Η κατάθλιψη: συνέντευξη από μία ψυχολόγο

Η κατάθλιψη

Συνέντευξη για το συγκεκριμένο κοινωνικό πρόβλημα με μια ψυχολόγο.

Ερώτηση: Καλησπέρα σας, καταρχάς να σας ευχαριστήσω που δεχτήκατε να πραγματοποιηθεί η σημερινή συνέντευξη και να ξεκινήσω με την πρώτη ερώτηση και σχετικά γενική. Τι είναι η κατάθλιψη;

Απάντηση: Καλησπέρα και σε σένα. Λοιπόν η κατάθλιψη είναι ψυχική νόσος η οποία μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία κυρίως όμως σε εφήβους, νέους ανθρώπους και αργότερα στην τρίτη ηλικία που και εκεί είναι πολύ συχνό να εμφανιστεί εάν δεν έχει εμφανιστεί στα πρώιμα στάδια ζωής. Κυρίως καταλαβαίνουμε ότι ένα άτομο νοσεί από κατάθλιψη και αυτό που έχουμε όλοι στο μυαλό μας είναι η απόσυρση.  Ένα άτομο που δεν έχει διάθεση για τίποτα, δεν έχει κοινωνική ζωή, απομονώνεται, συνήθως δεν έχει κουράγιο ή όρεξη να κάνει το οτιδήποτε όπως απλές βασικές λειτουργίες, όπως να κάνει μπάνιο ή να φάει. Μπορεί να εκδηλωθεί και με άλλους τρόπους στους νέους ειδικά μπορεί να εκδηλωθεί μέσω ευερεθιστότητας δηλαδή να έχουμε έναν νέο οποίος είναι ευέξαπτος, να έχει τάσεις επιθετικότητας ή και βίαιες αντιδράσεις. Αυτό μπορεί να είναι μια εκδήλωση κατάθλιψης και ας μην φαίνεται με πρώτο μάτι γιατί έχουμε συνηθίσει μια άλλη εικόνα ενός καταθλιπτικού ατόμου. Επίσης μπορεί να εκδηλωθεί, να είναι ένα άτομο που να προσπαθεί να κάνει “people pleasing” δηλαδή να ευχαριστεί τους άλλους και να είναι καθημερινά χαρούμενο και σε κάθε πρόβλημα να είναι χαρούμενο και να γελάει, αλλά πίσω από αυτό να κρύβεται κατάθλιψη ακόμα και υπερβολική κοινωνικότητα. Αυτό μπορεί κάποιες φορές να εκδηλώνει ένα άτομο το οποίο κατά βάθος νιώθει μόνο του και απομονωμένο.

Ερώτηση: Ποιοι είναι οι πιο συχνοί παράγοντες που το οδηγούν σε αυτό;

Απάντηση: Η κοινωνία και το περιβάλλον του ατόμου και ιδίως του νέου ατόμου που το οδηγεί πολλές φορές στο στάδιο της κατάθλιψης, παρόλο που μπορεί κάποιες φορές να είναι πιο παθολογικό, οι έφηβοι επειδή περνάνε διάφορες ορμονικές απότομες αλλαγές που είναι απόλυτα φυσιολογικό. Βέβαια αυτό πάει πάντα συνδυαστικά με το περιβάλλον και την κοινωνία. Σε πολύ μεγάλο βαθμό οι κοινωνικοί παράγοντες που επηρεάζουν το άτομο έχουν να κάνουν με τα social media γιατί οι νέοι ειδικά μπαίνουν μόνιμα σε μια σύγκριση του εαυτού τους και των άλλων και τα social προάγουν πολύ και την τέλεια εικόνα της ιδανικής ζωής. Υπάρχει επίσης πίεση που δέχονται για να είναι μόνιμα επιτυχημένοι όχι μόνο από το οικογενειακό περιβάλλον αλλά και από το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο π.χ. δασκάλους, αθλήματα, από φίλους οι οποίοι τους θεωρούνε μόνιμα επιτυχημένους οπότε νιώθουν την ανάγκη να καλύπτουν συνεχώς αυτή την εικόνα.

Ερώτηση: Άρα πιστεύετε πως έχουν επηρεάσει τα κοινωνικά δίκτυα και το διαδίκτυο γενικά, τους νέους;

Απάντηση: Σε πολύ μεγάλο ποσοστό γιατί πλέον μέσα από αυτό οι νέοι άνθρωποι επικοινωνούν και εκφράζονται. Αν λοιπόν από πολύ νωρίς δεν έχουν μάθει να διαχειρίζονται συναισθήματα και να βάζουν όρια σε κάποια πράγματα από μόνα τους, τότε θεωρώ ότι είναι η ηλικία που αρχίζουν να χάνονται μέσα σε αυτό τον κοινωνικό λαβύρινθο που το τέλος φτάνει σε σημείο να τα καταπιέζει.

