Στη μηλίτσα στη μηλιά
πήγανε χίλια πουλιά
κάθε μήλο, μίλημα
κάθε φύλλο,φίλημα.
Η μηλίτσα η μηλιά
γέμισε τρελή λαλιά
μήλα, φύλλα, χρώματα
φτερωτά καμώματα.
Αχ, μηλίτσα μου μηλιά,
τώρα έχεις και μιλιά.
Θέτη Χορτιάτη , Από το Ανθολόγιο φθινοπωρινό για παιδιά προσχολικής και πρωτοσχολικής ηλικίας , Αναγνωστόπουλος Β. και Τσιλιμένη Τ.,εκδόσεις Καστανιώτη
Η Δευτέρα με την Τρίτη
στης Τετάρτης πάν το σπίτι.
Με την Πέμπτη κουβεντιάζουν.
Την Παρασκευή φωνάζουν.
Παίρνουνε και το Σαββάτο
και τραβάνε παρακάτω.
Να και η Κυριακή από πλάι
το μαντήλι τούς πετάει
κι αρχινάνε ζωηρό
της βδομάδας το χορό.
Γιώργης Κρόκος.
Από το Ανθολόγιο φθινοπωρινό για παιδιά προσχολικής και πρωτοσχολικής ηλικίας, Αναγνωστόπουλος Β., Τσιλιμένη Τ.,εκδόσεις Καστανιώτη
Αν γίνω φούρναρης θα το ετοιμάσω:
Ένα τεράστιο ψωμί,
τόσο μεγάλο για να χορτάσει
όσους πεινάνε πάνω στη γη.
Θα ‘ναι σαν ήλιος και πιο μεγάλο,
ξεροψημένο, ζεστό ζεστό,
πασπαλισμένο με σουσαμάκι
τραγανιστό, μοσχομυριστό.
Φέτες θα κόψω αυτό το ψωμί
και θα ταΐσω από Ινδίες, Χιλή,
όλους τους γέρους, φτωχούς και παιδιά
και τα μικρά πεινασμένα πουλιά.
Τη μέρα εκείνη ιστορία
θα γράψει αυτό τ’ αναμνηστικό:
“Η λέξη ΠΕΙΝΑ πια δεν υπάρχει,
σε κανενός στο λεξικό ”
Τζιάνι Ροντάρι “Φλυαρίες ανάμεσα στον ουρανό και τη γη”, Απόδοση Άννα Κωστάλα- Μαργαριτοπούλου,…
Θέλω Γενάρη με ήλιο τ’ Απρίλη,
δροσιά τον Ιούλη και μέρα το δείλι.
Μία θάλασσα θέλω χωρίς καταιγίδα,
δε θέλω το φόβο, μονάχα ελπίδα.
Θέλω ψωμάκι ζεστό, μυρωδάτο,
τ’ αγκάθι να βγάλει σταφύλι μοσχάτο.
Ο σκύλος να έχει αγκαλιά το γατί,
γάλα και λάδι να βγάζ’ η πηγή ….
Αυτά που ζητάω αν είναι πολλά,
δώσε μου, τότε, μονάχα χαρά.
Τζιάνι Ροντάρι “Φλυαρίες ανάμεσα στον ουρανό και τη γη”, εκδόσεις Τεκμήριο.
Μες στην αστρόφεγγη βραδιά
πέφτει ψιλό – ψιλό το χιόνι
γύρω στην έρμη λαγκαδιά
στρώνοντας κάτασπρο σεντόνι.
Ούτε πουλιού γροικάς λαλιά
ούτ’ ένα βέλασμα προβάτου
λες και απλωμένη σιγαλιά
είναι κει ολόγυρα θανάτου.
Μα ξάφνου πέρα απ’ το βουνό
γλυκός σημάντρου ήχος γροικιέται,
ωσάν βαθιά απ’ τον ουρανό,
μέσα στη νύχτα να σκορπιέται.
Κι αντιλαλεί τερπνά – τερπνά
γύρω στην άφωνη την πλάση,
και το χωριό γλυκοξυπνά
την Άγια μέρα να γιορτάσει.
Ποιήματα λαϊκής παράδοσης ή αγνώστου πατρός…
Βοριάς βογγάει στο σκοτεινό
του Δεκεμβρίου βράδυ
κι ένα ψυχρό χιονόνερο
φέρνει το αγιοκέρι.
Τι κι αν στο μαύρο ουρανό
απλώνεται σκοτάδι
πάνω απ’ τη φάτνη ασύγκριτο
φεγγοβολά ένα αστέρι.
Ποιήματα λαϊκής παράδοσης ή αγνώστου πατρός από τη προσωπική μας πείρα ή ιστολόγια του διαδικτύου που δεν αναφέρουν το συγγραφέα τους.
Ήρθα από τους εσκιμώους
με τρένο μόλις τώρα
από πάγο είναι οι πόλεις
από πάγο είναι η πλατείες
τα δρομάκια τα στενά
από πάγο είναι φτιαγμένα
τα σπιτάκια τα μικρά
από πάγο το κρεβάτι
από πάγο και το τζάκι
από πάγο όμως δεν είναι
κάτι μυστικό ακριβό
κάτι που όταν το ζυγόσεις
ζεστασιάς γλύκα θα νιώσεις
ξέρετε λοιπόν τι είναι
τούτο τα ακριβό παιδιά;
Η ζεστή τους η καρδιά
μια καρδούλα τέτοια φτάνει
και τον Πόλο να ζεστάνει.
Τζιάνι Ροντάρι ” Φλυαρίες ανάμεσα στον ουρανό και τη γη”, εκδόσεις Τεκμήριο
Σεπτέμβριος
Έθιμο: Η ευλογία του σταφυλιού.
Στο Βυζάντιο έπαιρνε μέρος ο Αυτοκράτορας, Ο Πατριάρχης και ο λαός.
Ο Πατριάρχης τα ευλογεί μπροστά στο λαό, ο Αυτοκράτορας δοκιμάζει.
Οι Έλληνες είναι από τους πρώτους λαούς που καλλιέργησαν αμπέλι.
Θεός Διονύσης -Αγγεία-Τρύγος
Δημοτικό Τραγούδι: Αμπέλι μου πλατύφυλλο και κοντοκλαδεμένο…..
Νεκρή Φύση με σταφύλια: Γεώργιος Ιακωβίδης(1853-1932)
“Έθιμα παιχνιδίσματα στου χρόνου τα γυρίσματα” τόμος Α’: Σοφία Γιαλουράκη, εκδ. Δίπτυχο
Όλου του κόσμου τα παιδάκια
μικρά, μεγάλα και μωράκια
μαζεύτηκαν στη γειτονιά
και γύρω σκόρπισαν χαρά.
Όλα πιασμένα χέρι χέρι
έφεραν πάλι καλοκαίρι
και κάνουνε μία προσευχή
Ειρήνη, Θεέ μου δώσε στη γη.
Άγνωστος δημιουργός. Από το προσωπικό μου αρχείο. Για εκπαιδευτική χρήση.
Τα παιδάκια τώρα μάθαν
τις χρονιάς τις εποχές
είναι τέσσερις και ξέρουν
να τις λέν τραγουδιστές.
Το φθινόπωρο βροχούλα
το χειμώνα παγωνιά
όλη η άνοιξη λουλούδια
καλοκαίρι ακρογιαλιά.
Άγνωστος δημιουργός. Από το προσωπικό μου αρχείο. Για εκπαιδευτική χρήση.