Στο πλαίσιο του προγράμματος που υλοποιείται φέτος στο Νηπιαγωγείο μας σχετικά με το θέατρο αλλά και της ενότητας για την επέτειο της 25ης Μαρτίου του 1821, επιλέχθηκε ένα πεζό κείμενο από το βιβλίο των εκδόσεων του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, «η Χώρα των Παγωτών», το οποίο ενσωματώνει αρμονικά την παιδαγωγική και την καλλιτεχνική διάσταση προσφέροντας στα παιδιά ένα υλικό που εγγυημένα απολαμβάνουν, καθώς συμμετέχουν ενεργά, μέσω της διάδρασης με τη μουσική.
![η χώρα των παγωτών](https://blogs.sch.gr/nipagmath/files/2017/03/η-χώρα-των-παγωτών.jpg?x16641)
Πρόκειται για το «Δίχτυ», μια αφηγηματική ιστορία με κατακτήτριες άγριες και άπληστες ταραντούλες, που εισβάλουν στον όμορφο, ήσυχο και μικρό γειτονικό τόπο όπου ζουν οι πεταλούδες, οι γρύλοι και οι μέλισσες, και απλώνουν ως άλλο ζυγό επάνω τους το φοβερό τους δίχτυ.
Μέσω της δραματοποίησης της ιστορίας και της επέκτασης αυτής με το θεατρικό παιχνίδι, το οποίο διεξοδικά θα οδηγήσει στο στήσιμο της παράστασής μας για τη σχολική γιορτή μας, τα παιδιά θα κατανοήσουν τις έννοιες του επεκτατισμού, της ειρήνης και του πολέμου, της σύμπνοιας και της ομόνοιας κ.α., χωρίς ίχνος εθνοκεντρισμού.
Η ιστορία διασκευάστηκε ώστε να εξυπηρετήσει τις ανάγκες των νηπίων μας, αμφότερων των δυο τμημάτων, και παρατίθεται παρακάτω:
Το Δίχτυ
Η ιστορία που θα σας διηγηθώ
μάθετε πως είναι αληθινή
Έγινε πριν από χρόνια πολλά
σε μιας όμορφης γωνιά τη γη.
Τόπος μικρός, μα και γεμάτος
με δέντρα ψηλά, με λουλούδια ταπεινά,
με χιονισμένα βουνά και ήρεμα λιβάδια.
Μια ιστορία θα σας πω που μοιάζει παραμυθένια,
όμως είναι αληθινή κι έγινε στα χρόνια τα περασμένα
Σε μια όμορφη γωνια της γης, σ’ ένα μικρό τόπο
γεμάτο δέντρα ψηλά και λουλούδια ταπεινά,
γεμάτο όμορφα λιβάδια και χιονισμένα βουνά,
με ήλιο λαμπερό, με καθαρό ουρανό
και γύρω γύρω θάλασσα!
Τόπος μικρός, τόπος γλυκός, τόπος ευλογημένος
Μικρή είναι η γωνιά, μικροί κι οι κάτοικοί της.
Που βρίσκονται; Που είναι όλοι χωμένοι;
Μα να! Κάτι ακούγεται!
Χαρούμενο και ζωηρό
είναι αυτό το βουητό!
Οι μέλισσες είναι θαρρώ!
Πρωί πρωί όλες ξεκινούν
και φεύγουν απ’τη φωλιά τους
κρατάνε πάντοτε γερά
τα καλάθια τους τα μικροσκοπικά
και πάνε για τη δουλειά τους
Όλη μέρα αυτές πετάνε και γυρνούν
τη γύρη των λουλουδιών για να βρουν
Το βράδυ θα τη μαζέψουν στη φωλιά,
να κάνουν το γλυκό το μέλι,
να τρώνε τα μικρά τους,
και άλλο δεν τις μέλει.
Μουσική: ο χορός των μελισσών
Και κάτι ακόμα κουνιέται εκεί
εκτός από τα φύλλα
Είναι πανέμορφες πεταλούδες!
Με τα μεγάλα τους φτερά
πετάνε από λουλούδι σε λουλούδι
ρουφάνε τους χυμούς
και πίνουνε το νέκταρ
χαρούμενες για τον υπέροχο κόσμο
και για τον γαλανό ουρανό
ξένοιαστες χορεύουνε στον καθαρό αέρα
Μουσική: Ο χορός των πεταλούδων
Πέφτει πέφτει η νύχτα
και οι κάτοικοι του όμορφου κόσμου
μαζεύουν τα φτερά τους κι
επιστρέφουν στις φωλιές τους.
Ηρεμία σκεπάζει την πλάση
αλλά κάποιος ξυπνητός θέλει να κάτσει
Είναι η ώρα των γρύλων για παιχνίδι
που πάντα ξενυχτάνε
λατρεύουνε τη μουσική
κι έχουνε έφεση στο βιολί
με τις νότες τις ζεστές
και με το χορό τους
τη διασκέδαση σκορπούν
και τα κουρασμένα έντομα
την κούρασή τους την ξεχνούν!
