Σε μένα μιλάς;
Ιωάννα Γκόλια Α2
Το σχολείο μας είχε την τιμή να παρακολουθήσει την παράσταση του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος με τίτλο “Σε μένα μιλάς;” που πραγματοποιήθηκε στις 7-12-2017 στη Μονή Λαζαριστών.
Αρχικά, η παράσταση είναι εμπνευσμένη από το βιβλίο του Γερμανού συγγραφέα Ράινερ Χάχφελντ και έχει να κάνει με την αυτοκτονία ενός εφήβου, του Ματίας ή Μάτσε, και τον ρόλο που έχουν οι υπόλοιποι τέσσερις πρωταγωνιστές σε αυτήν. Νέες ανακαλύψεις, όπως ο βίαιος πατριός του Μάτσε, το ύποπτο σχολικό του τετράδιο, το μυστήριο του όπλου και άλλα πολλά στοιχεία είναι αυτά που θα φέρουν στο φως την υπόθεση. Σε συνδυασμό με αυτά, η παράξενη καθημερινότητα των τεσσάρων εφήβων, του Λάκη, της Λάνα, της Μίνι και του Σβεν, οι φιλίες, οι φόβοι, οι ερωτικές τους σχέσεις και οι επαφές τους με την οικογένεια και το σχολείο, είναι αυτά που θα μας απασχολήσουν κατά τη διάρκεια του έργου.
Ωστόσο, το μήνυμα που αποπνέει η παράσταση δεν είναι άλλο από τον προβληματισμό για το θέμα της βίας ή αλλιώς bulliyng που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια σε αυξανόμενο επίπεδο. Και αυτό, επειδή τα αίτια που οδήγησαν τον Μάτσε στην αυτοκτονία δεν είναι άλλα από καθημερινές καταστάσεις bullying που του ασκούνταν τόσο στο σπίτι, όσο και στο σχολείο.
Αξιοσημείωτος είναι και ο διάλογος που ακολούθησε μετά την επιτυχή παράσταση ανάμεσα στους ηθοποιούς και σε μας τα παιδιά, ο οποίος στηρίχτηκε στην ειλικρίνεια, την κατανόηση του θέματος, την ανταλλαγή απόψεων και την πληροφόρηση. Ένας διάλογος, ο οποίος έθεσε πολλά ερωτήματα που ως τώρα δεν απασχολούσαν πολλούς από μας, αλλά κάπου αλλού σίγουρα ήταν παράγοντες απρόσμενων πράξεων ακόμη και αυτοκτονίας. Τα ερωτήματα που τέθηκαν είχαν να κάνουν με τα αίτια που οδηγούν κάποια παιδιά στο να ασκήσουν βία, την αντιμετώπιση αυτών των παιδιών από κάθε άνθρωπο αλλά και από την κοινωνία γενικότερα και τα αποτελέσματα της βίας. Αυτή, ήταν αναμφισβήτητα μια εποικοδομητική συζήτηση, που ίσως αναθεώρησε την κοσμοθεωρία πολλών παιδιών, ευαισθητοποίησε πολλούς σκληρούς χαρακτήρες και άλλαξε την στάση πολλών προς το φαινόμενο αυτό. Και αυτό, επειδή συνειδητοποιήσαμε πως όλοι έχουμε ασκήσει βία σε κάποιον, ακόμη και αν δεν το καταλάβαμε και σε όλους έχει ασκηθεί βία σε τόσο μικρό επίπεδο, που μπορεί και να περιοριζόταν σε μια κουβέντα.
Σε μένα μιλάς;
Παναγιώτα Γιαννώτα (Α1)
Το σχολείο μας πραγματοποίησε την Πέμπτη 7/12/2017 εκπαιδευτική εκδρομή στη Θεσσαλονίκη, κατά την οποία παρακολουθήσαμε μια ενδιαφέρουσα παράσταση. Θέμα ήταν το bulling στο σχολείο. Είδαμε ένα μαθητή να φτάνει στην αυτοκτονία εξαιτίας της βίας που βίωνε στο σχολείο, αλλά και στο σπίτι του. Παράλληλα, είδαμε κι έναν άλλο μαθητή να περνάει τα ίδια, όμως αυτός, αντιμετώπισε το πρόβλημα εντελώς διαφορετικά. Αντιστάθηκε στην ενοχλητική και βίαιη συμπεριφορά του παιδιού που δημιουργούσε τα προβλήματα και βοήθησε να ξεσκεπαστεί όλο αυτό που συνέβαινε στο σχολείο. Στην περίπτωσή του ενδιαφέρθηκαν οι καθηγητές και προσπάθησαν να δώσουν λύση. Εξομάλυναν μια δύσκολη κατάσταση και οδήγησαν τα παιδιά από την εχθρότητα στη φιλία.
Κι όλα αυτά συμβαίνουν δίπλα μας. Τόσο κοντά που θα έπρεπε να μας ανησυχούν και να μας κινητοποιούν για να υποστηρίζουμε τους αδυνάτους, αλλά και τους ίδιους τους εαυτούς μας. Πολλές φορές όμως κλείνουμε τα μάτια και τα αυτιά μας, γιατί απλά δεν συμβαίνει σε μας και πιστεύουμε πως δεν θα συμβεί ποτέ.
Και αναρωτιέμαι, μήπως στο σχολείο που πάμε καθημερινά, συμβαίνουν τέτοια περιστατικά και δεν το έχουμε αντιληφθεί ή δεν δίνουμε τη σημασία που πρέπει; Μήπως, έτσι γινόμαστε συνένοχοι εν γνώσει μας ή εν αγνοία μας στη βία;
Σε μένα μιλάς;
Τσαούση Αικατερίνη – Τσινίκου Ιωάννα (Β2)
Λίγα λόγια για την παράσταση
Το λεξιλόγιο, οι συνήθειες και οι σκέψεις των ηρώων της παράστασης αντιπροσωπεύουν αρκετά αν όχι πιστά τις συνήθειες και τον τρόπο έκφρασης των παιδιών του δικού μας περιβάλλοντος !
Σχολικός εκφοβισμός: Υπάρχει στα σχολεία μας κάθε μορφή βίας και είναι αρκετοί αυτοί που δεν αντιδρούν. Πολλοί είναι αυτοί που ντρέπονται και φοβούνται να εκφράσουν τα συναισθήματά τους και έτσι οδηγούνται σε συμπεριφορές και αντιδράσεις που τελικά βλάπτουν τον εαυτό τους.
Η παράσταση ήταν τραγικά επίκαιρη
Μας έκανε να προβληματιστούμε και να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί στον τρόπο με τον οποίο συμπεριφερόμαστε στους συμμαθητές μας και κατά επέκταση στους ανθρώπους γύρω μας.
