53 χρόνια μετά… Το Πολυτεχνείο ζωντανεύει μέσα από τα μάτια των παιδιών!
53 χρόνια μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, οι μικροί μας μαθητές ταξιδεύουν πίσω στον χρόνο και γνωρίζουν τα γεγονότα εκείνης της εποχής μέσα από τον μαγικό κόσμο των παραμυθιών. Το «Δάσος», η «Ντενεκεδούπολη» και η «Κυρά Δημοκρατία» γίνονται οι αφορμές για να προσεγγίσουμε έννοιες και αξίες τόσο σημαντικές, όπως η Δημοκρατία, η Δικτατορία ή αλλιώς η Χούντα, η ελευθερία και η δύναμη της συλλογικής διεκδίκησης.
Μέσα από ιστορικά ντοκουμέντα, εικόνες και ηχητικά αποσπάσματα, γνωρίζουμε τα γεγονότα, μαθαίνουμε τα συνθήματα του Πολυτεχνείου και ανακαλύπτουμε τι σημαίνει να ζεις σε μια δημοκρατική κοινωνία. Τραγουδάμε «Το Χελιδόνι», «Τον Δρόμο» και «Τα παιδιά ζωγραφίζουν στον τοίχο», ζωγραφίζουμε, δημιουργούμε κατασκευές, χτίζουμε με τουβλάκια το δικό μας μικρό Πολυτεχνείο και δραματοποιούμε στιγμές από την ιστορική εξέγερση.
Φοράμε τον ρόλο των φοιτητών, φωτογραφιζόμαστε κρατώντας τα δικά μας αυτοσχέδια τηλεβόα και φωνάζουμε δυνατά τα συνθήματα που έμειναν στην ιστορία. Παράλληλα, βιώνουμε στην πράξη έναν από τους σημαντικότερους θεσμούς της Δημοκρατίας: τις εκλογές! Η τάξη μας εκλέγει τη δική της εκπρόσωπο. Κάποιοι χαίρονται, κάποιοι στενοχωριούνται, όλοι όμως μαθαίνουμε να σεβόμαστε το αποτέλεσμα, να αποδεχόμαστε την ήττα και να κατανοούμε πως στη Δημοκρατία η πλειοψηφία αποφασίζει ελεύθερα, μέσα από τη συμμετοχή και την ψήφο όλων.
Ιδιαίτερη και ξεχωριστή στιγμή αποτέλεσε η διαδικτυακή μας συνάντηση με τη συγγραφέα του βιβλίου «Η Κυρά Δημοκρατία», Κωνσταντίνα Αρμενιάκου. Μετά την ανάγνωση του παραμυθιού, είχαμε την ευκαιρία να τη γνωρίσουμε ζωντανά μέσω τηλεσυνάντησης. Η συγγραφέας, πέρα από την παρουσίαση του βιβλίου της, μας ταξίδεψε στην καθημερινότητα και στη ζωή των ανθρώπων εκείνης της εποχής, βοηθώντας μας να κατανοήσουμε ακόμη καλύτερα το ιστορικό πλαίσιο.
Η συγκίνησή μας κορυφώθηκε όταν αποδεχτήκαμε την πρόσκληση του Δημοτικού Σχολείου. Με τα τηλεβόα στα χέρια, παραταχθήκαμε στον χώρο του σχολείου και, με δυνατές φωνές, φωνάξαμε τα συνθήματα του Πολυτεχνείου, μεταφέροντας το δικό μας μήνυμα ελευθερίας. Στη συνέχεια, παρακολουθήσαμε την εξαιρετική γιορτή της Δ΄ τάξης, η οποία μέσα από τη δραματοποίηση της ζωής απλών πολιτών και φοιτητών, με τη συνοδεία επετειακών τραγουδιών, ζωντάνεψε τα γεγονότα εκείνων των ημερών.
Και η ημέρα μας δεν τελείωσε εκεί… Κατά την αποχώρησή τους, τα παιδιά, παρουσία των γονέων τους, κρατώντας και πάλι τα τηλεβόα τους, φώναξαν για άλλη μια φορά τα συνθήματα του Πολυτεχνείου. Στη συνέχεια, μαζί με ορισμένα παιδιά και με τη συνοδεία των γονέων τους, επισκεφθήκαμε το μνημείο των Ηρώων. Κρατώντας από ένα λουλούδι, αποτίσαμε φόρο τιμής στους ανθρώπους που αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν για τις αξίες της ελευθερίας και της Δημοκρατίας.
Ένα μικρό λουλούδι, ένα μεγάλο «ευχαριστώ»! Γιατί χάρη στους αγώνες τους σήμερα μπορούμε να απολαμβάνουμε όσα εκείνοι διεκδίκησαν με θάρρος και αυταπάρνηση: **ΨΩΜΙ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!**
Γιατί η Δημοκρατία δεν είναι απλώς μια λέξη που μαθαίνουμε μέσα από τα βιβλία. Είναι μια αξία που καλλιεργούμε καθημερινά, μέσα από τις πράξεις μας, τον σεβασμό, τη συμμετοχή και την ελευθερία μας.







