ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΚΟΡΗΣΟΥ

Photo credits: Σωτήρης Μποντζίδης

Το Γυμνάσιό μας έχοντας παράδοση σε οικολογικά θέματα, καλλιτεχνικές δράσεις, αλλά και δράσεις που προβάλλουν τον τόπο μας διοργανώνει χριστουγεννιάτικο μπαζάρ με θέμα: Ανακύκλωση, Εικαστικές Δημιουργίες και Τοπικά Προϊόντα. Το μπαζάρ θα γίνει στην πλατεία της Κορησού στις 18 Δεκέμβρη από τις 6 το απόγευμα και μετά μαζί με τον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων του σχολείου μας ο οποίος θα παρουσιάσει τις δικές του δημιουργίες! Η δράση μας θα πλαισιωθεί από το άναμμα του χριστουγεννιάτικου δέντρου.

Πιο συγκεκριμένα για τη δράση μας:

Τον τελευταίο μήνα οι μαθητές/τριες του σχολείου μας συγκέντρωσαν γυάλινα βαζάκια σε διάφορα μεγέθη που είχαν στο σπίτι τους, καθώς και καμένες λάμπες. Στη συνέχεια σε γκρουπάκια στα σπίτια ή κατά μόνας άρχισαν να διακοσμούν τα βάζα (ζωγραφική, ντεκουπάζ, τεχνική με φύλλα δέντρου κτλ.). Όλα τα βαζάκια τα γέμισαν με παραδοσιακά προϊόντα του τόπου από τη δική τους παραγωγή (καρύδια, κάστανα, φουντούκια, καλαμπόκι, ρίγανη, τσάι άγριου τριαντάφυλλου, φλαμούρι, μέλι κ.α.), καθώς και με τσάι τσουκνίδας που είχαν συλλέξει από την αυλή του σχολείου και την είχαν αποξηράνει τον προηγούμενο καιρό.  Τις δε καμένες λάμπες τις διακόσμησαν αντίστοιχα, ώστε να χρησιμοποιηθούν ως χριστουγεννιάτικα στολίδια. Μια ακόμη ομάδα παιδιών έφτιαξε κεράκια χριστουγεννιάτικα και όχι μόνο.

Το ταξίδι της δημιουργίας φτάνει στο τέλος και φυσικά όλη η διαδικασία είναι αυτή που γέμισε το σχολείο, αλλά και τα σπίτια των μαθητών, που έγιναν μικρά καλλιτεχνικά εργαστήρια, χαρά και χρώματα και ιδέες!  Μια όαση μέσα στο δυστοπικό περιβάλλον που ζούμε…

Σας περιμένουμε, λοιπόν, τηρώντας τα απαραίτητα μέτρα προστασίας, να μοιραστούμε μαζί σας την εμπειρία μας κι ελπίζουμε κάποιες από τις δημιουργίες μας να αποκτήσουν τη γωνιά τους στη χριστουγεννιάτικη θαλπωρή του σπιτιού σας!

Παράλληλα, να σας ενημερώσουμε ότι το Γυμνάσιό μας αλληλέγγυο στις δράσεις της Εθελοντικής Εργασίας Καστοριάς μαζεύει τρόφιμα για κάποιες οικογένειες που το έχουν ανάγκη θέλοντας να δώσει σ΄ αυτές μια νότα χαράς.

Κάθε προσφορά σας θα είναι ευπρόσδεκτη! Πληροφορίες για τη δράση στο τηλέφωνο του Γυμνασίου: 2467051295

Προκατάληψη – Σεξισμός

“Η αδικία”

Γενικά λατρεύω τα αθλήματα, ειδικά τα ομαδικά. Ζω σε χωριό, το οποίο διαθέτει περισσότερα αγόρια παρά κορίτσια στην παρέα μου. Με είχαν κάνει από μικρή να αγαπώ το ποδόσφαιρο, οπότε κάθε φορά που τους παρακολουθούσα να παίζουν ζήλευα, αλλά… ποτέ δεν ζήτησα να δοκιμάσω. Είχα κάνει αρκετή έρευνα πάνω σε αυτό το άθλημα με αποτέλεσμα να γνωρίζω ακριβώς τους κανόνες και την ερμηνεία του παιχνιδιού.

Ο αρχηγός κι ένας από τους καλύτερους παίκτες της ομάδας ήταν ο αδερφός μου. Αυτό ήταν ένα πλεονεκτήματα για μένα, επειδή μπορούσα να τον βλέπω κατά την διάρκεια της προπόνησής του και μπορούσα να χρησιμοποιήσω στα κρυφά τον εξοπλισμό του.

