Με βαθιά συγκίνηση και αυξημένο αίσθημα ευθύνης, το Γενικό Λύκειο Αμφίκλειας έδωσε το δυναμικό «παρών» στην τιμητική εκδήλωση που διοργάνωσε το κοινωφελές Ίδρυμα Λουκά Δ. Μέρμηγκα. Για τη σχολική μας κοινότητα, η βραδιά αυτή δεν αποτέλεσε απλώς μια τυπική ιστορική αναδρομή, αλλά ένα ουσιαστικό, βιωματικό μάθημα τοπικής ιστορίας, ανθρωπιάς και κοινωνικής αλληλεγγύης.

Ως Διευθύντρια του σχολείου μας, αλλά και από τη θεσμική θέση της Γραμματέως του Ιδρύματος, αισθάνομαι την εσωτερική ανάγκη να σταθώ στο πιο ελπιδοφόρο κομμάτι αυτής της γιορτής: στα παιδιά μας. Οι μαθητές και οι μαθήτριές μας, με την αβίαστη παρουσία, το ήθος, τον σεβασμό και τις εξαιρετικές αναγνώσεις τους, κατάφεραν να δώσουν πνοή και φωνή στις κιτρινισμένες σελίδες της τοπικής μας ιστορίας. Δανείζοντας τη φωνή τους στα αρχειακά τεκμήρια, έγιναν η ζωντανή γέφυρα που ένωσε τον σκληρό αγώνα και τις στερήσεις του ιδρυτή Λουκά Μέρμηγκα με τις δικές τους φωτεινές προσδοκίες για το αύριο.

Η στιγμή της απονομής των φετινών υποτροφιών στους/στις διακριθέντες/είσες φοιτητές/τριές μας αποτέλεσε την κορύφωση της εκδήλωσης, υπενθυμίζοντάς μας τον πυρήνα του οράματος του ευεργέτη μας. Όταν ένα νέο παιδί αγωνίζεται να κατακτήσει τη γνώση μέσα από τις θετικές επιστήμες, η έμπρακτη στήριξη του ιδρύματος μετατρέπεται στα «φτερά» που κάποτε στερήθηκε ο ίδιος ο Λουκάς Μέρμηγκας στα δικά του δύσκολα, φοιτητικά χρόνια.

Η εκδήλωση αυτή απέδειξε με τον πιο όμορφο τρόπο πως η παιδεία και η κοινωνική προσφορά βαδίζουν πάντα χέρι-χέρι. Θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά και με περισσή σεμνότητα την εκλεκτή κόρη του ευεργέτη μας, κυρία Λήδα Μέρμηγκα-Μητσώνη, τη Δήμαρχο και τα αξιότιμα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος, καθώς και όλους τους φορείς και τους/τις συμπολίτες/ισσές μας που αγκάλιασαν αυτή την προσπάθεια.

Το μεγαλύτερο, όμως, και πιο συγκινημένο ευχαριστώ ανήκει στους μαθητές και τις μαθήτριες του Γενικού Λυκείου Αμφίκλειας. Με τη συμμετοχή τους, μας επιβεβαίωσαν ότι το πιο πολύτιμο μάθημα που μπορούμε να τους προσφέρουμε δεν γράφεται μόνο στους πίνακες των τάξεων, αλλά στην ικανότητά τους να τιμούν τις ρίζες τους, να εμπνέονται από το παρελθόν και να προχωρούν στο μέλλον με περηφάνια και αλληλεγγύη.