Ερώτηση: Γιατί πολλοί νέοι δυσκολεύονται να μιλήσουν για τα συναισθήματα τους και να ζητήσουν βοήθεια;

Απάντηση: Αυτή είναι μια πολύ καλή ερώτηση! Είτε επειδή δεν μάθανε από πολύ νωρίς πως να τα εκφράζουν σωστά και αυτό ξεκινάει από την πολύ πρώιμη ηλικία, όπου τα παιδιά σε πολλές οικογένειες και πολλές φορές δεν μαθαίνουν ούτε να αναγνωρίζουν τα ίδια τους τα συναισθήματα τα οποία και στην πορεία γίνονται πιο περίπλοκα ούτε να τα εκφράζουν με το σωστό τρόπο. Επίσης είναι και η αντιμετώπιση που έχουν από τους ενήλικες της ζωής τους αν θεωρήσουμε ότι ένας νέος έχει κατάθλιψη αυτό που πραγματικά έχει ανάγκη από τους ενήλικες της ζωής του δεν είναι το “έλα σκέψου θετικά το χεις όλα καλά”, το βασικό είναι να μπορέσουν να αποδεχτούν την κατάσταση και τα συναισθήματα του παιδιού και να δείχνουνε με σταθερό τρόπο ότι είναι εκεί για ότι χρειαστεί.

Ερώτηση: Πότε είναι απαραίτητο ένας έφηβος να απευθυνθεί σε ένα ειδικό ψυχικής υγείας;

Απάντηση: Εγώ θεωρώ ότι το πότε είναι απαραίτητο το κρίνει το ίδιο το άτομο. Ίσως και αυτό ότι τις πρώτες ενδείξεις ότι κάτι συμβαίνει που έχει χαλάσει την ισορροπία μέσα του τότε θα ήταν καλύτερο για το άτομο να μιλήσει με ένα ψυχολόγο. Αλλά τα συμπτώματα πρέπει να είναι συστηματικά για να πούμε ότι είναι κατάθλιψη και όχι μελαγχολία που είναι δυο διαφορετικά πράγματα διότι φάσεις μελαγχολίας περνάμε όλοι.

Ερώτηση: Πιστεύετε ότι το σχολείο, η κοινωνία μπορούν να βοηθήσουν για να αρχίσει αυτό το κοινωνικό πρόβλημα αν μειώνεται, δηλαδή το ποσοστό του;

Απάντηση: Σίγουρα, κάτι πολύ σημαντικό είναι να μην δημιουργείται στίγμα στο άτομο με κατάθλιψη γιατί δυστυχώς σαν κοινωνία τρέχουμε να στιγματίσουμε αυτά τα άτομα νομίζοντας ότι πρέπει να του συμπεριφερόμαστε διαφορετικά οπότε αυτόματα επιδεινώνουμε το πρόβλημα γιατί τα απομονώνουμε άθελά μας. Γιατί ένα άτομο με ψυχική νόσο το μόνο που χρειάζεται είναι κατανόηση και αποδοχή. Θα έπρεπε να εκπαιδευτεί η σχολική κοινότητα να αναγνωρίζει ότι ένας άνθρωπος μπορεί να έχει κατάθλιψη αλλά και να εκπαιδευτεί στο να το διαχειριστεί και το βοηθήσει και προφανώς να μπορούμε να το αποδεχτούμε.

Ερώτηση: Γιατί είναι κοινωνικό και όχι ατομικό πρόβλημα;

Απάντηση: Η κατάθλιψη είναι ένα κοινωνικό θέμα διότι η ίδια η κοινωνία και το περιβάλλον εν τέλει στο δημιουργεί, δεν είναι μια πάθηση από μόνη της. Πρέπει σαν κοινωνία να καταλάβουμε γιατί δημιουργούμε την πίεση και στοχεύουμε στα νεαρά άτομα με αποτέλεσμα να διαγιγνώσκονται όλο και περισσότεροι νέοι με κατάθλιψη.

