ΑΛΩΝΙΑ

To περιεχόμενο είναι η ιστορική αναδρομή και περιγραφή της περιοχής και των ανθρώπων της. Προέκυψε ως αποτέλεσμα εργασίας των μαθητών του σχολείου στα πλαίσια εκπαιδευτικού προγράμματος για την τοπική ιστορία που υλοποιήθηκε το σχολικό έτος 2014-2015. Οι μαθητές που ερεύνησαν, συγκέντρωσαν, επέλεξαν και συνέγραψαν το υλικό ήταν οι: Αγαθαγγελίδου Νικολέτα, Αμπεριάδου Ελένη, Γραμματικόπουλος Χρήστος, Κέρογλου Δήμητρα, Μετενίδης Παναγιώτης, Τσενεκίδης Θεόδωρος. Συντονιστής της ομάδας των μαθητών και υπεύθυνη του έργου ήταν η φιλόλογος Ελένη Αγιάννη.

Πανοραμική φωτογραφία των Αλωνίων

Πανοραμική φωτογραφία των Αλωνίων

Περιεχόμενα

  1. Το προσφυγικό χωριό Αλώνια
  2. Οι κάτοικοι και η προέλευση τους
  3. Εκπαίδευση
  4. Θρησκεία – Ονομασία
  5. Χορευτικά τμήματα
  6. Περιοδικό «Τα ωραία Αλώνια»
  7. Κάλαντα Χριστουγέννων και πρωτοχρονιάς
  8. Ετήσιος χειμερινός χορός
  9. Εκδηλώσεις του Πάσχα
  10. Ποντιακό γλέντι
  11. Γιορτή ποντιακής νεολαίας Π.Ο.Ε.
  12. Πανελλαδικό φεστιβάλ ποντιακών χορών
  13. Επέτειος γενοκτονίας ποντίων (19η Μαΐου)
  14. Εκπολιτιστικός σύλλογος Αλωνίων «Διογένης ο κυνικός»
  15. Πηγές
Επιγραφή λύρας στην πλατεία του χωριού

Επιγραφή λύρας στην πλατεία του χωριού

  1. Το προσφυγικό χωριό Αλώνια

Το χωριό Αλώνια βρίσκεται σε απόσταση 22 χιλιομέτρων από την πόλη της Κατερίνης, πρωτεύουσα του Νομού Πιερίας, στα βόρεια του νομού και σε υψόμετρο 120 περίπου μέτρων από τη θάλασσα. Η πρόσβαση προς το χωριό γίνεται μέσω της Παλαιάς Εθνικής οδού Κατερίνης – Θεσσαλονίκης.

Η θέση του χωριού μας είναι πανοραμική, αφού από όλα σχεδόν τα σημεία του χωριού βλέπει κανείς ανατολικά τον χρυσοπράσινο Θερμαϊκό κόλπο, νότια τον Όλυμπο, δυτικά τα Πιέρια Όρη και βόρεια τη νύφη του Θερμαϊκού, τη Θεσσαλονίκη.

Ειδικότερα η πανοραμική θέα του χωριού μας, λόγω της υψομετρικής διαφοράς που έχει από τη μια άκρη του ως την άλλη άκρη του, επιτρέπει σε όλους τους κατοίκους να θαυμάζουν προς τ’ ανατολικά τον πανέμορφο Θερμαϊκό κόλπο με τις όμορφες ακτές του νομού Θεσσαλονίκης και Χαλκιδικής, προς βορρά τη νύφη του Θερμαϊκού, την όμορφη Θεσσαλονίκη, προς δυτικά την οροσειρά των Πιερίων ορέων, με τις εννέα Μούσες και προς νότο τον πανύψηλο γέρο Όλυμπο, την κατοικία την δώδεκα Θεών.

Τα Αλώνια λόγω της ημιορεινής τους θέσης παρουσιάζουν κλίμα πολύ καλό. Το σχετικό υψόμετρο, που διαθέτει, προστατεύει τον οικισμό από πλημμύρες. Το  κλίμα της  περιοχής  είναι μεσογειακό  με ηπειρωτική ευρωπαϊκή επίδραση σε όλες τις εποχές του έτους. Κύριοι συντελεστές διαμόρφωσης του επικρατούντος κλιματικού χαρακτήρα είναι η θέση της περιοχής στη Βαλκανική χερσόνησο, η γειτονία με το Αιγαίο και η διαμόρφωση του ανάγλυφού της.

