Πυθαγόρας: Ο σοφός στη δυσκολία φαίνεται

πυθαγορας

Πρέπει, πραγματικά, να θεωρείται ο πιο άτυχος των ανθρώπων εκείνος που δεν έχει μάθει πως να αντέχει τη δυστυχία. 

Η ευτυχία δεν είναι τίποτε άλλο παρά η χρήση της Αρετής στην ελπίδα και τη δυστυχία.

Κανένα ανθρώπινο ατύχημα δεν πρέπει να είναι απρόσμενο από εκείνους που είναι προικισμένοι με διάνοια. Να αντιμετωπίζεις τις ατυχίες σου με δύναμη και πολλή αξιοπρέπεια. Μη βλασφημείς και μην παραπονιέσαι αν η τύχη δεν σε έχει ευνοήσει, ή αν τα πράγματα έχουν πάει στραβά.

Αυτά μόνο τείνουν να κάνουν τα πράγματα χειρότερα και όχι να τα βελτιώσουν. Σταμάτησε τα δάκρυά σου, διαφύλαξε την ηρεμία σου και κάνε ότι περνάει από το χέρι σου για να επανορθώσεις. Είναι μεγάλο πράγμα να είσαι σοφός εκεί όπου οφείλεις, σε καταστροφικές συνθήκες.

Συχνά , οι ανόητοι γίνονται σοφοί, κάτω από την πίεση των δυστυχιών.Εφ’ όσον είμαστε άνθρωποι δεν πρέπει να περιγελούμε αλλά να θρηνούμε για τις συμφορές των άλλων. Πάνω απ’ όλα τα πράγματα , να σέβεσαι τον εαυτό σου. Να συμπεριφέρεσαι όπως ταιριάζει σ’ ένα Γιό του Θεού.

Και ως τέτοιος, μη σκέφτεσαι με μικροπρέπεια ούτε με εκφυλισμό, σχετικά με τον εαυτό σου, ούτε να κρύβεις σκοτεινές σκέψεις. Εκείνος που έχει Φως μέσα του έχει μια λαμπρή μέρα, αν και περιβάλλεται από το σκοτάδι. Στον ευγενή όλα τα πράγματα είναι αγνά. Όλα τα σημεία του ανθρώπου, όπως εκείνα ενός αγάλματος, οφείλουν να είναι όμορφα.

Να σκέφτεσαι όλα τα σημεία του σώματός σου ως ωραία και κανένα ως χαμηλό ή ταπεινό. Να φέρεσαι στον εαυτό σου σαν να είναι ελεύθερος άνθρωπος, με το να θυμάσαι ότι κανένας δεν είναι ελεύθερος αν δεν έχει κυριαρχία στον εαυτό του. Η ελευθερία είναι η ονομασία της Αρετής. Η σκλαβιά της κακίας. Είναι αναγκαίο να κάνουμε πόλεμο μόνο με πέντε πράγματα: στις αρρώστιες του σώματος, στην άγνοια του πνεύματος, στα πάθη του σώματος, στα στραβά της πόλης και στη διχόνοια των οικογενειών.

Πυθαγόρας

πηγη https://theancientwebgreece.wordpress.com

Μετά από ένα μικρό διάλειμμα Δημοκρατίας, επιστρέφουμε στο κανονικό πρόγραμμα

metadotiko-08

Ζήσαμε 6 μήνες που θα μείνουν στην ιστορία της Ελλάδας και της Ευρώπης.
6 μήνες, στους οποίους η Δημοκρατία πάλεψε με νύχια και με δόντια απέναντι στα παντοδύναμα κοράκια της Γερμανοκρατούμενης Ευρώπης.
6 μήνες με πολλά σκαμπανεβάσματα, που άλλες φορές φαινόταν η Δημοκρατία να κερδίζει και άλλες φορές το γερμανικό Τέρας.


Επειδή, όμως, τα όνειρα κρατούν λίγο, κάποια στιγμή ξυπνήσαμε έχοντας δυο χέρια στο λαιμό να μας στραγγαλίζουν, ζητώντας τα λεφτά ή τη ζωή μας.
Και κάπως έτσι, υπό συνθήκες πλήρους πολιτικού, οικονομικού, τραπεζικού, στρατηγικού και εθνικού στραγγαλισμού, υπήρχαν δυο επιλογές: υπερήφανη συνέχιση μέχρι τέλους ενός άνισου (και μάλλον χαμένου) πολέμου ή ταπεινωτική συνθηκολόγηση και κατάπαυση του πυρός μέχρι νεωτέρας, με βέβαιη καθίζηση.
Δεν ξέρω τί ήταν καλύτερο να επιλεγεί.

Διάβασε τη συνέχεια Η Ελλάς υπό κατοχήν

sos

Screenshot_199Έχετε νιώσει ποτέ πως πιάσατε πάτο; Τότε ξέρετε ακριβώς για ποιο πράγμα μιλάω. Είναι η στιγμή που νομίζεις πως δεν ανήκεις πουθενά. Δεν είσαι για κανένα και τίποτε. Ξέρεις ωστόσο πως πρέπει να σηκωθείς, ν’ αρπαχτείς από κάπου, από ό,τι σου έχει απομείνει. Και τότε δεν έχεις επιλογές. Μόνο εκεί ψάχνεις: σ ότι σε στήριζε σ όλη σου τη ζωή, στο μυαλό σου και την πίστη σου, όποια κι αν είναι αυτή.

SOS