Έστω για μια φορά

αν θα επέτρεπε ο τύραννος να του απευθυνθεί

φράζοντας με τη φούχτα του στόματος τη βάνα

τις λέξεις του εκτρέποντας

την πίεση συμπτώματος απ’ την αντλία της καρδιάς

αν ένιωθε στα μάγουλα και αν έβλεπε μετά

τα αιμοσφαίρια να σκάζουν

το απόστημα αν άνοιγε και στάθμιζε στα χείλη τη ζημιά

σχεδιάζοντας τα υπόλοιπα έως ότου κουραστεί

και έβρισκε ό,τι αρκεί στον άνθρωπο εν κινδύνω

τότε, με μιαν εγκαταβίωτη φωνή, πυρακτωμένος

θα ’βγαζε απ’ τη χάλκινη δαμάλα το μαρτύριο

Τον τύραννο θα έφτυνε που πάει να τον ταπώσει

 

Τι απ’ την ιστορία αναμένεις ν’ αναγνώσεις;

Στη μέγγενη θα έμπαινες πάλι για να καυλώσεις

Γιώργος Βέλτσος