Η βλάστηση στη γύρω περιοχή χαρακτηρίζεται πυκνή, ενώ η βλάστηση έχει περιοριστεί, αφού η μεγαλύτερη έκταση με το πέρασμα του χρόνου εκχερσώθηκε, για να γίνουν γόνιμα χωράφια.

Δύο χείμαρροι διασχίζουν την περιοχή των Αλωνίων. «Το ρέμα της Σφενδάμης», όπως το ονομάζουμε, βόρεια προς την πλευρά της Σφενδάμης, που ξεκινά από ψηλότερα από την περιοχή «μποστάνι» της Παλιόστανης, το οποίο επίσης εκβάλλει στον Θερμαϊκό κόλπο και «της Τσαϊγάρας το ρέμα» , νότια προς την πλευρά του Κούκου και της Σεβαστής, το οποίο επίσης εκβάλλει στον Θερμαϊκό κόλπο. Πριν από πολλά χρόνια οι δύο αυτοί χείμαρροι ιδίως τον χειμώνα είχαν συνεχή ροή υδάτων, ενώ το καλοκαίρι στέρευαν. Με το πέρασμα του χρόνου έχουν λιγοστέψει τα νερά των δύο αυτών χειμάρρων και πλέον είναι προσβάσιμοι όλο τον χρόνο.

Πίσω στα περιεχόμενα

  1. Οι κάτοικοι και η προέλευση τους

Το χωριό Αλώνια άρχισε να δημιουργείται περίπου το 1923 με 1924, όταν 25 περίπου οικογένειες από την περιοχή Καρς (νοτιοανατολικά της Τραπεζούντας) ήρθαν και εγκαταστάθηκαν γύρω από την κεντρική πλατεία του χωριού. Το 1925 νέοι πρόσφυγες από την περιοχή της Τραπεζούντας, των Κοτυώρων (Ορντούς) και της Φάτσας (αρχαία Φαδισάνη) εγκαταστάθηκαν στην περιοχή, κοντά στην πλατεία και ανατολικά του χωριού, όπως κανείς εισέρχεται στο χωριό ερχόμενος από το Κίτρος. Την ίδια χρονιά άλλη ομάδα από την περιοχή Κιρίκ Κιόϊ ή Κιορούν ή Γουρούχ της επαρχίας Κερασούντας έρχονται και εγκαθίστανται στην περιοχή του Κούκου, μέσα στα τσιφλίκια του Καραβίδα.

Μετά από συγκρούσεις και πυρπόληση των ξύλινων κατασκευών (παραγκών) των προσφύγων από τους υποτακτικούς και τους τσοπάνους του Καραβίδα ήρθαν οι πρόσφυγες και εγκαταστάθηκαν στο ψηλότερο σημείο του χωριού, δεξιά της εξόδου προς Παλαιόστανη στη θέση, όπως την ονομάζουμε, «Τσουμπάρ». Κατασκευάζεται η πρώτη εκκλησία από λαμαρίνες και υποτυπώδες κατάστημα από ξυλοσανίδες. Η εκκλησία συγχρόνως είναι και σχολείο. Τελικά, αυτή η ομάδα εγκαθίσταται μεταξύ του τωρινού Δημοτικού σχολείου και κατά μήκος του δρόμου έως την πάνω πλατεία. Μέχρι να ριζώσει στα Αλώνια, είχε περιηγηθεί στα Ιόνια νησιά, όπου δε στέριωσε.

Το 1928 μια μεγάλη ομάδα (και αυτή από την περιοχή Γοερού της Κερασούντας) έρχεται στα Αλώνια, αφού για τέσσερα περίπου χρόνια περιηγείται, χωρίς να στεριώσει στην Ήπειρο και συγκεκριμένα στο χωριό Γαρδίκι Ιωαννίνων. Αυτή εγκαθίσταται στο «Τσουμπάρ».  Ο πόνος και η δυστυχία τα πρώτα χρόνια ήταν αβάσταχτα. Ο Λέων Ιασωνίδης, υπουργός του Βενιζέλου, δίνει ανάγλυφα την εικόνα που επικρατούσε στην προσφυγιά, με το παρακάτω τηλεγράφημα προς την κυβέρνηση: «Εις τας κορυφάς του Ολύμπου θεοί αβροσία τε και νέκταρ αγάλλονται, εις δε τας παρυφάς πρόσφυγες λιμώ απόλλυνται».

