Σήμα κινδύνου εκπέμπουν οι εκπαιδευτικοί για την έξαρση της μαθητικής βίας σε σχολεία της Θεσσαλονίκης τα τελευταία χρόνια. Τα καψόνια, οι απειλές, οι εκβιασμοί και οι χειροδικίες μεταξύ μαθητών λαμβάνουν σοβαρές διαστάσεις σε ορισμένες σχολικές αυλές, που θυμίζουν «ζούγκλα».
Συναγερμός έχει σημάνει στην εκπαιδευτική κοινότητα για την αύξηση των φαινομένων βίας και παιδικής παραβατικότητας σε γυμνάσια και λύκεια της Θεσσαλονίκης. Ο εκφοβισμός, η λεκτική και σωματική βία, με θύτες και θύματα μαθητές, εμφανίζονται ολοένα και συχνότερα στα σχολεία. Ακόμη και τα καψόνια που παραπέμπουν σε πρακτικές του Στρατού μεταφέρονται στις αυλές και στις τάξεις. Εφηβοι έρχονται στα… χέρια για ασήμαντες αφορμές.
«Εχει αυξηθεί πολύ η παραβατικότητα σε γενικά, επαγγελματικά λύκεια, καθώς και γυμνάσια. Αποτελεί πλέον κοινό μυστικό. Εχουμε εκβιασμούς, επιθέσεις, ακόμη και ξυλοδαρμούς μεταξύ μαθητριών. Χρειάζονται ψυχολόγοι και κοινωνικοί λειτουργοί στα σχολεία μας», αναφέρει στον «ΑτΚ» η διευθύντρια Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Θεσσαλονίκης, Αλκηστις Ζερβοπούλου, τονίζοντας πως σε ορισμένα συγκροτήματα υπάρχουν συμμορίες ανηλίκων.
«Θα μου δώσεις το κινητό»
Αντικείμενο του εκφοβισμού μπορεί να είναι ακόμη και μία συσκευή κινητού τηλεφώνου. «Θα μου δώσεις το κινητό σου και δε θα πεις κουβέντα», ακούγεται απειλητικά από τα χείλη μαθητών σε ορισμένες περιπτώσεις. Σε άλλα διδακτήρια δημιουργούνται «κλίκες», με αποτέλεσμα τα παιδιά να χωρίζονται σε στρατόπεδα και να αναπτύσσουν εχθρικές σχέσεις.
«Εχουν διαμορφωθεί συνθήκες που ευνοούν την ένταξη των παιδιών σε ομάδες, οι οποίες δρουν στα όρια της νομιμότητας. Αυτό εντοπίζεται σε πολλά σχολεία, ακόμη και σε ιδιωτικά. Παρατηρείται πρωτοφανής αύξηση των κρουσμάτων βίας», τονίζει ο πρόεδρος της Γ’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης, Τριαντάφυλλος Τρανός, υποστηρίζοντας πως έχει αλλάξει ο χαρακτήρας της παιδικής παραβατικότητας την τελευταία διετία. «Εμφανίζονται φαινόμενα, όπως το bulling (εκφοβισμός) που μπορεί να έχει συναισθηματικό, λεκτικό και χαρακτήρα άσκησης φυσικής βίας, αλλά και καψόνια. Ολα αυτά είναι νέα φαινόμενα, για τα οποία απαιτείται εγρήγορση και αναπροσανατολισμός προτεραιοτήτων από την πλευρά του υπουργείου Παιδείας και της διοίκησης της εκπαίδευσης», προσθέτει ο κ. Τρανός.
Σύμφωνα με πηγές, μία νέα μαθήτρια σε τάξη λυκείου της πόλης δέχτηκε καψόνι από συμμαθήτριές της και στο τέλος έπεσε θύμα ξυλοδαρμού εκτός σχολείου, ενώ το περιστατικό βιντεοσκοπήθηκε από μαθητή. Σε άλλη περίπτωση, μαθητής δέχτηκε επίθεση από ομάδα ανηλίκων για το κινητό του, ενώ πρόσφατα σημειώθηκαν βανδαλισμοί σε τουαλέτες σχολείου, την ώρα που βρισκόταν σε εξέλιξη, στην αυλή, βιωματική δράση για τα ανθρώπινα δικαιώματα.
