Τα φετινά Χριστούγεννα στο νηπιαγωγείο μας ήταν πραγματικά παραμυθένια!!!! Ξεπήδησαν κυριολεκτικά μέσα από τα πιο όμορφα χριστουγεννιάτικα παραμύθια!!!!

Ξεκινήσαμε με “Το Μολυβένιο Στρατιωτάκι” και θυμηθήκαμε όσα έχουμε μάθει για τη διαφορετικότητα.

Σαν τις τέσσερις εποχές

που είναι διαφορετικές

έτσι είμαστε κι εμείς

όλα τα πλάσματα της γης.

Μοναδικοί, ξεχωριστοί

και όλοι μας σημαντικοί!!!!

Σκεφτήκαμε πότε νιώθουμε γενναίοι σαν το μολυβένιο στρατιωτάκι…

όταν δε φοβάμαι στο σκοτάδι…… όταν χτυπάω και βγάζω αίμα…. όταν βλέπω τα λιοντάρια στο ζωολογικό κήπο….. όταν μένω μόνη μου στο σπίτι…. όταν βλέπω αράχνη….. όταν βλέπω φίδι…. όταν βλέπω μεγάλο αετό…. όταν βλέπω άσχημο όνειρο…

…αναρωτηθήκαμε τι θα σκεφτόμασταν για να παίρνουμε θάρρος εάν μας κατάπινε ένα μεγάλο ψάρι…

ότι βλέπω παιδικά στο κινητό             ότι η μαμά ανοίγει την κοιλιά του ψαριού με μαχαίρι και με βγάζει έξω         ότι κοιτάζω το ουράνιο τόξο

πολύχρωμα λουλούδια             λουλούδια

πεταλούδες να θαυμάζουν τα λουλούδια        ένα λουλούδι που το μυρίζω          ότι είμαι στη θάλασσα και περνάω ωραία

ότι με αγκαλιάζουν η μαμά κι ο μπαμπάς         ότι βλέπω παιδικά στην τηλεόραση

 

…κατασκευάσαμε μπαλαρίνες (από το Κrokotak) και στρατιωτάκια με τη φωτογραφία μας και τα ζωντανέψαμε αυτοσχεδιάζοντας…

…μάθαμε το ΜΠ της μπαλαρίνας και δώσαμε το δικό μας διαφορετικό τέλος στην ιστορία.

Όταν γυρίζει το στρατιωτάκι, η μπαλαρίνα βγαίνει και αγοράζει παγωτά για όλα τα παιχνίδια!!!

Όταν χάνεται το στρατιωτάκι, η μπαλαρίνα βγαίνει έξω να τον ψάξει. Συναντάει μια πεταλούδα που την οδηγεί στο δάσος, εκεί που βρίσκεται το στρατιωτάκι!!!!

Όταν γυρίζει το στρατιωτάκι, τα παιδιά του σπιτιού απ’ τη χαρά τους του φτιάχνουν το πόδι και περπατάει κι αυτός κανονικά!!!!        

 Όταν γυρίζει το στρατιωτάκι, η μπαλαρίνα κάνει μία μεγάλη γιορτή και χορεύει γι’ αυτόν!!!!!

Η μπαλαρίνα από τη στενοχώρια της που χάθηκε το στρατιωτάκι, φεύγει από το σπίτι και πηγαίνει στην εξοχή με τα λουλούδια!!!!         

Το στρατιωτάκι βγαίνει με τη βάρκα του στην παραλία και μένει εκεί και ψαρεύει για να τρώει!!!!

Το μολυβένιο στρατιωτάκι παντρεύεται τη μπαλαρίνα!!!          

  Όταν γυρίζει το στρατιωτάκι βγαίνουν με τη μπαλαρίνα μια βόλτα. Συναντάνε ένα πόνυ, ανεβαίνουν πάνω του και πηγαίνουν  να ζήσουν μαζί κάπου μακριά!!!!

Η μπαλαρίνα στενοχωριέται όταν πέφτει το μολυβένιο στρατιωτάκι από το παράθυρο. Πέφτει κι αυτή, τον βρίσκει και τον φέρνει στο σπίτι!!!!        

Τα παιχνίδια κάνουν ένα μεγάλο τραπέζι επειδή γύρισε το στρατιωτάκι και η μπαλαρίνα χορεύει!!!!!