Τη συνέντευξη σχεδίασε και πραγματοποίησε η μαθήτρια Ιόλη Φωτιάδη

Η μοναξιά στην τρίτη ηλικία: έρευνα

Έρευνα: “Η μοναξιά στην τρίτη ηλικία”

Υποκείμενο έρευνας: Ηλικιωμένη γυναίκα 75 ετών

Μέθοδος έρευνας: Προφορική συνέντευξη

Εισαγωγή: Η μοναξιά αποτελεί ένα πραγματικό έντονο και επίκαιρο κοινωνικό φαινόμενο, ειδικότερα όταν σχετίζεται με την τρίτη ηλικία. Η σύγχρονη κοινωνία παρέχει την δυνατότητα επικοινωνίας από απόσταση, μέσω του τηλεφώνου και του διαδικτύου, όμως δεν αποκαθιστά πλήρως την απομόνωση ενός μεγάλου αριθμού ηλικιωμένων. Σκοπός της υφιστάμενης έρευνας είναι να διερευνηθεί πώς βιώνει την μοναξιά ένα ηλικιωμένο άτομο και ποιες συνθήκες την επηρεάζουν.

Μεθοδολογία: Η έρευνα πραγματοποιήθηκε με την μέθοδο της συνέντευξης. Το υποκείμενο της έρευνας ήταν μια ηλικιωμένη γυναίκα 75 ετών. Οι ερωτήσεις ήταν ανοιχτού τύπου και αφορούσαν την εμπειρία της μοναξιάς, την καθημερινή ζωή και την κοινωνική επαφή με φίλους και συγγενείς.

Συνέντευξη

Ερώτηση: Νιώθετε μοναξιά ποτέ; Αν ναι, πότε έχετε αυτό το συναίσθημα;

Απάντηση: Ναι, κάποιες φορές νιώθω μόνη γιατί δεν έρχονται επισκέψεις πλέον και δεν έχω κάποιον να μιλήσω. Πολλές φορές βέβαια περνάνε τα εγγόνια μου και τα παιδιά μου να με δούνε, όμως τις μέρες που είναι όλοι απασχολημένοι, νιώθω μόνη και δεν έχω τι να κάνω.

Ερώτηση: Σας βοηθάνε οι τεχνολογίες, όπως το τηλέφωνο, οι βιντεοκλήσεις κ.ά. να νιώθετε πιο κοντά στους ανθρώπους;

Απάντηση: Ναι, μερικές φορές γιατί μπορώ να μιλάω με τα παιδιά και τα εγγόνια μου στο βίντεο. Αλλά δεν με κάνει να νιώθω πιο κοντά τους. Δεν είναι το ίδιο να βλέπεις κάποιον από κοντά. Εγώ θέλω αγκαλιές, κουβέντες και βόλτες αλλά αυτά δεν μπορούν να αντικατασταθούν από το τηλέφωνο.

Ερώτηση: Τι σας κάνει να νιώθετε καλύτερα, όταν νιώθετε μόνη;

Απάντηση: Όταν είμαι μόνη μου, κυρίως κάνω δουλειές του σπιτιού, καθαρίζω, ξεσκονίζω, τακτοποιώ και μαγειρεύω τα καλύτερα φαγητά για τα παιδιά μου. Επίσης βλέπω τηλεόραση και πιο πολύ ειδήσεις, λύνω κανένα σταυρόλεξο και μετά διαβάζω προσευχές για κάθε εγγονάκι μου και για τα παιδιά μου. Παίρνω και τηλέφωνο την οικογένεια μου και μερικές φορές πηγαίνω σε καμιά φίλη μου για να περπατήσουμε.

Ερώτηση: Πιστεύετε ότι η κοινωνία σήμερα βοηθάει τους ανθρώπους να μην νιώθουν μόνοι;

Απάντηση: Όχι. Οι άνθρωποι είναι πολύ βιαστικοί και τρέχουν συνέχεια να προλάβουν τις δουλειές τους. Παλιά, οι γείτονες μιλούσαν πιο πολύ, οι οικογένειες ήταν πολύ πιο ενωμένες και αγαπημένες. Περνάγαμε καλά, γιατί νοιαζόμασταν ο ένας για τον άλλον. Υπήρχε τεράστια οικειότητα σε σχέση με σήμερα, που ο κόσμος είναι ψυχρός. Τώρα ο καθένας προσπαθεί, παλεύει για τη δική του ζωή και νοιάζεται πρώτα για τον εαυτό του.

Ερώτηση: Τι θα θέλατε να αλλάξει ώστε να νιώθουν οι ηλικιωμένοι π.χ. λιγότερη μοναξιά;

Απάντηση: Να βρίσκονται οι άνθρωποι πιο συχνά, να γίνονται πιο αυθόρμητες και τακτικές επισκέψεις και συναντήσεις στην οικογένεια. Αλλά πρέπει και να μην ασχολείται ο κόσμος όλη την ώρα με τα κινητά, γιατί είναι πιο καλό να συναντήσει έναν φίλο ή αγαπημένο του πρόσωπο αντί γι’ αυτό.

