Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία, το νηπιαγωγείο μας υλοποίησε μια σειρά από βιωματικές και παιδαγωγικά σχεδιασμένες δράσεις, με στόχο την καλλιέργεια της ενσυναίσθησης, του σεβασμού και της αποδοχής της διαφορετικότητας.

Αφετηρία των δράσεών μας αποτέλεσε το παιδικό βιβλίο «Φίλοι; Φως Φανάρι!», το οποίο διαβάσαμε και συζητήσαμε στην παρεούλα. Μέσα από την ιστορία, τα παιδιά προβληματίστηκαν για τη φιλία, τη συνεργασία και τις δυσκολίες που μπορεί να αντιμετωπίζουν κάποια άτομα στην καθημερινότητά τους.

Στη συνέχεια, εστιάσαμε στα κωφά και βαρήκοα άτομα. Μιλήσαμε για το πώς επικοινωνούν, γνωρίσαμε τη νοηματική γλώσσα και καταλάβαμε ότι, παρόλο που δεν χρησιμοποιούν τον προφορικό λόγο, μπορούν να εκφράσουν σκέψεις, συναισθήματα και ανάγκες με τον δικό τους μοναδικό τρόπο. Τα παιδιά έδειξαν μεγάλο ενδιαφέρον και ενθουσιασμό μαθαίνοντας βασικές χειρομορφές και λέξεις στη νοηματική.

Ιδιαίτερη χαρά μας έδωσε η εκμάθηση των καλάντων στη νοηματική γλώσσα. Τα παιδιά συμμετείχαν ενεργά, προσπαθώντας να συντονίσουν τις κινήσεις τους και να «τραγουδήσουν» με τα χέρια, συνειδητοποιώντας ότι η μουσική και η χαρά των γιορτών μπορούν να μοιραστούν με όλους, με διαφορετικούς τρόπους.

Επίσης διαβάσαμε το παραμύθι «Θέλω μόνο να παίξω μαζί σου», μια τρυφερή και ουσιαστική ιστορία που αγγίζει τις καρδιές μικρών και μεγάλων. Το παραμύθι αφηγείται την ιστορία ενός παιδιού που έχει μια αναπηρία και, παρόλο που νιώθει αποκλεισμένο, δεν ζητά κάτι ιδιαίτερο, ζητά μόνο να παίξει με τα άλλα παιδιά. Μέσα από απλές καθημερινές καταστάσεις, το βιβλίο μας δείχνει πως οι διαφορές δεν είναι εμπόδιο στη φιλία και ότι το παιχνίδι μπορεί να γίνει γέφυρα επικοινωνίας, κατανόησης και αποδοχής.

Ακολούθησε συζήτηση στην ολομέλεια, όπου τα παιδιά εξέφρασαν σκέψεις, συναισθήματα και προβληματισμούς. Κατανόησαν ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν δικαίωμα στη χαρά, στη συμμετοχή και στο παιχνίδι, ανεξάρτητα από τις δυσκολίες ή τις ιδιαιτερότητές τους.

Στο νηπιαγωγείο μας πιστεύουμε πως η καλλιέργεια της ενσυναίσθησης και του σεβασμού ξεκινά από νωρίς. Μέσα από τέτοιες δράσεις, τα παιδιά μαθαίνουν να βλέπουν τον «άλλο» όχι ως διαφορετικό, αλλά ως φίλο. Γιατί τελικά, αυτό που μας ενώνει όλους είναι απλό: να παίζουμε μαζί.

Οι δράσεις μας ολοκληρώθηκαν με μια ατομική κατασκευή, την οποία κάθε παιδί δημιούργησε με φαντασία και ευαισθησία. Η κατασκευή αυτή αποτέλεσε ένα μικρό αλλά ουσιαστικό μήνυμα αποδοχής και σεβασμού, το οποίο τα παιδιά πήραν στο σπίτι τους για να το μοιραστούν με την οικογένειά τους, συνεχίζοντας έτσι τη συζήτηση και εκτός σχολείου.

Μέσα από αυτές τις δραστηριότητες, τα παιδιά έμαθαν ότι όλοι είμαστε διαφορετικοί αλλά ίσοι, ότι η επικοινωνία δεν έχει μόνο μία μορφή και ότι η πραγματική φιλία «ακούει» και με την καρδιά.

Γιατί ένα σχολείο ανοιχτό σε όλους, είναι ένα σχολείο γεμάτο φως!