Κάτω απ’ το καμπαναριό

δυο φύλλα στριμωγμένα

η νωπή απορία

 -σχήμα οξύμωρο-

αναδίπλωνε λέξεις

 

Σκόρπιζε ο ήλιος

-κλόουν-

τις αιθέριες στέψεις

σύννεφα σκέψεις

τυλίγαν τους ώριμους δρόμους

 

Τρένα φορτωμένα σταγόνες βροχής

έφευγαν

-τα πατίνια-

καθώς προμηνούσες καταιγίδες

σιωπής…

 

M.K.