Τη χρονική περίοδο 1938-1939 έφταναν στο χωριό οι τελευταίοι πρόσφυγες, περίπου 30 οικογένειες. Προέρχονται από το Σοχούμι και το Βατούμι της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, σημερινή Γεωργία, οι οποίοι ήταν Κερασουνταίοι στην καταγωγή και είχαν μεταναστεύσει εκεί από την περιοχή του Πόντου τα έτη 1900-1919. Ο λόγος που ξεριζώθηκαν για άλλη μια φορά από τις εστίες τους, υπήρξε ο διωγμός των Ελλήνων της Ρωσίας από το καθεστώς του Στάλιν, την περίοδο 1938-1939, που είχε ως αποτέλεσμα να επαναπατριστούν πολλοί Έλληνες του Πόντου στη μητέρα Ελλάδα. Ο λόγος ακόμη, που είχαν έρθει στο χωριό μας, είναι ότι είχαν συγγενείς εδώ, αφού ήταν κοινή η καταγωγή τους από τα χωριά της Κερασούντας και των Κοτυώρων. Στο χωριό μας φιλοξενήθηκαν για μερικά χρόνια, αφού δεν είχαν κλήρο γεωργικό, ούτε οικόπεδα και ζήσανε μέχρι το έτος 1951-1952, όποτε μετακόμισαν στο χωριό Μαλαθριά (σημερινό Δίον) Πιερίας και ίδρυσαν τον οικισμό Πλατανάκια, μαζί με 15 ακόμη οικογένειες από το χωριό Παλιό Ελευθεροχώρι Πιερίας. Εκεί ζουν μέχρι σήμερα και τα χωριά μας λόγω και των συγγενικών δεσμών έχουν αδελφικές σχέσεις, αφού τα Πλατάνια θεωρούνται από πολλούς η «Νέα Σαλώνα».

Πρόσφυγες – παλλινοστούντες κατά την τελευταία δεκαπενταετία ήρθαν από τη Ρωσία, περίπου δέκα οικογένειες και εγκαταστάθηκαν στο χωριό,  σήμερα, όμως, βρίσκονται μόνο τέσσερις/πέντε από αυτές, ενώ οι άλλοι μετακόμισαν στην Κατερίνη για αναζήτηση καλύτερης τύχης.

Συμπερασματικά, ο πληθυσμός του χωριού Αλώνια είναι καθαρά προσφυγικός, προερχόμενος από τον αλησμόνητο Πόντο, ενώ λίγες οικογένειες είναι Βλάχοι ή ντόπιοι, που ήρθαν ως τσοπάνηδες των αγελάδων και των προβάτων, που υπήρχαν στο χωριό ή ήρθαν ως εργάτες και αφού δέθηκαν με τους πρόσφυγες, έμειναν οριστικά στο χωριό μας.

Πίσω στα περιεχόμενα

  1. Εκπαίδευση
alonion-istoriko-02

1970: Οι κάτοικοι του χωριού βοηθούν στην ανέγερση του Γυμνασίου

Το 1924 εμφανίστηκαν οι πρώτοι δάσκαλοι στα Αλώνια. Ο πρώτος δάσκαλος ήταν ο Τσιλιγκίδης Σπυρίδων από την Εξοχή της Φαδίσανης. Τα μαθήματα που διδάσκονταν ήταν: η γραμματική με τους κανόνες της, που αποστηθίζονταν με βυζαντινή μουσική. Γλώσσα που διδασκόταν ήταν η καθαρεύουσα. Η έκθεση λεγόταν σύνθεσις. Στην αριθμητική διδάσκονταν οι τέσσερις πράξεις και τα κλάσματα. Οι δεκαδικοί αγνοούνταν παντελώς. Το κύριο βάρος της ανάγνωσης δινόταν στη μελέτη εκκλησιαστικών βιβλίων. Ο δάσκαλος αυτός εγκαταλείπει το χωριό το 1928 για την Κατερίνη. Τη θέση του καταλαμβάνει ο κύριος Τσακιρίδης, συνομήλικος και των ιδίων γνώσεων με τον απερχόμενο. Η αυστηρότητα και των δύο ήταν παροιμιώδης. Όταν οι γονείς οδηγούσαν για πρώτη φορά το παιδί στο σχολείο, έλεγαν «Δάσκαλε έφερα τον παιδά, το κρέας τ’ εσόν, το στουδ’ τ’ εμόν».

