Επίσκεψη στο αρχαίο θέατρο του Θορικού

Οι μαθητές του Γ1 και του Γ2 του σχολείου μας επισκέφτηκαν, σήμερα 8/3/2013, το αρχαίο θέατρο του Θορικού, όπου ξεναγήθηκαν στο χώρο από τον καθηγητή του σχολείου μας, φιλόλογο, κύριο Χατζηιωάννου και συμπλήρωσαν  σχετικό φύλλο εργασίας. Στο τέλος οι μαθητές του Γ2 παρουσίασαν τον πρόλογο της θεατρικής παράστασης ” Ελένη” διασκευασμένο από τον κύριο Χατζηιωάννου και καταχειροκροτήθηκαν.

ΦΥΛΛΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΓΙΑ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟ ΘΟΡΙΚΟ

  1. Παρατηρήστε το χώρο. Ονομάζεται λόφος Βελατούρι. Γιατί πιστεύετε πως επιλέχτηκε αυτός ο χώρος για την κατασκευή του θεάτρου;———————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————
  2. Τι δηλώνει για την περιοχή η ύπαρξη του θεάτρου; ( Τι είδους ανάπτυξη;)————————————————————————————————————————————————————————————————
  3. Τι σχήμα έχει η ορχήστρα; Διαφέρει από αυτά που έχετε μάθει;————————————————————————————————————————————————————————————————————
  4. Παρατηρήστε το κοίλον. Τι σχήμα έχει; Διαφέρει από αυτά που έχετε μάθει ;———————————————————————————————–
  5. Μετρήστε τις σειρές διαζωμάτων και υπολογίστε πόσοι περίπου θεατές μπορούσαν να καθίσουν σε αυτά.————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————
  6. Υπάρχουν κάποια εδώλια που ξεχωρίζουν; Αν υπάρχουν, ποιοι θα μπορούσαν να κάθονται εκεί;———————————————————————————————————————————————————————
  7. Μπορείτε να εντοπίσετε τις παρόδους;
  8. Κοντά στη δεξιά πάροδο υπήρχε μικρός ναός του Διονύσου. Εντοπίζετε κάποια ερείπιά του;
  9. Αναζητήστε το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου και τους δύο μικρούς όρμους γύρω από αυτόν. Τι πιστεύετε ότι υπήρχε εκεί;————————————————————————————————————————————
  10. Πιστεύετε πως ο δήμος των Θορικίων ( στον οποίο ανήκε το θέατρο) ήταν ένας προνομιούχος δήμος; Γιατί;—————————————————————————————————————————————————-

Εκπαιδευτική επίσκεψη μαθητών της Α’ Γυμνασίου Λαυρίου στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης – Ωδείο Αθηνών

Στις 22 Φεβρουαρίου 2013 ομάδα μαθητών της Α΄ Γυμνασίου του σχολείου μας επισκέφτηκαν την εγκατάσταση στο «Ένα μέτρο» του Μιχάλη Μανουσάκη στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης – Ωδείο Αθηνών.
Οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να δουν συντεθειμένα παιχνίδια φωτογραφίες και άλλα αρχειακά τεκμήρια, της σπάνιας προσωπικής του συλλογής του ζωγράφου Μιχάλη Μανουσάκη.
Ο τίτλος “Ένα μέτρο” προσδιορίζει  το ύψος που τα παιδιά βλέπουν τον κόσμο. Στην προθήκη-κιβωτό με τα παιχνίδια στο ύψος των παιδιών, ο καλλιτέχνης είχε συνθέσει  σπάνια ελληνικά, ευρωπαϊκά, γιαπωνέζικα και αμερικάνικα παιχνίδια της περιόδου 1897 -1965 προκειμένου να μιλήσει  για την ιστορία, τον πόλεμο, τις κοινωνικές και πολιτικές συνέπειες, την οικονομική εξαθλίωση και κυρίως την ακούσια συμμετοχή του παιδιού σε ένα παιχνίδι καταστάσεων και ρόλων που καθορίζεται από τους μεγάλους.
Οι μαθητές μετά την ξενάγηση στο χώρο της έκθεσης σχεδίασαν δικά τους παιχνίδια σε χαρτιά αποτυπώνοντας εκείνα τα παιχνίδια από τα οποία εντυπωσιάστηκαν περισσότερο.

