Δεν του μένει άλλη επιλογή

Έχει θολώσει το δέντρο

Και δεν βλέπει τίποτα στο παρελθόν

Τα παιδιά του θα τα μεγαλώσει ο ήλιος κι η βροχή

Μάταιο το ροκάνισμα του φουντουκιού

Δεν θα του λείψει και πολύ η ψίχα

Η γεύση η πικρή του πρώιμου αμύγδαλου

Πέφτει στο στόμα του φιδιού

Από υπερηφάνεια, ο σκίουρος.

Γιώργος Βέης