Στη νηστεία της Σαρακοστής , απαγορεύονται κρέας, ψάρι, γαλακτοκομικά, λάδι και κρασί. Μόνο τα Σάββατα και τις Κυριακές επιτρέπονται το λάδι και το κρασί, εκτός φυσικά από το Μεγάλο Σάββατο. Στις 25 Μαρτίου και την Κυριακή των Βαΐων όσοι νηστεύουν τρώνε ψάρι.
Αρχικά ρωτήσαμε τα παιδιά αν γνωρίζουν τι γιορτάζουμε την 25η Μαρτίου του 1821 προκειμένου να γίνει ανίχνευση της πρότερης γνώσης . Αρκετά παιδιά γνώριζαν τα γεγονότα από πέρυσι καθώς είναι νήπια .
Στη συνέχεια παρακολούθησαν το παραπάνω βίντεο όπου έλαβαν περισσότερες πληροφορίες οπτικοποιημένες.
Διαβάσαμε το αγαπημένο παραμύθι τα ελληνάκια όπου μέσα από μια οικογενειακή υπόθεση που διαδραματίζεται την περίοδο της τουρκοκρατίας παίρνουμε πολλές πληροφορίες για τα ήθη και έθιμα αλλά και τα δεινά του τουρκικού ζυγού.
Σήμερα επισκεφθήκαμε μαζί με το γειτονικό μας νηπιαγωγείο τα φυτώρια του Κήπου της Λυσούς.
Εκεί τα παιδιά έμαθαν πως να καλλιεργούν προϊόντα βιολογικά, γνώρισαν τα θερμοκήπια και τον τρόπο λειτουργίας τους καθώς και κομποστοποιητές. Οι φίλοι μας που μας υποδέχτηκαν εγκάρδια και ήταν ιδιαίτερα φιλόξενοι ήταν άτομα με ειδικές ανάγκες, νοητική στέρηση, αυτισμό κλπ., με τη βοήθειά τους λοιπόν οι μαθητές φύτεψαν λαχανικά και γνώρισαν από κοντά την πιο παλιά ελιά που η ηλικία της υπολογίζεται στα 1733 χρόνια .
Μύθοι και αναφορές υποστηρίζουν πως η ιστορία της Μάνας – Ελιάς ξεκινά κατά την περίοδο της Επανάστασης, γύρω στο 1826, τότε πραγματοποιήθηκαν καταστροφές και λεηλασίες χωριών στην Πελοπόννησο, καθώς και καταστροφές της αγροτικής παραγωγής, κάψιμο μεγάλων εκτάσεων καλλιεργειών, ξερίζωμα των οπωροφόρων δέντρων και των περισσότερων ελαιόδεντρων. Μόνο αυτή η ελιά κατάφερε να μείνει ανέγγιχτη. Όλοι τότε ξεκίνησαν να παίρνουν δικά της κλαδιά και να φυτεύουν εκ νέου ελιές στην περιοχή. Έτσι θεωρείται ότι όλες οι ελιές στην ευρύτερη περιοχή της Καλαμάτας κατάγονται από αυτήν.
Το συγκεκριμένο ελαιόδενδρο βρίσκεται σε οικόπεδο του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου (πρώην οικόπεδο του Κέντρου Γεωργικής Εκπαίδευσης -ΚΕΓΕ- Καλαμάτας) , επί της οδού Λακωνικής 85.
Η ιστορία του Όλιβερ Μπάρτον ευαισθητοποίησε τους μαθητές σε θέματα όπως η διαφορετικότητα , ο σχολικός εκφοβισμός η πίστη στον εαυτό και τις δυνατότητες μας τα κρυφά μας ταλέντα που μας κάνουν ξεχωριστούς και μοναδικούς !
Σε αυτό το παιδάκι μιλήσαμε με λόγια αγάπης και καλοσύνης.
Σε αυτό μιλήσαμε με άσχημα λόγια που πονούν την ψυχή .
Τα παιδιά αποτύπωσαν τη χαρά και τη λύπη στα πρόσωπα αντίστοιχα.
Αποφασίσαμε ότι θέλουμε να είμαστε όλοι φίλοι και ότι δεν αποδεχόμαστε τη βία (λεκτική και σωματική )
Οι Αλκυονίδες μέρες είναι εκείνες οι μέρες του χειμώνα κατά τις οποίες επικρατεί καλός καιρός με έντονη ηλιοφάνεια, χωρίς σύννεφα και ανέμους και κάποιες φορές με υψηλές για την εποχή θερμοκρασίες.
Οι ημέρες αυτές κάνουν την εμφάνισή τους από 15 Δεκεμβρίου ως 15 Φεβρουαρίου κάθε χρόνο, και συχνότερα μεταξύ 16-31 Ιανουαρίου. Η ονομασία τους έχει αρχαιοελληνική προέλευση.
Οι Αλκυονίδες πήραν το όνομά τους από το θαλάσσιο πτηνό Αλκυόνη.