«Σε ορισμένα περιστατικά, που έχουν σημειωθεί μέσα και έξω από σχολεία, έχει επιληφθεί ο εισαγγελέας ανηλίκων», υποστηρίζει ο κ. Τρανός, επισημαίνοντας την ανάγκη αντιμετώπισης των φαινομένων παιδικής παραβατικότητας με την πρέπουσα σοβαρότητα, η οποία, όπως λέει, φαίνεται ότι έχει ατονήσει, διότι το ενδιαφέρον πλέον εστιάζεται, από την πλευρά της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Παιδείας, στις συνενώσεις σχολείων και στη λογιστική διαχείριση της εκπαίδευσης.
Διευθύντρια σε σχολείο του κέντρου παρατηρεί ότι η κατάσταση επιδεινώνεται χρόνο με το χρόνο, γεγονός που η ίδια αποδίδει στο χαμηλό βιοτικό και μορφωτικό επίπεδο των γονέων, δεδομένου ότι η περιοχή της Ξηροκρήνης φιλοξενεί οικογένειες με χαμηλά εισοδήματα, ανέργους και πολλούς μετανάστες. «Τα οικονομικά προβλήματα, ούτως ή άλλως, παράγουν βία μέσα στο σπίτι, η οποία αναπαράγεται στο σχολείο από τα παιδιά. Εμείς παρεμβαίνουμε για να αντιμετωπίσουμε τέτοιου είδους φαινόμενα με βιωματικά προγράμματα», τονίζει η διευθύντρια.
Σταθμός Νέων
Η βία έχει διαφορετική μορφή ανάλογα με την ηλικία και το φύλο, όπως εξηγεί η υπεύθυνη του Συμβουλευτικού Σταθμού Νέων της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Θεσσαλονίκης, εκπαιδευτικός Ιωάννα Αγγελοπούλου. Στις μικρές ηλικίες, κυρίως στα αγόρια, είναι περισσότερο σωματική και λεκτική, ενώ στις μεγαλύτερες χαρακτηρίζεται έμμεση ή ψυχολογική. «Εκδηλώνονται φαινόμενα εκφοβισμού μέσω μηνυμάτων και κλήσεων στα κινητά, σημειώσεων, μέσω του αποκλεισμού από την παρέα και της απομόνωσης», τονίζει η κ. Αγγελοπούλου αναφερόμενη κυρίως στα κορίτσια, αλλά και σε αγόρια μεγαλύτερης ηλικίας. Η ένταση του φαινομένου συνδέεται -κατά την ίδια – με πολλούς παράγοντες, όπως οι διαπροσωπικές σχέσεις και οι σχέσεις με τους ενήλικες, το πιεσμένο καθημερινό πρόγραμμα των παιδιών και η έλλειψη της δυνατότητας εκτόνωσης με το παιχνίδι στη γειτονιά.
«Σε διδακτήρια, όπου προαυλίζονται πολλοί μαθητές διαφορετικών σχολείων, η κατάσταση είναι πιο δύσκολη. Υπό αυτήν την έννοια διεκδικούμε μικρές σχολικές μονάδες με τη δική τους αυλή, για να υπάρχει καλύτερος έλεγχος από την πλευρά του συλλόγου διδασκόντων. Το έργο του εκπαιδευτικού δεν είναι να μετατραπεί σε παιδονόμος, αλλά να προσφέρει την παιδαγωγική του γνώση. Γι΄αυτό και ζητάμε σχολεία με άρτιες υποδομές, προαύλιους χώρους και προσωπικό», δηλώνει ο πρόεδρος της Α’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης, Νίκος Αγαθαγγέλλου.
Και στο δημοτικό
Ακόμη και στο δημοτικό εμφανίζονται, με ολοένα και μεγαλύτερη συχνότητα, φαινόμενα αντικοινωνικής συμπεριφοράς στο σχολικό περιβάλλον τις δύο τελευταίες δεκαετίες. Στην διαπίστωση αυτή προβαίνει ο διευθυντής Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Θεσσαλονίκης, Μιχάλης Καλογραίας διευκρινίζοντας πως αυτά μπορεί να έχουν τη μορφή του βανδαλισμού, του εκφοβισμού, της επιθετικότητας και της λεκτικής βίας. «Τα παιδιά των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων είναι συνήθως τα θύματα αυτής της αντικοινωνικής συμπεριφοράς, η οποία εκφράζεται από την κυρίαρχη ομάδα εντός του σχολείου», αναφέρει ο κ. Καλογραίας αποδίδοντας τα φαινόμενα αυτά στα χαρακτηριστικά του σύγχρονου τρόπου ζωής (μετανάστευση, οικονομικές συνθήκες, εργασιακές σχέσεις, κοινωνικά προβλήματα, παγκοσμιοποίηση κ.λπ.).
agelioforos.gr
Αττική