Συμπέρασμα: Η έρευνα δείχνει πως η μοναξιά είναι ακόμη σημαντικό φαινόμενο στην κοινωνία που εμφανίζεται στην τρίτη ηλικία. Παρά τις τεχνολογικές εξελίξεις και δυνατότητες της επικοινωνίας, οι ηλικιωμένοι χρειάζονται επαφή με ανθρώπους και τακτική κοινωνική αλληλεπίδραση. Η κοινωνία και οι οικογένειες μπορούν να βοηθήσουν μειώνοντας την απομόνωση μέσα από μικρές, καθημερινές πράξεις και συχνότερες επισκέψεις.

Τη συνέντευξη σχεδίασε και πραγματοποίησε η μαθήτρια Χριστίνα Τζωρτζινάκη

 

617146012 25581374728198707 5073801522682188481 n

Η ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ…  ΞΕΠΟΡΤΙΣΕ!

 

Η ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ…  ΞΕΠΟΡΤΙΣΕ!

της Νάγιας Τσουλτσίδου, Β4

Την Παρασκευή 23 Ιανουαρίου 2026, η περιβαλλοντική ομάδα της Β’ τάξης του σχολείου μας, σε συνεργασία με το ΚΠΕ Λαυρίου αποφάσισε να βγει, να ερευνήσει και να συνομιλήσει με συμπολίτες μας για διάφορα θέματα που αφορούν το περιβάλλον.

Αναλυτικότερα, αφού παρακολουθήσαμε μία παρουσίαση στον χώρο του σχολείου, μοιραστήκαμε σε 5 ομάδες, η κάθε μία με διαφορετική  ‘’ αποστολή’’.

Ο πρώτες δύο έκαναν μια δημοσκόπηση σε διάφορους περαστικούς, με θέμα την ανακύκλωση και την κομποστοποίηση. Συμπέραναν, μάλιστα, πως το μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπων που ερωτήθηκαν γνώριζαν και έκαναν ανακύκλωση. Όμως, πολύ λιγότεροι γνώριζαν για την κομποστοποίηση. Εσείς;

Η τρίτη ομάδα, ανέλαβε να συνομιλήσει με μαγαζάτορες και να παρατηρήσει  τη χρήση πλαστικού στα καταστήματα. Βρήκε πως αν και η χρήση πλαστικού είναι υψηλή, υπάρχουν κάποιοι που επιλέγουν εναλλακτικές.

Η τέταρτη ομάδα, τοποθετήθηκε στην είσοδο-έξοδο των σούπερ μάρκετ και διεξήγε έρευνα για διάφορα θέματα. Παρατήρησαν και συνομίλησαν με αρκετό κόσμο και έβγαλαν τα εξής συμπεράσματα : η πλειοψηφία των ανθρώπων χρησιμοποιεί πλαστικές σακούλες για τα ψώνια τους. Οι περισσότεροι έχουν ως κριτήριο την τιμή και σε δεύτερο χρόνο την ποιότητα ή το αν ανακυκλώνεται το προϊόν.

Η πέμπτη και τελευταία ομάδα ανέλαβε να ερευνήσει και να καταμετρήσει τους κάδους απορριμμάτων/ανακύκλωσης. Αποτέλεσμα της έρευνάς τους ήταν πολλά δεδομένα και πληροφορίες σχετικά με αυτό, τα οποία, όμως, χρειάζονται περαιτέρω ανάλυση και συζήτηση με εκπροσώπους του Δήμου για τις επιλογές τους.

Τέλος, όλες οι ομάδες μαζευτήκαμε στη Δημοτική Βιβλιοθήκη και δουλέψαμε με την αξιολόγηση των δεδομένων. Αξίζει να σημειωθεί, πως όλα τα παιδιά κινήθηκαν αποκλειστικά στην πλατεία της πόλης μας και αφιέρωσαν πολύ χρόνο και προσπάθεια.

621877438 25581373668198813 4707990617262055281 n 618676602 25581373261532187 6578647251255951880 n 617146012 25581374728198707 5073801522682188481 n

 

 

 

 

 

 

611303262 25459995247003323 8903468751251061726 n 1

Μία μέρα στη Διεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών

Γράφει η Ειρήνη Σταμπούλογλου, Γ3

Με αφορμή την πρόσφατη εκπαιδευτική μας εκδρομή στη Διεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών ΔΕΕ, μου δόθηκε η ευκαιρία να γράψω την εμπειρία μου από εκεί. Καταρχάς ήταν κάτι παραπάνω από μια απλή εκδρομή, ήταν μια συναρπαστική εμπειρία στον χώρο της επιστήμης.

