Καλοκαίριασε
Και ο ζεστός αέρας
έδωσε παράταση ζωής
στην κλινικά νεκρή
εδώ και καιρό φωνή μου

Καλοκαίριασε
Και ο φόβος μου
ότι κάποιος σύντομα
θα τραβήξει τα καλώδια
θα κλείσει το μηχάνημα
που μου επιτρέπει να μιλάω
να εκφράζομαι, να νιώθω
αφήνοντας τις σκέψεις μου
παγωμένες να αιωρούνται
άστεγες στον αέρα
έχει αρχίσει να χάνεται

Καλοκαίριασε
Και υιοθετώ τη στάση
που υπαγορεύουν τα θέλω
του αισιόδοξου εαυτού μου
και τα πρέπει που επιτάσσει
ένα δυνητικά αίσιο τέλος

Καλοκαίριασε
Και βγαίνω έξω
ν’ αφουγκραστώ
τη χαρά των άλλων
να την κάνω κτήμα μου
να την αισθανθώ δική μου

Ερωτηματικό παραμένει
τι θα συμβεί όταν επιστρέψει ο χειμώνας
αλλά αυτό μένει να είμαστε εκεί
για να το δούμε

Βασίλης Μανουσάκης