Ρεπόρτερ: Έκτορα, σε είδαμε πριν λίγο σε μια πολύ ανθρώπινη στιγμή με την Ανδρομάχη και τον γιο σου. Πώς νιώθεις ως πολεμιστής και ταυτόχρονα ως σύζυγος και πατέρας σε αυτή την κρίσιμη ώρα;

Έκτορας: Είναι μια στιγμή που σπαράζει την ψυχή μου. Η Ανδρομάχη είναι η καρδιά μου και ο Αστυάνακτας το φως μου. Κι όμως, δεν μπορώ να σταθώ δίπλα τους όπως θα ήθελα. Το χρέος μου είναι να πολεμήσω, να κρατήσω την Τροία όρθια. Αν πέσω, τουλάχιστον να ξέρουν πως έπεσα με τιμή.

Ρεπ.: Η Ανδρομάχη σου ζήτησε να μην βγεις στη μάχη. Σε συγκλόνισε η ικεσία της;

Έκτ.: Βέβαια. Ο κάθε άνδρας που αγαπά την οικογένειά του θα ήθελε να μείνει κοντά της. Μα δεν είμαι μόνο σύζυγος και πατέρας. Είμαι και ο πρώτος πολεμιστής της Τροίας. Αν κρυφτώ πίσω από τα τείχη, θα προδώσω τον λαό μου. Θα με φάει η ντροπή πριν με βρει το δόρυ κάποιου Αχαιού.

Ρεπ.: Ο μικρός σου γιος, όταν σε είδε με την περικεφαλαία, τρόμαξε. Ένα σύμβολο πολέμου που φοβίζει το ίδιο σου το παιδί. Πώς το ερμηνεύεις αυτό;

Έκτ.: Ίσως τα παιδιά βλέπουν την αλήθεια πιο καθαρά από εμάς. Εγώ φοράω την πανοπλία για να προστατεύσω όσους αγαπώ, όμως εκείνος την βλέπει ως απειλή. Μπορεί μια μέρα να καταλάβει πως ο πατέρας του δεν ήθελε πόλεμο, αλλά δεν είχε επιλογή.

Ρεπ.: Αν μπορούσες να πεις κάτι στον Αχιλλέα πριν την αναμέτρησή σας, τι θα ήταν αυτό;

Έκτ.: Δεν έχω μίσος για εκείνον, μόνο σεβασμό. Ξέρω πως είναι ο πιο τρομερός από τους Αχαιούς, αλλά κι εγώ δεν θα κάνω πίσω. Ας γίνει ό,τι είναι γραφτό, αρκεί να πολεμήσουμε σαν άντρες και να μείνει η τιμή μας ανέγγιχτη.

Ρεπ.:  Έκτορα, σε ευχαριστώ για τη συνέντευξη. Ευχόμαστε να γυρίσεις ασφαλής στην οικογένειά σου.

Έκτ.: Αν είναι η μοίρα μου να μην γυρίσω, να ξέρετε πως έκανα ό,τι μπορούσα. Και να θυμάστε: Ένας άνδρας δεν κρίνεται από το πώς ζει, αλλά από το πώς πεθαίνει.

                                                                                                                             Σταύρος Κανελλόπουλος Β1

Γυναίκες: Ωιμέ! Καταραμένη Αχαιοί εσείς και οι πόλεμοι σας,

ρημάξατε την χώρα μας! Θρηνούμε τους νεκρούς μας!

Η ευτυχισμένη μας ζωή για πάντα πια εχάθη!

Ανδρομάχη: Αγαπημένε μου! Θα σβήσουν τα ματάκια σου, θα σβήσει καρδιά μου,

θα κλείσουν σαν παράθυρα, τα τόσα όνειρα μου.

Και εσύ, βασανισμένο μου παιδί,  θα χάσεις τον γονιό σου

προτού προλάβεις να χαρείς,  την στοργική αγκαλιά του.