Είχα ασχοληθεί αρκετά πάνω σε αυτό μόνη μου, αλλά δεν άντεχα άλλο, σκεφτόμουν πως ήταν ομαδικό άθλημα και ήθελα να μπω στην ομάδα και να παίξω με τα άλλα παιδιά. Άλλωστε δεν ήμουν τόσο μικρή πια, είχαν περάσει τρία χρόνια. Ήμουν επιτέλους δώδεκα. Αρκετά μεγάλη, ώστε να συνεργαστώ και να αντιμετωπίσω κάποιους δεκαπεντάχρονους. Μάζεψα λοιπόν όλο το θάρρος που είχα και αποφάσισα να τους το πω.

Ένα απόγευμα στην προπόνηση την ώρα που φορούσαν τα ποδοσφαιρικά τους παπούτσια πριν μπουν στο γήπεδο, έβγαλα κι εγώ τα δικά μου παπούτσια κι ήμουν έτοιμη να τα φορέσω. Στην κίνησή μου αυτή με παρατηρεί ο αδερφός μου.

– Τι νομίζεις ότι κάνεις εκεί μικρή;

– Θέλω να παίξω μαζί σας!

-Το ξέρεις πως είσαι μικρή ακόμα, δεν μπορείς να παίξεις μαζί μας!

-Και τι σημασία έχει αυτό; Ο Ανδρέας είναι ένα χρόνο μικρότερος από εμένα και παίζει από ακόμα πιο μικρή ηλικία μαζί σας!

-Έχει σημασία! Αυτός είναι αγόρι, το ποδόσφαιρο είναι αντρικό άθλημα, τι δεν καταλαβαίνεις;!

Εκείνη την στιγμή χωρίς να βγάλω λέξη έφυγα τρέχοντας και κλαίγοντας προς το σπίτι μου. Μόλις γύρισα, με είδε η μητέρα μου. Με ρώτησε γιατί ήμουν στεναχωρημένη και έκλαιγα. Αφού όμως δεν μπόρεσα να την αποφύγω, σκούπισα τα δάκρυά μου και της τα εξήγησα όλα. Πέρασαν δύο ώρες περιμένοντας τον αδερφό μου να επιστρέψει. Μπαίνοντας το πρώτο πράγμα που μας είπε ήταν:

– Εγώ θα μπω για μπάνιο, ήταν κουραστικός αγώνας και ίδρωσα.

– Όχι, θα περιμένεις, θέλω να σου μιλήσω για τον άσχημο τρόπο που φέρθηκες στην αδερφή σου…

– Δεν της φέρθηκα απαίσια, ρε μαμά, απλώς ήμουν ειλικρινής μαζί της. Τα κορίτσια δεν ξέρουν να παίζουν ποδόσφαιρο.

– Ξέρεις Κωνσταντίνε, σκεφτόμουν τις τελευταίες μέρες να γράψω την αδερφή σου στην ομάδα ποδοσφαίρου.

– Την Αναστασία;! Από πού κι ως πού να πηγαίνει και αυτή;

– Απίστευτο που εδώ και τρία χρόνια δεν έχεις συνειδητοποιήσει πως η αδερφή σου, παίρνει τα δικά σου πράγματα, για να παίξει, ενώ εσύ λείπεις. Πέρα από αυτό το δωμάτιό της έχει ένα σωρό ποδοσφαιρικές αφίσες και το ιστορικό του υπολογιστή της είναι γεμάτο με ποδοσφαιρικά νέα, βίντεο και πληροφορίες.

– Ας ονειρεύεται όσο και ό,τι θέλει. Εγώ κορίτσια στην ομάδα μου δεν βάζω!

(Άρχισα να κλαίω για ακόμη μία φορά. Για ακόμη μία απόρριψη…)

– Κωνσταντίνε!!

(φωνάζει με χαρακτηριστική φωνή εκνευρισμένος ο πατέρας μου, που μας άκουγε τόση ώρα από το σαλόνι του σπιτιού)

– Φτάνει!  Ο τρόπος σκέψης σου είναι λάθος. Μην σκέφτεσαι σαν αυτούς τους προκατειλημμένους σεξιστές. Έχουν περάσει αυτές οι εποχές. Είμαστε όλοι ίσοι, όσο και διαφορετικοί και αν είμαστε και οι γυναίκες πια έχουν τα ίδια δικαιώματα με τους άντρες. Να το θυμάσαι καλά αυτό στην ζωή σου…

  Είμαστε πλέον εγώ δεκαεπτά και ο αδερφός μου είκοσι. Και οι δύο σε μεγάλες ομάδες ποδοσφαίρου της Ελλάδας, αυτός σε αντρική και εγώ σε γυναικεία, σε διαφορετικές, όμως, πόλεις.