Ο Μύθος της Αλκυόνης
Αν και υπάρχει η επιστημονική εξήγηση, ουκ ολίγοι είναι και οι μύθοι γύρω από το φαινόμενο των αλκυονίδων ημερών. Σύμφωνα με τον επικρατέστερο, η Αλκυόνη, κόρη του Αίολου, ήταν μία πανέμορφη γυναίκα η οποία ήταν παντρεμένη με τον Κήυκα. Μάλιστα ο γάμος τους ήταν τόσο τέλειος που οι δυο τους πίστεψαν ότι είναι ισάξιοι των Θεών. Τότε ο Δίας για να τιμωρήσει την αλαζονεία τους βύθισε το καράβι του Κύηκα και τον άφησε να πνιγεί. Η Αλκυόνη θρήνησε τόσο πολύ τον χαμό του συζύγου της που ο Δίας την λυπήθηκε και την μεταμόρφωσε σε ένα πανέμορφο πουλί, το οποίο ήταν όμως καταδικασμένο να γεννά τα αυγά του τον χειμώνα. Έτσι, τα αγριεμένα κύματα ορμούσαν στα βράχια και κατέστρεφαν τη φωλιά και τα αυγά της Αλκυόνης. Τότε λοιπόν ο Δίας την λυπήθηκε για άλλη μια φορά και διέταξε να σταματούν οι άνεμοι και να λάμπει ο ήλιος για δεκαπέντε μέρες μέσα στην καρδιά του χειμώνα προκειμένου να μπορεί η Αλκυόνη να κλωσάει τα αυγά της.
Ανάγνωση του αγαπημένου μας παραμυθιού Ο ΑΡΛΕΚΙΝΟΣ της Ζωρζ Σαρή
Ο Αρλεκίνος και η δύναμη της φαντασίας, της αγάπης, της αισιόδοξης στάσης απέναντι στη ζωή… Ένα αγόρι φτωχό που πιστεύει πως δεν μπορεί να συμμετέχει στο γλέντι της Αποκριάς, μόνο να κοιτάζει από μακριά τους άλλους με τις φανταχτερές και πλούσιες στολές τους να διασκεδάζουν. Όμως πίσω του στέκει η μητέρα του. Η αγάπη κι η έννοια της για το γιο της, άγρυπνοι φρουροί, θα διώξουν μακριά του τη στενοχώρια. Το μαγικό μπαούλο ανοίγει, τα πολύχρωμα κουρέλια ενώνονται και η μητέρα Φαντασία χαρίζει στο γιο της την πιο όμορφη αποκριάτικη στολή.
Στη συνέχεια διατυπώνονται ερωτήσεις στα παιδιά όπως: τι σου άρεσε από την ιστορία; Πώς ένιωσες όταν ο Αρλεκίνος κοιτούσε από το παράθυρο ; Πώς ένιωσες όταν πήγε με τη στολή του στον Αποκριάτικο χορό; Εσύ αν δεν είχες στολή τι θα έκανες ; Ποιός του έφτιαξε στολή και με ποιο τρόπο;
Στη συνέχεια παρατηρήσαμε τη στολή του και μιλήσαμε για τα πολύχρωμα σχήματα που τη στολίζουν .Είπαμε ότι το σχήμα αυτό λέγεται ρόμβος και βρήκαμε στην τάξη μας ρόμβους στη γωνία του οικοδομικού υλικού .
Τα παιδιά κλήθηκαν να εντοπίσουν τους ρόμβους και ύστερα να τους ομαδοποιήσουν με κριτήριο το χρώμα .
Αφού κόψαμε πολύχρωμους ρόμβους από γλασσέ χαρτί δημιουργήσαμε την ομαδική μας με θέμα τον Αρλεκίνο .
Σύντομα θα φωτογραφηθούμε ως Αρλεκίνοι!
Ας παίξουμε παιχνίδια με αποκριάτικα καπέλα.
Τραγουδάμε το πώς το τρίβουν το πιπέρι
Και το στης ακρίβειας τον καιρό
Διασκεδαστικοί κλόουν 🤡
Γαϊτανάκι με το σύνθημα μιλά τώρα από τη δράση μας στο you smile του χαμόγελου του παιδιού κατά του ενδοσχολικού εκφοβισμού .
Γαϊτανάκι
Ο σπουδαίος ζωγράφος Βασίλι Καντίνσκι υπήρξε η έμπνευσή μας για τα τρελοκαπέλα. Αφού κόψαμε κύκλους τριών μεγεθών τους κολλήσαμε ομόκεντρους.
Αφού μάθαμε για τον Μάρτη για τα έθιμα κ τις γιορτές αυτού του μήνα καθώς και τις λαϊκές παραδόσεις φορέσαμε σύμφωνα με το έθιμο τα δικά μας Μαρτάκια και φτιάξαμε μια ωραία κατασκευή για να καλωσορίσουμε την άνοιξη !
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.