυπνοι; Περί αυτού πρόκειται; Πιθανόν. Σύμφωνα με όσα υποστηρίζονται στο «The Shallows» («Τα ρηχά»), το νέο βιβλίο του γκουρού της τεχνολογίας Νίκολας Καρ, η υπερδραστηριότητά μας στο Διαδίκτυο βλάπτει τις διανοητικές ικανότητες που χρειαζόμαστε για να επεξεργαστούμε και να κατανοήσουμε απαιτητικά κείμενα. Η ολοήμερη τροφοδότηση με ειδήσεις μάς κάνει να πηδάμε από το ένα άρθρο στο άλλο, χωρίς αναγκαστικά να εμβαθύνουμε σε οποιοδήποτε περιεχόμενο. Το διάβασμά μας διακόπτεται συχνά από το ηχητικό σήμα του τελευταίου email. Και απορροφούμε τώρα μικρές σειρές λέξεων στο Twitter και το Facebook πολύ πιο συχνά απ’ ό, τι μεγαλύτερα κείμενα.

Ολα αυτά σημαίνουν ότι, αν και, εξαιτίας του Ιντερνετ, έχουμε γίνει πολύ καλοί στο να συλλέγουμε ένα ευρύ φάσμα πληροφοριών, ταυτόχρονα ξεχνάμε βαθμιαία πώς να σταθούμε, να συλλογιστούμε και να συσχετίσουμε όλα αυτά τα στοιχεία μεταξύ τους. Ετσι, όπως παρατηρεί ο Καρ, «χάνουμε την ικανότητά μας να εξισορροπούμε αυτές τις δύο διανοητικές λειτουργίες».

Μειονότητα

Διαβάζετε ακόμη; Πιθανόν να ανήκετε σε μια μικρή μειονότητα. Δεν έχει σημασία, όμως: έχει αρχίσει μια φιλολογική επανάσταση. Πρώτα είχαμε την επανάσταση του αργού φαγητού, μετά του αργού ταξιδιού. Τώρα, στις εκστρατείες αυτές προστέθηκε το κίνημα του αργού διαβάσματος – μια ετερογενής ομάδα πανεπιστημιακών και διανοουμένων που θέλουν να μας πείσουν να μη βιαζόμαστε όταν διαβάζουμε και να μην αποφεύγουμε να ξαναδιαβάζουμε. Μας ζητούν να σβήνουμε όσο συχνότερα γίνεται το κομπιούτερ και να ανακαλύψουμε και πάλι τόσο τη χαρά της προσωπικής επαφής με «υλικά» κείμενα, όσο και την ικανότητα να τα επεξεργαζόμαστε πλήρως
.
Δεν αφορά μόνο τους διανοούμενους

«Αν θέλεις να έχεις τη βαθιά εμπειρία ενός βιβλίου, αν θέλεις να το εσωτερικεύσεις, να αναμείξεις τις ιδέες ενός συγγραφέα με τις δικές σου, πρέπει να το διαβάσεις αργά», λέει ο JohMiedema, ο Καναδός συγγραφέας του «Slow Reading» (2009). Ωστόσο, ο Λάνσελοτ Φλέτσερ, ο πρώτος συγγραφέας που διέδωσε τον όρο «αργό διάβασμα», διαφωνεί. Υποστηρίζει ότι το αργό διάβασμα δεν έχει τόσο να κάνει με το ξεδίπλωμα της δημιουργικότητας του αναγνώστη όσο με την ανακάλυψη της δημιουργικότητας του συγγραφέα. «Πρόθεσή μου ήταν να αντικρούσω τον μεταμοντερνισμό, να ενθαρρύνω την ανακάλυψη του συγγραφικού περιεχομένου», λέει ο Αμερικανός συγγραφέας που βρίσκεται τώρα σ’ ένα ορεινό θέρετρο της ανατολικής Ευρώπης. «Λέω στους φοιτητές μου να σκεφτούν ότι το κείμενο το έγραψε ο Θεός. Αν δεν μπορούν να καταλάβουν κάτι, φταίνε αυτοί και όχι ο συγγραφέας».

Και ενώ ο Φλέτσερ χρησιμοποίησε αρχικά τον όρο σαν ακαδημαϊκό εργαλείο, το αργό διάβασμα έχει γίνει έκτοτε πολύ ευρύτερης εμβέλειας αντίληψη. Ο Miedema γράφει στην ιστοσελίδα του ότι το αργό διάβασμα, όπως και το αργό φαγητό, είναι κατά βάθος μια τοπικιστική ιδέα που μπορεί να βοηθήσει να συνδεθεί ο αναγνώστης με τη γειτονιά του. «Το αργό διάβασμα», γράφει, «είναι ένα κοινοτικό γεγονός που αποκαθιστά τις σχέσεις ανάμεσα στους ανθρώπους και στις ιδέες. Η διατήρηση των σχέσεων μέσα από το διάβασμα βιώνεται όταν δανειζόμαστε βιβλία από φίλους, όταν διαβάζουμε ιστορίες στα παιδιά μας μέχρι να κοιμηθούν».

