Ε σεις στεριές και θάλασσες
τ’ αμπέλια κι οι χρυσές ελιές
ακούτε τα χαμπέρια μου
μέσα στα μεσημέρια μου
“Σ’ όλους τους τόπους κι αν γυρνώ
μόνον ετούτον αγαπώ!”
Από τη μέση του εγκρεμού
στη μέση του άλλου πελάγου
“Σ’ όλους τους τόπους κι αν γυρνώ
μόνον ετούτον αγαπώ!”
Με τα μικρά χαμίνια του
καβάλα στα δελφίνια του
με τις κοπέλες τις γυμνές
που καίγονται στις αμμουδιές.
Οδυσσέας Ελύτης
Δύο συ και τρία ‘ γω
πράσινο πεντόβολο
μπαίνω μέσα στον μπαξέ
γεια σου κύριε μενεξέ.
Σιντριβάνι και νερό
και χαμένο μου όνειρο.
Τζίντζιρας τζιντζίρισε
το ροδάνι γύρισε.
Χοπ αν κάνω δεξιά
πέφτω πάνω στη ροδιά.
Χοπ αν κάνω αριστερά
πάνω στη βατομουριά.
Το ‘να χέρι μου κρατεί
μέλισσα θεόρατη
τ’ άλλο στον αέρα πιάνει
πεταλούδα που δαγκάνει.
Οδυσσέας Ελύτης
Βαπόρι στολισμένο βγαίνει στα βουνά
κι αρχίζει τις μανούβρες “βίρα-μάινα”
την άγκυρα φουντάρει στις κουκουναριές
φορτώνει φρέσκο αέρα κι απ’ τις δυο μεριές
Είναι από μαύρη πέτρα κι είναι απ’ όνειρο
κι έχει λοστρόμο αθώο ναύτη πονηρό
από τα βάθη φτάνει στους παλιούς καιρούς
βάσανα ξεφορτώνει κι αναστεναγμούς
Έλα Χριστέ και Κύριε λέω κι απορώ
τέτοιο τρελό βαπόρι τρελοβάπορο
χρόνους μας ταξιδεύει δε βουλιάξαμε
χίλιους καπεταναίους τους αλλάξαμε
Κατακλυσμούς ποτέ δε λογαριάσαμε
μπήκαμε μες στα όλα και περάσαμε
κι…
Γεια σου Απρίλη, γεια σου Μάρτη
και πικρή Σαρακοστή
βάζω πλώρη και κατάρτι
και γυρεύω ένα νησί
που δεν βρίσκεται στον χάρτη
βάζω πλώρη και κατάρτι.
Γεια σας έχθρες, γεια σας μίση
και γινάτι καθενός
άμα βρεις το ερημονήσι
όλα τ’ άλλα είναι καπνός.
Το κρατάνε στον αέρα
τέσσερα χρυσά πουλιά
δεν γνωρίζεις εκεί πέρα
ούτε κλέφτη ούτε φονιά
ούτε μάνα, ούτε πατέρα
δεν γνωρίζεις εκεί πέρα.
Μες της ερημιάς τ’ αγέρι
όλα αλλάζουνε με μιας
Σήκωνε το κλουβί μια δω μια κει
κι ο ήλιος πήγαινε απ’ την άλλη
Ν’ανάψει τ’ όμορφο κεφάλι
μια δω μια κει
ο ήλιος κάθε Κυριακή
Φώναζε στην αυλή και ψι και ψι
κι ο γάτος σήκωνε ποδάρι
Μέσα απ’ τα μάτια της να πάρει
και ψι και ψι
την αστραπή τους την χρυσή
Πήγαινε ν’ ανεβεί σκαλί σκαλί
την αγκαλιά ρούχα γεμάτη
Κι έλεγαν οι αγγέλοι νά’τη
σκαλί σκαλί
τη πιο μικρή μας αδερφή
Κάτασπρο γιασεμί και…
Μαζευτείτε εδώ παιδιά
ήρθε η πρώτη παγωνιά.
Παγωμένα είναι τα δέντρα
παγωμένα τα βουνά,
παγωμένο το ρυάκι
και του αλόγου η ουρά.
Παγωμένα τα λουλούδια
παγωμένη η πισίνα,
παγωμένη και η κούκλα
που είναι μέσα στη βιτρίνα.
Παλτουδάκι με το κόκκινο γουνάκι
κάποιος να το αγοράσει
για να θα ζεσταθεί λιγάκι.
“Φλυαρίες ανάμεσα στον ουρανό και τη γη” εκδόσεις Τεκμήριο.
Χριστούλη μου, όταν λέω το όνομά Σου,
γλυκαίνεται στα χείλη μου η φωνή.
Η ανάσα μου γεμίζει απ’ τ’ άρωμά Σου.
Στα μάτια μου πλαταίνουν οι ουρανοί.
Χριστούλη μου, όταν λέω τ’όνομά Σου,
η μέρα μου όλη πάει σε καλό.
Στην προκοπή μου νιώθω τ’άγγιγμά Σου
κι απ’ τη χαρά μου σαν πουλί λαλώ.
Γιώργης Κρόκος
Ήρθα στη φάτνη Σου, Χριστούλη,
ένα τραγούδι να Σου πω
με τ’ αγγελάκι πλάι-πλάι
στον ίδιο αγγελικό σκοπό.
Στα τόσα δώρα Σου, Χριστούλη,
το τόπι μου άφησα κι εγώ.
Κι αν στα μεσούρανα το ρίξεις,
άστρο θα γίνει λαμπερό.
Γιώργης Κρόκος
Με τα πουλιά, με τα ρυάκια,
και με τα κύματα κι εγώ
το μεγαλείο Σου, Θεέ μου,
την ώρα αυτή δοξολογώ.
Κι αν η φωνή μου δεν ταιριάζει
με των αγγέλων τη φωνή,
δες την ψυχή μου, που ηλιαχτίδα
για χάρη Σου είναι φωτεινή.
Δες τη ψυχή μου, που για Σένα
σαν ένα λουλούδο είναι απλή
σαν ένα βότσαλο καθάρια
και αγνή σαν νιόβγαλτο πουλί.
Δες την ψυχή μου κι άγγιξέ την
με τ’ αβασίλευτό Σου φως,
να γίνει ο νους μου σαν τον ήλιο
κι η σκέψη μου σαν…
Γενάρης με τα κρύα
μας ήρθε τα πολλά,
Φλεβάρης με αρνάκια
και την αποκριά.
το Μάρτη θα γυρίσουν
και πάλι τα πουλιά,
θα φέρει ο Απρίλης
τα κόκκινα αυγά.
Θα βγούνε για λουλούδια
το Μάη τα παιδιά,
θα κλείσει και ο Ιούνης
όλα μας τα σχολειά.
Ο Ιούλης θα γεμίσει
κόσμο τις ακροθαλασσιές
κι ο Αύγουστος θα φέρει
φρούτα στις εξοχές.
Και να ‘τος ο Σεπτέμβρης
θ’ ανοίξει τα σχολειά,
θα φύγουν τον Οκτώβρη
και πάλι τα πουλιά.
Μ’ ομπρέλα ο Νοέμβρης
μας ήρθε και βροχές,
να ζήσει ο Δεκέμβρης
…