Θεματικός κύκλος: Ζω καλύτερα – Ευ Ζην
Υποθεματική: Ψυχική και Συναισθηματική Υγεία – Πρόληψη
Τίτλος: Οι ντετέκτιβ των συναισθημάτων
Κεντρικός σκοπός: Τα παιδιά να αναγνωρίζουν, να ονομάζουν, να εκφράζουν και να διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους, αλλά και να αναπτύσσουν ενσυναίσθηση.
Το εργαστήριο αυτό έχει ως κεντρικό στόχο να βοηθήσει τα παιδιά να αναγνωρίσουν, να ονομάσουν και, τελικά, να διαχειριστούν τα συναισθήματά τους, αναπτύσσοντας παράλληλα την ενσυναίσθηση και την κοινωνική τους συμπεριφορά.
Πώς λειτουργεί στην πράξη:
• Η Μεταμόρφωση: Τα παιδιά δεν είναι απλοί ακροατές· γίνονται «ντετέκτιβ». Φορούν τα ειδικά σήματα και κρατούν χάρτινους μεγεθυντικούς φακούς, γεγονός που τους δίνει κίνητρο και εξάπτει τη φαντασία τους.
• Η Έρευνα: Μέσα από καθημερινές «αποστολές» (παιχνίδια με καθρέφτες, ανάλυση φωτογραφιών, ανάγνωση παραμυθιών), οι μικροί ερευνητές μαθαίνουν να διαβάζουν τα σημάδια του σώματος και του προσώπου (π.χ. πώς φαίνεται ο θυμός, η λύπη, ο φόβος ή η έκπληξη).
• Η Επίλυση: Το εργαστήριο δεν μένει μόνο στον εντοπισμό του προβλήματος. Οι ντετέκτιβ αναζητούν λύσεις, δημιουργώντας το δικό τους «Βαλιτσάκι Πρώτων Βοηθειών για τα Συναισθήματα», γεμάτο με πρακτικές τεχνικές ηρεμίας (ασκήσεις αναπνοής, γωνιά χαλάρωσης).
Γιατί ξεχωρίζει:
Επειδή προσφέρει στα παιδιά μια ασφαλή συναισθηματική απόσταση. Εξετάζοντας μια «υπόθεση» ή έναν ήρωα, το παιδί δεν νιώθει ότι κρίνεται το ίδιο. Έτσι, ανοίγεται πιο εύκολα, εξωτερικεύει τις δικές του εμπειρίες και μαθαίνει να κατανοεί καλύτερα τόσο τον εαυτό του όσο και τους συμμαθητές του.
1ο εργαστήριο: Γινόμαστε ντετέκτιβ συναισθημάτων
Έρχεται στην τάξη ένας μυστηριώδης φάκελος.
Ένας μικρός ντετέκτιβ ζητά τη βοήθειά μας.
Κατασκευάζουμε μεγεθυντικούς φακούς και κονκάρδες.
Δημιουργούμε το δικό μας γραφείο ερευνών.
Ο ντετέκτιβ μας ανέθεσε μερικές αποστολές η πρώτη είναι να ανακαλύψουν τα κρυμμένα συναισθήματα το μυστηριώδες κουτί.
1η αποστολή
δεύτερη αποστολή 
Διαβάζουμε το παραμύθι ” το τέρατάκι των χρωμάτων
Ζωγραφίζουμε το αγαπημένο μας συναίσθημα .
3η αποστολή:Αναγνωρίζουμε τα συναισθήματα
Παρατηρούμε προσωπάκια και εικόνες.
Αναγνωρίζουμε χαρά, λύπη, θυμό, φόβο, έκπληξη.
Παίζουμε «Μάντεψε πώς αισθάνομαι».
Αντιστοιχίζουμε εικόνες με συναισθήματα και δημιουργούμε μικρές ιστορίες για τα δύο παιδάκια και τα συναισθήματά τους
4η αποστολή
Ο ντετέκτιβ μας ζήτησε να βρούμε τις κρυμμένες γκριμάτσες στον καθρέφτη
Κάνουμε γκριμάτσες χαράς, θυμού, λύπης.
Το πρόσωπό μου μιλάει!
Στόχος: Σύνδεση των συναισθημάτων με τις εκφράσεις του προσώπου και τη μη λεκτική επικοινωνία.
Παρατήρηση του προσώπου μας στον καθρέφτη.
Δημιουργία διαφορετικών εκφράσεων.
Παιχνίδι «Ο καθρέφτης»: ένα παιδί κάνει μια έκφραση και το άλλο την αντιγράφει.
Κατασκευή προσώπων με χάρτινα πιάτα.
Συζήτηση για το πώς καταλαβαίνουμε τι αισθάνεται κάποιος.
Υλικά: Καθρέφτης, χάρτινα πιάτα, νήματα, χαρτόνια, κόλλες.
5η αποστολή: Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΘΥΜΩΜΕΝΟΥ ΔΡΑΚΟΥ!
Αγαπητοί μου ντετέκτιβ,
Σήμερα χρειάζομαι και πάλι τη βοήθειά σας!
Συνάντησα έναν μικρό δράκο που είναι συνέχεια θυμωμένος! Όταν κάτι δεν γίνεται όπως θέλει, φωνάζει, χτυπάει και δυσκολεύεται να ηρεμήσει.
Θέλω να με βοηθήσετε να λύσουμε το μυστήριο!
Γιατί θυμώνουμε;
Πώς καταλαβαίνουμε ότι θυμώνουμε;
Τι μπορούμε να κάνουμε για να ηρεμήσουμε;
Μπορούμε να θυμώνουμε χωρίς να πληγώνουμε τους άλλους;
Είμαι σίγουρος ότι θα βρείτε τη λύση!
Καλή έρευνα!
Πως μοιάζει ο θυμός ;
Οι μαγικές λύσεις του θυμού
Δοκιμάζουμε:
Παίρνω βαθιές ανάσες.
Μετράω μέχρι το 5.
Ζητώ βοήθεια.
Πηγαίνω στη γωνιά ηρεμίας.
Λέω με λόγια τι με ενόχλησε.
Μαθαίνω να ηρεμώ
Παίζουμε το παιχνίδι «Φουσκώνω σαν μπαλόνι».
Παίρνουμε βαθιές ανάσες.
Φτιάχνουμε το βαζάκι της ηρεμίας.
Δημιουργούμε τη γωνιά της ηρεμίας.
Συζητάμε τι μπορούμε να κάνουμε όταν θυμώνουμε ή φοβόμαστε
Τα παιδιά είπαν τις δικές τους προτάσεις
Φτιάχνουμε τον δικό μας δράκο
Κάθε παιδί ζωγραφίζει έναν δράκο και ολοκληρώνει τη φράση:
«Όταν θυμώνω, μπορώ να…»
Κουκλοθέατρο
Στο τέλος της παράστασης τα παιδιά ζωγράφισαν τι θα έκαναν με το μαγικό κουτί για να μη θυμώνει ο δράκος.
Το μυστικό που θα ανακαλύψουν
Στο τέλος ο ντετέκτιβ θα τους αποκαλύψει:
«Ο θυμός δεν είναι κακός! Όλοι θυμώνουμε κάποιες φορές. Μπορούμε όμως να μάθουμε να τον εκφράζουμε με λόγια, να ζητάμε βοήθεια και να βρίσκουμε λύσεις χωρίς να πληγώνουμε κανέναν».