Πρόκληση

Εν τω μεταξύ, παρότι το κίνημα ξεκίνησε στους πανεπιστημιακούς κύκλους, η Τρέισι Σίλεϊ, καθηγήτρια Αγγλικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο του Σαν Φρανσίσκο και συγγραφέας ενός μπλογκ για το αργό διάβασμα, είναι πεπεισμένη ότι το αργό διάβασμα «δεν αφορά μόνο τους διανοούμενους. Το προσεκτικό και αργό διάβασμα είναι μια πρόκληση για όλους μας». Το κίνημα, λοιπόν, δεν είναι ιδιαίτερα συνεκτικό -όπως έγραψε ο Μάλκολμ Τζόουνς σ’ ένα άρθρο στο Newsweek, «δεν υπάρχει έμβλημα, ούτε κεντρικό συμβούλιο ούτε, δόξα τω Θεώ, κεντρική ιστοσελίδα» -, άλλωστε δεν είναι καν καινούργια ιδέα: ήδη από το 1623, η πρώτη έκδοση έργων του Σαίξπηρ παρακινούσε τους αναγνώστες να διαβάσουν τον συγγραφέα «ξανά και ξανά», ενώ το 1887, ο Φρειδερίκος Νίτσε περιέγραφε τον εαυτό του ως «δάσκαλο της αργής ανάγνωσης».

Εκείνο όμως που σαφώς συμβαίνει είναι ότι η εποχή μας της τεχνολογικής διάρροιας φέρνει όλο και περισσότερους αργούς αναγνώστες στο προσκήνιο. Οπως έγραψε ο Κιθ Τόμας στο LondoReview of Books, «η χρησιμοποίηση μηχανών αναζήτησης για να βρει κανείς λέξεις-κλειδιά μέσα σ’ ένα κείμενο δεν μπορεί να υποκαταστήσει το κανονικό διάβασμα. Δεν αποκτάς ουσιαστική αντίληψη του κειμένου ούτε καταλαβαίνεις το περιεχόμενό του. Και δεν υπάρχει αυτόματος τρόπος να ανακαλύπτεις θησαυρούς – τα μισά πράγματα που έχω βρει στην έρευνά μου τα συνάντησα τυχαία καθώς έψαχνα για κάτι άλλο».

Ο Πιερ Μπαγιάρ άναψε «φωτιές» με ένα βιβλίο

Ορισμένοι λόγιοι, πάντως, διαφωνούν. Ενας καθηγητής Λογοτεχνίας, ο Πιερ Μπαγιάρ, προκάλεσε αίσθηση όταν έγραψε ένα βιβλίο για το πώς οι αναγνώστες μπορούν να διαμορφώσουν αξιόπιστη γνώμη για έργα που απλώς έχουν ξεφυλλίσει ή δεν έχουν καν διαβάσει ποτέ. «Εχεις τη δυνατότητα να συζητήσεις παθιασμένα για ένα βιβλίο που δεν έχεις διαβάσει, ακόμα και (κατά προτίμηση) με κάποιον που επίσης δεν το έχει διαβάσει», λέει στο «Πώς να μιλάτε για βιβλία που δεν έχετε διαβάσει» (2007), προσθέτοντας ότι αυτού του είδους η μπλόφα βρίσκεται μάλιστα «στο κέντρο της δημιουργικής διαδικασίας».

Οι αργοί αναγνώστες είναι στα μαχαίρια με τον Μπαγιάρ. Η Τρέισι Σίλεϊ λέει ότι «πιθανόν να μπορείς να κάνεις μια στοιχειώδη συζήτηση για ένα βιβλίο αν έχεις διαβάσει μόνο μια περίληψή του, αλλά όσον αφορά το διάβασμα που θέλω να κάνουν οι φοιτητές μου, οι λέξεις έχουν σημασία. Το συγκεκριμένο σχήμα των προτάσεων έχει σημασία». (εκδ. Πατάκης)

Πηγή: Καθημερινή

Σχετικό θέμα: Κλείστε τον υπολογιστή σας έστω και για μια μέρα την εβδομάδα

.

Worldometers: Στατιστικά δεδομένα σε πραγματικό χρόνο! Κλικ εδώ.

