Την Τετάρτη στις 19/11/2025 οι μαθητές του Σχολείου μας παρευρέθηκαν στο ΚΠΕ Ομηρούπολης στην Κλειδού , παίρνοντας μέρος στο περιβαλλοντικό πρόγραμμα: « Η Κλειδού πονεί, μα θα γιάνει- Το μαντίλι της Πληγωμένης Νεράιδας». Είχαμε τη χαρά να έχουμε μαζί μας και το Δ.Σ. του Καταρράκτη , με τους μαθητές του οποίου γνωριστήκαμε, αναπτύξαμε φιλικές σχέσεις, παίξαμε, συνεργαστήκαμε , γελάσαμε και περάσαμε υπέροχα.

Πιο συγκεκριμένα, υπό την καθοδήγηση των υπευθύνων : του κυρίου Σταύρου Σπυράκη, της κυρίας Ελπίδας και της κυρίας Ματρώνας , χωριστήκαμε σε δυο ομάδες και πήραμε μέρος σε ένα κυνήγι χαμένου θησαυρού. Λύσαμε μια σειρά από γρίφους, περιπλανηθήκαμε στα μονοπάτια του  δάσους της Κλειδούς, βρίσκοντας τα στοιχεία των γρίφων με τη βοήθεια του χάρτη, ζωγραφίσαμε, τραγουδήσαμε και χορέψαμε το τραγούδι: ¨Ενά νερό κυρα-Βαγγελιώ ¨ , συνειδητοποιώντας τη σημαντικότητα του νερού στη ζωή μας ενώ παράλληλα γράψαμε συνθήματα για το δροσερό νερό της πηγής της Κλειδούς. Επιπλέον, φτιάξαμε παζλ και εξερευνήσαμε τις πληγές που άφησε η πυρκαγιά του καλοκαιριού του 2025 στο δάσος της Κλειδούς, όμως γρήγορα συνειδητοποιήσαμε ότι η Φύση της Κλειδούς έχει αρχίσει ήδη να ανθίζει και να επανακάμπτει. Επίσης,φθάσαμε ως τις όχθες του ποταμού , για να παίξουμε ένα παιχνίδι γνώσεων, απαντώντας σωστά σε ερωτήσεις σχετικές με την οικολογία, το περιβάλλον και τη γεωγραφία. Στο τέλος, ενωθήκαμε με την ομάδα του Καταρράκτη , επιλύσαμε τον τελευταίο γρίφο και ανακαλύψαμε το καλά κρυμμένο ολόλευκο μαντίλι της Πληγωμένης Νεράιδας της Κλειδούς.

Η εκδρομή έκλεισε με τη θεατρική παράσταση « Η πληγωμένη Νεράιδα Κλειδού και το Σκιάχτρο Σιγανός», προκειμένου να γίνει εμπέδωση, αφομοίωση και επεξεργασία των εννοιών που αποκτήθηκαν από τα παιδιά. H παράσταση βασίζεται στο παραμύθι της ΕΛΕΝΗΣ ΜΠΕΤΕΙΝΑΚΗ, ΣΙΓΑΝΟΣ ΕΝΑ ΣΚΙΑΧΤΡΟ ΜΕ ΨΥΧΗ, σε διασκευή και σκηνοθεσία ΕΛΠΙΔΑΣ ΓΕΩΡΓΑΝΤΗ  και παρουσιάζεται από τα μέλη της ΠΟ του Κέντρου μας, ΣΤΑΥΡΟ, ΜΑΤΡΩΝΑ ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΑ. Στη θεατρική παράσταση συμμετείχαν και οι μαθητές- τριες ως ζώα του δάσους, φεγγάρι, ήλιος και θάλασσα.

Μέσα από αυτό το πρόγραμμα , τα παιδιά γνώρισαν το δάσος της Κλειδούς που κάηκε, κατανόησαν τη σημασία της αναγέννησής του και συμμετείχαν ενεργά σε δραστηριότητες που ενίσχυσαν την οικολογική τους συνείδηση. Η εμπειρία ήταν πλούσια, ουσιαστική και ενέπνευσε τα παιδιά να αγαπούν και να προστατεύουν τη φύση με ευαισθησία και υπευθυνότητα.