Φτάνοντας, αμέσως αντιληφθήκαμε τη σοβαρότητα και την ακρίβεια από τον χώρο της εγκληματολογίας, καθώς περάσαμε από έλεγχο και μας έλεγξαν τις ταυτότητες. Αφού μπήκαμε και μας καλωσόρισαν, επισκεφθήκαμε πρώτα το χημείο όπου εκεί γίνεται η ανάλυση των ούρων και αίματος. Παρατηρήσαμε κάποια πάρα πολύ διαφορετικά και ξεχωριστά μηχανήματα και η επιστήμονας που εξειδικευόταν σε αυτό το τομέα μας εξήγησε μερικά βασικά πράγματα όπως τι είναι εγκληματολογία, τι σπουδές πρέπει να κάνουμε και πόσο σημαντική είναι η προσφορά της στον διεθνή τομέα. Μάθαμε πώς η επιστήμη συμβάλλει στη διαλεύκανση υποθέσεων, χρησιμοποιώντας στοιχεία όπως δακτυλικά αποτυπώματα, ίχνη DNA και άλλα ευρήματα.

Έπειτα προχωρήσαμε στα όπλα και στο πολεμικό υλικό. Εκεί μας εξήγησαν πώς μπορούν από μία σφαίρα να βρουν από ποιο όπλο προέρχεται και μάλιστα ο τρόπος έχει μεγάλο  ενδιαφέρον. Στην ουσία, μας εξήγησαν πώς κάθε όπλο αφήνει μοναδικά σημάδια και πώς αυτά μπορούν να συνδεθούν με ένα συγκεκριμένο περιστατικό. Η διαδικασία αυτή απαιτεί μεγάλη ακρίβεια και προσοχή στη λεπτομέρεια, έχουν ένα ειδικό μηχάνημα όπου, αφού τοποθετήσουν τη σφαίρα, κάνει μία προσομοίωση, είναι σαν να τεμαχίζει τη σφαίρα. Παρατηρούν όλες τις γρατζουνιές που έχει και γενικότερα σημάδια από το όπλο και κάνουν μερικές εκτιμήσεις. Αφού εντοπίσουν υποψήφια  όπλα,  από τα οποία πιστεύουν ότι μπορεί να προήλθε η σφαίρα, κατεβαίνουν στο υπόγειο που έχουν μία πισίνα και πυροβολάνε με το όπλο που πιστεύουν πως έχει προέλθει η σφαίρα και μετά κάνουν το ίδιο πράγμα με την δειγματική σφαίρα και αφού συγκρίνουν τις δύο εικόνες και παρατηρήσουν ότι έχουν σχεδόν απόλυτα ίδια στοιχεία, τότε οι υποθέσεις τους επιβεβαιώνονται.

Έπειτα προχωρήσαμε και στον αγαπημένο μου προσωπικά τομέα. Αγαπημένος μου τομέας ήτανε η ανάλυση δακτυλικών αποτυπωμάτων. Μας εξήγησαν τη διαδικασία ταυτοποίησης, τονίζοντας ότι κανένα μα κανένα αποτύπωμα δεν είναι ίδιο και αυτό βασίζεται στην μοναδικότητα κάθε ανθρώπινου οργανισμού. Μας εξήγησαν τη διαδικασία με την οποία μπορούν να βρουν αποτυπώματα. Στην ουσία έχουν ένα μαγνήτη και μια ειδική σκόνη. Εφόσον ακουμπήσουν τη σκόνη πάνω σε κάποια αντικείμενα, αμέσως τα δακτυλικά αποτυπώματα εμφανίζονται και μπορούν να κάνουν τις διάφορες αναλύσεις,  να συγκρίνουν και να βρουν τους υπόπτους. Αυτός ήταν ο αγαπημένος μου τομέας και θα έλεγα με εντυπωσίασε.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίασε και ο τομέας των Ψηφιακών Υποθέσεων, που αφορά την ανάλυση ηλεκτρονικών συσκευών, όπως κινητά τηλέφωνα και υπολογιστές. Μάθαμε πώς τα ψηφιακά δεδομένα μπορούν να αποτελέσουν αποδεικτικά στοιχεία και πόσο σημαντική είναι η τεχνολογία στη σύγχρονη εγκληματολογία. Αυτό που μου κάνει πάρα πολύ μεγάλη εντύπωση είναι σε πόσο μεγάλο κίνδυνο βρισκόμαστε καθημερινά με το να κάνουμε hotspot ή να δίνουμε τον κωδικό του Wi-Fi μας στον καθένα. Καθώς μας εξήγησαν πως όταν δίνουμε δεδομένα ή ίντερνετ σε κάποιο άλλο άτομο, αν αυτό το άτομο στείλει μία φωτογραφία γυμνού περιεχόμενου, σε κάποιον άλλον, τότε θα κατηγορηθεί η οικογένεια μας ή εμείς για παιδική πορνογραφία, καθώς μέσα από το Wi-Fi της μπορούν να εντοπίσουν την τοποθεσία .