Κι εσύ, κορμί μου τραγικό, θα μείνεις πια μονάχη,

κι από βασίλισσα τρανή, δούλα θα καταντήσεις.

Έκτορα, ακριβέ μου και τρανέ, άντρα και βασιλιά μου,

Πώς  να σε απαρνηθώ για πάντα;

Γενναίε μου άντρα, η δόξα σου και η τόλμη της καρδιάς σου,

Γίναν στεφάνι δάφνινο, να μείνει τ’ όνομα σου αιώνια χαραγμένο,

μα εμένα η καρδούλα μου θα μείνει ορφανεμένη, από εσένα που σε έχω πια για χαμένο…

                                                                                                                            Κατερίνα Μιχαλοπούλου Β1

Έκτορα, φως της Τροίας, καμάρι της γενιάς σου,

πώς σε έριξε το χάλασμα, πώς χάθηκες παιδί μου;

Δεν γύρισες στης μάνας σου το απαλό το χάδι,

ούτε στους γιού σου το γλυκό, το αθώο βλέμμα.

Το βέλος πάντα άπονο, τη δόξα δεν λυπάται,

και ο Αχιλλέας άγρια θα σύρει το κορμί σου.

Μα η Τροία όλη σ’ έκλαψε, μες τις βαριές τις νύχτες,

κι η Ανδρομάχη θρήνησε, μαυροφορώντας μόνη.

Μήτε παλάτια, μήτε τιμές, μήτε τιμές, μήτε αντρειά σε σώζουν,

γιατί οι θεοί το θέλησαν, σκυφτός να φύγεις, Έκτωρ.

Μα η δόξα σου αθάνατη θα μείνει στους αιώνες,

και τ’ όνομά σου οι θνητοί, να λένε μες στα αστέρια.

Δημήτρης Μητρογιάννης   Β1

Αγαπητοί τηλεθεατές, καλώς ήρθατε σε ένα ακόμα αποκαλυπτικό δελτίο ειδήσεων! Συγκινητικά γεγονότα συμβαίνουν αυτήν την στιγμή στις Σκαιές Πύλες της Τροίας, αφού το σεβαστό ζευγάρι της Τροίας, Ανδρομάχη-Έκτορας, φτάνει στο σημείο του αποχωρισμού. Η Ανδρομάχη παρακαλά με κλάματα τον άνδρα της να μείνει στο παλάτι και να μην επιστρέψει στη μάχη και του εξομολογείται ότι είναι τα πάντα γι’ αυτήν. Εκείνος όμως της απαντά πως δεν μπορεί να μείνει, γιατί έχει ηθικό χρέος να πολεμήσει. Καταλαβαίνει πως η Τροία θα πέσει, αλλά αυτό που τον πληγώνει πραγματικά είναι που η γυναίκα του θα συρθεί σκλάβα στην Ελλάδα. Στη συνέχεια πήρε αγκαλιά τον μικρό γιο του που αρχικά τρόμαξε από τη θέα της περικεφαλαίας. Απηύθυνε παρηγορητικά λόγια και συμβουλές στη λυπημένη γυναίκα του και η τρυφερή οικογενειακή σκηνή έφτασε στο τέλος της, όταν ο Έκτορας έγινε πάλι πολεμιστής φορώντας την περικεφαλαία του. Η Ανδρομάχη έφυγε για το παλάτι και άρχισε με τις υπόλοιπες γυναίκες τον θρήνο για τον ζωντανό Έκτορα.

Σας ευχαριστούμε που παρακολουθήσατε για μια ακόμα φορά το μοναδικό μας δελτίο ειδήσεων των «Έπη Νews». Ακολουθεί ένα μικρό διαφημιστικό διάλειμμα, όμως μείνετε συνδεδεμένοι γιατί αμέσως μετά θα σας συνδέσουμε με τους συναδέλφους μας που πήραν συνέντευξη από τους ήρωες στις Σκαιές Πύλες.

Κέλλυ Κουφοπούλου Β1