 

Στη συνέχεια ταξιδέψαμε με το μαγικό παραμύθι και την ακόμα πιο μαγική μουσική του “Καρυοθραύστη”. Παρακολουθήσαμε μπαλέτο και ζωντανέψαμε αυτοσχεδιάζοντας τις διάφορες σκηνές του παραμυθιού. Παίξαμε μαθηματικά παιχνίδια, κατασκευάσαμε Καρυοθραύστες και ποντικάκια…

…και γράψαμε τί μαλακό θα ήθελε να τρώει ο Καρυοθραύστης μας αντί για τα σκληρά καρύδια που του σπάνε τα δόντια (ελεύθερη και δημιουργική γραφή).

μπανάνα…     μαλλί της γριας…     μήλο…        κρέμα…       πορτοκάλι…        γλυκό…    καραμέλα…     ψωμί….

 

Τέλος,με αφορμή τα παραμύθια της Ελένης Μπετεινάκη, ¨Ο Τρακατρούκας ο καλικάντζαρος”, “Σκανταλιές στο Πι και Φι” και “Τα Χριστούγεννα του Εδώ και του Αλλού”, γνωρίζουμε τα γλυκά και σκανταλιάρικα καλικαντζαράκια. Τα συγκρίνουμε με τους καλικάντζαρους της “Αγέλαστης Πολιτείας” και τα ζωντανεύουμε μέσα από θεατρικά παιχνίδια.

Ο  ΅Εδώ και ο Αλλού στο παραμύθι της κας. Μπετεινάκη κάνουν φέτος μία ανάποδη σκανταλιά! Μία καλή δουλειά! Στολίζουν το έλατο στο σπίτι του μικρού Αλέξανδρου επειδή η μαμά του δουλεύει και δεν προλαβαίνει. Δεν θέλουν να είναι στενοχωρημένο κανένα παιδί τα Χριστούγεννα! Έτσι κι εμείς φοράμε ένα σκουφάκι και στολίζουμε με μεγάλη χαρά τόσο το έλατο στο σχολείο μας όσο και το έλατο στην πόλη μας. Σε ένα χάρτινο ελατάκι μάλιστα κολλάμε μία αναμνηστική φωτογραφία και την παίρνουμε στο σπίτι μας.

Επειδή δεν θέλουμε ούτε εμείς να είναι στενοχωρημένο κανένα παιδί τα Χριστούγεννα, σκεφτόμαστε τι ανάποδη σκανταλιά θα κάναμε εάν είμαστε καλικαντζαράκια, για να είναι χαρούμενα όλα τα παιδιά του κόσμου.

Θα έδινα δώρα και στα άτακτα παιδιά!!!     Θα διάβαζα παραμύθια στα παιδιά που οι γονείς τους δουλεύουν και δεν προλαβαίνουν!!!    Θα έδινα ρούχα στα φτωχά παιδιά!!!     Θα φρόντιζα τα άρρωστα παιδιά!!!     Θα βοηθούσα τα παιδιά στα μαθήματά τους!!!    Θα έκανα παρέα στα παιδιά που δεν έχουν αδελφάκια στο σπίτι!!!    Θα έδινα στολίδια στα παιδιά που δεν έχουν να στολίσουν δέντρο!!!    Θα μάθαινα γράμματα στα παιδιά που δεν έχουν γονείς!!!    Θα έδινα γλυκά σε όλα τα παιδιά!!!

Ο Πι και ο Φι, δύο άλλα καλικαντζαράκια της κας. Μπετεινάκη, δεν θέλουν να μείνουν στη γη επειδή θα πρέπει να πηγαίνουν στο σχολείο! Δεν τους αρέσει καθόλου το σχολείο! Εμείς όμως που περνάμε υπέροχα στο νηπιαγωγείο μας, προσπαθούμε να τους αλλάξουμε γνώμη!

Εγώ περνάω πολύ ωραία στο σχολείο! Έχω πολλούς φίλους!!!     Πρέπει να πηγαίνετε στο σχολείο για να μάθετε γράμματα! Έτσι θα βλέπετε στην τηλεόραση έργα με γράμματα και θα διαβάζετε τις λέξεις!!!    Κάνουμε και στο σχολείο ζαβολιές!!!    Στο σχολείο παίζουμε θέατρο!!!    Χορεύουμε και τραγουδάμε!!!    Κάνουμε γιορτές με τους γονείς μας!!!    Ζωγραφίζουμε!!!    Λέμε παραμύθια!!!   Μαθαίνουμε πολλά Αγγλικά! Merry Christmas!!!

