Είναι μια αίσθηση
που σου δίνει ο ουρανός
Διάχυτο το φως
μπλε το χρώμα

Θαρρείς πως στήνεται
ένα θέατρο σκιών
με πρωταγωνιστές τα σύννεφα
Βουβό είναι το έργο
που παίζεται
και το όνομα αυτού «Γαλήνη»

Τα όνειρά σου
εκεί πάνω στοιβαγμένα
άσπρες νιφάδες
σ’ ένα πανί γαλάζιο

Μα πριν προλάβεις
μια σκηνή να δεις
εκείνη χάνεται
παρασυρμένη απ’ τ’ αγέρι
Κι η ζωή μπροστά σου
εκτυλίσσεται σαν να ‘τανε
ταινία στον τόπο δυστυχήματος

Κι ύστερα μια τελευταία ματιά
σαν ρίξεις
βλέπεις τη γαλήνη
ν’ απλώνεται
και να τα σκεπάζει όλα

Βασίλης Μανουσάκης