· Μπαίνουμε σε μια νέα φάση. Από την πρώτη φάση που ήταν η εμπέδωση του μνημονίου, περνάμε στην δεύτερη φάση που στην πραγματικότητα αφορά την ελεγχόμενη χρεοκοπία. Το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου και της χώρας, η συρρίκνωση του δημοσίου, η κινεζοποίηση των εργασιακών σχέσεων, η ευθυγράμμιση (συναίνεση) όλου του πολιτικού συστήματος στις ορέξεις των δανειστών, αφορούν την νέα φάση.
· Σαν κλάδος, αλλά και σαν συνδικαλιστικό κίνημα έχουμε νέα καθήκοντα μπροστά μας. Ο αγώνας για τον μισθό και τα όρια συνταξιοδότησης καθορίζονται ποια στις υποχρεωτικές συνταγματικές ρυθμίσεις του συμφώνου για το ευρώ που θα καθορίζονται στα πλαίσια του ευρωμνημονίου διαρκείας. Οι θέσεις εργασίας καθορίζονται από τους εκβιασμούς των δανειστών για 200.000 λιγότερους δημόσιους υπάλληλους και τις απαιτήσεις για κλεισίματα σχολείων και νοσοκομείων και την προετοιμασία για άρση της μονιμότητας αλλά και απολύσεις μέσω της αξιολόγησης.
· Ένας χρόνος κινητοποιήσεις στις νέες συνθήκες του Μνημονίου μπορεί να μας κάνει πιο σοφούς. Υπάρχει αρκετή πείρα σε όλους. Το σύστημα δε θα κάνει την παραμικρή παραχώρηση, αν δεν κινδυνεύει να χάσει τα πάντα. Οι επί μέρους αγώνες και ο στενός συνδικαλιστικός αγώνας δεν οδηγούν σε κυβερνητική υποχώρηση. Το επιβεβαιώνουν οι απεργίες των γιατρών, των ΜΜΜ, πολλές δικές μας κινητοποιήσεις.
· Υπάρχει απουσία προοπτικής για το μέλλον. Πάνω σε αυτό στηρίζεται η κυβέρνηση Παπανδρέου. Επί 1 χρόνο με τα ΜΜΕ στο πλευρό του καλλιέργησε την αυταπάτη ότι δεν υπάρχει άλλη λύση. Η απάτη αυτή της κυβέρνησης Παπανδρέου πρέπει να ανατραπεί.
· Απαιτείται συντονισμός των αγώνων και συνολικό σχέδιο για την έξοδο από την κρίση. Αγώνας χωρίς στόχο την ανατροπή της κυβέρνησης και την απαλλαγή της χώρας από το μνημόνιο, χωρίς ελπίδα που να στηρίζεται σε ένα συνολικό πολιτικό σχέδιο για την έξοδο από την κρίση, είναι αδύναμος.
· Δε μηδενίζουμε κάθε κινητοποίηση που εκφράζει τη λαϊκή οργή στην επίθεση που δεχόμαστε καθημερινά από την κυβέρνηση. Απεναντίας είμαστε στην πρώτη γραμμή του αγώνα. Όμως με βάση την εμπειρία ενός χρόνου, πρέπει να συνολικοποιήσουμε, να πολιτικοποιήσουμε τους αγώνες μας. Και αυτό σημαίνει να απαντήσουμε στους προβαλλόμενους μονόδρομους για το χρέος, την χώρα, την κοινωνία, αλλά πρώτα και κύρια να οικοδομήσουμε τις προτάσεις μας για το πώς θα ανατραπεί αυτό το πολιτικό σύστημα και το νέο πολιτικό καθεστώς της επιτήρησης.
· Το τελευταίο διάστημα έχουν ξεκινήσει αυθόρμητοι αγώνες στην Ισπανία που ζητάνε δουλειά και δημοκρατία. Οι αγώνες στον Αραβικό κόσμο για την ανατροπή των καταπιεστικών και διεφθαρμένων καθεστώς συνεχίζονται. Όλες οι πλατείες γίνονται σύμβολα του αγώνα για να φύγουν οι κυβερνήσεις – υπάλληλοι των αγορών, για μια διέξοδο στις κοινωνίες που να διασφαλίζει την δουλειά, την αξιοπρέπεια, την δημοκρατία. Και στην Ελλάδα έχουν ξεκινήσει τέτοιες κινήσεις από το διαδίκτυο για το Σύνταγμα! Και σήμερα Πέμπτη 26/05 υπάρχει κάλεσμα στην πλατεία Συντάγματος!
· Η αριστερά και το οργανωμένο συνδικαλιστικό κίνημα δεν έχει το ηθικό και πολιτικό κύρος να καθοδηγήσει αυτούς τους αγώνες. Βρίσκεται σε κρίση και απαξίωση. Καθήκον μας είναι να συναντηθεί με αυτές τις αυθόρμητες κινήσεις, σε βάση ισοτιμίας.
· Το Σάββατο 4 Ιουνίου ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ καλούν σε συλλαλητήριο στις 11.00 πμ στην Κλαυθμώνος. Να μετατραπεί σε κατάληψη της πλατείας Συντάγματος. Για μία βδομάδα, ένα μήνα, όσο χρειαστεί! Με στόχο να φύγουν οι κλέφτες, να φύγουν οι πωλητές της χώρας!
ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΜΕ-ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ-ΔΕΝ ΠΟΥΛΑΜΕ!
Όλοι στην Γ.Σ. της ΕΛΜΕ Πειραιά, Πέμπτη 2 Ιουνίου στις 09.30 πμ στο συγκρότημα Τζαβέλλα
Μανολιάδου Ναταλία, Μητρόπουλος Δημήτρης, Σιγάλα Κατερίνα
Μέλη της Αγωνιστικής Παρέμβασης-Γληνός στην ΕΛΜΕ Πειραιά