Ως αποκορύφωμα αυτής της χριστουγεννιάτικης δράσης φιλαναγνωσίας, γνωρίζουμε το πιο μικρό και λίγο διαφορετικό καλικαντζαράκι στο καλικαντζαροχωριό. Τον Τρακατρούκα , γεννημένο με το ένα πόδι λίγο πιο κοντό. Επειδή δεν μπορεί να περπατήσει γρήγορα και να παίξει με τα άλλα καλικαντζαράκια, έμαθε από πολύ νωρίς να διαβάζει και χάνεται με τις ώρες στις ιστορίες των βιβλίων.

Φέτος λοιπόν που ήρθε η ώρα να ανέβει για πρώτη φορά στη γη, η Νεράιδα Άχνη τον οδηγεί … πού αλλού; … στο μοναδικό μέρος που τον κάνει ευτυχισμένο. Σε ένα τεράστιο δωμάτιο γεμάτο με βιβλία! Σταματάμε την αφήγηση σ’ αυτό το σημείο και η Νεράιδα Άχνη μας καλεί να συναντήσουμε τον Τρακατρούκα στη Δημόσια Βιβλιοθήκη της πόλης μας, καθώς βρίσκεται ακόμα εκεί, χωμένος στις σελίδες των βιβλίων. Δεχόμαστε με ενθουσιασμό και φτιάχνουμε τις προσκλήσεις της Νεράιδας Άχνης για να καλέσουμε τους γονείς μας να μας συντροφεύσουν στη γιορτούλα μας.

Έτσι, το πρωί της Πέμπτης 22/12/2022, η υπεύθυνη της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης Τρίπολης, η κα. Παναγιώτα Τσουραπά, μαζί με τους συνεργάτες της, ανοίγουν την αγκαλιά τους και μας υποδέχονται με χαμόγελο στον ζεστό και φιλόξενο χώρο τους. Μαγευόμαστε κι εμείς όπως ο Τρακατρούκας από τα πολλά βιβλία και μαθαίνουμε ότι μπορούμε να δανειζόμαστε παραμύθια και από αυτή τη μεγάλη Βιβλιοθήκη εκτός από τη βιβλιοθήκη του σχολείου μας!

Στη συνέχεια ανακαλύπτουμε το σκουφάκι του Τρακατρούκα πάνω σε μία μεγάλη οθόνη! Ξαφνικά από την οθόνη ξεπροβάλλει ο Τρακατρούκας με την παρέα του! Πρόκειται για τις απίθανες κούκλες της νηπιαγωγού και συγγραφέα, της κας. Μπετεινάκη, τις οποίες παρουσιάζει στα παιδιά με τον μοναδικό της κουκλοθεατρικό τρόπο! Ολοκληρώνοντας η κα. Μπετεινάκη συστήνει τον εαυτό της και μας μιλάει για τη δουλειά της. Ευχαριστούμε από καρδιάς την αγαπητή συνάδελφο και συγγραφέα κα. Ελένη Μπετεινάκη γι’ αυτή την όμορφη συμμετοχή της στη γιορτούλα μας!

Εμείς συνεχίζουμε την ιστορία του Τρακατρούκα, ζωντανεύοντας μπροστά στους γονείς μας τα καλικαντζαράκια καθώς και τους ήρωες του “Καρυοθραύστη” και του “Μολυβένιου Στρατιώτη” που αναφέρονται στο παραμύθι.

Στο τέλος, ως αναμνηστικό δωράκι, τα παιδιά παίρνουν τον ήρωα του βιβλίου σε γαντόκουκλα, για να παίζουν στο σπίτι τις δικές τους καλικαντζαροπεριπέτειες του Τρακατρούκα!

Ευχαριστούμε θερμά την Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Τρίπολης για τη φιλοξενία!

Ευχόμαστε σε όλους να έχετε τα πιο γλυκά και παραμυθένια Χριστούγεννα και τα όνειρά σας να είναι πάντα πασπαλισμένα με άχνη!

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ!!!!