ΤΟΥ ΝΟΤΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
Και τα δυο µου παιδιά – του γυµνασίου – µε «προειδοποιούν» κάθε τρεις και λίγο ότι είναι απογοητευµένα από την ελληνική πραγµατικότητα και ότι σκέφτονται σοβαρά να σπουδάσουν στο εξωτερικό, να βρουν δουλειά και να ζήσουν εκεί τη ζωή τους – στην αγγλία ή στην αµερική. «Η Ελλάδα µε τις φοβερές της θάλασσες είναι µια χαρά για το καλοκαίρι, τον χειµώνα όµως θα ζούµε σε µια χώρα που θα µας σέβεται και θα έχει και καλύτερες προοπτικές για µας», είναι η µόνιµη επωδός τους.
Προσπαθώ µε διάφορους τρόπους – για συναισθηµατικούς κυρίως λόγους – να τα µεταπείσω, αλλά δεν έχω επιχειρήµατα. Πολλά από τα ζητήµατα που στην Ελλάδα αποτελούν ακόµη ζητούµενο και άφταστους στόχους, σε όλες αυτές τις σοβαρές ευρωπαϊκές χώρες αλλά και στις ΗΠΑ είναι αυτονόητα.
από το ότι αν έχεις κάνει καλές σπουδές αργά ή γρήγορα θα βρεις µια αξιοπρεπή δουλειά – χωρίς απαραίτητα να έχεις γνωριµίες – έως το ότι το κράτος τηρεί τις υποχρεώσεις του απέναντί σου και οι υπάλληλοί του κάνουν το παν για να βρουν λύση στο πρόβληµά σου κι όχι να σου δηµιουργήσουν περισσότερα εµπόδια µπας και εισπράξουν το µπαξίσι τους.
Θα πείτε, δεν είναι η πρώτη φορά που οι Ελληνες φεύγουν στο εξωτερικό για να προκόψουν. Το ίδιο έγινε τις δεκαετίες του ‘50 και του ‘60 και η Ελλάδα αναπτύχθηκε από τα εµβάσµατά τους. Μόνο που τότε κυρίως µετανάστευαν ανειδίκευτοι εργάτες αναζητώντας στον ήλιο µοίρα. Τώρα έχουν αρχίσει να φεύγουν από την Ελλάδα οι σπουδαγµένοι και οι άνθρωποι µε ταλέντο τους οποίους κανονικά η χώρα θα έπρεπε να κάνει το παν για να τους κρατήσει.
Κινδυνεύουµε δηλαδή να χάσουµε µία ολόκληρη γενιά νέων, στις σπουδές των οποίων έχουµε επενδύσει πολλά – για ανάπτυξη µέσα από τις νέες τεχνολογίες, την εξειδικευµένη παροχή υπηρεσιών, την καινοτοµία. οσο γρηγορότερα ξεφύγουµε από το σηµερινό µίζερο τοπίο τόσο λιγότεροι από αυτούς τους ταλαντούχους Ελληνες θα εκπατριστούν. οι ευθύνες όλων µας – µε προεξάρχουσες τις πολιτικές δυνάµεις του τόπου – για σκληρή δουλειά, σοβαρότητα και συνεννόηση, είναι τεράστιες.
ΤΑ ΝΕΑ