arganasta’s blog – Bocca della Verita

Περί χρημάτων
Ποιος θα ήταν άραγε ο Δαρβίνος χωρίς τα χρήματά του; Θα είχε εμπνευστεί τη θεωρία της εξέλιξης αν ήταν αναγκασμένος να εργαστεί και δεν είχε την πολυτέλεια να αφιερωθεί στις μελέτες του; Προφανώς τα παραπάνω ερωτήματα είναι καταδικασμένα να μείνουν χωρίς απάντηση, αλλά η διερεύνηση της σχέσης του Δαρβίνου με τα χρήματα αποκαλύπτει κάποιες πλευρές του χαρακτήρα του. «Πείστηκα από διάφορα μικρά συμβάντα ότι ο πατέρας μου θα μου άφηνε περιουσία αρκετή για να επιβιώσω με κάποια άνεση,αν και ποτέ δεν φαντάστηκα ότι θα ήμουν τόσο πλούσιος όσο είμαι.Πάντως η πίστη μου αυτή ήταν αρκετή για να αναχαιτίσει οποιαδήποτε επίμοχθη προσπάθεια να μάθω ιατρική» παραδέχεται στην αυτοβιογραφία του, αναφερόμενος στην εποχή που σπούδαζε Ιατρική στο Εδιμβούργο.

Με άλλα λόγια, ο Δαρβίνος ανακάλυψε πολύ νέος ότι η πατρική ευμάρεια του παρείχε την πολυτέλεια να αφιερωθεί σε ό,τι τον ευχαριστούσε, αν και εκείνη την περίοδο δεν γνώριζε ούτε ο ίδιος τι ήταν αυτό. Πόσο πλούσιος ήταν όμως ο Δαρβίνος; Πολύ! Αμέσως μετά τον γάμο του με την εξαδέλφη του Εμα Γουέτζγουντ (στην οικογένεια της οποίας ανήκαν τα ομώνυμα εργοστάσια πορσελάνης), οι δύο νέοι έλαβαν από τους γονείς τους σημαντικά ποσά: 10.000 στερλίνες από τον πατέρα του Καρόλου και 5.000 στερλίνες από τον πατέρα της συζύγου του, τοποθετημένα σε επενδύσεις που απέφεραν 4% τον χρόνο. Πρακτικά αυτό σήμαινε ότι ο Κάρολος δεν θα χρειαζόταν να δουλεύει και πως θα μπορούσαν να διαθέτουν υπηρετικό προσωπικό. Είναι χαρακτηριστικό ότι το προσωπικό ανερχόταν σε οκτώ άτομα κάποιες εποχές!

Αλλά μη νομίζετε ότι η οικονομική ευμάρεια έκανε τον Δαρβίνο να ξοδεύει ασύστολα ή να μην ξέρει πού ξοδεύει. Το αντίθετο! Οσο συστηματικός ήταν με την εργασία του, άλλο τόσο ήταν και με τα οικονομικά του. Στα λογιστικά βιβλία της οικογένειας, τα οποία καλύπτουν τα 43 χρόνια από τον γάμο ως τον θάνατό του, ο Κάρολος καταχώριζε ο ίδιος όλα τα έξοδα. Παραδείγματος χάριν, για το έτος 1842 ο ετήσιος μισθός του μπάτλερ ανήλθε στις 25 στερλίνες, ενώ το 1863 η οικογένεια ξόδεψε 32 στερλίνες για μπίρα και ο ίδιος αγόρασε παπούτσια με 18 σελίνια. Το ίδιο ποσό ξόδεψε και για τομπάκο, καπνό μάσησης, τη μοναδική του αδυναμία.

Η χρηστή διαχείριση είχε αποτέλεσμα τα οικονομικά της οικογένειας Δαρβίνου να πηγαίνουν όλο και καλύτερα. Η κληρονομιά του Καρόλου από τον πατέρα του (45.000 στερλίνες το 1948) ήρθε να προστεθεί στις δικές τους καλές επενδύσεις, ενώ χρήματα του απέφεραν τόσο τα κτήματά του όσο και η συγγραφική δραστηριότητα. Οι δύο πρώτες εκδόσεις του βιβλίου του Τhe Οrigin of Species (του 1859 και του 1860) του απέδωσαν 616 στερλίνες, 13 σελίνια και 4 πένες- και αυτό ήταν μόνο η αρχή. Μπορεί λοιπόν επισήμως να μην είχε επάγγελμα, αλλά μπόρεσε να κερδίσει χρήματα κάνοντας το κέφι του, για το οποίο εργάστηκε πολύ σκληρά και επί χρόνια.

www.tovima.gr

Ετικέτες: ΔΑΡΒΙΝΟΣ, χρήματα

Καλό μήνα σε όλους εύχομαι !

Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίζει , πάλι άνοιξη μυρίζει,

μα κι αν τύχη να θυμώσει , μες τα χιόνια θα μας χώσει.

 και

Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει , καλοκαίρι θα μυρίσει!