Το 1929 έρχεται από τη Ρωσία και εγκαθίσταται στο χωριό η οικογένεια Κουνατίδη Γεωργίου, εύπορη και ευαίσθητη στο θέμα της παιδείας, η οποία δωρίζει το ποσό των 10.000 δραχμών και χτίζεται με προσωπική εργασία των κατοίκων το πρώτο δημοτικό σχολείο, στην κεντρική πλατεία του χωριού. Το 1931 διορίζεται ο πρώτος δάσκαλος, ο Ξανθόπουλος   Μενέλαος από  τη  Θεοδοσούπολη. Το 1932 διορίζεται η δεύτερη δασκάλα, Μαρίκα Τόλιου από τον Κολινδρό και παραμένει τρία χρόνια. Κατόπιν η κατάσταση ομαλοποιείται και το σχολείο λειτουργεί με δασκάλους του Δημοσίου.

Το 1936 ξεκινά να χτίζεται νέο σχολείο με εκούσιες προσφορές και προσωπική εργασία των κατοίκων. Λίγο πριν την ολοκλήρωση του δημοτικού σχολείου ξεσπά ο Ελληνοϊταλικός πόλεμος, με συνέπεια να παραμείνει ημιτελές και σε αχρησία μέχρι το 1950. Το 1951 ρίχνεται τσιμεντένια πλάκα για σκεπή και λειτουργεί μέχρι το 1978 που γίνεται ο μεγάλος σεισμός της Θεσσαλονίκης, οπότε κρίνεται ακατάλληλο και επικίνδυνο.

Το χωριό είχε την τύχη να έχει κατοίκους δύο σπουδαίους άνδρες μεγάλης μόρφωσης που έδωσαν τεράστια ώθηση στο θέμα της προώθησης της παιδείας. Ο πρώτος ήταν ο Μιλτιάδης Αθανασιάδης του Κωνσταντίνου, γόνος πλούσιας και ευγενούς οικογένειας της διασποράς, που ασχολούνταν με το καπνεμπόριο και τα γράμματα. Είχε αποφοιτήσει από το Γαλλικό Κολέγιο Κωνσταντινουπόλεως, της Αρσακείου Σχολής και τη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών. Ο δεύτερος είναι ο Γεώργιος Κουρεύς καταγόμενος από την Τρίπολη του Πόντου, ο οποίος αποφοίτησε από το Ελληνικό Σχολείο Κοτυώρων, ακολούθως από το Φροντιστήριο Τραπεζούντας και τη Θεολογική  Σχολή Χάλκης του Πατριαρχείου.

Εκτός αυτών, το χωριό φιλοξενεί και τον Νικόλαο Καρβουνίδη, από το 1935 έως το 1939. Ήταν γνώστης των εικαστικών τεχνών και καταγόταν μάλλον από την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Διδάσκει στο χωριό ζωγραφική,  υδροχρωματισμούς, ελαιοχρωματισμούς, θέατρο. Σκηνοθετεί και σκηνογραφεί ο ίδιος θεατρικές παραστάσεις κλασικών έργων όπως «οι Άθλιοι» του Βίκτορα Ουγκώ. Πρωτοστατεί στην ίδρυση κινητής και ακίνητης βιβλιοθήκης, η οποία στεγαζόταν σε γραφείο που ανεγέρθηκε στο χώρο του σημερινού κτιρίου του γεωργικού συνεταιρισμού. Η κινητή βιβλιοθήκη σε διαμορφωμένο σαμάρι κάποιου φιλομαθούς και άκακου γαϊδάρου εξυπηρετούσε τη δίψα για βιβλίο όχι μόνο στα Αλώνια αλλά και στον Κούκο και τη Σεβαστή. Θεατρικές παραστάσεις ανεβαίνουν σε αίθουσα του Δημοτικού σχολείου. Απογοητευμένος και για προσωπικούς λόγους φεύγει από το χωριό το 1939 χωρίς να αφήσει πίσω του ίχνη. Το έργο που άφησε ήταν σημαντικό και αυτό φάνηκε από τη μετέπειτα πορεία.

Το 1970 ξεκινά να χτίζεται το Γυμνάσιο, πάλι με προσφορές και εθελοντική εργασία των κατοίκων. Αποπερατώνεται το 1973 και λειτουργεί ανελλιπώς από το 1975 μέχρι σήμερα. Το 1987 αποπερατώνεται και παραδίδεται στο χωριό το σημερινό Δημοτικό σχολείο. Αυτό το σχολείο είναι το μόνο που κτίστηκε αποκλειστικά με δημόσιο χρήμα.