Παγκόσμιος Πληθυσμός

Πολιτική και Οικονομία

Κοινωνία και Μέσα ενημέρωσης

Περιβάλλον

Διατροφή

Νερό

Ενέργεια

Υγεία

Σβούρες, κότσια, πεντόβολα και άλλα παραδοσιακά παιχνίδια μνήμης, στρατηγικής και δύναμης, που συνέβαλαν στη διαπαιδαγώγηση και ψυχαγωγία χιλιάδων παιδιών, για πολλές δεκαετίες, κατασκευάζει και αναδεικνύει ο Πέτρος Γουμπερίτσης.

Ο 70χρονος συνταξιούχος από τη Φλώρινα αποφάσισε να αναβιώσει μερικά από τα δημοφιλέστερα παιχνίδια της εποχής του, έχοντας ως μοναδικά εφόδιά του την αγάπη του γι’ αυτά και τις μνήμες του από τη δική του παιδική ηλικία. Μελέτησε τους τρόπους κατασκευής τους και πριν από τέσσερα χρόνια αποφάσισε να τούς δώσει “σάρκα και οστά”.

“Ήθελα να δώσω έναυσμα στα παιδιά να αφήσουν τους υπολογιστές και να παίξουν”, εξηγεί ο ίδιος στο ΑΠΕ- ΜΠΕ, και προσθέτει: “Όταν ήμουν εγώ στην ηλικία τους χωρίζαμε τα παιχνίδια σε χειμωνιάτικα, δηλαδή παιχνίδια πνεύματος, που παίζαμε στα σπίτια, και καλοκαιρινά, που παίζαμε στις αλάνες. Δυστυχώς, σήμερα, δεν υπάρχουν πια αλάνες και τα παιδιά περιορίζονται διαρκώς μέσα στα σπίτια τους”.

Τα υλικά που χρησιμοποιεί προέρχονται κυρίως από τη φύση (ξύλα, πέτρες κλπ), όπως άλλωστε συνέβαινε και τότε που τα παιδιά δεν είχαν χρήματα για να αγοράσουν τα παιχνίδια τους και έπρεπε να τα κατασκευάσουν μόνα τους.

“Η μόνη διαφοροποίηση είναι ότι, σε ορισμένες περιπτώσεις προσπαθώ να κάνω κάποια από τα παιχνίδια λιγότερο επικίνδυνα, καθώς τα σημερινά παιδιά δεν ξέρουν πώς να προφυλάξουν τον εαυτό τους και μπορεί να χτυπήσουν”, διευκρινίζει.

Μερικά από τα παιχνίδια που κατασκευάζει συχνά είναι οι σβούρες, τα πεντόβολα, τα τσελίκια (μικρά ξύλα, κωνικά φτιαγμένα, τα οποία οι παίκτες πετούν στον αέρα με τη βοήθεια ενός μεγαλύτερου ξύλου-ροπάλου, προκειμένου να τα πιάσει η αντίπαλη ομάδα), τα κότσια, οι “γκαζόζες” (μπίλιες) και οι ντάμες. Επίσης, πολύ δημοφιλή είναι και τα καροτσάκια, που φτιάχνει από σύρμα αντί μικρών αυτοκινήτων.

Όπως επισημαίνει ο κ. Γουμπερίτσης, τα παιχνίδια αυτά δεν τα διαθέτει προς πώληση, παρά μόνο τα χαρίζει σε όποιον τα ζητήσει. “Φανταστείτε ότι κάθε χειμώνα κατασκευάζω γύρω στις 70 σβούρες και το καλοκαίρι μου μένουν μόλις 7-8”, λέει.

Τα παραδοσιακά παιχνίδια του διδάσκει σε παιδιά και ενήλικες, μέσα από τις εκδηλώσεις, που συνδιοργανώνει κάθε χρόνο με το δήμο Φλώρινας. “Τα παιδιά δείχνουν μεγάλο ενδιαφέρον για τα παιχνίδια, αμέσως μόλις τούς τα δείξω. Στη συνέχεια, στόχος μου είναι να τα αφήνω να χρησιμοποιούν τη φαντασία τους και πολλές φορές μού δίνουν ιδέες για να δημιουργήσω καινούριες παραλλαγές”, τονίζει.

Στο μέλλον, ο Πέτρος Γουμπερίτσης σκοπεύει, όπως λέει, να παραχωρήσει τις δημιουργίες του στον Φιλεκπαιδευτικό Σύλλογο Φλώρινας “Ο Αριστοτέλης”, προκειμένου να εκτίθενται για τις επόμενες γενιές.

της Μαρίας Κουζινοπούλου στην ΑΠΕ – ΜΠΕ
.