Εκεί που παίζουν τα παιδιά
λαλούν αηδόνια και πουλιά
και εκεί που λέν τραγούδια
φυτρώνουνε λουλούδια.
Βασίλης Ρώτας
Από το βιβλίο του Βασίλη Αναγνωστόπουλου “Τάσεις και εξελίξεις της παιδικής λογοτεχνίας στη δεκαετία 1970-1980 ” οι εκδόσεις των φίλων Αθήνα 1983.
Θέλω το χιόνι παγωτό,
τον ήλιο θέλω μέλι.
Θέλω σιρόπι θάλασσα
και τα βουνά παστέλι.
Τα δέντρα μουστοκούλουρα,
τους δρόμους μαντολάτο.
Σοκολατένιες τις σκεπές,
τα σπίτια από σφουγγάτο.
Τη νύχτα κυδωνόπαστο,
κάθε άστρο καραμέλα
και το φεγγάρι λουκουμά
σε φεγγαροπιατέλα.
Θέλω παντού να’ χει γλυκά,
μη σας φανεί αστείο.
Θέλω τη γη μας ζάχαρη
και ζαχαροπλαστείο.
Ρένα Καρθαίου
Άγιος Βασίλης έφτασε από την Καισαρεία
μεγάλο δρόμο πέρασε χιόνια πολλά και κρύα.
Άγιος Βασίλης έφτασε με γούνα σαμουρένια
ψηλή κουκούλα στα μαλλιά μ’ άσπρα μαλλιά και γένια.
Άγιος Βασίλης έφτασε μ’ ένα ραβδί στο χέρι
με ένα σακί στον ώμο του και τι δεν έχει φέρει.
Νώντας Έλατος
Από το βιβλίο “καθημερινές δραστηριότητες στο Νηπιαγωγείο” της Ειρήνης Γενειατάκη Αρβανιτίδη, Εκδόσεις Δίπτυχο, Αθήνα 1981.
Ύπνο που παίρνεις τα μικρά,
έλα πάρε και τούτο
μικρό μικρό σου το ‘δώσα,
μεγάλο φέρε μου το.
Μεγάλο σαν ψηλό βουνό
ίσιο σαν κυπαρίσσι
και οι κλώνοι του ν’ απλώνονται
σ’ ανατολή και δύση.
Δημοτικό
Νάνι, νάνι, νάνι, νάνι
ύπνο ήσυχο να κάνει.
Να κοιμάται να μερώνει,
να ξυπνά να μεγαλώνει
να κοιμάται σαν τ’ αρνάκι
να ξυπνά σαν τ’ αηδονάκι.
Μην πατάτε μη βροντάτε
το παιδάκι μου κοιμάται….
Ποίημα άγνωστου δημιουργού από το προσωπικό μας αρχείο ή από ιστολόγιο που δεν αναφέρει τον ποιητή.
Έλα ύπνε στο παιδάκι
που έπεσε στο κρεβατάκι
στα φτερά σου τύλιξέ το
και παντού ταξίδεψε το.
Έλα ύπνε εσύ χαρά του
κλείσε του τα βλέφαρα του
πάρ’ το εκεί ψηλά στα πλάτεια
στων ονείρων τα παλάτια.
Νάνι, νάνι, νάνι, νάνι
το μικρούλι μου να κάνει.
Ποίημα άγνωστου δημιουργού από το προσωπικό μας αρχείο ή από ιστολόγιο που δεν αναφέρει τον ποιητή.
Σε μία ρόγα από σταφύλι
έπεσαν οκτώ σπουργίτες
και τρωγόπιναν οι φίλοι
τσιριτίρι τσιριτρό, τσιριτίρι τσιριτρό.
Πω πω πω σε μία ρόγα
φαγοπότι και φωνή
την αφήσαν αδειανή
τσιριτίρι τσιριτρό, τσιριτίρι τσιριτρό.
Εκτυπούσανε τις μύτες
και κουνούσαν τις ουρές
κι είχαν γέλια και χαρές
τσιριτίρι τσιριτρό, τσιριτίρι τσιριτρό.
Και μεθούσαν κι όλη μέρα
πάνε δώθε πάνε πέρα
τραγουδώντας στον αέρα
τσιριτίρι τσιριτρό, τσιριτίρι…
Τι καλά που ‘ναι στο σπίτι μας τώρα που έξω πέφτει χιόνι!
Το μπερντέ παραμερίζοντας τ’ άσπρο βλέπω εκεί σεντόνι
να σκεπάζει όλα τα πράγματα, δρόμους, σπίτια, δένδρα, φύλλα.
Πόσο βλέπω μ’ ευχαρίστηση μαζεμένη τόση ασπρίλα.
Όμως, κοίτα, τουρτουρίζοντας το κορίτσι εκείνο τρέχει.
Τώρα στάθηκε στην πόρτα μας, ψωμί λέει πως δεν έχει,
πως κρυώνει, πως επάγωσε…
Έλα μέσα κοριτσάκι,
το τραπέζι μας εστρώθηκε κι αναμμένο είναι το τζάκι!
Κώστας Καρυωτάκης
Κοιμήθηκα κοιμήθηκα
στου γιασεμιού την ευωδιά
στην ερημιά του φεγγαριού
στο κυματάκι του γιαλού
Οι άνθρωποι μ’αρνήθηκαν
κανείς δε με σιμώνει
Μόνο μου κάνει συντροφιά
της νύχτας το τριζόνι
Έννοια σου λέει, έννοια σου
Κι εγώ είμαι εδώ σιμά σου
Για συντροφιά στην έγνοια σου
Και για παρηγοριά σου.
Τρι και τρι και τρι και τρι
Τι γλυκιά που είν’ η ζωή
Τι γλυκιά και τί πικρή
Τρι και τρι και τρι και τρι.
Οδυσσέας Ελύτης
Βότσαλο μέσα στα νερά
του κοριτσιού η αποθυμιά
Κύκλοι και πώς ανοίγουνε
και με τα σένα σμίγουνε
ψηλά στη γλάστρα του βουνού
χρυσό γεράνι τ’ ουρανού
Ήλιε μου και τρισήλιε μου
ένα σου λόγο στείλε μου.
Οδυσσέας Ελύτης