Τέλος, ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην ανάλυση DNA, Μάθαμε ότι το DNA είναι μοναδικό για κάθε άνθρωπο και μπορεί να βρεθεί σε ίχνη όπως αίμα, τρίχες ή σάλιο. Ακόμα και ένα πολύ μικρό δείγμα αρκεί για να γίνει ταυτοποίηση. Μάς εξήγησαν τη διαδικασία συλλογής και εξέτασης του DNA, καθώς και πόσο σημαντικό είναι να τηρούνται αυστηροί κανόνες, ώστε να μην αλλοιωθούν τα στοιχεία. Μας εξήγησαν ότι για να μην αλλοιωθούν τα στοιχεία ή να μην μολυνθούν, μεταφέρονται από δωμάτιο σε δωμάτιο μέσα από ειδικούς σωλήνες. Και μάλιστα, όταν πρόκειται για πολύ δύσκολες υποθέσεις, οι ειδικοί μπαίνουν σε ένα δωμάτιο που αν δεν κάνω λάθος, το αποκαλούν το σκοτεινό δωμάτιο, και προσπαθούν να βρούνε DNA είτε πάνω σε ρούχα, είτε σε άλλα στοιχεία. Όμως όταν κάθονται πολλή ώρα εκεί, διακινδυνεύουν την υγεία τους.

Η επίσκεψή μας στο Εγκληματολογικό Τμήμα ήταν μια ξεχωριστή εμπειρία που μας βοήθησε να κατανοήσουμε πώς η επιστήμη συμβάλλει στην αναζήτηση της αλήθειας και της δικαιοσύνης. Και επίσης, νιώθω πάρα πολύ μεγάλη τιμή που κατάφερα να επισκεφθώ αυτόν τον χώρο και να έρθω σε επαφή με τόσο μορφωμένα και  ευφυή άτομα.

613764770 25459995007003347 5902545277760570684 n 1

 

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΩΝ

Διευθύντρια: Ελευθερία Παπαμανώλη, ΠΕ02

Υποδιευθυντής: Βασίλης Χατζηιωάννου, ΠΕ02

Φιλόλογοι: Ελένη Μπαμπάνα, Ηρώ Μαρκουλή, Μαρία Χαρχαντή, Γιώργος Καρατζής, Ηλίας Στουραίτης, Αθανασία Ζιάτα

Μαθηματικοί: Παναγιώτης Αθανασίου, Κολιαβασίλη Παρασκευή

Φυσικός: Ελένη Σωφρόνη

Χημικός: Γιώργος Κουκουβίνος

Κοινωνικών Επιστημών: Αναστασία Πρίφτη

Οικονομία: Αναστασία Πρίφτη

Θεολόγος: Χατζηπαρασκευάς Παρασκευάς

Αγγλικών: Μαρία Χριστοδούλου

Γερμανικών: Ευαγγελία Χριστοδούλου

Γαλλικών: Αθηνά Τζερεφού

Πληροφορικής: Λευτέρης Δουκέρης, Μαρία Θεολογίτου

Φυσικής Αγωγής: Βασίλης Κολοκούτσας

Τεχνολογίας: Γιώργος Μπελέσης

Μουσικής: Χρήστος Σκόνδρας

Καλλιτεχνικών: –

Ειδικής Αγωγής: Καλλιόπη Διμήδη, Φιλόλογος, Ευτυχία Κατέρου, Φιλόλογος,  Λεβαντής Αλέξανδρος, Φυσικός, Λιβανίου Ιωάννα, Μαθηματικός, Φράγκου Μερσίνη, Φυσικός