Μουσική: ο χορός των γρύλων
Οι μέρες περνούσαν ήρεμα
στον όμορφο αυτό τόπο
ώσπου ένα γκρίζο πρωινό
φάνηκε κάτι απειλητικό
άγριο μα και κακό
στου αρίζοντα τα βάθη:
πολλές μεγάλες ταραντούλες
αράχνες άγριες, δυνατές
χωρίς συμπόνοια, δίχως αγάπη
Από τόπο γειτονικό
κατέφθασαν βαρβάτες
μόνες τους ζούσανε εκεί
καθόλου καλοσυνάτες
Κανένας δεν τις αγαπά
δεν αγαπούν κανέναν
Οι αράχνες οι μικρές,
αυτές εδώ τις τρέμουν
Ό,τι τους πούνε κάνουνε
μήπως και σωθούνε
Τι θέλουνε οι ταραντούλες;
Τί είναι αυτό που ζητάνε;
Πόλεμο ζητάνε
να εξουσιάζουν θέλουνε
αντί να αγαπάνε
Οι μικρές αράχνες υπακούν
δίχως να πολύ-θέλουν
κι οι ταραντούλες οι άγριες
συνέχεια προχωράνε
τη χώρα τους μεγαλώνουνε
σε ανατολή και δύση
και φαίνεται πως τίποτα πια δεν μπορεί
αυτές να σταματήσει
Ορμούν με φόρα περισσή
σε δάση, σε ποτάμια
σε όλα τα όμορφα βουνά
σε όλα τα όμορφα νησιά
Στο νότο μα και στο βορρά
Σκορπούν παντού το κλάμα
τον πόνο και τη δυστυχία
και σπέρνουν την απελπισία
Άγριες οι ταραντούλες
χωρίς αμφιβολία
και τώρα να τες όλες
μπροστά απ’ των εντόμων την παρέα
έτοιμες για πόλεμο
και αιματοχυσία
Τον όμορφο τόπο θέλουνε
να κάνουνε δικό τους
τα έντομα να σκλαβώσουνε
για σκοπό δικό τους
Τα ειρηνικά τα έντομα
χωρίς να το περιμένουν
νιώθουν ένα τσίμπημα
γεμάτο από φαρμάκι
κι αρχίζουνε να γέρνουν
Το φαρμάκι είναι δυνατό
το χτύπημα ορμητικό
τα ρίχνει κάτω, καταγής
κι έτσι οι ταραντούλες ευθύς
Αρχίζουν να τα τυλίγουνε
στο φοβερό τους δίχτυ
Το φτερούγισμα σταμάτησε
μα και το βουητό
η μουσική εσώπασε
όταν έγινε το κακό
Μουσική: οι ταραντούλες απλώνουν το δίχτυ τους
Έτσι πέρασαν τα χρόνια
Δύσκολα χρόνια και πολλά
Οι ταραντούλες, δυνατές
σίγουρες και ισχυρές
εξουσίαζαν τον τόπο
και δρούσαν ανενόχλητες
Όμως δεν είχανε προσέξει
ότι κάτω από το δίχτυ
η ζωή συνεχιζόταν
Το φαρμάκι το κακό
έχασε τη δύναμή του
καινούρια έντομα γεννήθηκαν
όπως περνούν τα χρόνια
ανήσυχα και ζωηρά
και δεν τους άρεσε η σκλαβιά
Να φύγουνε οι ταραντούλες
να σπάσει πια αυτό το δίχτυ
κι ελεύθερα να ζούνε
στην όμορφη τη φύση
Μια μέρα το αποφάσισαν
όλα τα έντομα μαζί
οι γρύλοι έγραψαν τραγούδια
οι πεταλούδες έδωσαν
κομμάτι απ’ το φτερό τους
γαλάζιο μα και φωτεινό,
κι μέλισσες κουβάλησαν
αφρό από τη θάλασσα
άσπρο μα και καθαρό
Ύψωσαν τη σημαία τους
και σπάσανε το δίχτυ
όρμησαν στους κατακτητές
και βγήκαν όλα νικητές!
Καθένα με το όπλο του,
οι μέλισσες με το κεντρί,
οι γρύλοι με το δοξάρι,
οι πεταλούδες με των φτερών τους τη σκιά
και έτσι το κατάφεραν
και διώξαν πέρα μακριά
τις άπληστες ταραντούλες!
Ο τόπος επιτέλους
ησύχασε και πάλι
Ειρήνη σκόρπισε παντού
ψηλά είχαν το κεφάλι
τραγούδια τώρα τραγουδούν
για να θυμούνται όλα
πως όταν όλα προσπαθούν
σε όλη τους τη χώρα
ειρήνη πάντα θα έχουνε
θα ζουν αγαπημένα
πάντοτε ειρηνικά,
πάντοτε ευτυχισμένα.
Τέλος!
*Διασκευή από τη νηπιαγωγό Σταυρακάκη Πέπη
![summer-meadow-with-daisies](https://blogs.sch.gr/nipagmath/files/2017/03/summer-meadow-with-daisies-300x167.jpg?x16641)