Ετικέτες: Φλεβάρης

Πάθος, ρομαντισμός και…ποιήματα χαρακτηρίζουν συνήθως την πρώτη αγάπη. Όμως οι επιστήμονες έρχονται τώρα να επιβεβαιώσουν αυτό που πολλοί άνθρωποι εμπειρικά ήδη ξέρουν: αν θέλει κανείς να ευτυχήσει στην κατοπινή ζωή, καλύτερα ίσως να μην είχε υπάρξει η πρώτη αγάπη. «Σε ένα ιδανικό κόσμο, θα ξυπνάγαμε κατευθείαν στη δεύτερη σχέση», όπως το έθεσε παραστατικά ο δρ Μάλκολμ Μπρίνιν, επικεφαλής ερευνητής στο Ινστιτούτο Κοινωνικών και Οικονομικών Ερευνών του πανεπιστημίου του Έσεξ. Οι σχετικές διαπιστώσεις (σε πιο επιστημονικό ύφος!) των ερευνητών περιλαμβάνονται στη συλλογή ερευνητικών μελετών κορυφαίων βρετανών επιστημόνων με τίτλο «Μεταβαλλόμενες Σχέσεις», την επιμέλεια της οποίας είχε ο Μπρίνιν. Το βασικό συμπέρασμα: η συναισθηματική ευφορία της πρώτης αγάπης μπορεί να κάνει σημαντική ζημιά στις επόμενες σχέσεις. «Τελικά, φαίνεται πως το μυστικό για τη μακρόχρονη ευτυχία σε μια σχέση είναι να έχει ‘παραλείψει’ κανείς την πρώτη σχέση», δήλωσε ο Μπρίνιν, σύμφωνα με τον Observer. Η έντονη πρώτη αγάπη συχνά θέτει μη ρεαλιστικά «στάνταρντ» με βάση τα οποία οι άνθρωποι τείνουν να κρίνουν -και να κατακρίνουν- τις επόμενες σχέσεις τους, θεωρώντας τες συχνά ως βαρετές, αν όχι μια σκέτη απογοήτευση. Αντίθετα, σύμφωνα με τους βρετανούς ερευνητές, το κλειδί της ευτυχίας είναι να έχει κανείς μια πραγματιστική αντίληψη για το θέλει από μια σχέση και να μην προσπαθεί, συνειδητά ή ασυνείδητα, να ξαναζήσει την συγκίνηση και την ένταση της «πρώτης φοράς», όπως είπε ο Μπρίνιν. Σύμφωνα με τη δρα Γκάιλ Μπρούερ, κοινωνική ψυχολόγο του πανεπιστημίου του Κεντρικού Λανκασάιρ, οι σχέσεις μεταξύ ενηλίκων χρειάζονται όλων των ειδών τις αρετές για να επιβιώσουν, όπως την αξιοπιστία και την αυτοδέσμευση, αλλά δύσκολα είναι συμβατές με την ένταση της πρώτης αγάπης. Από την άλλη όμως, υπάρχει ο αντίλογος. Η καθηγήτρια ανθρωπολογίας Έλεν Φίσερ του πανεπιστημίου Rutgers (στα ελληνικά έχει μεταφραστεί το βιβλίο της “Γιατί αγαπάμε;”) πιστεύει ότι το να προσπαθεί κανείς να ανακαλέσει και να ξαναζήσει το αρχικό πάθος μιας σχέσης, συμβάλλει στη μακροημέρευση της σχέσης. Χρησιμοποιώντας μαγνητικές τομογραφίες εγκεφάλου, διαπίστωσε ότι η εγκεφαλική δραστηριότητα στα ζευγάρια που έχουν ένα ευτυχισμένο γάμο για πάνω από δύο δεκαετίες, είναι παρόμοια με την εγκεφαλική δραστηριότητα όσων έχουν σχέσης πάθους διάρκειας κάτω των έξι μηνών. Σύμφωνα με τη Φίσερ, «έχουν πλέον βρεθεί αναμφισβήτητα φυσιολογικά στοιχεία που δείχνουν ότι η ρομαντική αγάπη μπορεί να διαρκέσει. Φαίνεται πως η ρομαντική αγάπη δεν υπάρχει μόνο (σ.σ. από βιολογική-εξελικτική άποψη) για να ενθαρρύνει το ξεκίνημα της δημιουργίας ενός ζευγαριού, αλλά και για να διατηρεί επίσης και να βελτιώνει τις μακρόχρονες σχέσεις».