Πίσω στα περιεχόμενα

  1. Θρησκεία – Ονομασία
alonion-istoriko-08

Το εξωκκλήσι του Αϊ Γιώργη

Η θρησκεία των κατοίκων στη συντριπτική της πλειοψηφία, είναι Χριστιανική Ορθόδοξη, εκτός από τους εποχιακούς αλλοδαπούς εργάτες κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, οι οποίοι είναι μουσουλμάνοι Αλβανικής καταγωγής. Η ονομασία του χωριού οφείλεται στα πολλά αλώνια που υπήρχαν στην περιοχή, δέκα τον αριθμό, όπου οι κάτοικοι αλώνιζαν τα σιτηρά τους, αρχικά με τα ζώα και στη συνέχεια με τις «πατόζες». Η επίσημη ονομασία του οικισμού είναι αυτή που χρησιμοποιείται κοινώς, υπάρχει, όμως, και μια «ανεπίσημη» που ακούει στη λέξη «Σαλώνα» στην ποντιακή διάλεκτο• αυτή αποτελεί την ιδιαίτερη ονομασία των παππούδων μας, που εγκαταστάθηκαν αρχικά στο χωριό. Ιστορικά από την αρχή της δημιουργίας του, η ονομασία του χωριού δεν άλλαξε με το πέρασμα των χρόνων και παρέμεινε ως είχε.

Πίσω στα περιεχόμενα

  1. Χορευτικά τμήματα
alonion-istoriko-10

Χορευτικό τμήμα του πολιτιστικού συλλόγου

Ο εκπολιτιστικός σύλλογος από τις πρώτες μέρες λειτουργίας του προσέλαβε χοροδιδασκάλους εκμάθησης ποντιακών χορών για τα χορευτικά τμήματα του συλλόγου. Επίσης, κάποια διαστήματα έγινε συστηματική εκμάθηση και της ποντιακής λύρας.

Πίσω στα περιεχόμενα

  1. Περιοδικό «Τα ωραία Αλώνια»

Η κοινότητα των Αλωνίων, για πρώτη φορά στην ιστορία της, εξέδωσε ένα περιοδικό – ενημερωτικό δελτίο, το οποίο  ασχολείται με τις δραστηριότητες του συλλόγου και γενικότερα με όλο το χωριό. Είναι μια ψηλάφηση της ιστορίας, των ηθών και των εθίμων των κατοίκων του χωριού μας και ένα μέσο, για να φέρει πιο κοντά στον τόπο τους απανταχού ανά τον κόσμο συγχωριανούς μας, οι οποίοι βρέθηκαν στην άλλη άκρη της γης για λόγους βιοποριστικούς ή ανάγκης και νοσταλγούν τον τόπο που γεννήθηκαν. Μέσα στα φύλλα του  παρουσιάζει, επίσης, πολλά θέματα που  αναφέρονται στην Ιστορία, τον πολιτισμό και τα ήθη και έθιμα του Πόντου, στην αναγνώριση της Γενοκτονίας του Ποντιακού  Ελληνισμού  και  την καταδίκη των γειτόνων μας από τη διεθνή κοινότητα. Το περιοδικό αυτό χρηματοδοτήθηκε  ολοκληρωτικά από συγχωριανούς, επιχειρηματίες, επαγγελματίες, έμπορους και βιοτέχνες. Η προσπάθεια του συλλόγου είναι να συσπειρώσει όλους τους κατοίκους του χωριού, όπου κι αν βρίσκονται, πράγμα που μπορεί να γίνει μόνο με τη βοήθεια και τη δραστηριοποίηση γύρω από τον σύλλογο όλων μας.

Πίσω στα περιεχόμενα

  1. Κάλαντα Χριστουγέννων και πρωτοχρονιάς

Ο εκπολιτιστικός σύλλογος, έχοντας ως πρώτη προτεραιότητα τη διάσωση των ηθών, εθίμων και παραδόσεων του τόπου μας, είτε θρησκευτικών είτε ηθογραφικών, θέλοντας να διατηρήσει το έθιμο, ψέλνει τα παραδοσιακά ποντιακά κάλαντα, την παραμονή των Χριστουγέννων, όπως γινόταν το έθιμο αυτό στον Πόντο. Συγκεκριμένα μία και μοναδική ομάδα των χορευτικών τμημάτων του συλλόγου, μαζί με το Διοικητικό Συμβούλιο του συλλόγου, με τη συνοδεία της ποντιακής λύρας ψέλνει σε όλο το χωριό «το Χριστός γεννέθεν αδά σον κόσμον, χα καλή ώρα, καλή σ‘ ημέρα, χα καλόν παιδίν οψέ ‘δενέθεν …», συνεχίζοντας έτσι μια παράδοση αιώνων, ενώ από τους κατοίκους του χωριού  προσφέρονται εκτός του απαραίτητου «οβολού»,  καρποί, καρύδια, φουντούκια, γλυκά κλπ.