Ψυχολόγος: Μαρία Καλτσά

“Τι νέα;” Καταιγίδες και πλημμύρες

Παρόλο που είχε αποφασιστεί στο προηγούμενο “Τι νέα” να συζητήσουν για τον αυτοτραυματισμό, δύο μαθητές ζήτησαν (και ψηφίστηκε) η αλλαγή θέματος. Η χθεσινή κακοκαιρία που κράτησε κλειστά τα σχολεία δεν μπορούσε να μην έρθει στον κύκλο. Τα παιδιά μίλησαν για τον φόβο που ένιωσαν από την καταιγίδα: φόβο μήπως πλημμυρίσει το σπίτι, μήπως ο μπαμπάς δεν γυρίσει εγκαίρως, μήπως καούν οι συσκευές, μήπως δεν έχουν ρεύμα.  Ο φόβος δεν ήταν το μόνο συναίσθημα. Εξέφρασαν τη λύπη τους για τους ανθρώπους που χάθηκαν, την απορία τους για τον τρόπο που χάθηκαν και το πόσο ανήμποροι νιώθουν όταν έχει καταιγίδες. Ένας  μαθητής έφερε τη συζήτηση στις ευθύνες και μια  μαθήτρια στους τρόπους προστασίας. Οι ευθύνες δεν συζητήθηκαν. Για τους τρόπους προστασίας όμως είχαν να πουν πολλά: δεν μένουμε σε υπόγεια, όταν βρέχει πολύ έντονα, δεν καθόμαστε κάτω από δέντρα, όταν έχει κεραυνούς, αποφεύγουμε το νερό για να μην πάθουμε ηλεκτροπληξία, βγάζουμε όλα τα μεταλλικά που φοράμε, δεν κολυμπάμε όταν έχει καταιγίδα, δεν διασχίζουμε κάθετα τα ρέματα όταν βρέχει και πολλά άλλα. Κάθε παιδί μοιράστηκε κάποιο τρόπο που γνωρίζει και στο τέλος είπαν πως ” τώρα φοβάμαι λιγότερο, αλλά αν βρεθώ σε μία καταιγίδα, μπορεί πάλι να μην νιώσω ασφαλής”.

Το θέμα του αυτοτραυματισμού θα συζητηθεί την επόμενη εβδομάδα, ενώ ψήφισαν και τα θέματα του επόμενου μήνα.

619286289 1313074240849413 4024087029326735271 n

615406770 25509309908738523 4419429645031676661 n

“Τι νέα;”: Το “κάρφωμα”

Στο πρώτο “Τι νέα;” μετά τις γιορτές συνεχίσαμε με το πώς αντιλαμβανόμαστε το “κάρφωμα “. Όλα τα παιδιά ήθελαν να μοιραστούν εμπειρίες, αλλά αυτό στο οποίο κατέληξαν μετά από τη μεταξύ τους συζήτηση είναι πως δεν είναι κάρφωμα το να θέλεις να προστατέψεις έναν φίλο σου ή μία φίλη σου και να ζητάς βοήθεια.
Παρολ’ αυτά τα παιδιά εξέφρασαν και τον φόβο πως αν πουν κάτι που τους έχουν εμπιστευτεί θα χάσουν φίλους ή θα πάθουν κακό. ” Βλέπω πράγματα που δεν μου αρέσουν, αλλά δεν λέω κάτι γιατί φοβάμαι πως θα με πουν καρφί και θα με απορρίψουν “. ” Δεν μιλάω, γιατί νομίζω πως μετά θα με απειλήσουν, θα δεχτώ μπούλινγκ “.” Ούτε στους φίλους μου δεν είμαι ειλικρινής, γιατί δεν θέλω να γνωρίζουν πράγματα για μένα που θα τα χρησιμοποιήσουν, για να με καρφώσουν”.
Ο κύκλος βοηθάει τα παιδιά να μιλήσουν, να δεθούν, να δουν με άλλα μάτια τους συμμαθητές και τις συμμαθήτριές  τους. Τηρούν τους κανόνες και ξεχνάνε το κουδούνι. Κρατάνε πρακτικά στα οποία ανατρέχουν συχνά. Α έχω κι εγώ τον καθηγητοφύλακά μου που φροντίζει να μην μιλάω χωρίς να ζητάω τον λόγο. Μου αναλογούν ακριβώς 2 λεπτά. Δύσκολο για μία εκπαιδευτικό.
Το επόμενο θέμα επιλέχτηκε ομόφωνα. ( Διορθώθηκαν άμεσα τα ορθογραφικά, όπως βλέπετε😄 από τους ίδιους).
615406770 25509309908738523 4419429645031676661 n
613692310 25476007452068769 5238088199292766492 n