Η 17 Νοέμβρη αποτελεί ημέρα μνήμης και αφορμή για γόνιμες συζητήσεις. Με αφορμή το σύνθημα «ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» έγιναν συζητήσεις με τα παιδιά για τη σημασία και τη σπουδαιότητα της δημοκρατίας, της ελευθερίας λόγου, της ειρήνης. Έγινε προέκταση της συζήτησης ασφαλώς και στη σύγχρονη εποχή επισημαίνοντας και εξηγώντας γιατί το Πολυτεχνείο ζει και θα ζει μέσα από τους αγώνες που δίνει ο λαός μας και οι νέοι για την προάσπιση των δικαιωμάτων τους, της υγείας, της παιδείας. Προβληματιστήκαμε για τα πόσα πρέπει να γίνουν ακόμα και πόσους αγώνες χρειάζεται να συνεχίσουμε για να διεκδικήσουμε καλύτερες συνθήκες διαβίωσης. Φτιάξαμε ένα πανό με τα θετικά της Δημοκρατίας και τα αρνητικά της Δικατορίας.

Οι μαθητές μας στη συνέχεια εκφράστηκαν μέσα από επετειακά τραγούδια για το Πολυτεχνείο, έφτιαξαν κατασκευές όπως την πρόσοψη του Πολυτεχνείου με το τανκ και τον ραδιαφωνικό σταθμό, σημαιάκια, ακορντεόν και γαρύφαλλα, τα οποία τοποθέτησαν μπροστά από το πανό που είχαν φτιάξει την προηγούμενη χρονιά στη μνήμη των θυμάτων. Αναφέρθηκαν όλα τα ονόματα των θυμάτων του Πολυτεχνείου και τα παιδιά φώναζαν “Παρών- Πσρούσα”, διότι το Πολυτεχνείο συνεχίζει να ζει και θα είναι πάντα μες στις καρδιές μας. Στο τέλος, βγήκαμε όλοι μαζί στο προαύλιο χώρο για να φωνάξουμε με τη σειρά μας τα συνθήματα, γνωρίζοντας πλέον την αξία που έχουν και μπαίνοντας για λίγο στη θέση των αγωνιστών φοιτητών.

Παγκόσμια Ημέρα Καλοσύνης – Μια μέρα αφιερωμένη στην αγάπη και τη θετικότητα 

Σήμερα, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Καλοσύνης, οι μαθητές και οι μαθήτριες των τάξεων Α΄, Γ΄ και Δ΄ συμμετείχαν σε μια όμορφη σειρά δράσεων, με στόχο να αναδείξουν τη σημασία της καλοσύνης στην καθημερινή μας ζωή.

Μέσα από συζήτηση, τα παιδιά μοιράστηκαν ιδέες και παραδείγματα για το πώς μπορούμε όλοι να προσφέρουμε καλοσύνη — με ένα χαμόγελο, έναν καλό λόγο ή μια μικρή πράξη βοήθειας. Στη συνέχεια, με πολλή χαρά και δημιουργικότητα, κατασκεύασαν βραχιολάκια και σελιδοδείκτες, ως σύμβολα αγάπης και θετικής ενέργειας.

Η ημέρα ολοκληρώθηκε με τη δημιουργία του «Δέντρου της Καλοσύνης», το οποίο γέμισε με ευχές, λόγια αγάπης και μηνύματα καλοσύνης από όλα τα παιδιά. Ένα δέντρο που μας θυμίζει πως, όταν καλλιεργούμε την καλοσύνη, ο κόσμος γύρω μας ανθίζει.  

Η εκπαιδευτικός Κόκορη Μαρία

11η Νοεμβρίου, ημέρα καμπής στην ιστορία του τόπου μας , ημέρα χαράς και βαθιάς συγκίνησης!