Πριν κάτι μέρες έλαβα ένα γράμμα από αυτόν.

– “Είμαι περήφανος για εσένα, Σ’ αγαπώ.” Κωνσταντίνος.

Μαριάννα Διαμαντοπούλου

“Δεν με νοιάζει από πού κατάγεσαι… Βοηθώ χωρίς διακρίσεις!!!”

Σε ένα μικρό νησί του Αιγαίου ένα πρωινό του Αυγούστου μια παρέα φίλων ψαράδων ήταν έτοιμοι να ξεκινήσουν την πρωινή τους ψαριά. Την ώρα που έμπαιναν στα ψαροκάικα αντίκρισαν μια βάρκα με κάποιους ανθρώπους μέσα. Έβαλαν μπρος τις μηχανές και σε πολύ λίγο βρέθηκαν κοντά τους. Αυτό που αντίκρισαν όμως τους συγκίνησε… Μια οικογένεια μεταναστών με τα τρία μικρά παιδιά τους, κοιμόταν μέσα στην βάρκα. Τους σκούντηξαν ελαφρά και αυτοί τρομαγμένοι ξύπνησαν. Τους πήραν στην στεριά. Δεν μπορούσαν όμως  οι ξένοι να καταλάβουν τι τους έλεγαν  οι ψαράδες. Ευτυχώς με τα νοήματα στο τέλος κάτι έγινε… Πήγαν την οικογένεια σε ένα δωμάτιο ενός εγκαταλελειμμένου, αλλά περιποιημένου  σπιτιού. Τους έδωσαν φαγητά και καθαρά ρούχα, σεντόνια, κουβέρτες  και ένα φουρνάκι που θα τους χρησίμευε για την ετοιμασία του φαγητού τους. Μέρα με την μέρα η ξενοφοβία που ένιωθαν οι κάτοικοι σ ‘αυτό το νησί εξαφανιζόταν. Πόνεσαν αυτή την οικογένεια. Τι τους ανάγκασε  άραγε να φύγουν από τον τόπο τους; Τι είδαν τα αθώα ματάκια τω παιδιών; Αναρωτιόταν όλοι οι κάτοικοι του ήσυχου νησιού  συνεχώς . Καθημερινά οι γυναίκες της περιοχής έφερναν στην οικογένεια φρέσκο γάλα και φρέσκο ζυμωτό ψωμί. Οι ψαράδες κάθε φορά που επέστρεφαν από ψαριά άφηναν και κάτι στην γυναίκα, για να μαγειρέψει για την οικογένεια. Ο άντρας, για να τους ευχαριστήσει, άρχισε να πηγαίνει μαζί τους και να τους βοηθάει. Ήταν δυνατός. Είχε όρεξη για δουλειά. Σιγά σιγά έγινε απαραίτητος στους ψαράδες. Τα παιδάκια είχαν πλέον παρέα. Από περιέργεια τα παιδάκια του νησιού τα πλησίασαν. Ένιωθαν ξενοφοβία και αυτά. Δεν ήθελαν κάποιον ξένο στον τόπο τους .Πίστευαν ότι κάποιο κακό θα έφερναν στο ήσυχο νησί τους. Είδαν όμως ότι ήταν ίδια μ’ αυτά. Είχαν όρεξη μόνο για παιχνίδι. Έτσι έγιναν μια υπέροχη παρέα… Τελικά η φιλία και η αγάπη νικάει πάντα, είτε αυτή έχει χρώμα κίτρινο, είτε μαύρο, είτε άσπρο…

Ελένη Μπουζάνη

Το διαδραστικό βιβλίο εδώ.

Το κείμενο στα αλβανικά εδώ.

Για το βιβλίο εδώ,

ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

ΜΠΕΡΤΟΛΝΤ ΜΠΡΕΧΤ, Το τραγούδι της απεργίας

Βγες έξω, σύντροφε! Ρίσκαρε

Τη δεκάρα, που ούτε δεκάρα πια δεν είναι

Τον τόπο για ύπνο που πάνω του πέφτει η βροχή

Και της δουλιάς τη θέση που αύριο θα χάσεις!

Μπρος, στο δρόμο έξω! Αγωνίσου!

Να περιμένεις πια δε γίνεται, είναι αργά πολύ!

Βοήθα τον εαυτό σου βοηθώντας μας:

Κάνε πράξη την αλληλεγγύη!

Βγες έξω, σύντροφε, αντιμέτωπος με τα όπλα και

Διεκδίκησε το μεροκάματό σου!

