Το προηγούμενο Σάββατο ήταν 1 Φεβρουαρίου για αυτό και εμείς αυτή την εβδομάδα ασχοληθήκαμε με τον Φεβρουάριο για να τον υποδεχτούμε. Συζητήσαμε…. είπαμε τις ονομασίες του και γιατί λέγεται έτσι, διαβάσαμε ιστορίες και μάθαμε παροιμίες για αυτόν το μήνα.

Ο Φλεβάρης είναι ο τελευταίος μήνας του χειμώνα και έχει πολλές ονομασίες, όπως Φλεβάρης , Κουτσοφλέβαρος, Λειψομηνάς, Μικρός και Κουτσός. Είναι ο μήνας που έχει τις λιγότερες μέρες, γι’ αυτό το λόγο ονομάζεται και Κουτσοφλέβαρος! Κάθε 4 χρόνια, όταν το έτος είναι δίσεκτο, τότε ο Φεβρουάριος έχει μία μέρα παραπάνω.

Είδαμε διάφορες παροιμίες για τον Φεβρουάριο.

Παροιμίες

Μάθαμε τον μύθο για τον Φεβρουάριο που εξηγεί γιατί ο Φεβρουάριος έχει 28 μερούλες ενώ τα αδέρφια του, οι άλλοι μήνες, έχουν 30 ή 31 μέρες. Συζητήσαμε με τα παιδιά αν ο Φεβρουάριος έκανε καλά που κορόιδεψε τα αδέρφια του και έπινε κρυφά το κρασί και τι θα έπρεπε να κάνει.

Διαβάσαμε το παραμύθι της Γιολάντας Τσορώνη Γεωργιάδη “Ο Γλεντζοφλέβαρος”

Λίγα λόγια για το παραμύθι:

Ο Φλεβάρης είναι πολύ στενοχωρημένος. Οι άνθρωποι χάρισαν στα έντεκα αδέρφια του από τριάντα ή τριάντα μία μέρες, ενώ σε εκείνον μονάχα είκοσι οκτώ! Αισθάνεται μειονεκτικά έτσι κουτσός ανάμεσά τους και αποφασίζει να… φύγει! Και τώρα τι θα γίνει; Δε θα ανθίσουν μυγδαλιές; Δε θα χαρούμε αλκυονίδες μέρες; Δε θα ’ρθει το καρναβάλι να χαρούν μικροί μεγάλοι;

Ακολούθησε μία πολύ μεγάλη συζήτηση. Γιατί είναι στενοχωρημένος ο Φλεβάρης; Επειδή είναι κουτσός, γιατί έχει λιγότερες μέρες. Τελικά όμως οι άλλοι μήνες τον κάνουν να καταλάβει ότι είναι μοναδικός και απαραίτητος στον τροχό του χρόνου. Και πρέπει να είναι υπερήφανος γιατί στη διάρκειά  του συμβαίνουν τόσα πολλά και ωραία γεγονότα….

Το παραμύθι μας έδωσε την αφορμή να μιλήσουμε για τα χαρακτηριστικά του Φεβρουαρίου, τις διαφορές  αλλά και τις ομοιότητες που μπορεί να έχει με τους υπόλοιπους μήνες.  Συζητήσαμε με τα παιδιά για τα συναισθήματα του Φεβρουαρίου καθ’ όλη τη διάρκεια του παραμυθιού. Μπορεί να ήταν στεναχωρημένος στην αρχή, για αυτό άλλωστε αποφάσισε να φύγει, αλλά με τη βοήθεια των άλλων μηνών, καθώς του ανέφεραν πόσα σημαντικά πράγματα γίνονται κατά τη διάρκεια του, κατάφερε να αγαπήσει τον εαυτό του έτσι όπως ήταν, να νιώσει σημαντικός, να γεμίσει χαρά.

Στη συνέχεια βάλαμε τα παιδιά να φανταστούν ότι είναι τα ίδια ο Φεβρουάριος που νιώθει μειονεκτικά επειδή έχει λιγότερες μερούλες από τα έντεκα αδέρφια του και τα ρωτήσαμε να σκεφτούν για τι πράγμα θα ήταν υπερήφανοι;

Αν λοιπόν ήσουν ο Φλεβάρης, για τι πράγμα θα ήσουν υπερήφανος;

Οι απαντήσεις των παιδιών μέσα από τις ζωγραφιές τους:

Το συγκεκριμένο παραμύθι μας έδωσε το έναυσμα να μιλήσουμε για την μοναδικότητα αλλά και για την έννοια της ενσυναίσθησης, τη δύναμη της ομάδας, τη σημασία της φιλίας και της αλληλοϋποστήριξης.

Είπαμε ότι ο καθένας από εμάς είναι διαφορετικός από τον άλλον, έχει διαφορετικά χαρακτηριστικά, μπορεί να του αρέσουν τα ίδια ή διαφορετικά πράγματα, μπορεί να προέρχεται από άλλη χώρα αλλά όλοι μας είμαστε μοναδικοί και αγαπάμε και τον εαυτό μας και τους άλλους όπως είναι. Το κάθε παιδί ανέφερε κάτι που νομίζει ότι τον κάνει διαφορετικό και ζωγράφισε σε ένα κομμάτι παζλ για τι πράγμα είναι ο καθένας υπερήφανος για τον εαυτό του. Αφού το κάθε παιδί ζωγράφισε το δικό του κομμάτι παζλ στη συνέχεια ενώσαμε όλα τα κομμάτια παζλ και φτιάξαμε ΤΟ ΠΑΖΛ ΤΗΣ ΜΟΝΑΔΙΚΟΤΗΤΑΣ!

Για την ανάπτυξη του συγκεκριμένου θέματος αντλήθηκε υλικό από το Διαδίκτυο.