Τη Δευτέρα 10/11/2025 πραγματοποιήθηκε αφιέρωμα στο χώρο του σχολείου. Συγκεκριμένα οι μαθητές και μαθήτριες μας ζωγράφισαν χειροποίητες ζωγραφιές φτιαγμένες από την εκπαιδευτικό Μαρία Αθηναίου. Σε αυτές απεικονίζεται ο  χάρτης της Χίου και σημαντικές προσωπικότητες του νησιού μας όπως ο Όμηρος, ο Κανάρης αλλά και παραδοσιακές φορεσιές του νησιού , ανάμεσα στις οποίες ξεχωρίζει η πολύχρωμη φορεσιά της Καλαμωτής. Όλες οι ζωγραφιές των παιδιών συνέθεσαν εορταστικά σημαιάκια, τα οποία διακόσμησαν την πρόσοψη του σχολείου μας. Τέλος, οι μαθητές-τριες απήγγειλαν ποιήματα μπροστά στο Μνημείο των Ηρώων , τραγούδησαν το “Ωραίο νησί και λέγοντας” κι έγινε κατάθεση στεφάνων από τον πρόεδρο της κοινότητας, την προϊσταμένη  του Δ.Σ. Καλαμωτής, κα. Μαρία Βιτέλλα και την προϊσταμένη του Νηπιαγωγείου Κλαμαωτής, κα. Πελαγία Νένου.   Ανήμερα της 11ης Νοεμβρίου τα παιδιά παρακολούθησαν   τη δοξολογία στον Ιερό Ναό Αγίας Παρασκευής συνοδευόμενα από την προϊσταμένη κα. Μαρία Βιτέλλα , την εκπαιδευτικό κα. Ωραιάνθη Σταμπα και τον γυμναστή κο. Κωνσταντίνο Ντρισμπιώτη. Η εκπαιδευτικός κα. Ωραιάνθη Στάμπα μετά το πέρας της λειτουργίας έβγαλε τιμητικό λόγο κι αργότερα οι μαθητές και μαθήτριες   απήγγειλαν στο Ηρώο των Πεσόντων ποιήματα και τραγούδησαν. Ακολούθησε παρέλαση στην πλατεία του χωριού και στη συνέχεια παραδοσιακοί χοροί με την καθοδήγηση του αγαπητού χοροδιδάσκαλου κυρίου Γιώργου Σφήκα , από τους μαθητές κι εκπαιδευτικούς του Δημοτικού και Νηπιαγωγείου Καλαμωτής .

Στο σχολείο μας πιστεύουμε πως η εκπαίδευση δεν περιορίζεται μόνο στη γνώση, αλλά επεκτείνεται και στην καλλιέργεια αξιών όπως η συνεργασία, ο σεβασμός και η αποδοχή της διαφορετικότητας. Μέσα από τη δράση με τίτλο: «Με αγάπη από το νησί της Μαστίχας- Sevgiyle Sakız Adası ‘ndan», επιδιώξαμε να ενισχύσουμε τους δεσμούς ανάμεσα στους μαθητές μας, να καλλιεργήσουμε τη φιλία και την αλληλοκατανόηση και να δώσουμε την ευκαιρία στα παιδιά να επικοινωνήσουν με μαθητές από άλλες χώρες όπως η Τουρκία.

Ειδικότερα, στη δράση αυτή, οι μαθητές- τριες έγραψαν σε μικρά χαρτάκια μηνύματα αγάπης, αισιοδοξίας, ειρήνης, αλληλεγγύης, ελπίδας , ομόνοιας, συνεργασίας κι ενότητας και γέμισαν τα μηνύματά τους με πολύχρωμες ζωγραφιές. Οι μικρότερες τάξεις έγραψαν τα μηνύματα στα ελληνικά , ενώ οι μεγαλύτερες τα έγραψαν σε 3 γλώσσες: Ελληνικά, Αγγλικά και Τουρκικά με την καθοδήγηση της κυρίας Ωραιάνθης που γνωρίζει Τουρκικά. Ακόμα, γράψαμε ένα γράμμα στα Τούρκικα, με το οποίο καλούμε τους Τούρκους φίλους μας να επισκεφθούν το όμορφο νησί της Μαστίχας κι ειδικότερα το χωριό της Καλαμωτής, το Κεφαλοχώρι των Μαστιχοχωρίων , που σε κάθε γραφικό σοκάκι του μοσχοβολά μαστίχα κι ευελπιστούμε να τους γνωρίσουμε από κοντά. Τα μηνύματα αυτά τα βάλαμε μέσα σ’ ένα γυάλινο μπουκάλι , το οποίο πετάξαμε στη θάλασσα , κατά την εκδρομή μας κι ευχόμαστε να φθάσει στα απέναντι παράλια, ώστε να διαβαστούν τα μηνύματά μας από παιδιά της γείτονας χώρας.