Σαν ξέρεις πως δεν έχεις τίποτα να χάσεις

Όπλα αρκετά οι αστυνόμοι τους δεν έχουν!

Μπρος, στο δρόμο έξω! Αγωνίσου!

Να περιμένεις πια δε γίνεται, είναι αργά πολύ!

Βοήθα τον εαυτό σου βοηθώντας μας: Κάνε πράξη

Την αλληλεγγύη!

ΓΙΩΡΓΟΣ ΘΕΟΤΟΚΑΣ ΤΕΤΡΑΔΙΑ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ 23 Ιουλίου 1943

?Χτες γενική απεργία και μαχητικές διαδηλώσεις ως διαμαρτυρία για την είσοδο των Βουλγάρων στην περιοχή ανάμεσα στον Στρυμώνα και τον Αξιό. Η πιο επιβλητική γενική απεργία που έγινε από την αρχή της κατοχής και η πιο πεισματωμένη διαδήλωση. Τελικοί στόχοι, όπως ακούω σήμερα, ήταν η βουλγαρική πρεσβεία και το σπίτι του Ράλλη στο Κολωνάκι. Στη πρεσβεία η διαδήλωση δεν μπόρεσε να φτάσει. Στου Ράλλη έφτασε και πιάστηκε με τους χωροφύλακες που το φρουρούσαν. Αυτοί πυροβόλησαν? Στην προηγούμενη διαδήλωση πολλοί γνωστοί είδανε με τα μάτια τους, κοντά στο Κολωνάκι, ένα κορίτσι (φοιτήτρια, όπως έμαθα) να ορμά απάνω σ? ένα ιταλικό πολυβόλο για να το πάρει και να πέφτει σε απόσταση ενός μέτρου, διάτρητο από σφαίρες. Τέτοια γεγονότα πλήθος συνέβηκαν και χτες. Στην πλατεία Αμερικής οι διαδηλωτές πήραν ένα γερμανικό τανκ, δίχως όμως να το χρησιμοποιήσουν? Οι Γερμανοί εκφράζουν φανερά την κατάπληξή τους για τα γεγονότα αυτά που, ως λεν, δεν συμβαίνουν πουθενά, σε καμμιά από τις κατεχόμενες πόλεις της Ευρώπης. Η αλήθεια είναι ότι στην Αθήνα έχει διαμορφωθεί μια ατμόσφαιρα παράξενη, όπου θαρρεί κανείς πως ο πληθυσμός δεν παίρνει την Κατοχή στα σοβαρά και δεν λογαριάζει τον κίνδυνο του θανάτου. Άραγε τι είδος λαός ελληνικός θα βγει τελικά από το σημερινό καζάνι;?50 .

ΦΥΛΛΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ από: http://2gym-ko.dod.sch.gr/site/index.php/to-ergastiri-tis-logotexnias/248-theotokas

1.       Οι πρωταγωνιστές στο απόσπασμα είναι νέοι άνθρωποι. Να συγκεντρώσετε τους τύπους των νέων ανθρώπων που παρουσιάζονται, να τους περιγράψετε, να παρουσιάσετε τα συναισθήματά τους, τον τρόπο με τον οποίο σκέφτονται και τον τρόπο με τον οποίο αντιδρούν στα κοινωνικά προβλήματα με βάση τα στοιχεία που δίνει το κείμενο.

2.       Να συγκρίνετε τους νέους της εποχής εκείνης με τους νέους της σημερινής εποχής. Το υλικό σας μπορείτε να το πλαισιώσετε με φωτογραφίες που θα αναζητήσετε από το διαδίκτυο.

3.       Να δημιουργήσετε ένα λογισμικό παρουσίασης για το απόσπασμα που θα περιέχει τα εξής στοιχεία: πότε γράφτηκε, σε ποια γεγονότα αναφέρεται, ποια είναι τα γεγονότα της εποχής του συγγραφέα, είναι επίκαιρο: ναι ή όχι και γιατί. Υλικό μπορείτε να βρείτε και στη διεύθυνση http://62.103.28.111/neolaia/

4.       Πώς παρουσιάζει τη νεολαία και ποια χαρακτηριστικά της προσδίδει σε αυτό το απόσπασμα ο Θεοτοκάς;

5.       Τι εκπροσωπούν οι δύο ομάδες διαδηλωτών; Ποιες είναι οι διαφορές τους και με ποιο τρόπο τελικά ενώνονται;

6.       Εντοπίστε τα σχόλια ή τις σκέψεις του αφηγητή, αφού λάβετε υπόψη σας σε ποιο πρόσωπο γίνεται η αφήγηση

Πληροφορίες γι΄αυτό το είδος του μανιταριού εδώ.