Ετικέτες: πρώτη αγάπη

Μια νέα θεωρία για το πώς σχηματίσθηκαν οι γαλαξίες στο σύμπαν, πριν δισεκατομμύρια χρόνια, διατυπώθηκε από κοσμολόγους του Εβραϊκού Πανεπιστημίου της Ιερουσαλήμ, σε συνεργασία με αστρονόμους του γερμανικού Ινστιτούτου Μαξ Πλανκ και γάλλους ερευνητές. Η σχετική μελέτη, υπό τον καθηγητή φυσικής Αβισάι Ντέκελ, δημοσιεύθηκε στο περιοδικό “Nature”. Η νέα θεωρία βασίζεται σε νέες γερμανικές αστρονομικές παρατηρήσεις υπό τον καθηγητή Ράιχερντ Γκέντσελ, καθώς και σε προσομοιώσεις που έκαναν οι γάλλοι επιστήμονες υπό τον καθηγητή Ρομέν Τεσιέ σε έναν από τους ισχυρότερους υπερ-υπολογιστές της Ευρώπης. Ισχυρίζεται ότι οι γαλαξίες βασικά σχηματίσθηκαν ως αποτέλεσμα ισχυρών κοσμικών ρευμάτων κρύων αερίων, κυρίως υδρογόνου, και όχι, όπως υποστηρίζει η κυρίαρχη σήμερα θεωρία, από γαλαξιακές συγχωνεύσεις. Οι τελευταίες, κατά τους επιστήμονες, έπαιξαν περιορισμένο ρόλο στη διαμόρφωση του σύμπαντος.   Οι γαλαξίες είναι οι βασικοί δομικοί “λίθοι” του σύμπαντος. Καθένας περιλαμβάνει περίπου 100 δισ. άστρα, σαν τον ήλιο μας. Κάθε γαλαξίας περιβάλλεται από μια σφαιρική άλω σκοτεινής ύλης που ανιχνεύεται έμμεσα μέσω της βαρυτικής της επίδρασης και της οποίας η ακριβής φύση είναι άγνωστη. Δύο είναι τα βασικά είδη γαλαξιών: οι σπειροειδείς (όπως ο δικός μας) και οι ελλειπτικοί. Οι σπειροειδείς γαλαξίες είναι περιστρεφόμενοι δίσκοι πλούσιοι σε αέριο υδρογόνο και αποτελούν πηγή συνεχούς γέννησης νέων άστρων, τα οποία δίνουν μια μπλε απόχρωση στους γαλαξίες. Αντίθετα, οι ελλειπτικοί γαλαξίες έχουν ογκωδέστερο και λιγότερο επίπεδο σχήμα και κυρίως αποτελούνται από παλαιότερα κοκκινωπά άστρα χωρίς την ύπαρξη αερίων. Η βασική πρόκληση των σύγχρονων κοσμολόγων είναι να καταλάβουν πώς σχηματίσθηκαν τα δύο διαφορετικά είδη γαλαξιών. Το μέχρι σήμερα γενικά αποδεκτό μοντέλο υποστηρίζει ότι αέρια σε σφαιρική μορφή δημιουργούν ένα κεντρικό δίσκο, που μετά συγχωνεύεται με άλλους παρόμοιους δίσκους. Τα άστρα θεωρείται ότι σχηματίζονται αργά μέσα στους αεριώδεις δίσκους, αλλά σε κάθε συγχώνευση δίσκων τα συγκρουόμενα αέρια παράγουν μαζικά νέα άστρα. Όμως το θεωρητικό αυτό μοντέλο εσχάτως έχει τεθεί υπό σχετική αμφισβήτηση, καθώς προστίθενται αστρονομικές παρατηρήσεις από νέα ισχυρότερα τηλεσκόπια, από όπου προκύπτει μια διαφορετική εικόνα: πριν 10 δισ. χρόνια, πολλοί μεγάλοι γαλαξίες όντως δημιουργούσαν πολλά νέα άστρα, όμως δεν φαίνεται αυτό να συνέβη μέσω συγχώνευσής τους. Οπότε προκύπτει το ερώτημα πώς όλοι αυτοί οι γαλαξίες, σε τόσο πρώιμο στάδιο, δημιούργησαν τόσο γρήγορα και τόσα πολλά νέα άστρα χωρίς να έχουν προϋπάρξει γαλαξιακές συγχωνεύσεις.   Η νέα θεωρία, προϊόν της ισραηλο-γερμανο-γαλλικής συνεργασίας, υποστηρίζει ότι οι γαλαξίες προέκυψαν από μια συνεχή ροή παγωμένου αερίου κατά μήκος λίγων στενών “χειμάρρων”. Αυτά τα αέρια ρεύματα ακολουθούσαν τα “νήματα” του “κοσμικού ιστού”, που καθορίζει τη μεγάλης κλίμακας δομή της ύλης στο σύμπαν. Τα παγωμένα ρεύματα αερίων διαπέρασαν την άλω σκοτεινής ύλης και τα καυτά αέρια που βρίσκονταν στο εσωτερικό της, ώσπου έγιναν περιστρεφόμενος δίσκος. Αυτοί οι γαλαξιακοί δίσκοι, σύμφωνα με τη νέα θεωρία, υπόκεινται σε δικές τους επιμέρους τοπικές δυνάμεις και τελικά διασπώνται σε λίγους γιγάντιους όγκους όπου τα αέρια μετατρέπονται σε άστρα. Επίσης η νέα θεωρία ισχυρίζεται ότι τα κοσμικά ρεύματα αερίων είναι υπεύθυνα και για τη εν συνεχεία διαμόρφωση των ελλειπτικών γαλαξιών.

Ετικέτες: γαλαξίε