Πίσω στα περιεχόμενα

  1. Ετήσιος χειμερινός χορός

Διοργανώνεται με επιτυχία κάθε χρόνο  χειμερινός χορός, την ημέρα των Χριστουγέννων ή την προπαραμονή  της Πρωτοχρονιάς ή την παραμονή των Φώτων, στο κοσμικό κέντρο «Διογένης» Κατερίνης, με ποντιακό γλέντι (λύρα και πόντιους τραγουδιστές) και παρουσία των δύο χορευτικών τμημάτων του συλλόγου. Είναι μια ευκαιρία να βρεθούμε όλοι οι συγχωριανοί μας  στις γιορτινές ημέρες και να γλεντήσουμε με παραδοσιακό τρόπο, κάτω από τους ήχους  της ποντιακής λύρας.

Πίσω στα περιεχόμενα

  1. Εκδηλώσεις του Πάσχα
  • Aυγομαχίες

Στην κεντρική πλατεία του χωριού μας αναβιώνουμε το έθιμο των Αυγομαχιών, σε δυο γκρουπ μεγάλων και μικρών, με έπαθλα – κύπελλα για τους τρεις πρώτους νικητές του μεγάλου γκρουπ και για τους τρεις πρώτους νικητές του μικρού γκρουπ. Η εκδήλωση αυτή, που έχει γίνει θεσμός στο χωριό μας, συγκεντρώνει  πολύ  μεγάλο ενδιαφέρον όχι μόνο στο χωριό  μας αλλά  και  σε  όλο  τον νομό Πιερίας. Το έτος 2006 και 2010 είχαμε  μάλιστα  και  πανελλαδική  προβολή,  δεδομένου  ότι μας επισκέφθηκαν τηλεοπτικές κάμερες και αφού διανεμήθηκε το υλικό σε όλους τους μεγάλους τηλεοπτικούς σταθμούς της Ελλάδας, το έθιμό μας παίχθηκε σε όλα τα κεντρικά δελτία ειδήσεων τις δύο ημέρες του Πάσχα.

  • Γιορτή Αϊ Γιώργη, Περιοχή Τσουμπάρ

Συμμετέχουν τα δύο χορευτικά μας τμήματα, μεγάλο και μικρό, στις εορταστικές εκδηλώσεις ανήμερα της εορτής του Αγίου Γεωργίου, στο προαύλιο του παρεκκλησίου, αμέσως μετά την πανηγυρική θεία Λειτουργία.

Η εκδήλωση αυτή γίνεται σε ένα πανέμορφο διαμορφωμένο χώρο έξω από το χωριό μας, περίπου στα 700 μέτρα, στον δρόμο προς Παλαιόστανη και Κούκο και ευελπιστούμε ότι θα γίνει θεσμός για όλη τη γύρω περιοχή.

  • Παραδοσιακά Ποντιακά Φαγητά

Στη γιορτή του Αϊ-Γιώργη γυναίκες του χωριού μας και του συλλόγου μας παρασκευάζουν παραδοσιακά ποντιακά φαγητά (γιοχάδες με τυρί, ωτία, τανωμένο σορβά κλπ) και στη συνέχεια τα διανέμουν σε συνεργασία με την επιτροπή του παρεκκλησίου στον κόσμο που συμμετέχει στις εκδηλώσεις του εορτασμού.

Πίσω στα περιεχόμενα

  1. Ποντιακό γλέντι
alonion-istoriko-09

Καλοκαιρινό συναπάντημα

Ο εκπολιτιστικός σύλλογος διοργανώνει κάθε καλοκαίρι το ετήσιο συναπάντημα ποντιακού γλεντιού στον προαύλιο χώρο του Γυμνασίου Αλωνίων και του Δημοτικού σχολείου, το πρώτο Σαββατοκύριακο του Ιουλίου, με ποντιακή λύρα και πόντιους τραγουδιστές  και παρουσίαση των χορευτικών τμημάτων του συλλόγου και φιλοξενούμενων ποντιακών συλλόγων. Η εκδήλωση αυτή είναι μεγάλη ανάγκη να συνεχιστεί, αφού είναι μια ευκαιρία να συγκεντρωθούν όλοι οι συγχωριανοί μας και να γλεντήσουν στον τόπο τους παραδοσιακά και είναι ένας τρόπος να μην αποξενωθούν τα παιδιά μας από τον τόπο που γεννήθηκαν και από τις  ρίζες και την παράδοσή μας.

