Σεμνή φωτιά ευκαιρίας δοθείσης
Μέλισσα και φτερό τσαλακωμένο
Μακριά από τη δέσμη των δρόμων
Των οικογενειών των αγραναπαύσεων

Μπρος στα μάτια σου σεμνή φωτιά
Που σηκώνει τα βλέφαρά σου
Και που περνάει και πάει όλο πάει
Μέσα στη διαυγή τη δροσερή εσπέρα

Σ? άλλα μάτια ίδια ολόιδια
Που ολοένα σκοτιδιάζουν κι άλλο
Που ολοένα αδειάζουν κι άλλο
Και που καθόλου δεν παύουν υπάρχοντα.

Paul Eluard