Στόχος μας ήταν η σύσφιξη των διαπροσωπικών σχέσεων, η ανάπτυξη πνεύματος ομαδικότητας , η δημιουργία κλίματος ενότητας και αλληλεγγύη εντός κι εκτός της τάξης καθώς και η ενίσχυση της ενσυναίσθησης και του σεβασμού στη διαφορετικότητα, συμβάλλοντας έτσι στην εξάλειψη στερεοτύπων και ρατσιστικών αντιλήψεων.

Την Παρασκευή 31/10/2025 πραγματοποιήσαμε την πρώτη μας εκπαιδευτική εκδρομή στο Κάστρο της Χίου, με προαιρετική τη συνοδεία γονέων. Μιλήσαμε για την ιστορία του Κάστρου από την εποχή που ήρθαν στο νησί Γενουάτες, κατά την Τουρκοκρατία έως και τα σημερινά χρόνια. Πρώτη στάση κάναμε στην  Porta Mggiore , έπειτα στη Σκοτεινή Φυλακή, στο Παλατάκι Ιουστινιάνι  και στο Οθωμανικό Νεκροταφείο. Αργότερα, καθίσαμε στην πλατεία του κάστρου να απολαύσουμε το δεκατιανό μας και συνεχίσαμε προς τον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Φρουρίου. Περιπλανηθήκαμε στα γραφικά σοκάκια του κάστρου και συζητήσαμε για τους περίφημους Κιοσέδες , τα κλειστά μπαλκόνια που σαν αρχιτεκτονική τα έφεραν οι Μικρασιάτες πρόσφυγες μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922. Φθάσαμε ως τα τείχη της άλλης πλευράς του κάστρου, είδαμε τον Πύργο Κουλά και καταλήξαμε στα Οθωμανικά Λουτρά.  Στη συνέχεια, οδεύσαμε στο 8^ο Δ.Σ. Χίου , όπου μας περίμεναν με χαρά ο διευθυντής του σχολείου, κύριος Κωνσταντίνος Χάμπας , εκπαιδευτικοί αλλά και μαθητές- τριές. Ο διευθυντής με μεγάλη χαρά μας ξενάγησε στους χώρους ενός μεγάλου πολυθέσιου σχολείου και είδαμε πώς είναι διαμορφωμένες οι τάξεις των παιδιών, η αίθουσα εκδηλώσεων και φυσικά η αγαπημένη σε όλους βιβλιοθήκη.  Μας κέρασαν  σαντουιτσάκια και χυμούς για να πάρουμε δυνάμεις να συνεχίσουμε και αποχαιρετήσαμε το γλυκό 8^ο Δημοτικό σχολείο. Τελευταία στάση κάναμε στην Ιχθυόσκαλα, όπου τα παιδιά τραγούδησαν το τραγούδι ” Ν’ αγαπάς” του Π. Θαλασσινού και με μεγάλη ανυπομονησία πέταξαν το γυάλινο μπουκάλι με τα μηνύματα αγάπης, φιλίας, ειρήνης , ομόνοιας , αδελφοσύνης κι ελπίδας που είχαν γράψει και ζωγραφίσει τις προηγούμενες ημέρες όχι μόνο στα ελληνικά, αλλά και στα αγγλικά και στα Τούρκικα με την καθοδήγηση της κυρίας Ωραιάνθης, που γνωρίζει τουρκικά. Με βάρκα την ελπίδα πιστεύουμε το μπουκάλι μας να φθάσει στα απέναντι παράλια της Τουρκίας και να  διαβαστούν τα μηνύματα μας. Η εκδρομή μας έκλεισε με μια πολύ «γλυκιά και δυνατή» δράση στα πλαίσια σύσφιξης των διαπροσωπικών σχέσεων των μαθητών μας μεταξύ τους αλλά και με μαθητές – παιδιά από τη γείτονα χώρα.