Μεταναστευτικά και προσφυγικά ρεύματα του 20ού αιώνα – Μια αφήγηση για τη Μικρασιατική Καταστροφή


Η μαθήτριά μας, Εβιάννα Ζουλού, με αφορμή το πρόγραμμα «Προσφυγικά και μεταναστευτικά ρεύματα του 20ού αιώνα», αλλά και μια αφήγηση της γιαγιάς της, γράφει:

Το 1922, μια οικογένεια βίωσε την καταστροφή από πρώτο χέρι. Η πενταμελής οικογένεια με το επώνυμο Σφaντός έζησε την καταστροφή στην πόλη Βούρλα, λίγο πιο μακριά από το λιμάνι της Σμύρνης. Η οικογένεια αποτελούνταν από τους γονείς, τον μεγαλύτερο αδερφό, το Γιάννη -που τον φώναζαν Γιάγκο- τον Ευθύμιο, τον Ευστάθιο -που τον φώναζαν Στάθη- και τη Μαρία. Ολα τα αγόρια ήταν σκουρόχρωμα στην επιδερμίδα και στα μαλλιά, σε αντίθεση με την κατάξανθη Μαρία.
Το πρωί της 13ης Αυγούστου, γνωρίζοντας ότι ο κίνδυνος πλησίαζε, άρχισαν να σκίζουν τα παλτά τους και να ρίχνουν μέσα στις τρύπες όσα ασημικά και χρήματα μπορούσαν. Ξεκίνησαν να βαδίζουν με βαριά καρδιά προς το λιμάνι. Ο δρόμος ήταν δύσκολος, αλλά κατάφεραν να φτάσουν. Όταν έφτασαν, ξεκίνησαν να τρέχουν προς το καράβι. Η Μαρία όμως ήταν άτυχη. Σύμφωνα με την αφήγηση της γιαγιάς μου, ένας Τούρκος την έπιασε από τα μαλλιά και απείλησε τη μητέρα της ότι είχε δυο επιλογές: ή να την σκοτώσει μπροστά της ή να την πάρει μαζί του. Ο πόνος της μάνας να βλέπει τον παιδί της να σκοτώνεται μπροστά στα μάτια της ήταν μεγάλος και έτσι την άφησε πίσω.
Ο Γιάγκος και ο Ευθύμιος, ηλικίας περίπου δώδεκα χρόνων, πήραν ένα καράβι κι έφτασαν στην Σάμο. Οι γονείς τους χάθηκαν και ο Στάθης, μόλις έξι ετών, έμεινε μόνος του. Μπήκε μέσα σε ένα καράβι και έφτασε στην Κρήτη. Εκεί, υιοθετήθηκε από μια οικογένεια. Πήρε το επίθετο Σφαλτουδάκης. Τα χρόνια περνούσαν και ο Στάθης νοσταλγούσε τις παλιές καλές ημέρες με τα αδέρφια του. Ένα βράδυ αποφάσισε να το σκάσει. Έτσι κι έκανε. Μπήκε σε ένα καράβι και ξεκίνησε. Το καράβι τον έβγαλε στο Λαύριο…

Εβιάννα Ζουλού Γ’ 1

Θεατρικό- Πολιτιστικό Τμήμα

Στα πλαίσια της προγραμματισμένης επίσκεψης στο αρχαίο θέατρο Θορικού Οι μαθητές του Γ2 επεξεργάστηκαν και παρουσίασαν την παρακάτω μικρή ταινία – αφιέρωμα στο αρχαίο θέατρο κ ειδικά στο ξεχασμένο από θεούς κ ανθρώπους Θέατρο του Θορικού.
Αρχαίο Θέατρο-Λαύριο-Θορικός

Επίσκεψη στο ΚΠΕ Δραπετσώνας.