Πίσω στα περιεχόμενα

  1. Γιορτή ποντιακής νεολαίας Π.Ο.Ε

Ο εκπολιτιστικός σύλλογος στηρίζοντας τις δραστηριότητες των σωματείων της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδας, συμμετέχει στις γιορτές νεολαίας, με την αποστολή μελών – νεολαίων του, που σκοπό έχουν αφενός να φέρουν πιο κοντά την ποντιακή  νεολαία και αφετέρου να προετοιμάσουν τα μελλοντικά στελέχη των συλλόγων και ομοσπονδιών.

Πίσω στα περιεχόμενα

  1. Πανελλαδικό φεστιβάλ ποντιακών χορών

Ο εκπολιτιστικός σύλλογος στηρίζει την προσπάθεια της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδας για ένα Πανελλαδικό Φεστιβάλ Ποντιακών Χορών, στο οποίο θα συμμετέχουν όλα τα χορευτικά τμήματα ενηλίκων κάθε συλλόγου, από τις πέντε περιφέρειες που έχει η Π.Ο.Ε. Φρονούμε ότι το φεστιβάλ αυτό ανταποκρίνεται στον σκοπό του, αφού είναι μία συγκέντρωση  όλων των ποντίων χορευτών και παράλληλα μια γιορτή  και δεν παρασύρεται από τον άκρατο συναγωνισμό και πολλές φορές άνισο, που θα είχε, εάν παρουσίαζαν κάποιους χορούς ο κάθε σύλλογος ξεχωριστά. Ο σύλλογός  μας συμμετείχε  με όλους τους χορευτές του μεγάλου χορευτικού του τμήματος σε όλα τα πανελλαδικά φεστιβάλ ποντιακών χορών που έγιναν με πολύ αγάπη και επιτυχία.

Πίσω στα περιεχόμενα

  1. Επέτειος γενοκτονίας Ποντίων (19η Μαΐου)
alonion-istoriko-06

Επέτειος της γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού

Ο εκπολιτιστικός σύλλογος συμμετέχει ενεργά στις εκδηλώσεις για την επέτειο της γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού, της 19ης Μαΐου, με την παρουσία μελών του Διοικητικού Συμβουλίου και μελών του συλλόγου στην κεντρική ομιλία, που διοργανώνει η Π.Ο.Ε. στην Πλατεία Αγίας Σοφίας (ήδη πλατεία μνημείου Γενοκτονίας Ποντίων) στη Θεσσαλονίκη και στην πορεία που διοργανώνεται προς το Τούρκικο Προξενείο της Θεσσαλονίκης. Επίσης, συμμετέχει με πολυπληθή ομάδα παιδιών του συλλόγου και μελών του Διοικητικού Συμβουλίου και μελών του συλλόγου, στις εκδηλώσεις μνήμης για τη Γενοκτονία των Ποντίων  στην Πλατεία Γενοκτονίας στην Κατερίνη, που διοργανώνουν τα ποντιακά σωματεία Πιερίας και ο Δήμος Κατερίνης.

Πίσω στα περιεχόμενα

  1. Εκπολιτιστικός σύλλογος Αλωνίων «Διογένης ο κυνικός»
    • Ιστορικό Ίδρυσης

Ο σύλλογος ιδρύθηκε το έτος 1984, με απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κατερίνης και από τις 2 Φεβρουαρίου 1984, που δημοσιεύτηκε στα βιβλία αναγνωρισμένων σωματείων του Πρωτοδικείου Κατερίνης, υφίσταται και λειτουργεί νόμιμα ως νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου αδιαλείπτως μέχρι τις μέρες μας. Η προσπάθεια, όμως, σύστασής του ξεκινάει  πολύ νωρίτερα και συγκεκριμένα από το έτος 1981, όταν μια ομάδα ανθρώπων με πρωτεργάτη τον τότε γραμματέα της κοινότητας Χαράλαμπο (Κώστα) Τοπαλίδη ζώντας καθημερινά την ερήμωση του χωριού και τη στασιμότητα στα πολιτικά δρώμενα της εποχής, θέλησε να δώσει μια ώθηση στον πολιτισμό, στην παράδοση, στον τόπο γενικότερα με τη δημιουργία ενός πολιτιστικού συλλόγου.