Οι αφίσες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων

Όλοι είμαστε ίσοι και ίσες.
Και όπως γράφει μία μαθήτρια: αυτή είναι η μόνη λύση.
“Είμαστε ίσοι, αλλά διαφορετικοί”, γράφει μία άλλη μαθήτρια. “Αυτός, όμως, δεν είναι λόγος για να με κρίνεις”.
Αφίσες για τα ανθρώπινα δικαιώματα και κυρίως για τα δικαιώματα των παιδιών.
Εργασίες των μαθητών/τριών της Α τάξης στα πλαίσια του εργαστηρίου δεξιοτήτων με την κυρία Ευαγγελία Χριστοδούλου.
.612511608 25476005668735614 3479400701168133497 n 615426972 25476005462068968 7369089045560782159 n 615412398 25476005168735664 7387063925221840949 n 615224645 25476004925402355 6084898797642970456 n 615100948 25476004692069045 8289503433270971406 n 615355442 25476004452069069 7546755425867045121 n 615390906 25476004195402428 1458286133837413604 n 613196190 25476003952069119 38409955048308905 n 615331729 25476003748735806 589843625568165439 n
613692310 25476007452068769 5238088199292766492 n 615181373 25476007232068791 6674916353403923102 n 615225750 25476006978735483 5190129854127262803 n 615198145 25476006725402175 3552060308536477451 n 615160082 25476006442068870 6959486997232890064 n 615336049 25476006208735560 6425391111762085183 n 614597068 25476005908735590 7116445761223607094 n
611271190 25459965790339602 5321330401432356653 n

Στον Διομήδειο Βοτανικό Κήπο

Οι περιβαλλοντικές ομάδες της Α και Β τάξης στον Βοτανικό κήπο.
(Γράφει: Αναστασία Πρίφτη)
Ένας αλλιώτικος κήπος περίμενε σήμερα την περιβαλλοντική ομάδα της Α και Β τάξης. Ο ιστορικός Βοτανικός Κήπος της Αθήνας, αυτός που βρίσκεται στο τέλος της Ιεράς Οδού, στις πλαγιές του όρους Αιγάλεω, ο μεγαλύτερος βοτανικός κήπος της χώρας μας.
Τι είναι όμως ένας βοτανικός κήπος και τι μπορούμε να κάνουμε εκεί; Ποια φυτά και ζώα μπορούμε να συναντήσουμε; Μοιάζει με τους κήπους που ξέρουμε; Αυτά ήταν μερικά από τα ερωτήματα των παιδιών καθ’ οδόν προς τον κήπο. Οι απορίες αυτές κινητοποίησαν ολόκληρη την ομάδα να ξεκινήσει με ενδιαφέρον και ζωντάνια την οργανωμένη περιήγηση της στον Κήπο, υπό την καθοδήγηση άρτια εξειδικευμένου και φιλόξενου προσωπικού.
Βήμα προς βήμα η διαδρομή αποκάλυψε ιδιότητες της ζωής του κήπου, γνωρίσαμε ιστορίες για τα ιερά φυτά και ζώα του, μάθαμε πως συνδέονται με τη σημερινή εποχή και το κυριότερο αξιολογήσαμε θετικά την προσφορά του στην καθημερινότητά μας. Συνειδητοποιήσαμε έτσι ότι βότανα υγείας, ευεξίας και θεραπείας δεν θα πρέπει να λείπουν από κανένα κήπο. Η τεράστια συλλογή του Βοτανικού Κήπου της Αθήνας μας έδωσε αμέτρητες ιδέες για να προτείνουμε τη δημιουργία ενός τέτοιου οργανωμένου οικοσυστήματος και στην περιοχή μας.
Η επίσκεψή μας έκλεισε στην καντίνα του κήπου όπου ξεκουραστήκαμε και παρατηρήσαμε παράλληλα, από την επισκεψιμότητα στο χώρο, ότι αρκετός κόσμος επιλέγει να περάσει εκεί το πρωινό του. Γιατί όχι άλλωστε…!
Συνοδοί: κύριος Αθανασίου, κυρία Πρίφτη.
611271190 25459965790339602 5321330401432356653 n613648748 25459966127006235 8605067157846941921 n612515361 25459967333672781 3258880500276826155 n611178418 25459967530339428 6702018798999561218 n

Ισότητα των φύλων…απλά μαθηματικά: Οι απόγονες της Υπατίας

“Ισότητα των φύλων…απλά μαθηματικά”. Δράση για τον ενεργό πολίτη. Οι εργασίες του Γ3 σε μία παρουσίαση για τις γυναίκες που έσπασαν τη γυάλινη οροφή. Από την Υπατία στην Γκάντι, με έμφαση στις γυναίκες που διακρίθηκαν στις θετικές επιστήμες και στην τεχνολογία. Οι εργασίες παρουσιάστηκαν από τ@ς μαθητ@ς στην τάξη και τα βασικά σημεία αυτών των εργασιών συμπεριλαμβάνονται σε αυτή την παρουσίαση.

Οι απόγονες της Υπατίας