Η περιβαλλοντική ομάδα “Η ζωή στο λιμάνι του Λαυρίου” στις 14 Φεβρουαρίου 2013 επισκέφτηκε το ΚΠΕ Δραπετσώνας, προκειμένου να παρακολουθήσει το εκπαιδευτικό πρόγραμμα ” Το λιμάνι του Πειραιά . Χθες και σήμερα”. Οι μαθητές μέσα από βιωματικές δραστηριότητες και κυρίως μέσα από παιχνίδι ρόλων έμαθαν για το λιμάνι του Πειραιά και προέβησαν σε συγκρίσεις με το χθες και σήμερα του λιμανιού του Λαυρίου. Επίσης επισκέφτηκαν το χώρο του λιμανιού και συζήτησαν για τις προοπτικές του. Μαθητές και εκπαιδευτικοί απόλαυσαν το συγκεκριμένο πρόγραμμα.

Γνωρίζοντας τον Καζαντζάκη!


Οι μαθητές του Γ1 και του Γ2 του σχολείου μας με αφορμή το κείμενο του Καζαντζάκη “Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά” κι αφού παρακολούθησαν αποσπάσματα από την ταινία και ένα βίντεο για τις επιδράσεις και τη φιλοσοφία του Καζαντζάκη όπως διαφαίνεται μέσα από τα έργα του “Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά” και “Ασκητική” κλήθηκαν να απαντήσουν ομαδικά στο παρακάτω φύλλο εργασίας.

ΦΥΛΛΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ( ΟΜΑΔΙΚΟ)

ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ « Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά»

ΤΜΗΜΑ :

ΟΝΟΜΑ ΟΜΑΔΑΣ :

ΜΕΛΗ ΟΜΑΔΑΣ :

Αφού παρακολουθήσατε τα βίντεο συμπληρώστε τα παρακάτω:

1.     Ο Καζαντζάκης γεννήθηκε στην ……………..

2.     Ο Ζορμπάς ήταν ένα από τους ανθρώπους που επηρέασαν τον Καζαντζάκη;

3.     Αναφέρετε άλλο ένα πρόσωπο που επηρέασε τον Καζαντζάκη…………………..

4.     Πήρε βραβείο Νόμπελ ο Καζαντζάκης; Αν όχι , γιατί;………………..

5.     Πήρε βραβείο ειρήνης ο Καζαντζάκης;

6.     Αναφέρετε μία φράση του Καζαντζάκη που σας έκανε εντύπωση από το βίντεο.

7.     Ποιες είναι οι απόψεις του Καζαντζάκη για τη ζωή και το θάνατο;

8.     Πιστεύετε πως η ταινία αποτυπώνει τα βασικά  εξωτερικά χαρακτηριστικά του Ζορμπά; Αν όχι , πώς τον είχατε φανταστεί;

9.     Πιστεύετε πως η ταινία αποτυπώνει το χαρακτήρα του Ζορμπά; Γιατί;……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

10. Πιστεύετε πως ο χορός του Ζορμπά εκφράζει την ψυχική του κατάσταση; Γιατί;…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

11. Αναφέρετε δύο ακόμα έργα του Καζαντζάκη που αναφέρονται στο βίντεο……………….

12. Στο κείμενο υπάρχουν πολλές εικόνες. Αποδώστε μία με ζωγραφική ή με θεατρική αναπαράσταση.

Η απαντήσεις τους θα οδηγήσουν στη δημιουργία ενός glogster ( ψηφιακή αφίσα) για το έργο του Καζαντζάκη.

Μπορείτε κι εσείς να παρακολουθήσετε το βίντεο και τα αποσπάσματα της ταινίας και να απαντήσετε στις ερωτήσεις.