Η ιδρυτική πράξη σύστασης του συλλόγου υπογράφτηκε στις 22  Μαΐου  1983  στα  Αλώνια.  Ανάδοχος  του  ονόματος  του συλλόγου υπήρξε ο τότε γραμματέας της κοινότητας Χαράλαμπος (Κώστας) Τοπαλίδης, αφού από δική του προτροπή και παραίνεση προτιμήθηκε ανάμεσα από άλλα ονόματα η επωνυμία του νέου συλλόγου.

  • Επωνυμία Συλλόγου
alonion-istoriko-05

Διογένης ο Κυνικός

Το όνομα του συλλόγου που αποφασίστηκε να δοθεί από την ιδρυτική πράξη σύστασης του συλλόγου ήταν «ΔΙΟΓΕΝΗΣ Ο ΚΥΝΙΚΟΣ», ο ξακουστός αρχαίος φιλόσοφος και δημιουργός της σχολής των κυνικών φιλοσόφων, καταγόμενος από την αρχαία Σινώπη του αλησμόνητου Πόντου. Ήταν μια επιτυχημένη ονοματοθεσία, δεδομένου ότι ο φιλόσοφος Διογένης υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους φιλοσόφους της εποχής του, σύγχρονος του φιλοσόφου Πλάτωνα και του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Το όνομα του συλλόγου «Διογένης ο Κυνικός», καθώς και η πατρίδα του Σινώπη, μας θυμίζει τους προγόνους των Ποντίων, τις αλησμόνητες πατρίδες, τη Μαύρη Θάλασσα, τις Αμαζόνες, την Κολχίδα, τον Προμηθέα, τον Ιάσονα, την Αργοναυτική εκστρατεία, τους ηρωικούς ακρίτες του Βυζαντίου.

  • Πρώτα Ιδρυτικά Μέλη

Τα ιδρυτικά μέλη που υπέγραψαν την ιδρυτική πράξη σύστασης του συλλόγου, με τη σειρά που αναγράφονται σ’ αυτήν, ήταν:

  1. Αναστασιάδης Σάββας
  2. Αναστασιάδης Χαράλαμπος
  3. Μαυρομάτης Ιωακείμ
  4. Κέρογλου Ευθύμιος
  5. Ουσταμπασίδης Κωνσταντίνος
  6. Μαυρίδης Χρήστος
  7. Λυκόπουλος Στέφανος
  8. Λυκόπουλος Ελευθέριος
  9. Παντελίδης Ευριπίδης
  10. Πολυχρονίδης Χαράλαμπος
  11. Τοπαλίδης Χαράλαμπος
  12. Ηλιάδης Ισαάκ
  13. Τσιτιρίδης Ανέστης
  14. Πολυχρονίδης Αθανάσιος
  15. Πολυχρονίδης Παναγιώτης
  16. Βαβουλίδης Χρήστος
  17. Τσολακίδης Δημήτριος
  18. Μαυρίδης Αναστάσιος
  19. Τοπαλίδου Παρασκευή
  20. Πολυχρονίδου Δάφνη

Στο σημείο αυτό να τονίσουμε ότι και πολλοί άλλοι συγχωριανοί μας βοήθησαν με τον τρόπο τους και είχαν ιδιαίτερη μάλιστα συμμετοχή στην προσπάθεια που έγινε.

  • Διατελέσαντες Προέδροι του Συλλόγου

Πρόεδροι του συλλόγου διετέλεσαν για ένα ή περισσότερα έτη οι: Τσανακτσής Κυριάκος, Μαντουλίδης Ιωάννης, Μαυρομάτη Κυριακή, Παρασκευαΐδης Νικόλαος, ο ιερέας Φοροζίδης Αναστάσιος, Τοπαλίδης Χρήστος και Μαυρομάτης Ιωακείμ.

  • Έδρα του Συλλόγου

alonion-istoriko-04

Έδρα του συλλόγου είναι το χωριό μας Αλώνια, σήμερα Δημοτικό Διαμέρισμα του Δήμου Πύδνας – Κολινδρού Πιερίας.

Πίσω στα περιεχόμενα

  1. Πηγές

Πίσω στα περιεχόμενα

Copyright © Γυμνάσιο Αλωνίων Πιερίας          Φιλοξενείται από Blogs.sch.gr
Top