Συνδεθείτε: Καζαντζάκης , Αλέξης Ζορμπάς


http://www.youtube.com/watch?v=M8g09mnEw2Y

Θεατρικό-πολιτιστικό τμήμα

Στα πλαίσια του Project  Για την Ελένη του Ευριπίδη οι μαθητές του θεατρικού εμπνέονται από τη συνάντηση δύο μεγάλων του παγκόσμιου πνεύματος: του Ευριπίδη με το Σεφέρη , δημιουργώντας το παρακάτω βίντεο

OD52LlsFFlQ

Μνημεία που χάνονται…

Στα πλαίσια του προγράμματος της περιβαλλοντικής ” Τα μονοπάτια της πόλης μου” ο μαθητής Κλείτος Πρίφτης έφτιαξε ένα βίντεο με τα ξεχασμένα μνημεία της Διψέλιζας. Οι φωτογραφίες και τα κείμενα είναι δικά του. Θέτει ένα πραγματικό πρόβλημα της περιοχής που είναι η  ανύπαρκτη φύλαξη των μνημείων της βιομηχανικής μας κληρονομιάς.

μνημεία που χάνονται

Αποτελέσματα συνεντεύξεων από τους επισκέπτες της πόλης μας

Η ομάδα που ασχολήθηκε με τις συνεντεύξεις επισκεπτών την πόλη μας, στα πλαίσια του περιβαλλοντικού προγράμματος « Η ζωή στο λιμάνι του Λαυρίου», αφού επισκέφτηκε τα καταστήματα του λιμανιού τρεις φορές ( μία αργία, ένα Σάββατο και μία καθημερινή)  κατέληξε στα παρακάτω συμπεράσματα:

Το Λαύριο έχει πολλούς επισκέπτες από την Αθήνα τα Σαββατοκύριακα και τις αργίες ενώ τις καθημερινές οι θαμώνες των καταστημάτων ακόμα κι αν δηλώνουν πως έρχονται από την Αθήνα εντούτοις επισκέπτονται τα μαγαζιά της πόλης στα πλαίσια κάποιας δουλειάς ή επειδή έχουν εξοχικό κοντά.

Οι περισσότεροι  επισκέπτονται την πόλη για πολλοστή φορά.

Τα Σαββατοκύριακα επισκέπτονται την πόλη μας οικογένειες, ενώ τις καθημερινές όχι. Οι οικογένειες που έχουν παιδιά έρχονται γιατί τους αρέσει η θάλασσα, το καλό φαγητό, η θέα στο λιμάνι, η εγγύτητα στην Αθήνα και ο καλός δρόμος. Θα ήθελαν όμως να υπάρχουν και κάποιες δραστηριότητες για παιδιά κοντά στο λιμάνι π.χ. μία παιδική χαρά ή ένα λούνα παρκ ή χώρος για ποδήλατο ή κάποιος αθλητικός χώρος με δραστηριότητες για παιδιά.Οι άνθρωποι που επισκέπτονται την πόλη με φίλους προτιμούν το Λαύριο και τα καταστήματα του λιμανιού, γιατί ηρεμούν, γιατί τους αρέσει η άμεση επαφή με τη θάλασσα, γιατί έχουν επιλογές για φαγητό και καφέ και φτάνουν σε αυτό πολύ γρήγορα. Ζητούν όμως περισσότερα καταστήματα αγοράς καθημερινών ειδών στο λιμάνι, κάποιου ζαχαροπλαστείου για αγορά γλυκών, καθώς διαπιστώνουν πως υπάρχει μόνο ένα περίπτερο. Οι περισσότεροι δήλωσαν πως συνδυάζουν την επίσκεψη στο λιμάνι με εκδρομή και πεζοπορία στο δρυμό, στις παραλίες γύρω από το Λαύριο και στο ναό του Ποσειδώνα.Όλοι συμφώνησαν πως η επέκταση του προαστιακού θα τους έκανε να επισκέπτονται συχνότερα την πόλη. Επίσης η πλειοψηφία δήλωσε πως γνώρισε το Λαύριο μετά το άνοιγμα της Αττικής οδού.